Disclosure - Settle (2013)

Die lijn is totaal niet relevant, het gaat er toch om wat de muziek met JOU doet? Alle andere gronden om je oordelen op te baseren zijn sowieso niet interessant. Je hebt toch geen meningen van anderen nodig om een eigen oordeel te kunnen vellen?

Blijkbaar wel

Toch wel een beetje. Zelfs tijdens de zeldzame keren dat ik naar de radio luister (als ik bij iemand anders in de auto zit) heb ik ze al een paar keer gehoord

Even een paar tracks beluisterd. Valt me niks tegen als dit de nieuwe commerciele hype is.
Beetje een speedgarage revival.

Ik vind het tot nu toe vooral erg inconsistent.

Alleen de hits zijn wel aardig, verder wel erg mellow...

Ik geef alleen weer dat Pitchfork deze plaat een 9.1 gegeven heeft. Toch interessant om te weten, aangezien dit wel een erg hoog cijfer is. Nu ga jij gelijk er van uit dat ik meningen van anderen nodig heb om mijn oordeel te kunnen vellen. Waar je dat op baseert begrijp ik niet.

Op je laatste zin:


Die lijn is ook dun, maar wat maakt het uit aan welke kant van die lijn Disclosure terecht komt. Het gaat er toch om wat jij van de muziek vindt, in welk hokje het thuishoort heeft daar toch geen invloed op mag ik hopen?

Of Pitchfork nou een 1,9 of een 9,1 geeft laat mij volledig koud eigenlijk.

Klinkt veelal hetzelfde, maar dat deert niet echt. Luistert op zich best lekker weg en past goed bij het zomers weertje.

3,0 Sterren.

The Beatles hebben net zo goed commerciele hitparademuziek gemaakt. Ik zie het punt niet. Daarbij lijk je te stellen dat commerciele hitparademuziek geen kwaliteitsmuziek kan zijn, wat naar mijn idee onzin is. Maar dan nog inderdaad, wat doet die lijn ertoe? En wat doet een cijfer van Pitchfork ertoe? Wat vind je er zelf van?

Idd, zouteloos. Singles zijn een stuk frisser.

Inderdaad nogal smakeloos. Natuurlijk zitten er een paar leuke nummertjes bij die leuk zijn voor in de file enzo, maar verder niet echt een heel goed album.

White Noise, You & Me en Help Me Lose My Mind klinken alvast lekker.
Eindelijk nog eens wat goede Dance die airplay krijgt.

Als je Klara of Radio 2 luistert ga ik akkoord, ja.

Tsja, tis niet mijn ding. Was wel getriggerd door de lovende kritieken maar na beluistering was het meteen over. Ik kan hier heel weinig mee. Vind het geen interessante dance. Als ie voor anderen wel lekker klinkt is dat natuurlijk prima. Zet ik ondertussen Darkside maar weer eens op.

Haha, ik ben de enige die Grab Her echt vet vindt?

Gewoon een fijn zomeralbum. Nergens hoogstaand maar dat hoeft ook niet altijd. Luistert lekker weg.

Misschien niet de mokerslag die door de vele sterke singles werd aangekondigd, maar ze weten een uur moeiteloos te vullen! Met de vele boeiende gastartiesten die een stempel drukken zonder dat Disclosure zich eraan verzuipt. Of met quasi perfect verknipte samples onder die ongecompliceerde, variërende beats. Zelfs wanneer een van de broertjes zelf gaat zingen op F for You draait het goed uit.

Settle is onderhoudend, gemakkelijk te vatten zonder plat uit te vallen en, tenslotte, gewoon heel plezant om op te zetten!

Ik ga helemaal akkoord met wat kemm zegt.

De Zed Bias remix van Latch vind ik trouwens nog stukken beter dan het origineel: YouTube - Disclosure - Latch (Zed Bias remix)

Na de show op Pitch toch wel behoorlijk in achting gestegen. Nummers als Latch, When a Fire Starts to Burn, White Noise en Help Me Lose My Mind zijn toch toch goed voor een gigantisch lekker feestje.

Geilste house die er is. 3,40 is echt een veel te laag gemiddelde.

Interview@Nine Licks

geilste house, idd heb ik op primavera-sound in barcelona ondervonden
oh fuck, dit is toch héérlijke dansmuziek. zo lekker. wat een talent, waar gaat dat eindigen met deze jonge gasten?

Wat ben ik verslaafd aan deze plaat! terwijl ik in eerste instantie helemaal niet zo enthousiast was. "Help me lose my mind" is echt prachtig!

