KISS - Creatures of the Night (1982)

He wie is die andere gast.

Dat is niet Peter Criss.

die andere gast is eric carr.
is overleden aan kanker als ik me niet vergis.

[quote]Ed schreef:
die andere gast is eric carr.
is overleden aan kanker als ik me niet vergis.[/quot

ooohhh oke kanker erg jah.

Lekker stevig album goeie rock 1 van hun betere platen!
Creatures of the night is retegoed
War machine heerlijk rauw
i still love you is zo mooi gevoelig! kippevel!
4,5

Een verkapte hardrockplaat als je het mij vraagt. De nummers zijn semi-hardrock maar door het vreemde produceerwerk van de band en Michael J. Jackson (de drums klinken als kanonschoten) lijkt het of Creatures of the Night harder is dan dat deze werkelijk is. Bovendien zijn niet alle nummers evengoed. Derhalve naar mijn mening een matige plaat. Het is bovendien de laatste plaat met make-up, want hij verkocht voor geen meter en een nieuwe publiciteitsstunt was wat nodig was om weer in de picture te komen.

De reden dat de drums als kanonschoten klinken komt door eric carr,hij had een metalachtige drumstijl inplaats van Peter Criss zijn r&b achtige roots...

Ik vind hem echt erg goed klinken hoor (zeker de geremasterde versie), als je in gedachte neemt dat deze plaat uit 1982 stamt.

Uitschieters vind ik: Creatures / Rock and roll hell / i love it loud / war machine.

Wat Bonham was voor de volgelingen achter de drumkit in de jaren zeventig, zo was de drumsound van Eric Carr (RIP) op dit album de oefenstof voor trommelaars in de harde sector gedurende de jaren tachtig. Alsof je een mijn laat ontploffen in moeders keuken. Naast het massieve drumgeweld, is het ook genieten van krachtpatsers als Keep Me Comin, Rock n Roll Hell, Saint and Sinner en War Machine . 4 sterren.

Sterke terugkeer destijds van KISS richting de Heavy Metal. Deze plaat klinkt na 26 jaar nog steeds als een klok. Creatures of the Night, I Love it Loud, I Still Love You en War Machine horen tot het beste wat de heren hebben gemaakt.

Ace was niet meer van de partij en het is redelijk vaag wie nu wat op welk nummer speelt, namen van Robben Ford, Bob Kulick, Vinnie Vincent en Steve Farriss worden regelmatig genoemd. KISS moest het vertrek van Ace wel geheim houden anders hadden zouden ze hun deal met Phonogram verliezen. Deze deal hield in dat minimaal drie originele leden de band moesten vormen. Daarom dat Ace nog wel op de promotour door Europa aanwezig was.

Rond dezelfde periode had KISS hun platenmaatschappij ook voor de rechter gesleept. KISS vond dat de maatschappij de markt had verzadigd met veel te veel exemplaren van bijvoorbeeld de solo platen, iets van 1,6 miljoen van deze albums circuleerden van uitverkoopbak tot uitverkoopbak over de hele wereld. KISS eiste 6 millioen dollar en ook de link met Siemens werd gelegd en ze beschuldigde de maatschappij van foute handel tijdens de tweede wereldoorlog. KISS won de rechtzaak maar de som geld viel erg, slechts een half miljoen dollar.

Het was een kwestie van tijd dat Phonogram KISS kan terugpakken, met geslepen messen stonden ze klaar. Dit gebeurde een jaar later, toen Ace dus officieel echt weg was. Het kwam nooit meer goed tussen KISS en Phonogram, hoewel ze tot 2002 bij elkaar bleven.

Ace Frehley heeft nog wel een bescheiden bijdrage in de studio geleverd, maar voor het meerendeel spelen Paul Stranley en Vinnie Vincent (die ook drie nummers mede componeerde, vermeld onder zijn echte naam Vincent Cuano).

'I love it loud', 'Creatures of the night' en 'Rock and roll hell' vind ik de beste nummers.

Creatures of the night is toch wel een goed album. Zoals eerder gezegd klinken de drums echt irritant. Vooral op I love it loud. Ik weet niet wat ze gedaan hebben in de studio, maar het geluid is inderdaad een beetje weird. Wel grappig dat Vinnie Vincent een van Kiss beste nummers heeft geschreven, I still love you

Ik vind dit ook zeker een goed album, bijna alles nummers klinken perfect. Dit album is toch zeker niet de slechtse. De sound op de album vind ik zeker goed klinken. Creatures of the Night kan nog wel eens mijn favoriete nummer zijn. Rock and Roll Hell is ook perfect. Andere nummers staan ook zeker sterk in de schoenen uit 1982!

De bijdrage van Ace op dit album is 0,0.

Deze heb ik nu ook in zijn geheel beluistert. Hierop is de oude vertrouwde Kiss sound weer terug, en zijn het weer echte hardrock elementen waar ze naar teruggekeerd zijn. Ook weer zo'n bij vlagen goed album, en een andere helft wat ik weer een stuk minder vind. Ik blijf Kiss vooral een ultieme live band vinden met spetterende live shows. Ook door hun wisselvalligheid op hun studio albums, is het voor mij de ultieme band om alleen maar verzamelaars en live albums org van in huis te hebben, want dan heb je de lekkerste nummers in huis. De rest is voor mij gewoon overbodig. Gewoon alive 1 en 2 kopen, en de verzamelaar Gold, en millenium masters vol 2 en 3. En ik vind mijn org Kiss verzameling mooi zat. Ik heb alle studio albums op mijn pc staan en ken de meeste albums in zijn geheel.

