Saxon - Strong Arm of the Law (1980)

Heavy Metal Thunder hoorde ik voor het eerst bij Het Betonuur met Alfred Lagarde. De volgende dag meteen de elpee aangeschaft en grijsgedraaid (met tennisracket voor de spiegel). Beste nummers zijn 20,000 Ft. en Dallas 1 P.M. In de loop der jaren is mijn smaak veranderd, maar zo af en toe leg ik kant 2 weer eens op. Tennisracket heb ik helaas niet meer, maar de air guitar werkt nog steeds. 3,5*.

hey bij mij staan er ook nog een aantal live nummertjes op

vooral mooi op het begin als de donder zo de kamer in kiomt rollen en dan de gitaaren, dat was de eerste ker egt kippenvel voor mij. een 3,5

Voortbordurend op Wheels of steel, en gewoon een beresterk album, met toch wel heel wat klassiekers erop. Op vinyl.

Rauwe ongecompiceerde hardrock uit een tijd waarbij men elkaar in grunts en snelheid nog niet voorbij hoefde te krijsen en scheuren.
Heerlijk met de autoramen open genieten van een ouderwets potje "Beton"! ( met de hoofdletter B) Dallas 1 P.M. blijft een geweldige Saxon klassieker. Een paar jaar geleden uitgekomen als dubbelcd samen met Wheels of Steel en met als bonus een enorme lading live tracks! Zwaaien maar met die uitdunende haardos!

Keihard, dat was het destijds. Leuk is het nog steeds. Degelijke (hard) rock

Deze was een van de vijf eerste lp's die ik als snotneus kocht. Ik heb er nooit geen bal aan gevonden.

Kronos, dit is een album van één van de beste Britse Rockgroepen ooit: Saxon moet je luid afspelen en gewoon op je laten afkomen. Zeker nog eens een kans geven, want je zou je het kunnen beklagen.

Doe geen moeite Sir. Al een kleine dertig jaar beklaag ik het mij niet. Het heeft te maken met de zang van Biff. Niet om aan te horen op de oude Saxon vind ik. Na jou hier te lezen heb ik Strong Arm nog eens even opgezet maar bij nummer drie al weer afgezet. Vreemd genoeg kan ik van de laatste albums wel genieten. Nooit kunnen denken dat het ooit nog wat zou worden tussen mij en Saxon.

STOP! GET OUT ! (We are the strong arm of the law!)


Btw, Biff Byford is zeker een van de beste vocalisten die er op deze planeet rond lopen! D'accord, ie kan belange zo hoog niet als Halford of Diamond.

Ideaal voor in de auto. Vollen bak zetten en gewoon vollop meeschreeuwen.

Een van de beste platen van de (wat mij betreft) beste metalband van allemaal. Lekker hard en vol energie, ook erg catchy en leuk om mee te zingen. Helemaal niets mis mee, vier sterren!

Na twee toppers Saxon (1979) en Wheels of Steel (1980) brengt SAXON in 1980 nog een topalbum uit: hun derde Strong Arm of the Law. Weer een klassieker met topsongs. Het volgende album Denim and Leather is ook zeker de moeite waard: dat is mijn favoriete SAXON album

De 2009 remaster heeft in totaal 16 tracks erop, waaronder de complete Studio B15, BBC sessie van 25 april 1982.

Top!

Lekkere muffe Heavy Metal met adelaar en al. En ook de LP van Saxon die mijn pa wel had. De productie is wat minder maar er is een hoop goed gemaakt met de verzamelaar Heavy Metal Thunder uit 2002. Daar komt ook nog bij dat de plaat samen met Wheels of Steel volgend jaar alweer zijn 30jarige jubileum viert. Over het geluid mag ik het dus eigenlijk niet hebben.

Wat de plaat betreft is er weinig aan de hand. Gelukkig geen nummer te bekennen over de liefde, vrouwen, ect... iets waar ik Saxon wat minder en zelfs slecht in vind. Dat doen ze hier in ieder geval niet. Dallas 1P.M. vind ik door de tekst en vooral het idee wat minder de rest is top! Eigenlijk allemaal redelijk simpel en standaard maar niet zo erg dat het gaat vervelen juist in tegendeel.

Zeer goede opvolger van Wheels of steel. Bevat materiaal waar ze de rest van hun carriére op konden teren.We willen ze nog altijd graag horen: Heavy metal thunder, Strong arm of the law, 20,000 feet & Dallas 1 pm. Hungry years en To hell and back again zijn ook zeer goeie Saxonsongs. 4'5ster is wel op z'n plaats.

Magistraal dit! Het legendarische geluid en de super opwindende nummers...je kunt NIET stil blijven zitten! Alles klopt! En MEER dan dat....ongelooflijk! De maximale score uiteraard! (Wel lekker het oude vinyl opzetten! Ik haat cd's...zeker bij dit soort albums.) Saxon heb ik een aantal keer live gezien, waarvan 1 keer in een zaaltje achter een café...gekkenhuis!

Hun beste plaat dit..

