Belle and Sebastian - The Life Pursuit (2006)

Alweer een prachtige plaat van B&S. Weet me iets meer te boeien dan If you're Feeling Sinister. Echte pop zoals ze moet wezen. En ze is heel vrolijk getint. Wat moet een mens meer hebben.

Boeiend

Snufjes glamrock, soms musical-achtige deuntjes. Stuart Murdoch heeft zichzelf niet voor niets geplagieerd (spellingscontrole?) op zijn laatste project 'God Help The Girl'. Dit is weer een aangename popplaat van Belle & Sebastian. Ik vind 'm minder dan 'Dear Catatstrophe Waitress', omdat ik dat een rijkere plaat vind: meer stijlen en gevarieerder geluid. Maar dit is zeker geen misser.

Op zich aardige goed in elkaar stekende popdeuntjes, maar kan mij niet betoveren. Dat ligt -voor mij- in de zangstem. Leuk voor een paar nummertjes op de pc, maar niet voor een heel album.

Wow dat ik niet eerder op dit album nog heb gestemd.
Vond het een paar jaren geleden altijd een erg fijne plaat.
Wel een beetje eentonig opzich, dus na de helft van de cd vond ik het altijd wel weer meer dan genoeg..

Desalniettemin vind ik het nog steeds een lekkere plaat. Fijne indierock, die zich wel ergens onderscheidt van de vele indiebandjes. Goed duo!

Het is geen duo hoor, eerder een zevental...

Whoops, ja inderdaad.. ik heb altijd gedacht dat ze met z'n tweëen waren.. Haha. Maja gezien de cover was dat inderdaad ook al niet logisch, nooit verder gekeken dan de muziek .. Naja aan de instrumenten te horen zijn het er inderdaad ook meer.. Alleen geven zij wel het specifieke geluid eraan vind ik

En ik zou ook geen rock noemen, Stuart Murdoch is wel zo'n beetje de laatse persoon die ik met rock zou identificeren.

Indie is dan wel weer goed gekozen, maar dat zegt dan weer niet zo veel.

Edit: overbodig, maar toch even; probeer ook wat ander werk, want dit is eigenlijk wel het minste.

Bovendien zijn er twee mannelijke zangers en één vrouwelijke (eerst Isobell Campbell, nu Sarah Martin). Stuart Murdoch is het muzikale brein achter B&B maar zo af en toe worden er nummers geschreven door de anderen. Zo is To be myself completely geschreven door andere mannelijke zanger, Stevie Jackson.

Ah oké. Nou thanks voor de bijscholing, weet ik dat ook weer

Een album vol met zeer aardige popliedjes. Leuk voor af en toe, maar het is geen gedenkwaardig album. Maar gezien mijn smaak is 3,5* redelijk hoog voor een pop-album, dit zijn ook gewoon heel erg sterke popliedjes.

Na de BBC Sessions een aantal keer te hebben beluisterd bij mijn ouders, toch maar besloten om zelf ook een cd van deze sympathieke band aan te schaffen. Ik ben blij met deze keuze, want Belle and Sebastian maken prima popmuziek in een niet al te Brits jasje.

The Life Persuit is hun meest recente album en ik ben nu vooral benieuwd naar hun overige platen, die een nog hoger stemgemiddelde hebben dan deze. Of is het zo dat je in principe iedere plaat blind kan kopen van deze groep?

Afijn. Ik zal de komende zomer nog wel een aantal keren in de zon, in tuin genieten met deze plaat op de achtergrond, want het gros van de nummers roept een heerlijk onbezonnen sfeertje op. Een heerlijke plaat om bij weg te dromen, verder geen poespas.

4.0*

Ik begrijp er geen fuck van dat ik deze plaat blijkbaar ooit een *5 gegeven heb. Even mijn eerdere berichten teruglezen dan maar.

Een vlotte plaat dat lekker wegluisterd zonder nou echt heel boeiend te worden.

Naast deze ken ik alleen "Dear Catastrophe Waitress" van Belle and Sebastian. En die eerder genoemde vind ik toch een stuk genietbaarder dan "The Life Pursuit". Op slechts enkele momenten veer ik op, maar over het algemeen laat ik het over me heen komen zonder dat het me echt wat doet. Met name de zang vind ik meer storend dan dienend. Ik hoor wel eens dat "The Life Pursuit" een andere koers laat horen van Belle and Sebastian, maar ik ken te weinig van hun oeuvre om daarover te oordelen. Als dat echt zo is, dan is de koers op "The Life Pursuit" in ieder geval niet aan mij besteed.

Kende deze plaat al langer maar vond hem toen hij uitkwam middelmatig. Na beluistering van eerdere albums van hen deze nog maar eens opgezet en moet bij mijn mening blijven en zelfs besluiten dat deze plaat zelfs onder de middelmaat duikt. Straf dat dit dezelfde band is die albums als If You're Feeling Sinister en The Boy With The Arab Strap afleverde maar so be it; dit album is gewoon te zwak. Alleen Dress Up In You voeg ik toe aan de Belle & Sebastian afspeellijst maar de rest is voor de vergetelheid. Helaas, maar ze gaan hiermee onder de lat die ze zelf ooit zo hoog hadden gelegd.

Geen onaardige plaat dit. Ik heb niet veel vergelijkingsmateriaal , maar ik mag dit wel . Ik proef er een beetje Beautiful South in . Het is alleen ietwat zwaarder op de hand. Hij krijgt in ieder geval het voordeel van de twijfel. En zelfs iets meer . 3 en halve ster voor dit huppelplaatje.

Verlaagd naar 3*. Ik heb even getwijfeld, maar toen ik We Are the Sleepyheads weer eens hoorde wist ik het zeker. De ziel is er uit. Deze productie van Tony Hoffer laat weinig heel van de oorsprong van deze band. Zoete popmuziek van matig niveau in plaats van best wel aardige indiepop/rock, Hierboven zelfs een huppelplaatje genoemd.
De albums hierna scoren gemiddeld nog langer en laat ik maar even voor wat ze zijn.