KISS - Creatures of the Night (1982)

Kon niet missen!!

Tsjonge, stel je eens voor dat dit gebeurt zou zijn! Dan had de historie van de hardrock er wel even ietsje anders uit komen rollen...

Dan hadden we die gekke discussies met de Hagar haters niet hoeven voeren

Hoe zou Eddepet dan geschminkt zijn...? Een groot zwart plectrum...?

Hahaha inderdaad!

Zoals gezegt ik had de moed al lang opgegeven. Tot de boefjes weer tot inkeer waren gekomen. En zie een voor kiss zeer sterk album. Met een ongekend zwaar heavy drum geluid dat uitstekend bij het geheel past. Maar goed dat pete vertrokken was anders......ha. Maar goede nummers creaters of the... war machine still love you. Helaas voor simmons en co waren de meeste fans allang vertrokken en terecht. Net als ace die het idee had dat hij het wel in zijn eentje zou kunnen mooi niet dus. Zelfs de meezingers halen een redelijk niveau ha. Eigelijk het beste kiss album dat ik ken(ace solo even niet mee rekenen). Alleen heeft de lp/cd voor geen meter verkocht. Komt ervan als je jaren achter elkaar onzin lp's probeert te slijten aan je fans

Het beste Kiss album sinds "Love Gun". Kiss keert terug naar het compromisloze recht voor de raap geluid, waar we vroeger allemaal zo van hielden. Met name Gene Smmons heeft een aantal zeer goede songs. Werd nog voortgezet met "Lick it Up", waarna een aantal matige tot zeer slechte albums volgden. 4,0

De laatste echt goede studio-plaat van Kiss. Alleen I Still Love you valt me wat tegen, voor de rest is het een heerlijke hardrockplaat, misschien wel hun beste. Wat er daarna door de heren werd gemaakt....het was duidelijk dat frisse bands als Twisted Sister en Mötley Crüe klaar stonden om de fakkel van Kiss over te nemen.

Van mij hadden ze hierna mogen kappen.

Frisse bands... ? M.i. is de fakkel nog niet overgenomen hoor, misschien door Rammstein, qua show en recht-voor-je-raap metal en teksten. Verder houd het niet over.

Wat is dat toch met het vermelden van alle gastmuzikanten bij de Kiss albums ?
Kan je bij elke plaat wel tig studiomuzikanten opsommen, wat een onzin allemaal.....

Goede plaat trouwens, ik twijfel tussen 3,5 of 4 ster.

Beetje kortzichtig als je het mij vraagt. Rammstein kun je alleen met Kiss vergelijken qua showelementen. Voor het overige houdt elke vergelijking op vind ik. Je zegt het zelf al; metal....Kiss is geen metal....

Klassieker !

De beukende drums ( op de lp versie ) en holle en heavy productie kenmerken deze plaat . Ace is al weg en ook nergens op te horen en Vinnie vervangt hem hier al .
KISS laat hier een ander geluid horen dan dat we van hun gewend waren en voor mij pakte dat geweldig uit . Ik luister nog steeds graag naar deze plaat hoewel de cd remix totaal is verkloot .
Draaitafel aan , creatures erop en genieten maar !

We praten natuurlijk over 1982. Toen was Rammstein er nog niet.

Rock and roll hell en Warmachine zijn mede gecomponeerd door Bryan Adams. Toen Bryan nog iemand was die lekkere rockmuziek wilde maken

Het origineel van Rock and Roll Hell is van Bachman-Turner Overdrive.

YouTube - BTO - Rock and Roll Hell/ Vinyl LP

KISS - Rock 'n Roll Hell - jimvallance.com

Sorry Von Helsing, maar dat is niet helemaal waar. Het is een bewerkte versie van de BTO-versie. Dus het is maar zo als je het bekijkt.

Het beeld van Kiss dat ik heb is vooral een van een band waarvan de creativiteit allang is opgedroogd, terwijl de marketingmachine al decennialang overuren draait. Ik heb geprobeerd hun livealbums uit de jaren ’70 te waarderen, maar ben eigenlijk steeds afgeknapt op het feit dat het allemaal zo braaf en gewoontjes klinkt. Creatures of the Night zou een van Kiss’ hardste albums moeten zijn, dus die maar geprobeerd. Dat was een paar jaar geleden.
Zo nu en dan draai ik het album nog wel eens. Tot I Love it Loud is dit eigenlijk een best lekkere plaat met als hoogtepunten Rock 'n' Roll Hell, Danger en uiteraard het titelnummer. Mede dankzij Eric Carr’s drumwerk/gehamer heeft de muziek een behoorlijk hard gevoel, terwijl de nummers niet zo lastig opgebouwd zijn, zodat ze zich tegelijkertijd ook goed lenen voor meezingen/neuriën.
Bij I Love it Loud aangekomen begin ik af te haken, vooral omdat ik dit zo’n zwak nummer vind. Daarna komt nog een (power)ballad in de vorm van I Still Love You, wat ik ook niet bepaald een pluspunt op dit album vind. Afsluiter War Machine is dan nog wel weer heel aardig.

