Moderat - II (2013)

Begin jaren '00 sloegen het Berlijnse duo Modeselektor en het tevens Berlijnse Apparat de handen ineen. De optelsom heette Moderat waarmee in 2009 een redelijk succesvol album werd uitgebracht. Na een gezamenlijke tour scheidden de wegen van de drie dj's/producers. Er volgde soloplaten (Modeselektor deed het met Thom Yorke), mixplaten en tours om medio 2012 weer bijeen te komen voor de opvolger van Moderat. Deze ziet maandag, na zes maanden werk, het levenslicht als II.

In vier jaar tijd heeft Moderat een opvallende ontwikkeling doorgemaakt. Van enkel "Berlijnse elektronische-supergroep" heeft het trio anno 2013 een meer uitgebalanceerd geluid gevonden. Waar Sascha Ring (hij is Apparat) op Moderat slecht op twee nummers zijn zangkunsten liet horen, neemt hij nu de zang voor het hele album voor zijn rekening. Als zanger is hij gegroeid. Zijn stem klinkt breekbaar en subtiel, hetgeen uitstekend tot zijn recht komt door zijn beheerste manier van zingen. Muzikaal gezien gebeurt er veel. Loeiende en onheilspellende synthesizers uit het Modeslektor-kamp, beats en soundscapes die een ambient-achtige sfeer met zich meebregen. Het komt de mysterieuze (zei het: prachtige) sfeer ten goede.

Het trio slaat hiermee op II een brug tussen goede pop en clubmuziek. 'Let In The Light', de schitterende leadsingle 'Bad Kingdom' en 'Damage Done' zijn gewoon onvervalste popliedjes. Maar wel popliedjes die ingenieus in elkaar steken. Ze zijn melancholisch en soms eenvoudig meezingbaar maar bevatten ondertussen ook genoeg spanning om keer op keer iets dieper te gaan. Halverwege komt ook het instrumentale 'Milk' voorbij. Tien minuten pure en goed in elkaar zittende housemuziek, maar toch haalt het de vaart, door gebrek aan spanning, even uit het album. Jammer. II herpakt zich vervolgens sterk met 'Therapy' en blijft tot afsluiter 'This Time' boeien.

II is meer dan het debuut een plaat geworden met een eigen geluid, die nog steeds onmiskenbaar de optelsom van Apparat en Modeselektor vertegenwoordigt. Het geheel is een breekbare avant-gardistische dansplaat geworden die steeds iets dieper onder je huid weet te kruipen.

Van: Daan's Muziek Blog

Wereldschokkend is het album misschien niet. En het repetitieve Milk valt enigszins uit de toon bij de rest. Maar dat geeft allemaal niet, want wat staan hier een hoop schitterende nummers op. Met voor mij als hoogtepunten de combi Damage Done/This Time en Bad Kingdom.

Vergeleken met Moderat I is de muziek milder en nog melancholischer. Apparat heeft lekker veel soul in zijn stem en wat hij hier met landgenoten presteert is het beste sinds zijn solo-album Walls.

Ik heb lang gewacht om aan II te beginnen, al heb ik daar geen goede reden voor gehad. Misschien is het omdat ik platen die zo breed positief worden ontvangen van nature wantrouw, maar in dit geval was dat zeker niet terecht want dit is een heerlijk album. Het is een mooi geheel; de tracks zijn zo gearrangeerd dat er een duidelijke spanningsboog merkbaar is over het verloop van de gehele plaat. De links naar Burial zijn inderdaad duidelijk (de intro van Let in the Light moet haast wel een eerbetoon zijn), en elementen van deze en andere minder toegankelijke invloeden worden met het grootst gemak in een radiovriendelijke vorm gegoten zonder het het-ene-oor-in-en-het-andere-oor-uit-effect dat dit soort ondernemingen vaak met zich meebrengen. Ik wacht wel nog even met beoordelen, want ik twijfel nog een beetje aan de replay value... Hoe dan ook, geslaagd project!

Heerlijke plaat dit! Beter denk ik dan III, maar daarvoor zal ik nog even om en om moeten luisteren. Dit is lekker melodieuze electronic, de dance-tegenhanger van edm. Maar lekker vet geproduceerd en enkele tracks die na 2x luisteren stevig in je brein verankerd zitten. Ik moet gewoon zeggen dat de zanger ook prima is, meestal is dat flut bij dit soort acts, maar deze gast heeft echt een heerlijke stem en vol. Prima ontdekking dit moderat, ik heb ze ooit eens geluisterd in een andere muzikale fase, maar moet daar dus erg op terugkomen.