Vicious Rumors - Digital Dictator (1987)

Een LP in mooie staat moet hiervan tussen de € 15,- en € 20,- wel te vinden zijn. Een originele CD zal duurder zijn.

Dit album is zijn geld echt dubbel en dwars waard. Hoogtepunt in de discografie van de band.

Drie originele CD's op Stonehenge gezien in oplopende prijsklasse van €25, 30 en 35,- vroeg me nog af of de eerste krassen heeft en de laatste smetteloos gaaf is, maar uiteindelijk dus voor een heruitgave van €12 nog wat gegaan.

De band brengt een heuse digital dictator 30th aniversary tour naar Europa begin '19

Volgens mij is deze plaat van 1987 en niet van 1988. Heb hem hier liggen en alle data op de hoes spreken over 1987

Hieruit blijkt ook al dat het 1987 is

Vicious Rumors - Digital Dictator | Releases | Discogs

Vicious Rumors - Digital Dictator - Encyclopaedia Metallum: The Metal Archives - metal-archives.com

Digital Dictator by Vicious Rumors (Album, Heavy Metal): Reviews, Ratings, Credits, Song list - Rate Your Music - rateyourmusic.com

Meeste bronnen geven een releasedatum van 9 feb. '88 aan, maar Discogs heeft een paar versies uit '87.

Dat iemand een correctie doorstuurt zou ik zeggen, of misschien kan Sir Spamalot het even aanpassen. Volgens Discogs zou de lp uit 1987 het nummer RR 9571-1 moeten hebben. Die van 1988 zoals ik heb heeft nummer RR 9571.

Het drumgeluid staat me wat tegen, zo dat is er alvast uit. Vroeger grijs gedraaid, later telkens tegenaan gehikt om weer es op te zetten. Nu dan. Tja, weinig mis mee, dikke power metal uit de gloriedagen van de metal. Allemaal sterke songs, goeie zanger, gitaarwerk dat precies op het Shrapnel thuishoort, en toch... mis ik nog iets? Of...? Kan het slecht benoemen, maar zo geweldig als ik het ooit vond, vind ik het nu niet meer. Vergeleken met andere grootheden uit die tijd die nu nog wél helemaal overeind staan (ik moet onwillekeurig denken aan een Metal Church of een Chastain), is dit misschien iets teveel spierballenwerk en te weinig sfeer. Ik heb zelfs liever het debuut... -edit- nee, dat ook weer niet.

Toch nog dik 3,5*.

Een fijne plaat uit 87' alweer. US power metal met veel solo's, tempowisselingen en een prima zanger. Het titelnummer vormt een representatieve dwarsdoorsnede van de plaat. Het geheel is uptempo, de speedmetal invloeden zijn nog talrijk) maar er wordt ook al gevarieerd. Een song als Towns on Fire is afwisselend, bevat wat meer groove en een dergelijk refrein is toch heerlijk. Lady Took A Change, wat een fraai intro en om direct met een gitaarsolo te beginnen (dat gebeurde wel vaker in de jaren 80) is lekker. Zo blief ik ze graag. Het dwingende ritme van de song doet de rest. Een uitstekende track. Worlds and Machines vormt de eerste song die mij wat minder boeit, hoewel zeker niet slecht. The Crest schiet dan wel weer met scherp, wederom dwingend en overrompelend. R.L.H. is degelijk, steekt er niet bovenuit maar blijft boeien. Condemned is fraai en bevat prima riffwerk. Afsluiter Out of the Shadows kan mij minder boeien hoewel dit ook zeker geen slecht nummer is. Zo vormt Digital Dictator een prima metalplaat waar maar weinig mis mee is. Het enige puntje van kritiek dat ik mij kan bedenken is dat het zich net niet genoeg kan onderscheiden van enkele andere metalbands uit de dezelfde periode die enkele mijlpalen hebben uitgebracht. Maar dat is ook een beetje azijn pissen, dit plaatje verdient het ook beoordeeld te worden op zijn eigen merites.

Deze werd vandaag door een vriend gepost op Facebook. Nooit van gehoord maar tering wat een heerlijke plaat! Geweldige zanger ook.

Sterke verbetering ten opzichte van het debuut, vooral het begin jaagt lekker door. Helaas begint het vanaf Towns on Fire steeds meer af te zwakken.

Digital Dictator
Soldiers of the Night

Compromisloze metal met gevoel voor melodie en heerlijke gitaarsolo's. Het is weinig groepen gegeven om het vertrek van een goede zanger en stergitarist te overleven, met vervangers Carl Albert en Mark McGee werd echter al vanaf de hoestekening nóg eens een fikse stap vooruit gezet.
Vicious Rumors dicht de leemte tussen de melodieuze metal en het speed- en thrashgebeuren van 1988. En ja, dan is het geníeten!

Digital Dictator is vanaf de eerste seconden meeslepend als het instrumentale Replicator de oortjes verwachtingsvol doet spitsen, om dat met het titellied volledig waar te maken. Hierop wordt er met het snelle Minute to Kill nog eens een schepje bovenop gedaan. Kinderlijk eenvoudig pakken ze me vervolgens in met het meebrulkoortje in Towns on Fire.
Het grote drumgeluid, typisch voor het tijdsgewricht (co-productie van groepsbaas Geoff Thorpe en Steve Fontana), zorgt er weliswaar voor dat basgitaar en hi-hat moeilijker te onderscheiden zijn, maar het dendert heerlijk door met al het gitaargeweld.
Slim om in het intro van Worlds and Machines even gas terug te nemen, want als de rest van de groep bijvalt wordt het er alleen maar zwaarder van en in het refrein klinkt een verradelijk fraaie melodie gevolgd door smeuïge gitaarsolo's.

Vicious Rumors floreerde in de leemte die het gros van de generatie New wave of British heavy metal had laten vallen door zich van zijn scherpe kantjes te ontdoen. Dit in de hoop Amerika te veroveren.
De Amerikaanse reactie? We noemden het US metal en iets later US power metal en ze waren harder dan de Saxons en Tygers en Ravens en Jaguars. Of steviger dan dat: Europa werd op speed- en thrashmetal getrakteerd.

Allemaal gedachten die dit klassiekertje bij mij oproept. Bij nader inzien nog beter dan de sterke Zevende symfonie van Maiden, die ik vanochtend afspeelde.