Dit is een album dat me niet tegen is gevallen. Aan de andere kant is het ook niet zo briljant of hard als ik had gedacht, en het heeft me eigenlijk ook niet nieuwsgierig gemaakt naar andere albums van Kiss.

3.0*

@ wizard
Als je de live albums uit de jaren'70 al niets vind en eigenlijk hardere muziek van ze wilt horen dan kan beter stoppen je te verdiepen in Kiss.
Bespaar je de moeite, Kiss is niets voor je.

Ja, dat was ook mijn conclusie. Toen ik me begon te verdiepen in hardrock/metal dacht ik aanvankelijk dat ik Kiss wel leuk zou kunnen vinden, maar het lukte nooit echt om iets te vinden dat me écht goed beviel. Enkel naar Revenge ben ik nog wel benieuwd.

'Hardste Kiss' is inderdaad maar relatief. Het is niet zo dat ze ineens gingen thrashen ofzo. Creatures Of The Night is weliswaar wat heavier, maar toch zeker ook gewoon een melodieuze Amerikaans klinkende hardrockplaat.

Revenge zou je inderdaad nog eens kunnen proberen, wizard Daarop is een wat directere Kiss te horen. Soberder en serieuzer. Dat geldt ook voor Carnival Of Souls. Al beschouw ik dat album meer als een experiment. De rest uit het oeuvre valt allemaal in de categorie 'Amerikaanse hairtoestanden.'

Revenge is een prima Kiss-plaat. Wordt wel tot de betere van de band gerekend.

Revenge reken ik inderdaad ook wel tot de stevigere Kiss albums. Zoals Edwynn aangeeft is die het meest 'direct'. Van de studioalbums dan.

De come-back plaat van Kiss. Voor de oude fans kwam dit echter te laat. Het album verkocht zeer matig en ook de bijbehorende tour liep niet. Aan de kwaliteit van 'Creatures of the night' ligt het echter niet. De hardste plaat die Kiss ooit maakte. Harder en meedogenlozer dan ze in de jaren zeventig ooit waren geweest. Hun platen uit die tijd vind ik meer rock. 'Creatures of the night' hardrock die tegen metal aan zit. De steviger sound wordt voornamelijk veroorzaakt door het power drumwerk van Eric Carr. Vooral op 'I love it loud' is dit goed te horen. Mijn favoriete track is overigens 'Rock and Roll hell'. Vier sterren.

Het laatste ECHT goede album van Kiss. Na de waardeloze albums "Unmasked" en "Music From The Elder" gooit Kiss het watjes imago van zich af en probeerde zich weer in de kijker te spelen. En ik moet eerlijk zeggen dat het onterecht is dat dit album zo genegeerd is. Sterke songwriting (met dank aan Bryan Addams en Vincent Cusano) en een vette productie maken dit album zeer genietbaar. Enige minpunt vind ik het drammerige Stanley vehikel "Keep Me Comin" dat echt slecht is. Samen met "Destroyer" en "Love Gun" het beste Kiss album. 3,5

Ja, deze plaat is misschien onverwacht heavy (voor Kiss begrippen) maar dat wil bij mij niet meteen zeggen dat het echt goed is.
Ik heb trouwens de USA CD-versie met als hoes een suffe ongeschminkte hoes foto waarop Bruce Kulick te zien is die evenals Ace Frehley geen noot heeft meegespeeld op dit album.
De meeste gitaarpartijen zijn ingespeeld door Vinnie Vincent en wat andere studio muzikanten.
De trackvolgorde is daarop ook anders.

Na de uitstekende opener stelt "Killer" zwaar teleur en live zal "Keep Me Comin'" wel leuk zijn (meezingen etc) maar hier kan ik er weinig mee.
Met als co-writers Adams / Vallance mag je toch meer verwachten als het logge "Rock and Roll Hell" ?

Zoals wel vaker redt Paul Stanley menig Kiss plaat, zo ook bij deze want "Danger" evenaart het nivo van de opener en "I Love It Loud" is natuurlijk 1 van de beste Kiss singles ooit.
De powerballad "I Still Love You" is van grote klasse, jammer dat het ego van Gene de boel verpest want natuurlijk moet hij op deze plaat toch echt 4 songs afgeleverd hebben.
"Saint and Sinner" is ronduit zwak en het afsluitende"War Machine" gelukkig iets beter.

Eigenlijk een middelmatig Kiss album, jammer had veel meer in gezeten.

Ongelooflijk dat niemand het heeft over het beste nummer van de plaat: Danger. Wat een ongelooflijk goede song.

Ik heb de cd met een andere hoes dan hierboven (met Bruce Kullick??). Weet iemand iets hierover?

Ja, daar weet ik wel iets van. Jij hebt de heruitgave uit 1985 met inderdaad Bruce Kulick. Het album heeft ook een andere mix. Ook Killer en Saint and Sinner hebben met elkaar gewisseld van plek.

Wat belachelijk om iemand op de hoes te zetten die geen noot heeft gespeeld op deze plaat Von Helsing! Nou ja; gelukkig is de muziek beter