Fields of the Nephilim - Mourning Sun (2005)

Die band is vergane glory wat nu nog een stuiptrekking maakt, eerste nummer geweldig!! Ook die cover 2525 is wel het luisteren waard
Gothic, ja dat is het inderdaad

15 jaar na het laatste studio album zomaar een nieuwe. T was mij totaal ontgaan totdat ik op wat oude Fields albums wilde gaan stemmen.

Verwachtingspatroon was niet al te hoog maar dit is werkelijk een onwaarschijnlijke come-back. In lange statige nummers worden weer een paar gothische kathedralen neergetimmerd, die zijn weerga werkelijk niet kennen. Wat we vandaag de dag Gothic noemen, heeft daar absoluut niets mee te maken. Fields staat tot hedendaagse Gothic als Van Helsing tot Mickey Mouse.

Ik daag u allen uit. Probeer dit en laat je meeslepen in de intrigerende wereld van Fields of the Nephilim

Ik heb ze in dit forum wel eens meelcowboys genoemd, maar dit is een onwaarschijnlijke comeback. Ik had alleen Earth Inferno, het schijnt hun beste te zijn, ooit in huis gehaald, maar was niet onder de indruk.
Deze is echt erg goed. Dit is gothic, zoals het bedoeld is!

Nee, althans niet volgens de "kenners". Earth Inferno is een live album met een aantal nummers van hun eerste drie cd's dus ook van hun beste cd, volgens die zelfde kenners dan weer, "Elizium". Voor wat t waard is, op Allmusic krijgt Elizium 4,5 ster tegenover Earth Inferno 3 sterren. Oh ja, ook ik vind Elizium de beste

Heb em sinds gisteren in huis, voor de tweede keer aan het luisteren.. en tjonge tjonge...... dit is 100x boeiender dan wat menig gothic bandje anno nu uitbrengt hoor... ik ga dus akkoord met Van De Griend - uitdaging reeds aangegaan! en Premonition....

Er worden inderdaad heeldere kathedralen omvergesmeten... en dat op stijlvolle wijze...

Met NEW GOLD DAWN heb ik de perfecte DONKERE EVENKNIE CLASSIC gevonden voor El Postivo's SImple Minds's NEW GOLD DREAM

Goh... "Mourning Sun".. Wat een plaat zeg!!! Die typische gitaarsound... die zaaalige klavieren..... de fantastisch stem en schreeuwen... van McCoy... de fantastische galm.... en vooral véééél sfeeeer..... Zoals Premonition het al zei: GOTHIC zoals Gothic BEDOELD is!

Met "Shroud" wordt je als het ware in de plaat ingezogen, en dan naar "Straight to the Light".... dan "New Gold Dawn" en dan wéét je al dat dit een dijk van een album is.. en dan zijn we nog niet eens halfweg.... "de vleermuizen en grafstenen kan je er in een moeite bijdenken en het wordt vanzelf koud en donker..... de epic..."Requiem" (!!).. onheil, dreiging... de duisternis... ow... die zalige grafstem van McCoy... Andrew Eldritch (zeker na je laaste afshuwelijk liveoptreden in de AB) eat your heart out!!!

Ja, er worden tonnen gothic clichés bovengehaald, inclusief kerkklokken en al, waaiende wind, rare angstaanjagende geluidjes....maar neem het hen eens kwalijk, ze hebben het genre dan ook zowat uitgevonden

Recht uit het graf klinkt angstaanjagend en opgejaagd... "Xiberia" .... heerlijke vette baslijn die het hele nummer letterlijk opjaagd..geholpen door knappe strakke percusie en schitterend klavier werk.... en het is als het ware een echte meezinger (nu ja) .. Xiberiaa aaa!!!

