****

Rare jongens, die Belgen.

Welkom terug, J !

Wat een paar breedtegraden verschil al niet doen met een mens hé

Bij het prijsgeven van verdere letters zie ik me genoodzaakt boetes uit te schrijven, P

A Nee, zou ik nooit doen! Stemmen geven doe ik trouwens ook al een poos niet meer.

Ik vind stemmen fijn, vooral als overzicht voor mezelf, eigenlijk. Dan weet ik een beetje wat ik nog in huis moet halen en zie ik af en toe weer eens een album waarvan ik denk 'o ja, dat moet ik maar weer eens beluisteren'. En ik vind het gewoon leuk om te documenteren wat ik ken en wat ik er ongeveer van vind. Dat het verschil tussen 3 en 3,5 sterren of 3,5 en 4 sterren (ik zeg maar wat) voor sommige albums eigenlijk nauwelijks te maken is en het soms inderdaad per luisterbeurt verschilt, neem ik dan maar op de koop doe. Het blijft mensenwerk.

Het was me een poosje terug reeds opgevallen.
Tenzij ik me vergis had je ooit aangekondigd er op een dag mee op te houden.
Niets boven een stevig bericht me inhoud, nietwaar?

Ik stem eigenlijk alleen zodat ik een fijne database heb van alle albums die ik ken/heb. Die ik vervolgens ook nog eens op allerlei manieren door kan ploegen. Niet alleen op jaartal en op hoogte van de stem, maar in de uitgebreide zoekfunctie ook nog op bijv. decennium, genre, land of een combinatie. Aangezien ik standaard na een enkele luisterbeurt al stem zal niet alles even up to date zijn, maar dat mag de pret niet drukken. En het is natuurlijk altijd mogelijk om na uitvoeriger beluistering een stem aan te passen. Als dat al gebeurt is het nooit met meer dan een halfje, dus zo slecht zijn mijn eerste indrukken eigenlijk niet.

Ik geloof dat Micha en ik het redelijk eens zijn

@Niels94

Dat mis ik wel, dat overzicht waarnaar jij verwijst.
Het is zoals ik reeds in mijn bericht aangaf, de mogelijkheid tot categorisering is hoogst verleidelijk. Het klinische gevoel dat voor mij gepaard gaat met stemmen ontneemt me echter deels de intensiteit van het moment en dat is het me niet waard.
En koester dat mensenwerk maar, imperfectie houdt altijd een belofte in

Niels en ik, twee handen op een geordende buik.

Onttovenaar, we hebben het al eens over stemmen gehad samen. Ik denk zelfs dat op een onbewust niveau jij eraan meegeholpen hebt dat ik niet meer stem. Ik heb inmiddels een paar jaar geleden al mijn stemmen ineens laten verwijderen door Herman. Ik vind het geen gepaste manier om kunst mee te beoordelen en wat je zegt: hoe kan je nou een album luisteren met de bedoeling daar een cijfer aan te gaan verbinden? Daar komt bij dat hoe een album bij me binnen komt ook afhankelijk is van het moment. Op sommige momenten vind ik alles zo lekker klinken dat het allemaal 5***** mag krijgen en op een andere moment is alles k*t (bij wijze van spreken).
Jammer van het gemiste overzicht inderdaad, maar kan er prima mee leven.

Kijk dat herken ik - Wahl macht Qual, nog steeds en bij wavisti (a.k.a. OW'ers) is mijn neiging om bij het uitdelen van punten aan tracks op wave-albums bekend - zoals een échte Hollander betaamt ga ik niet graag over één nacht ijs. Hoe imperfect wij ook zijn, streven naar perfectie zit in 's mens genen.

T.b.v informatie van management (inzicht, control) heb ik ervaring in percentages plakken op mogelijke 'deals' t.b.v. het management, maar ik ben zeer bekend met de uitwerking daarvan in de praktijk. Goochelen met cijfers kan soms inzicht verschaffen, regelmatig werden er ook hele bomen gekapt die een essentieel onderdeel van het bos vormden - omdat men door de bomen het bos niet meer zag.



Wie valt nu meer te verwijten: degene die door de metafoor een beeld 'triggert' bij een ontvanger of de ontvanger? Iig moet ik door deze vleselijke vergelijking denken aan een programma over ondersteuning bij bevallingen.