Disclosure is een nieuwe Britse revelatie, dit keer geen rockbandje als de Vaccines of de Palma Violets, maar een danceact. Al een jaar geleden kon je ze al horen op mixtapes en singles. Voor mij begon het met de Fact Mix 327 mixtape. Wat daar al opviel, zonder ook maar een door hunzelf geschreven nummer te hebben gehoord, is het sterke eigen geluid dat dit duo kent. Op ieder nummer dat ze uitbrengen zit een typisch Disclosure keurmerk. In 2012 waren ze voor mij al een van deacts van het jaar door de vele sterke singles en remixes, deze staan bij Settle op de Deluxe editie, die dan ook een must is met Running, Tenderly, Boiling en What's In Your Head.

Vrij snel in 2013 werd het album aangekondigd, in juni pas, dat wel. Maar het wachten is niet erg als Disclosure in de maanden ervoor stuk voor stuk singles uitbrengt die je kwijlend naar het album doen uitkijken.
Disclosure werkte voor zijn nummers op dit album samen met bekende namen en andere grote talenten binnen de muziekscene. Hun eerste single Latch is met Sam Smith, die dit jaar al op andere nummers de show steelde met zijn mooie stem. Disclosure lijkt de fijne goed in het gehoor geliggende beats en de aanstekelijke refreintjes uit zijn mouw te kunnen schudden, want vrijwel ieder nummer op hun album Settle nestelt zich meteen in je oren. White Noise is ook al zo'n topsingle en het grootste succes van ze dusver. De gastartiest Alunageorge prijkte op de BBC-lijst en ondanks haar eigen mooie singles, is deze White Noise misschien wel het beste popnummer van dit jaar.

De sound van Disclosure ligt een beetje tussen disco en techno in, deze sound blijf je herkennen, ook al zijn de gastartiesten op Settle heel variërend. Pop/Soul-zangeres Eliza Doolittle levert een hele fijne bijdrage, Jamie Woon is weer een meer poppy/r&b-achtige navolgeling van James Blake, zijn samenwerking valt wat tegen gezien zijn prachtige debuutalbum van vorig jaar.
Jessie Ware heeft vorig jaar behoorlijk wat furore gemaakt met haar debuutalbum. En na een remix van Running mag ze nu ook echt bijdragen op Confess To Me, dit nummer is samen met Help Me Lose My Mind het sterke eindschot van dit indrukwekkende debuutalbum.

Enkel het middelste deel is helaas wat zwakker, maar vooral de eerste 5 nummers en laatste 4 (acht als je de deluxe editie meetelt) laten een ongekend talent zien. Hopelijk is hun laatste single When A Fire Starts to Burn niet alleen tot op heden een van hun sterkste nummers, maar voorspelt het ook een grote toekomst. Want als een vuurtje gaat branden...

Tja, bij vrijwel elk nummer hier heb ik het gevoel alsof ik het weleens eerder gehoord heb op de radio of in een kledingzaak. Ergens wel knap natuurlijk, maar zo voorspelbaar en bekend dat ik er niet enthousiast van kan worden.

Was leuk om een keer te horen, en ik snap waarom zoveel mensen ermee weglopen, maar ik betwijfel dat ik hem nog eens opzet.

Ik moet zeggen dat er een aantal frisse platen op dit album staat. Echter is het mij nog steeds niet gelukt om heel het album af te luisteren, zonder tussendoor iets anders op te zetten. Dat is voor mij een reden om niet hoger te geven dan 2,5 sterren.

best leuk album maar een lange houdbaarheidsdatum valt te betwijfelen. Het laveert allemaal tussen clubwerk en proberen een pakkend popliedje te maken op een soort Basement Jaxx-light manier. De singles Latch en F for you nodigden niet uit om het album te gaan beluisteren, dat komt meer door You and I dat een leuke uk garage sfeer terugbrengt.
Verder zijn White noise en Help me lose my mind favoriet. Ook de remix van Running is een waardige afsluiter. Af en toe gaat het tempo wat omlaag maar over het algemeen is het 4x4 met een grote dikke knipoog naar de 90's

Vrij plat, maar best leuk

"What's in your head" vond ik vorig jaar de geilste houseplaat.
Maakt het album automatisch goed

Na een week kan ik wel zeggen dat ik dit een fijner album vind voor en route, in the drivers seat, dan chez nous, inde canapé.

Overigens 'pretty daft' dat deze selchts ca 125 * is gewaardeerd en Daft Punk > 620 *. Zo hemelsbreed ver is het schil niet