Het beste album dat Kiss gemaakt heeft.

Staat bij mij op 2 in de beste albums allertijden

In de Hitkrant van toen werd dit album afgezeken met 2 bolletjes en zijnde bestempeld als oubollig en traag. "KISS wordt nu echt oud" word door de inmiddels totaal vergeten no-body geschreven.

27 jaar later staat dit album nog steeds als een huis, klinkt Eric Carr (RIP) nog even Heavy en zijn de nummers van een dermate hoog niveau dit recentelijke Metal bands als Iced Earth of Six Feet Under nummers coveren.

De medewerker van de Hitkrant zal waarschijnlijk van niets meer weten en aan zijn jeukende ballen krabben in zijn seniorenwoning naar Jan Smit luisteren terwijl KISS vanavond de aftrap gaf van hun nieuwste tour startende in Canada voor 30.000 fans.

Die hitkrant gast had zeker een bepaald bruin goedje in zijn oren. Creatures Of The Night was juist een schop onder de kont ten opzichte van Dynasty, The Elder en Unmasked. Het titelnummer vliegt erin als een baksteen door je ruiten. Alles behalve traag en oubollig als je het mij vraagt.

In 1982 begon het water Kiss tot aan de lippen te stijgen. Peter criss en Ace Frehley (alhoewel afgebeeld op de hoes) waren vertrokken, en een groot deel van de Army (met zo'n leger win je de oorlog niet) bestond bijna niet meer. Hoe groot is dan de verassing, als je de plaat opzet en warempel een hele serie goede nummers voorbij hoort komen. De titeltrack, "saint and sinner" "rock and roll hell" "warmachine" etc. zijn sterke composities. de bedoeling was, om Kiss weer op de metal landkaart te zetten, en het is ook niet helemaal terecht dat dit niet gelukt is. COTN is de eerste goed Kiss plaats sinds Love Gun, en verdiend beter. Maar het onvermijdelijke was helaas al gebeurd, de fans waren weg, en wisten sowiezo niet wat ze aanmoesten met het draaikonten gedrag van Stanley en Simmons. Twee dico platen, een concept album, en nu weer dit. met recht een van de meest ondergewaardeerde platen van Kiss. 3,5

Huh....als er een band is met hondstrouwe fans is het Ki$$ wel ?

Die zijn er inderdaad. Ik hoorde erbij. meer dan 15 jaar.

Kiss klinkt hier weer wat steviger maar betere nummers levert dat niet op.

Dit album is weer een beetje de oude Kiss terug naar hun roots. Dit is eigenlijk weer een beetje een hardrock album van Kiss in de oude stijl die ze in de jaren 70 hadden. 1 van hun betere albums inderdaad.

Toen deze plaat uitkwam was het succesverhaal van KISS over in Amerika. Waar ze in 1979 nog stadions wisten te vullen stonden de heren van KISS nu voor 2.500/3.000 man te spelen.

De tour duurde ook niet langer dan 2 maanden en dat was jammer want de stage was spectaculair. De tour was wel lang genoeg om Mötley Crüe hun eerste grote tour te gunnen als support-act.

Bizar was dat KISS in Zuid-Amerika absoluut alle records verbraken, zoals in Rio waar de band voor 180,000 toeschouwers werden onthaalt als Goden.

Creatures heeft een aantal erg sterke nummers, zoals het titelnummer, War Machine, I Love It Loud en I Still Love You.

Ik heb het concert in Rio onlangs nog gedownload van internet.
Vette shit. Ze waren best goed daar. En inderdaad een mega show.

Eén van de beste KISS-platen van na 1980.
War Machine, Love it Loud en de titeltrack zijn mijn favoriete nummers hierop.

Ondanks dat dit album een terugkeer naar de hardrock inluidde weet het mij niet over de gehele linie te raken. Zeker, het titelnummer, Rock & roll hell, Saints and sinners, I love it loud en War machine zijn niet te versmaden. De overige nummers vind ik op de één of andere manier echter niet best. Voor de eerder genoemde krachtpatsers toch 3*

I Still Love You vind ik toch ook wel erg goed.

Mijn broer had al een hele verzamling van Kiss albums, maar Creatures of the Night was mijn eerste en ik was er wel blij mee. 12 of 13 zal ik geweest zijn. Vond het (en vind het nog steeds) een mooie hoes ook, met dat blauw en die oplichtende ogen. Een nieuw lid erbij, het nieuwe KISS-creatuur, sprak eveneens tot mijn verbeelding.

Mja I still love you vind ik wel aardig maar echt goed....nee, dat toch niet. Daarvoor vind ik het wat te zeikerig.

Kiss is vooral rechttoe rechtaan, van de bovenste klasse. Dat de teksten over het geheel een diepgang hebben van een banaan, doet daar niets aan af. Muzikaal klinkt het als een klok. Op dit Creatures of the Night, leveren zowel Stanley & Simmons een sterke bijdrage. Creatures of the Night zou zo nog op The Elder kunnen staan.
I Still Love You is een krachtige ballad en ondanks de cliche's, een sterke compositie.
Een Rock 'n Roll plaat met de hart op de juiste plaats.

Achterhoeker?