Ik wens GrafG en Niels94 veel succes in hun relatieve zekerheid - ta panta rhei kai ouden menei - de enige constante is verandering, maar zelfs dat is niet altijd zeker

Indien ik dit als een compliment mag ontvangen richt ik graag een dankwoord aan het onbewuste



Dat gevoel haalt ook bij mij de overhand. Beetje onrespectvol jegens de artiest, niet? Stel dat X & Y allbei hun ziel blootgeven in hun muziek (commerciële doeleinden spelen even niet mee). X is echter vaardiger in het vertalen van zijn gevoelens. Is het dan niet een tikkeltje pervers om te zeggen tegen Y dat zijn werk van mindere kwaliteit is ook al heeft hij de luisteraar alles gegeven wat hij te bieden heeft?
We spelen hier op Musicmeter uiteraard geen rechtertje, beweren dat we iemand zijn gevoelens labelen gaat dan ook een brug te ver. Toch heerst dit gevoel bij mij.
Misschien minder nadenken in de toekomst



Geheel herkenbaar, hoogst eigenaardig fenomeen.

Zelfs de platonische liefde voor een album ontsnapt er niet aan

Maar er is niets zo leuk als een ooit gekoesterde vinyl-vriend, die je hebt opgeruimd in lp's-vervangen-door-cd-verdwazing, weer terug te vinden en te herontdekken/waarderen zoals deze The Chameleons - Script of the Bridge (1983)

And a half remembered tune
Played softly in my head

Hoe bepaal ik het aantal sterren?
- ik kijk naar het aantal sterren dat het album heeft. Is het absurd weinig, doe ik er iets bovenop
- is het 3,75 of daar omheen en vind ik die score okay, dan stem ik niet
- is het echt een album dat ik geweldig vindt, dan stem ik zeker 4, 4,5 of 5
waarbij ik 5 sterren wel om echt een klassieker moet gaan of iets waar je keer op keer van
kan genieten, dat moet de tijd uitwijzen.

Het lastige is dat het verschil tussen 3,5 sterren en 4 sterren groot is,
het verschil tussen een 5.8 en een 8.8.......

Huh.

misschien was ik iets te eerlijk,
Als ik kijk hoe het gemiddeld aantal sterren is, kom ik uit op deze indeling:

4,2 = 10 (4.2 en daarboven is een 10)
4 = 8.8
3.9 = 8.4
3.8 = 8
3.7 = 7
3.6 = 6.5
3.5 = 5.8
3.4 = 4.8
3.3 = 4.2
3.2 = 4
3 = 3.7

zeg maar, onder de 3.5 is het een onvoldoende
Maar om zelf sterren te geven, geef ik hoger. Toch blijft de impact van een 3,5 of 4 geven groot.
Albums die 4 sterren krijgen zijn toch echt van een geheel andere categorie dan die 3.5 sterren krijgen....

Rekenen was zeker niet je sterkste vak - ik snap de redenering/uitgangspunt echt niet (wellicht is het een voortvloeisel uit 'het nieuwe rekenen"). Sommige albums krijgen bij mij echt 5 sterren omdat ik ze koester, ze uitermate essentieel zijn en in sommige opzichten perfect (voorzover in de menselijke schepping iets perfect kan zijn, tenminste).

Voor mij is er GROOT verschil tussen een 4, een 4,5 en een 5. Ik heb ooit een 10 als rapportcijfer gehaald en apetrots heb ik dat rapport uitvergroot en boven de schoorsteen gehangen.

In eerste instantie geef ik regelmatig een 3,5 - en da's imo echt een 7 - als een plaat na de eerste 2-3 beluisteringen goed bevalt - meer kan altijd nog. Beginnen met een topcijfer en dan later afwaarderen is iets wat mijn niet ligt

Sorry, maar ook na de uitleg:

Ja het wordt alleen maar beter, maar is dit serieus

Toffe redenering. Maar dan krijg je toch een scheef beeld van het werkelijke cijfer Roland? Bij de rest is een 3 gewoon een 6 en een 4 een 8.

Heb je wel een punt, hoor. Maar de indeling is meer over hoe je gemiddeldes moet beoordelen van albums en geldt minder voor het geven van cijfers.
Bij metal albums trek ik trouwens 0,2 punt van het gemiddelde af omdat deze doorgaans wel erg hoge cijfers krijgen.

Wat is dit nou weer voor onzin?