Moderat - II (2013)

Leuk om te zien dat het album tot nu toe dezelfde score heeft als het vorige album. Dat was een erg sterk album en ze hebben het in ieder geval vast weten te houden. Favoriete track is op dit moment This Time.

Inderdaad. Waar is dit nou weer goed voor GRrrrr...

Fijne CD Herkenbaar Moderat.

Ik vind deze als geheel veel beter eigenlijk.

Dit zou voor mij wel eens DE plaats van 2013 kunnen worden! Op de een of andere manier wil ik ze steeds opnieuw beluisteren.

De coverart is ook geweldig!

Wordt met de luisterbeurt nog steeds beter, damn wat een heerlijk vervolg op het debuut!

Hij staat er gewoon helemaal op hoor. Rechtsonder even op "1 andere release klikken", dan krijg je de complete versie.

Verder een mooie melancholische plaat. Bad Kingdom heb ik al helemaal stukgedraaid, de rest heeft nog wel wat meer tijd nodig vermoed ik. En die krijgt het ook wel.

Bad Kingdom

Uiterst geslaagde combinatie track/video. Overigens is dit niet helemaal wat ik van de combo Modeselektor en Apparat had verwacht, maar ik heb het eerste album nooit gehoord.

Wow, wat zijn deze gasten ongelooflijk goed! Krijg bij tijd en wijle een Burial vibe mee, en dat is zeker een compliment

Exact wat ik vandaag in de trein dacht! Een Burial achtergrondje in sommige tracks. Heel erg lekker.

Die zou ik dan ook maar is heel snel gaan luisteren, geweldige plaat!

Dat einde van Milk!

Bedankt, dat is relaxed.

Wat heeft Damage Done toch een fijne, trage vibe. De hele plaat klinkt erg doordacht en vanwege de gelaagdheid valt er genoeg te ontdekken. Hoewel ik het tempo van II wel kan waarderen, had er van mij op 1 of 2 momentjes wel een track tussen mogen zitten met een iets hogere bpm. Gevoelsmatig en qua tempo doet deze plaat me een beetje denken aan Invisible Life van Helado Negro, hoewel de electronische diepgang van Moderat daarop ontbreekt.

Van die ondefinieerbare, reverb vocalen zoals in Therapy worden al snel met Burial vergeleken. Zo lijkt Milk ook wel heel erg op de stijl van The Field. Is wat mij betreft geen probleem, want zolang je dat allemaal maar 1 nummer doet heb je alsnog een afwisselende plaat.

Grappig, want ik vond de vergelijking met Burial bij de tracks Versions en Ilona eigenlijk. Een duidelijke inspiratiebron, zeker niet de minste uiteraard. Er mogen van mij gerust meer artiesten variaties of interpretaties op de stijl van Burial maken, daar heb ik niets op tegen. Deze plaat staat zeker enkele keren per week op en ik vind deze inmiddels beter dan het vorige album.

Kan er geen genoeg van krijgen, wat een geweldige sound zeg ( vooral hard luisteren met goede speakers en een subwoofer )! Jammer genoeg ken ik verder weinig in dit genre buiten de geweldige Burial om natuurlijk.

Probeer Bonobo eens.
Met The North Borders. Misschien dat die je bevalt.

Warm en toegankelijk als Moderat, dan zou ik zeggen:
Trentemøller - Into the Great Wide Yonder (2010)
John Talabot - ƒin (2012)

Ook warm, toegankelijk en mooi:
Apparat - Walls (2007)
John Roberts - Glass Eights (2010)
Holden - The Idiots Are Winning (2006)

Holden zou ik niet echt toegankelijk noemen, dit album in ieder geval niet, Balance 005 en DJ Kicks, At The Controls eerder misschien.

Ik kan erg genieten van deze warme en goed geproduceerde platen:
Mylo - Destroy Rock & Roll (2004)
Röyksopp - Melody A.M. (2001)
Emancipator - Soon It Will Be Cold Enough (2006)
Little People - Mickey Mouse Operation (2006)
Caribou - Swim (2010)
Dirty Elegance - Finding Beauty in the Wretched (2007)
Nicolas Jaar - Space Is Only Noise (2011)
Siriusmo - Mosaik (2011)
Saltillo - Ganglion (2006)

Misschien zit er wat tussen, niet alles is even goed te vergelijken, maar in het verlengde van.

Je hebt gelijk, die in Versions is misschien nog wel duidelijker.

Prachtige plaat!
Let In The Light en Bad Kingdom horen gewoon in de top 10 van dit jaar vind ik, en II als plaat! Prachtige melodieën, vocalen prachtig ook hoe vaak melancholie en euforie bij elkaar liggen hier, bv. in Let In The Light.

Wow, dit is wel weer een ontdekking voor mij. Mooie mengeling tussen een scheut poppy sound, een flinke dosis electronic, een vleugje desolaat, een snufje dub-step, een theelepeltje trip-hop, het liefst geserveerd op vinyl

Pracht van een album. Vind het eigenlijk een beetje op Radiohead lijken, en dan duid ik op de meer electronisch-rock achtige albums zoals the kings of limbs.

Ontzettend knap hoe Moderat zo ongeveer alles wat hip is in de elektronische muziek + pop weten te mengen tot een boeiend geheel. AOTY tot nu toe (hoewel de nieuwe Tim Hecker daar na twee luisterbeurten gehad te hebben nog wel eens bij in de buurt kan komen.)

Wat een fijne plaat is dit zeg! Een hele waardige opvolger van het sterke debuut. Misschien zelfs nog iets beter. Sowieso één van de beste releases van 2013 wat mij betreft.

Ik heb lang gewacht om aan II te beginnen, al heb ik daar geen goede reden voor gehad. Misschien is het omdat ik platen die zo breed positief worden ontvangen van nature wantrouw, maar in dit geval was dat zeker niet terecht want dit is een heerlijk album. Het is een mooi geheel; de tracks zijn zo gearrangeerd dat er een duidelijke spanningsboog merkbaar is over het verloop van de gehele plaat. De links naar Burial zijn inderdaad duidelijk (de intro van Let in the Light moet haast wel een eerbetoon zijn), en elementen van deze en andere minder toegankelijke invloeden worden met het grootst gemak in een radiovriendelijke vorm gegoten zonder het het-ene-oor-in-en-het-andere-oor-uit-effect dat dit soort ondernemingen vaak met zich meebrengen. Ik wacht wel nog even met beoordelen, want ik twijfel nog een beetje aan de replay value... Hoe dan ook, geslaagd project!

Ik ken dit plaatje nu wat maandjes.
Vond het lekker weg luisteren de eerste maal, houd ook wel van Apparat (Walls vooral), lekker tussendoortje dacht ik.
Ik had het een beetje als een Burial light weggezet op mijn mp3speler en merkte dat ik em steeds vaker aanzette.
En nu nog steeds. De liedjes zijn best van een hoog niveau en afwisselend. Tevens is de sfeer voortdurend mysterieus, hallucinogeen en een beetje doom.
Prima plaat die een plaats in de jaarlijst krijgt.

Dit is wel weer mooi nieuws
Jon Hopkins to Remix Moderat on Upcoming Single | XLR8R

De vele vergelijking deden het al een beetje vermoeden en helaas is het ook een beetje uitgekomen, deze plaat biedt naar mijn mening bar weinig vernieuwing op al bestaand werk in het genre. Op het eerste gehoor klinkt het prima, maar na een aantal luisterbeurten toch niet spannend genoeg.

Vind je het geen leuke muziek voor een pyjamafeestje?