Goh... en met "She" pakt FOTN zowaar uit met een heuse dark ballad.... met opnieuw indrukwekkende vocals van McCoy.... het doet met momenten een beetje denken aan Joy Division's "Atmopshere" ... maar dat kan alleen maar een compliment zijn, niet waar? Zalige song in elk geval deze "She"... sleept lekker aan en de sound zwelt lekker dik aan... meesterlijk..... Net zoals vele composities op het album gaat "She" naadloos over in het volgende nummer: "Mourning Sun" (!); een majestues slepend werkstukje.... dat aanvangt met een een riedeltje dat zo aan "The Twilight Zone" en "Nightmare on Elm Street" .. of was het "The Fog"... waar zijn die filmkenners hier - tegelijk doet denken, en dan oh apocalypse vallen de andere instrumenten in, de alomaanwezige (graf-)stem van McCoy... tonnen, massa's sfeer.... het melodietje van het begin van de song, in meervoud en verschillende lagen aanwezig.. heerlijke gitaarpartijen... met dan een enorm knap prachtig middenstuk, inclusief koor...... deze song lijkt het hele album samen te willen vatten, en lukt daar aardig in.... heel erg goed gevonden is dat "valse einde".... uitfaden... dan alle nodige kerkhof en/of grafgeluiden, en dan rustig de laaste minuut rustig terug beginnen met dat piano/synths deuntje om dan heel rustig het zaakje te be-eindigen..... maar dan is het nog niet gedaan...

we krijgen als bonus nog een wel erg apart cover van "In The Year 2525". Ik vond destijds LAIBACH's versie al redelijk hilarisch, dit is natuurlijk veel interessanter.... Dit nummer helemaal in de beste Vleermuizentradtie behandelen en mee in de grafkelders nemen, en er een gothic classic van maken... klasse! Er zit middenin de song zelfs een link naar China Girl (Bowie), maar dat kan ook aan mijn gehoor liggen, of China Girl had zélf al een beetje leentjebuur gespeeld bij de 2525-melodie....
In ieder geval... ls bonustrack, is dit meer dan een een leuk extraatje.... het is echt wel een wereldversie!!!!

Helaas is zodra deze song uit is, het album van FOTN wel over...


Het album van FIELDS OF THE NEPHILM.... Wat een belevenis..... Wat een trip!!!

Daal af in de longen van de hel, schaf u dit meesterwerk aan en geniet met donker genoegen!!!!!!!!

Klinkt goed

Ik ben altijd wel voor een portie goeie goth te porren, en ik ken nog steeds te weinig van deze band. Meer dan wat losse nummers ben ik nooit gekomen. Ik zal deze eens op een of andere manier binnenslepen.. of kan ik beter met een van de eerdere ceedees beginnen? Ik begreep dat hun debuut in ieder geval niet zo sterk was.

Door VanDeGriend heb ik ze inmiddels allemaal aangeschaft. Dawnrazor, hun debuut, haalt het niet bij Mourning Sun. Ook Elizium niet, vind ik.
Zoals C-Moon al in zijn fantastische review weergeeft, is hun laatste echt fantastisch.
Meer gothic, en dan in de goede zin van het woord (dus geen hedendaagse neo-gothic), is niet mogelijk om in één schijfje te persen.

Zeg C-Moon, moet je je top 10 niet gaan aanpassen?

Waarom?
In de top 10 zet ik eerder werkjes die al wat langer meegaan en bewijzen langer mee te kunnen gaan dan "eventjes".. Maar idd. er zijn wel meer platen die aan het dringen zijn om in die top 10 te geraken...

Ik zou eens moeten werk maken van een top 20, top 40 misschien.. of nog beter eens lijstjes per genre maken.. zou missch. eerlijker zijn en ik zou meer ruimte hebben..
Maar je hébt wel een punt... want deze moet dan eigenlijk sowieso erg hoog eindigen

Ik zal dan maar eens met deze starten als komplete plaat. Van the nephilim heb ik nog het meeste (moonchild natuurlijk en love under will, celebrate, the watchman). Erg goede nummers eigenlijk. Heeft zelfs iets pink floyd-achtigs gemengd met invloeden van the Cure

Heb hem net nog maar eens beluiserd en hij wordt er alleen maar prachtiger op deze prachtplaat.. jongens... zo goed! Wow!

