Queensrÿche - Operation: Mindcrime II (2006)

ales tot en met empire is uitstekend van deze band, met als hoogtepunt in ouvre, operation mindcrime'88

daarna boeide het mij niets meer

ik zie empire dan ook als eervolle laatste plaat

pff ,wat men de laatste tijd metal noemt , Ik dacht eerder aan pop/rock nee , tvalt nog mee

desalniettemin een aardig plaatje voor in verzameling
2 *

Ik heb em niet gehoord, laat ik dat voorop stellen, maar het heeft toch wel iets treurigs als je zo op je oude succes terug valt. Maak gewoon weer eens een goede plaat zou ik zeggen en als ie niet vernieuwend is; prima, dat verwachten vermoedelijk maar weinig mensen, maar pak het niet zo aan. Zal em eens beluisteren, is toch een van m'n favoriete bands uit de jaren tachtig.

OM 1 is één van mijn favoriete albums allertijden. Toen OMII uitkwam heb ik hem dan ook meteen gekocht. Maar elke keer wanneer mijn ogen langs mijn CD collectie speuren voor een leuke CD in de discman op de fiets, blijf ik altijd kiezen voor OM1.
Vooral om deel 2 gewoon veel minder richt in je smoel dan 1 is. Een soort Operation Mindcrime light.

wat een ellende; heb em een paar luisterbeurten gegund maar dat wordt dus helemaal niks..

Zoals bij de meeste films, is een "sequel" meestal een ontgoocheling en zeker als het origineel briljant was.

"Operation: Mindcrime" blijft een mijlpaal en deze opvolger was gedoemd om de verwachtingen niet te kunnen inlossen.

Zoals Germ laat ik deze ook meestal links liggen als ik muziek in de auto wil.

Het probleem van dit album is natuurlijk dat grote broer deel één al zoveel furore gemaakt heeft dat een tweede deel alleen nog maar kan tegenvallen. Dat is dus ook het geval. Op zich zelf zou dit ook geen knaller geweest zijn trouwens. Queensryche zit al een tijd in een slechte periode (live is goed te horen dat zanger Tate zijn beste jaren achter zich heeft liggen). Qua productie blijft dit overeind, maar zelfs een nummer dat beter is dan het slechtste nummer van deel één, is hier niet op te vinden.

Als album vind ik OMII helemaal niet zo slecht, The Hands, Murderer?, Fear City Slide en Hostage zijn gewoon sterke songs.

hoe kun je nu bewust een om II maken

om I is het gevolg van een creatief proces van een band op zijn hoogtepunt

de beslissing om een deel II uit te brengen slaat dan ook nergens op, de insteek is geheel verkeerd

om die reden dan ook een flop

Ik heb hem nu ook maar gedownload omdat ik bang ben mijn geld te verspillen. Met de 1e 2 nummers als een soort van intro kan ik wederom helemaal niks, maar oke dat had ik ook bij OM1. I'm American dan als echt beginnummer. Belachelijk, kan er niks anders van maken vooral dat eindeloze gedoe over dat hij vrij is. Het lijkt een beetje op een ''gameliedje'' uit een Sonic Nintendo spel. Niet best dus. One Foot in Hell begint dan heel veelbelovend, maar zakt eigenlijk meteen in en komt af en toe weer ff met zo'n moment waarop je denkt ja dit lijkt ergens op. En dan Hostage, eindelijk een nummer dat wel oke is, maar is oke wel goed genoeg? OM1 had uitblinkende nummers.. het is misschien oneerlijk maar toch vergelijk ik hem daarmee en dan vind ik toch dat het tekort schiet.

Wat is er trouwens met het echte typische gitaargeluid van OM1 gebeurd? Overigens las ik wat kritiek op de zangpartijen, die vind ik dan nog wel prima. Maar alles eromheen.. het lijkt niet meer op Queensryche..

Edit: Het begint me nu ook op te vallen dat de zang en solos wel een stukje harder hadden gemogen.. niet zo best gemixt zoals het nu klinkt.

Absoluut geen slecht album. Maar je moet het niet vergelijken met OM1. Laat je dat vergelijk los, dan is dit gewoon een puik album, met genoeg sterke nummers erop om het album uit te zitten. Het was na Empire ook weer het eerste album dat ik kocht van de band.

Als los album bevalt mij deze enorm, staan een serie erg goede tracks op, als opvolger van OM I is het natuurlijk een flater van jewelste, daar het totaal niet in de buurt komt van dat legendarische album.

als fan van het eerste uur heb ik deze OM II toch echt ruimschoots de kans gegeven maar kan er werkelijk geen fatsoenlijke noot op terugvinden..

Uit pure frustratie een keer de auto uitgegooid.. ligt nog ergens op de A27.

dit is in de tijd dan ze omlaag zijn gekomen toch

je moet hem niet vergelijken met OM I wordt gezegd

dan had men de plaat ook niet OM II moeten noemen en ook niet voort moeten borduren op OM I

links laten liggen, het beluisteren niet waard

Haha helemaal waar Joy. Jammer is het wel dat deze band niet gewoon goede platen kan blijven maken. Ik verwacht geen buiten- categorie meer, maar iets beter dan deze moet kunnen.

