Creed - Weathered (2001)

Beetje schizofreen album, deze derde van Creed. Bevat een paar van de stevigste (en beste) songs die ze ooit hebben gemaakt, zoals de woeste opener Bullets en het lekker zware titelnummer, maar daarnaast wordt er nogal op safe gespeeld. Het resultaat is wisselvallig, maar doet wat mij betreft niet onder voor de eerdere albums. Het is in ieder geval het minst saaie album van de band.

Tja, ik ben er niet echt van onder de indruk. Creed heeft een erg wisselvallig stemming in hun albums en ik snap aan de ene kant ook best wel dat deze band een beetje uit elkaar is gevallen, en dat hij nog niet opgeheven is daar sta ik versteld van eigenlijk. Eerlijk gezegd begint het album kakkie hard, met 'Bullets' slaan de heren in als een bom maar na 'Who's Got My Back?' zakt dit niveau weer wat in en worden de heren weer wat terug houdend.

Dus, het nummer 'Bullets' vond ik persoonlijk het beste. Maar met de nummers 'Who's Got My Back?' en 'Weathered' wisten ze me ook nog wel aardig te vermaken. De rest daarin tegen vond ik echt wel minder, en hebben ze soms weer wat trekjes naar het voorgaande album wat ik drie keer niks vond. Met deze album weten de heren me wederom niet te overtuigen, toch vond ik hem beter als zijn voorganger, is hij op sommige momenten weer wat harder en dat vond ik toch leuker, Scott gebruikt eindelijk zijn stem weer beter en het klinkt allemaal wat georganiseerder. De productie is prima maar, de vonken spatten nog niet van 'Creed' af en ik denk dat, dat ook nooit meer zal gebeuren.

Voorlopige tussenstand:
01. My Own Prison
02. Weathered
03. Human Clay

Wat een gezever ook hier weer van mensen die waarschijnlijk nog geen eens vader Jacob op de blokfluit beheersen.
Get a life.