Hij is niet uit mijn cdspeler te krijgen. Ze worden er thuis gek van! Om huwelijksproblemen te voorkomen, gaat ie de laatste tijd vooral in de auto mee

Zeer raar verhaal dit. Het genre is welhaast dood en begraven en McCoy komt nog even met een genre definierende klassieker. Ongelooflijk maar waar.

En het nog gekkere is dat de plaat compleet doodgezwegen is door de pers. Maar bij nader inzien is dat misschien helemaal niet vreemd. De muziekcritici hebben nooit veel op gehad met het genre. Nu heeft er altijd veel kaf tussen het koren gezeten, maar deze plaat is, zoals VandeGriend het aangeeft, een regelrechte gothicklassieker. Een maatstaf voor alle gothicbands met terugwerkende kracht vanaf 1978.

Zo zullen die gothbands van toen het denk ik niet zo aanvoelen

Maar het is jammer dat de critici altijd zo eenzijdig naar muziek kijken ja. Gothic Rock is trouwens bij lange na niet het enige genre wat wordt doodgezwegen of neergesabelt.
Ik kan me nog een grote prijs van Nederland herinneren (begin jaren 90) waarbij een nederlandse gothicband het toernooi won van een runofthemill zanikbandje van 1300 in een dozijn (type Kane zullen we maar zeggen), maar ieder interview ging daarna over de runner-up, want die hadden meer fans meegebracht en waren tenminste lekker "gewoon" Nederland is echt het land van lulletje horlepiep volgens mij

Verklaren jullie mij voor gek als ik zeg dat de zang veel overeenkomsten vertoont met Lordi ? Prima album trouwens
dit ! Na een eerste luisterbeurt springen er voor mij vooral het fantastische New Gold Dawn (sijpelen wat The Cult genen door dit nummer) ,Requiem (Le Veilleur Silencieux) met ondersteuning van een strijkorkestje ,de prachtige ballad She en Mourning Sun inclusief een loopje van Mike Oldfields Tubular Bells er bovenuit ! Shroud (Exordium) en Xiberia (Seasons in the Ice Cage) kunnen mij tot nu toe minder bekoren !
De cover van Zager & Evans stond hier overigens niet op,is het qua kwaliteit navenant aan het origineel ?

4*

Het eerste nummer begint goed. Daarna zakte het met nummer 2 en 3 behoorlijk in en kreeg ik mijn twijfels over het hoge gothic gehalte.
Ik vond de vergelijking met Lordi niet eens zo gek. Maar bij nummer 4 Requiem veranderde alles. Mooi nummer. Xiberia knalde er supervet overheen. Dat was het moment dat de plaat echt begon te boeien, om vervolgens alleen nog maar beter te worden.
She is een mooie ballad en daar begreep ik dat stukje over Andrew Eldritch. Voor het eerst was de stem ook goed.
Mourning Sun drijft de plaat naar een hoogtepunt.
Het extra nummer is wel aardig, maar was niet echt nodig.
Kortom, na 1 luisterbeurd kan hij me zeker boeien.

Wow, lang geleden dat ik nog eens een echte gothicplaat heb gehoord. Dit nieuwe album van onze oude helden mag er zijn, zeg!

Echte topsongs staan er op, de mooiste vind ik Xiberia (Seasons in the Ice Cage, She maar vooral Requiem (Le Veilleur Silencieux). Wow, dat is echt een kippenvelsong zeg. Heerlijk gezongen!

Straigth to the Light vind ik dan weer iets te licht of te poppy zeg maar, maar daarna wordt het snel donkerder en zwaarder.

Lekkere plaat al met al. Mooi artwork trouwens ook.