Onnnig verhaal, dit album en Take Cover zijn incerdaad iets minder, maar American Soldier en Tribe zijn gewoon uitstekende platen, alleen iets minder metal dan in de jaren '80. That's all.

Nou, daar heb je een punt. De laatste ken ik niet, maar Tribe vind ik alleszins redelijk. De twee platen daarvoor waren dan wel weer erg matig.....die vergat je even Maar goed, deze band heeft het niet nodig om zich te verlagen tot dit soort goedkope sequels, dat zul je met me eens zijn.

Klopt helemaal, ik heb trouwens een hekel aan sequels. Dat is zo goedkoop proberen te scoren of iets wat ooit succesvol was. Geldt voor films, muziek, alles eigenlijk.

Komt warempel weer een vervolg op Operation: Mindcrime. Nu in de vorm van een Broadway musical. De heren van Queensrÿche zullen hieraan ook zelf meewerken door middel van een aantal gloednieuwe nummers.

Adam Pascal, oa Aida en Rent, is een groot fan en wilde OM altijd al op Broadway vertolken.

Leren ze er nou nooit van?

Ik ben toch benieuwd wat mijnheer DeGarmo van al deze ontwikkelingen vind.

Deze band is ook niet aan mij besteed. Ik heb dat ene album, puur voor dat ene Pink Floyd-achtige machtig mooie Silent Lucidity, maar de rest van dat album vond ik ook al kut met ingemaakte peren... Neen, zoveel bombast is ook niet aan mij besteed...

Ah, Empire. Ik hou het het bij Operation Mindcrime (deel 1 dus) en de DVD Livecrime. Dat vind ik twee geniale albums, de rest kan me niet echt boeien voor zover ik het ken.

Maar opa toch, om die leegte te vullen zijn er gelukkig nog prima bands als U2.

Ja, of Pink Floyd, Canned Heat, Jeff Beck, Deep Purple, Led Zeppelin of Karel en de Elegasten!

Losgekoppeld van het ongeëvenaarde eerste deel, kan deze plaat mij toch wel zeker bekoren.
I'm American hakt er lekker in en komt qua sfeer toch wel redelijk in de buurt van het baken uit 1988. Verder staat er nog een aantal aardige tracks op die weer wat meer metal zijn dan de platen ervoor. Ook een prachtige ballade in de vorm van If I Could Change It All mag er zijn.
En het gastoptreden van Dio (niet de rapper) als dr. X is een geinige surprise.
Hoewel ik best had kunnen leven zonder ooit kennis genomen te hebben van deze plaat, vind ik hem toch best aardig om nu en dan eens op te zetten.
Zwakke schakel in dezen is m.i. niet het gebrek aan DeGarmo maar eerder de aanwezigheid van Geoff Tate. Zijn jarenlange kettingrokerij heeft hardhandig een eind gemaakt aan zijn ooit waanzinnige vocale talenten.

niet helemaal waar mbt de vocalen

luister maar eens naar platen hierna

hoe middelmatig ik die ook vind, is tate nog steeds goed bij stem


de plaat zelf, links laten liggen, gewoon erg slap afgetrokken van OMI, en de moeite niet waard

misschien moet je hem zo niet beoordelen maar zoals ik al eerder zei dan moet je de plaat dan maar niet OMII noemen

Queensrÿche haalt een oude titel uit de kast om even mede te delen dat ze terug gaan naar metal, en nog wel naar Operation: Mindcrime. Dat was een meesterwerk uit 1988, dat ze het lef hadden dit OM2 te noemen is dus een teken dat het echt goed is...

... of een teken dat ze wanhopig proberen oude fans blij te maken. Wát een flutplaat, en dat zeg ik niet gauw. Geen één nummer klinkt spontaan en fris, alles is onorigineel en uitgekauwd op een zodanige manier dat het nergens naartoe gaat. Het beste voorbeeld is "Murderer", dat misschien met opzet nergens heen gaat, maar niet om aan te horen zeg. En dan het eerste snelle Rÿche nummer sinds 1988 is "I'm American"... de heren moeten niet forceren om snel te spelen als ze dat liever niet doen.

Ik ben hier snel klaar mee. Leuke momenten: het duet met Dio op "The Chase" enne... hier en daar een geinig deuntje. Niet kopen, tenzij je je als verzamelaar voordoet.

Jammer, ik had gehoopt dat ze door waren gegaan met wat ze op de drie voorgaande platen hadden gefabriceerd. Dat was dan wel geen metal, maar liever goede alternatieve songs dan dit.

Helaas, helaas....
OM1 is gewoon een icoon, dit is niet te evenaren en moet je dus ook niet proberen.
op zich staan er best aardige nummers op dit album, maar het is gewoon geen nr.2.
wat me vooral stoort is het feit dat OM1 luistert als een hoorspel, met geluidseffecten en dialogen die langs komen.
op OM2 mis ik die. ik heb pas wel ergens het verhaal van OM2 gelezen maar ik kan die niet uit het album horen. hierdoor is voor mij het effect van een conceptalbum te gering.