Anthrax - Among the Living (1987)

weer een link met een film I Am the Law judge dred

ah, die goeie ouwe tijd... Indians was wel het ultieme mosh-nummer. Ze hadden er zelfs een stoere clip van. Destijds toch een vreemde eend in de bijt omdat metal toen nog meestal over zwaardjes en schedeltjes ging.

Meer links met films (eigenlijk boeken omdat de films toen nog niet bestonden): Among The Living gaat over Stephen Kings's boek The Stand; Skeletons In The Closet gaat over King's novelle Apt Pupil. Prima cd, hakt nog steeds lekker weg. Geen slecht nummer te bekennen.

Dit was echt de band uit de jaren 80 voor mij,aardig vaak live gezien.2jaar geleden nog met die nieuwe zanger in Nighttown die nooit Joey Belladonna heeft doen vergeten.samen met Metallica,Slayer en Megadeath de grote 4 toendertijd.

John Bush heette die geloof ik. Het schijnt overigens dat Joey weer terug is.

Beste Anthrax plaat ...

in deze tijd waren de gitaristen ook nog gewoon goed.
al die hakjes, downstrokes en slagjes, moet je nu eens om komen....
en de solo's van die Danny zijn ook cool.

die goeie ouwe trash tijd.....

idd, tegenwoorddig zijn de meeste gitaristen gewoon ronduit slecht en kunnen geen noot recht spelen

kon alleen maar in 1980

Dat lijkt me nu ook weet wat overdreven (of betreft het hier wat onversneden sarcasme wellicht?). Hoe dan ook was het algemene spelniveau binnen de metal destijds gewoon een tandje hoger. Tuurlijk zijn er ook nu nog vele bands die erg goed hun instrument beheersen, maar waar het gros van de gitaristen vroeger op het niveau metallica, slayer, anthrax, exodus, forbidden etc zat, is het nu veelal niveau soulfly.

Niet dat daar iets mis mee is, maar technisch gezien vind ik het wel vele malen minder interessant. Voor een goeie strakke thrash riff moest je nog wat moeite doen. Daar kreeg je zere klauwen van. Nu metal riffs kan je nog slapend.

mijn eerste anthrax plaat

en bevalt hij?

@Charles Manson:

idd, sarcasme

beetje vreemd ook die uitspraken, want dan luister je dus naar ander soort muziek, die je vergelijkt met de goeie ouwe trash

ik denk dat je de giganten als een slayer, een metallica, een anthrax, een exodus,niet moet vergelijken met de inmiddels zoveel onstane substromingen

muziekstijlen zijn gewoon veranderd, technische apparatuur en opname mogelijkheden ook gemoderniseerd, etcect

beinvloed allemaal het spel

probeer overigens eens Darkane - Expanding Sences

(schiet em zo maar ff te binnen)

waar jij op doelt is denk ik vooral:

in jaren 80 moest je nog echt alles uit de kast trekken om een vet geluid neer te zetten, tegenwoordig kan door de techniek iedere puber met het bespelen van 1 snaar op een gitaar al een moddervette muur van geluid neer zetten

tis allemaal wat makkelijker en gladder geworden

(misschien is die gast van limp bizkit wel een goed voorbeeld, echt goed issie niet, echt vet wel,maar dat kunnen veel mensen net zo goed, hij zat alleen prima op zijn plek in begindagen van bizkit, bepaalde het bizkit geluid)

e doch, je valt nog steeds door de mand als je niet kan spelen

niets vreemds aan hoor.
Ik doel gewoon op de mainstream stromingen.
Destijds was thrash mainstream en nu is dat nu-metal achtig.
Er is hier geen sprake van appels met peren vergelijken dus.


Waarom niet?
Ik mag qua speltechniek toch een referentie punt hebben?
En een Forbidden en bijv later een Sepultura trokken zich toch ook op aan die trash stroming?
Bij echte stoere vette metal behoort nu eenmaal een bepaald spelniveau.
En je kunt OF je de tering te oefenen om ECHT stoere metal te kunnen spelen OF je kunt simpele kutriffs maken en overdreven vet produceren en hopen dat iedereen er in trapt.
Deze uitspraak lokt waarschijnlijk een hoop kritiek uit, maar tegelijkertijd staat wel iedereen live met zijn bakkes open te kijken als je weer eens een band ziet die ECHT kunnen spelen ipv constant dezelfde spring-maar-op-en-neer-riff op 1 snaar.