Ik kocht deze plaat toen ik twaalf of dertien was. Maar echt goed heb ik het nooit gevonden. Nu een kleine dertig jaar later via een omweg met de nieuwere albums van Saxon en dan weer terug naar het verleden, begint mij dit eigenlijk best wel goed te smaken. Misschien tijd om het eens terug te kopen, zoals ik met Wheels of Steel ook heb gedaan.

Sinds gisteren heb ik het weer op vinyl. Het was destijds de derde of vierde lp die ik kocht. Zoals ik hier al eerder schreef kon ik er in die dagen niet goed mee uit de voeten, ook al heb ik het vaak beluisterd. Want ook wat niet beviel draaide je toen veel, omdat je gewoon niet veel platen had. Een raar gevoel dus, om nu pas echt goed te vinden wat toen maar niet wilde smaken. Het probleem was de zang maar ook dat het een te kale oerversie van de heavy metal is. Juist die eenvoudige aanpak zonder franjes spreekt me nu aan. Een sterk staaltje Britse degelijkheid.

Absolute klassieker dit album!!! Werkelijk geen slecht nummer te bekennen. En dat in een jaar waarin ze ook al doodleuk met Wheels of steel komen aanzetten!!! Dit waren absoluut Saxon's creatieve hoogtijdagen. Natuurlijk kennen we allemaal de wat meer bekende nummers van dit album (Strong arm, Dallas 1 pm, Heavy metal thunder en 20.000ft) maar juist de overige nummers zijn ook zo de moeite waard! To hell and bacl again rockt er heerlijk op los. Taking your chances is een heerlijk melodieus nummer en een beetje een vreemd (maar wel erg gaaf) nummer voor Saxon. Hungry years is een waar pareltje met z'n bluesy shuffle en Sixt form girls ramt er eveneens heerlijk op los.

Maiden,priest,leppard en wie al niet meer juist ja saxon. Allemaal bands die ik rond 1980 leerde kennen. Motorhead, kiss, status quo, scorpions en the mighty van halen zaten daar een paar jaar voor. Ja we worden oud. En daar gingen we dan ik meen 81 op naar de rodahal in kerkrade 25 min van maastricht. Wat een luxe geen uren in de trein of bus naar amsterdam of duitsland!!! En we waren daar om het dubbel pact van de heavy metal te mogen aanschouwen Saxon en judas priest. een ietswat tegenvallend concert want halford van priest was amper te horen. Plus dat de lokale motorclub de voorste rijen als hun bezit zag(ben benieuwd of ze wisten dat r.halford homo was ha niet dat dat een fuck voor mij uitmaakt) Bij saxon hebben we ons heerlijk vermaakt met een joint en waarschijnlijk liters bier ha. Jaren en jaren had ik strong arm al niet meer gehoord. Heb hem geremasterd in een bui van nostalgie gekocht. Maar eigelijk had ik dat niet moeten doen. Ik vind hem behoorlijk achterhaald. 20.000 feet dallas 1 pm vrij goed maar de rest naaaa. Jammer en een illusie armer.

Da's wel heel erg hoog

Trouwens, als je dit achterhaald vindt dan vindt je al die oude albums van Maiden, Priest, Scorpions, Quo, Leppard en Van Halen dus ook niet veel soeps meer neem ik aan?

MMm is het beter zo of was het new york 1 pm he he ben al wat ouder dude vandaar. correct me if i'm wrong no problem. Maar om even op je vraag terug te komen. Sommige wel andere niet. Volgens mij komt dat wel vaker voor. Als je langer naar muziek luistert dan hebben bepaalde bands cq lp's/cd's door de jaren heen minder of juist meer impact. Niks mis mee lijkt me.

Nee klopt, dat is inderdaad waar. Alleen vind ik dat achterhaalde bij dit album nog wel meevallen eerlijk gezegd. Maar goed, ieder z'n mening uiteraard

Ik kan mezelf wel voor de kop slaan dat ik dit album vroeger niet wist te waarderen.

Met dank aan de liefhebbers hier op de site dat ik het weer een kans heb gegeven
en alsnog, zij het zo'n dertig te laat, heb ontdekt als een heavy metal plaat eerste klasse.

Hulde Kronos!!

Prachtige climax in Dallas 1 PM!

Dit vind ik Saxon's beste

Dit vond ik destijds het beste album ooit gemaakt. Ik kende er elf. Nu heb ik eindelijk eens het ceedeetje gekocht. En ik vind het niet meer het beste album ooit gemaakt Simpele recht toe recht aan muziek. Nog steeds best effectief en leuk om weer een keer te horen. Maar nu snel de la in. De "nostalgie maar hoef ik nooit meer te horen la" beter bepaald.

Gisteren de lp na lange tijd weer eens gedraaid. Dit blijft Saxon's beste vind ik. Lekker rauw en eerlijk. Staat eigenlijk geen slecht nummer tussen. Twee favorieten kiezen is schier onmogelijk! Maar vooruit, Hungry years en Dallas 1 pm dan maar. Dat wil niet zeggen dat de rest minder is. Verre van zelfs! Ik was verrast hoe goed dit eigenlijk is. Nog steeds, na al die jaren!