Bad Brains - Bad Brains (1982)

ziehier 1 van de beste hardcorepunkbands en geenéen comment, zwak...

*5

Zeer zwak. Dit is misschien wel de beste hardcore/punk plaat ooit gemaakt. Meesterlijk debuut in elk geval.

Ik eigenlijk nooit zo goed begrepen waarom op deze cd zoveel dezelfde nummers als op Rock For Light staan. Iemand die dat weet?

Op Rock For Light staan nummers van dit album die opnieuw zijn opgenomen voor een betere geluidskwaliteit.

heerlijk energiek album, al had wat meer variatie geen kwaad gedaan

Lekkere punk plaat.
Het luistert heerlijk weg en de reggea invloeden geven het een eigen stijl.
4*

Beste NY HC-punk plaat.

Geen twijfel.

Ik twijfel wel nog. Maar dat neemt niet weg dat dit een heerlijke hardcore-plaat is Iedereen die ook maar een beetje bezig is met punk of hardcore moet deze op z"n minst één keer gehoord hebben.

Nou Ben, dan hoef ik me daar alvast geen zorgen meer over te maken

Ik zal het nog wat vaker opleggen, maar of ik jouw enthousiasme ooit ook zal ervaren bij dit plaatje betwijfel ik zeer. De echte rauwe punknummers vind ik op zich wel vet ('I' bijvoorbeeld, heerlijke hook ook), maar de reggae-invloeden staan me juist heel erg tegen. Neem I Luv Jah, dan val je toch van je stoel van verveling? Daar komt bij dat de vocalist zeker niet mijn favoriet is. Of het dus goed gaat komen tussen mij en dit album zal de tijd uit gaan wijzen, aan Damaged van Black Flag moest ik ook wat wennen en die begint langzaam maar zeker steeds beter te bevallen.

Aan die reggae-tracks moest ik ook heel erg wennen en ze lijken er na ettelijke luisterbeurten nog steeds willekeurig tussengegooid, maar na een tijd begint het wel te werken.

Ik blijf erbij dat de reggaetracks een minpuntje zijn, maar daar staat wel wat tegenover...... Heerlijk, dat venijn.

Ok, fine, de punkgedeeltes zijn gewoon te fantastisch goed. Halfje omhoog Met recht een punkklassieker. Toch was het nog vetter geweest als ze op zijn minst I Luv Jah hadden gehalveerd - want het concept, van die reggaerustpunken tussen die gierend agressieve punk, is op zich geen slechte, daar ben ik ook achtergekomen.

Leuk om te zien dat hij groeit.

Ideale omschrijving van deze band. Reggaerustpunk.

Die ram uitbarstingen zijn de reden dat ik dit reggae album geen onvoldoende geef.

The big takeover is zo een dijk van een nummer.

Heerlijke punk plaat uit '82....ik speel 'm nog regelmatig af, wel gaaf met die reggea -invloeden erin/tussen door.....raggapunk

In '82 was het eigenlijk nog geen plaat, maar een cassette. Pas in '97 op lp (en cd) uitgebracht.

De ROIR tape. Zeker weten.

Ik vind die haast willekeurige reggae-deuntjes tussendoor nochtans heerlijk! Breekt de sfeer op een heel originele en leuke manier. Daarna komt de hardcore punk immers weer extra hard aan. Niet dat dergelijke rustpunten op een punkplaat zo hard nodig zijn, maar het werkt wel en bovendien: originaliteitspunten!

Interessant bandje dit, zoveel is zeker.

En 10 jaar later...
Oke oke ik ga hem luisteren !

Lekker gedreven hardcorepunkplaat met afwisseling en teksten waar ik niets van versta. Soms komt er zelfs een soort van korte gitaarsolo voorbij.
Deze jongens rammen met plezier.

Reggae hoort erbij. Van Ben Harper tot Nuclear Assault, ze hebben er allemaal vast van gesmuld.

Het gebeurt niet vaak dat ik een album behandel dat aanvankelijk slechts op cassette verscheen, voor Bad Brains uit Washington D.C. maak ik graag een uitzondering.

Ik las regelmatig over ze in Oor, al is dat mogelijk vooral vanaf de tweede helft van de jaren '80 geweest, toen de bekendheid was gegroeid. Drie zaken maakten dat ze opvielen.Ten eerste was dit de eerste zwarte punkgroep (niet dus, daarover zo meer), een combinatie die wij nog niet eerder hadden gezien. Ten tweede waren dit rastafari's, waar de punkwereld eerder het domein was van anarchisten en aanverwante links-georiënteerden. Ten derde combineerden ze punk met reggae en al was dat weliswaar eerder gebeurd (The Ruts bijvoorbeeld), in combinatie met de teksten over Jah was dit toch anders.

De eerste zwarte punkband bleek met voortschrijdend inzicht Death uit Detroit te zijn. Dat al in 1974, de groep werd naderhand aan de vergetelheid ontrukt door onder meer Henry Rollins.
Dat wisten wij niet in 1982. Wel is duidelijk dat snelle punk, inclusief soms razende gitaarsolo's, wordt afgewisseld met naar dub neigende reggae met in die laatste categorie de composities getiteld Jah Calling, Leaving Babylon en I luv Jah.
Toch overheerst energie, zoals afstraalt van de hoes. Daarop wordt het Capitool in hun thuisstad getroffen door de bliksem. Ik zette hiervan dan ook Banned in D.C. op een afspeellijst met new wave en aanverwanten, bovendien een hyperactuele tekst bij het nieuws van vandaag.

Het jaar erop verscheen opvolger Rock for Light wél meteen op vinyl. Voorzien van een andere hoes kwam Bad Brains in 1989 alsnog op andere geluidsdragers uit, te weten cd en lp, dan met als ondertitel The ROIR Sessions.

Mijn reis vervolgt: ik kwam hier vanaf het Londense Opposition, wat tevens een korte terugreis naar 1981 was. Net als deze Bad Brains verscheen mijn volgende station ook in februari 1982: op naar hitsingle See You van Depeche Mode, waardoor ik niet voor het eerst bij hun album A Broken Frame uitkom.