Mijn eerste echte kennismaking met deze band.
De vergelijking met Lordi kan ik me wel enigzins in vinden, maar qua stemming doet ie mij meer wat denken aan Sisters of Mercy en misschien zelfs een beetje aan Type O...
Vooralsnog 3*

sodemieters, wat is dit goed.

Inderdaad

Twee keer geluisterd nu en ik heb me werkelijk kapot gelachen. Ik weet niet wat ik hier van moet vinden hoor. Het zal ongetwijfeld grensverleggend en genredefinierend zijn, maar ik lig helemaal dubbel als ik naar die zanger luister... Het is verdorie net Jon Bon Jovi die probeert te grunten . Muzikaal is het mijn ding niet echt, compleet over the top als je het mij vraagt, maar zit het best aardig in elkaar. Maar met die brulaap eroverheen ... hilarisch gewoon .
Ik kom dus niet verder dan een krappe 2*, maar het was wel goed voor mijn humeur. Mocht ik op lange tenen trappen, sorry daarvoor, laten we het erop houden dat ik er geen verstand van heb.

Beste Lukas...
Dat het duidelijk je ding niet is, dat mag wel blijken....
Met alle respect maar dit slaat echt nergens op ... dat je Carl McCoy met Jon Bon Jovi vergelijkt is wel volledig onzin...
Appelen met citroenen vergelijken heet dat...
Trouwens, nog tien keer liever de stem van McCoy dan dat gemekker van meneer Bon Jovi.. maar goed dat is dan MIJN mening....

Laten we het erop houden dat smaken en kleuren verschillen...

Als echte fields of the nephilim fan en Goth, moet ik zeggen dat dit niet hun beste album is maar is wel 1 van de beste gothic releases uit 2005.

Verder CD album uitgave zijn: Dawnrazor,The Nephilim, Elizium en een cd release van hun eerste ep Burning The Fields.

Dit is gothic zoals gothic behoort te zijn. Op dit moment zijn er van uit london weer gothic rock bands actief, ik volg de engelse gothic scene al ruim 20 jaar.

Andere bandleden van de FOTN zitten in Last rites en NFD, ook dit zijn na mijn mening zeer goede bands

De band die op dit moment na mijn mening hele goede old school goth maakt is een band met de naam Voices of Masada

http://profile.myspace.com/index.cfm?fuseaction=user.viewprofile&friendid=45770332

Mee eens! 'Mourning Sun' heeft hier dan wel de hoogste waardering, maar 'Elizium' is voor mij ook nog altijd onovertroffen de nr. 1 FOTN plaat, gevolgd door 'The Nephilim'. En als we het live-werk mogen meerekenen, kan dan weer niets tippen aan 'Earth Inferno'

Moeilijk om te beoordelen. Ik kende reeds het Fileds jaren '80 werk; nu is die zanger nooit een Mika geweest maar toen ik dit beluisterde was het toch schrikken, dat gebrul is niet echt aan mij besteed.
De muziek vind ik wel fraai, alleen die stem...; misschien een kwestie van wennen.

Heb de nummers gehoord op myspace, maar dat doet mijn hart niet sneller kloppen.
Het is inderdaad "oldschool gothic" van zo rond 1984, maar zonder het mysterieuze of het estatische dat je wel krijgt bij het vergelijkbare debuutalbum van Dead Can Dance.
Het kabbelt een beetje voort zonder enige spanningsboog en dynamiekverschillen.

Normaal zou een cd met een dergelijk gebrul bij mij gelijk de vuilnisbak ingaan.Bij Fields Of The Nephilim echter zorgt de grafstem van McCoy voor een dermate dreigende onheilspellende sfeer die daarmee perfect aansluit bij de muziek en het in zijn geheel coherent maakt.New Gold Dawn, She, Mourning Sun zijn gothic klassiekers van de bovenste plank.Mourning Sun een uniek meesterwerk dus en een witte raaf in het post 2000 muziektijdperk.