Hoeft absoluut niet hoor.
Zie nieuwe machine head cd.


zal het eens proberen, dank u!


nee, is absoluut niet waar ik op doel.
Het spelniveau is doorgaans gewoon ontzettend laag geworden.
En het tempo is gewoon erg omlaag gegaan.
metal van nu is heel vaak nonstop dat halfgare hipachtige tempo, waar het vroeger nog gewoon snel en dus tof was.
snel =
langzaam =

ok

pers geef ik ook de voorkeur aan metalenmuziek uit de jaren 80 tijd, zal met leeftijd te maken hebben

een typisch voorbeeld van niet al te veel kunnen maar toch willen klinken als dikke spierballen vind ik biohazard

klinkt redelijk vet, maar songtechnisch is het weinig bijzonder en instrumentebeheersing erg matig

moest het veelal hebben van image

magoed, ik dwaal af

dit plaatje is een klassieker, nummers allemaal netjes een kop en staart en geen overbodig geneuzel, snel, strak, lekker int gehoor, en af

een ware klassieker ja.
hoogtepunt voor mij:
I am the Law

ja beter dan het anthrax van de laatste jaren

dat zou ik denken ja!

ik dus ook

Caugt in a Mosh is ook heel vet!

4.

Dit is en blijft toch wel het onbetwiste meesterwerk van deze heren. De produktie is er met sprongen op vooruit gegaan en ook speltechnisch is het veel strakker en meer ontwikkeld dan voorheen. Je houd van of je haat de verwijzingen naar popcultuur (ikzelf vind het er een beetje te dik op liggen) maar op alle andere fronten wordt dat hier goedgemaakt.

5*

Gave plaat is dit. Denk wel me favo thrash plaat. Joey heeft ook een heerlijke stem!

Caught in a Mosh!!

@Charles Manson (max en joep): Compleet akkoord met alles wat je hier zei!

De lat ligt een stuk lager de dag van vandaag dan in de jaren '80! Maar ik heb er (buiten MusicMeter) al te veel over geklaagd om er hier nog eens over uit te weiden.

Among the Living is van de puurste thrash. Wat lichter dan Slayer (als we over de definitive thrash-groepen gaan praten), maar dat zorgt er deels voor dat hij beter in het oor ligt. Het is puur headbangen met geen enkel slecht nummer. Beste nummers: Caught in a Mosh, I Am the Law, Indians.

Oja, dit is het enige Anthrax album dat ik heb. Kan er iemand me nog andere aanraden?

Persistance of Time is wel ok.

Nouja...

Dan luister je toch echt naar de verkeerde muziek Veel nieuwe bands in relatief nieuwe genres spelen toch echt op hoog niveau, bepaalde folk metal, death metal, post-thrashmetal, progressive rock en metal... ook al zijn het niet allemaal mijn favoriete genres, kwaliteit is er zeer zeker te vinden.

En andere goede Anthrax-albums: Spreading the Disease, Persistence of Time, Sound of White Noise en We've Come for You All (laatste twee zijn met een andere zanger, John Bush van Armored Saint).

Dat denk ik nou net ook. Er zijn een heel pak nieuwe bands die oudere genres/geluiden hebben weten te vernieuwen door er een extra dimensie aan toe te voegen, e.d.

Welke groepen zou ik dan moeten beluisteren?

Geweldige thrash plaat!
Met heel veel sterke songs!
Ik kon hier eerst niet zo veel mee, maar nu is het toch wel een topper!

Hier staan toch wel de nummers op die Anthrax voor mij iets extra's geven. Ik hou vooral van de Moshende ritmes en capriolen van Caught In A Mosh, I Am The Law en Indians. Ze namen zich zelf niet al te serieus tijdens optredens en dat heeft uiteindelijk niet bijgedragen aan het succes. De productie is hier wel een zwak punt. Waar Metallica de harde Metal op Master Of Puppets wel goed kon laten klinken, is het hier een stuk magerder.

Jeugdsentiment, zeer energiek en strak! Misschien iets minder afwisselend dan voorganger Spreading the Disease, maar oooooooh wat beukt die Among the living zeg! Bijna alle nummers vind ik te gek. Strak, strak en nog eens strak! Knallen! Typisch geluid trouwens op dit album ook, dat razendsnel vergroeide met het fenomeen Anthrax.