Bee Gees - Spirits Having Flown (1979)

je1e bee gees album ? En de rest dan?

Dit is een heerlijk album. Tragedy is fenomenaal.

Zo zwart-wit zie ik het toch niet. Het waren vakmensen, de broertjes Gibb. Met veel respect beoordeel ik het postuum uitgebrachte laatste werk van Robin Gibb bijvoorbeeld. Daarmee mezelf corrigerend. Weer een principe overboord.

Vaklui, helemaal eens Wandelaar.
Een carrière die er zijn mag ook.
Hun 60's, begin 70's werk vind ik vaak erg goed en ze maakten een slimme move richting de discomuziek waar ze misschien stiekem toch ook wel pioniers in zijn geweest.
Ik heb niet altijd zin in die verdraaid hoge stemmetjes en ik zal eerlijkheidsgehalve ook niet snel iets draaien van de Gibbs, maar terecht een zeer populair trio.

Tragedy vind ik ook een geweldig nummer hier. Eens met Arbeidsdeskundige. Bevat vrijwel alles wat een popsong moet hebben.

Odessa (1969) is zo’n meesterwerk.

Zal ik eens beluisteren. Ik vond ze in die periode wel wat boeiender.

Op CD niet meer verkrijgbaar behalve tweedehands en dan voor pittige prijzen. Ik zie trouwens ook Spirits Having Flown bij Amazon voor €75 staan, nog slechts 1 in voorraad. Komt door de maatschappijwissel van de band. Weet niet of daar nog verandering ik komt. Odessa is voor mij dan toch wel favoriet om opnieuw uit te brengen als remaster. Ik lees net dat Capitol de hele catalogus nu in handen heeft. Doe er wat mee, zou ik zeggen.

Heel fijn, Marjet. Als Capitol/Universal nog even wil meelezen: ook graag op CD in aardig boxsetje.

Nou, die reissues op zilveren schijfjes zijn er kennelijk nooit gekomen, dus ik zet mijn oude Polydor-CD nog maar eens op. Verbazingwekkend eigenlijk dat de catalogus van een van de best verkochte bands uit de popgeschiedenis zo verwaarloosd is en wordt. Maar goed, iets dergelijks kun je ook zeggen van een superster als Van Morrison. Al kiest die er volgens mij zelf voor om weinig tot niets te doen met zijn oeuvre. Bij de Bee Gees ligt het volgens mij anders, volgens mij zien de platenmaatschappijen er niet zoveel in om die albums opnieuw uit te brengen. Blijft raar, hoe dan ook.

Al kan ik me wel enigszins voorstellen dat hier anno 2025 misschien minder vraag naar is, afgezien van compilaties, die dan ook met de regelmaat van de klok verschijnen. Het oudere werk, zeg maar de barokke popmuziek uit de jaren 60 en 70 met die fantastische harmonieën, spreekt mij meer aan dan de discoperiode. Maar op de keper beschouwd heeft die discoperiode ook maar heel kort geduurd.

Met een beetje fantasie kun je stellen dat die begint bij Main course, al was dat meer rhythm & blues dan disco. De eerste echte discoplaat was waarschijnlijk Children of the World. Vervolgens de wereldberoemde soundtrack van Saturday Night Fever, waarvan de Bee Gees songs hen tot wereldsterren maken.

Maar dit album kun je, een enkele uitzondering daargelaten, al nauwelijks meer disco noemen, dus daarmee komt die periode alweer tot een eind. Maar de hits van met name de Saturday night fever-soundtrack zijn natuurlijk enorm beeld- en geluidbepalend geweest voor de nalatenschap van de Bee Gees.

Ik vind dit ook bij herbeluistering een prima album, al blijf ik het laatste nummer altijd een zeer merkwaardig einde van een uitstekende popplaat vinden. Toch valt me nu weer op hoe verschrikkelijk hoog en ijl de heren kunnen zingen, met name in een hit als Tragedy, wat compositorisch overigens een schitterend nummer is. Maar het had iets minder dik aangezet kunnen worden. Nu vind ik het eigenlijk met name door hun samenzang een beetje gedateerd klinken, gek genoeg.

Dit blijft inderdaad een prachtig album in het oeuvre van de Bee Gees Gaucho. Ik draai het ook nog regelmatig.

Voor mij is dit een beetje het album dat hun disco fase afsloot. Tragedy -inderdaad een evergreen- werd veel gedraaid in clubs en disco's in 1979, de nadagen van de disco.
Het volgende album Lying Eyes heeft meer een stevig karakter en draagt toch het onmiskenbare Bee Gees vignet op zich, maar hier hoor ik weer meer invloeden van hun pre- disco fase.

De albums hierna heb ik ook steeds trouw aangeschaft en ze herbergen stuk voor stuk wel prachtige songs.
Maar ik heb ook het idee dat de groep mensen die door de Bee Gees geraakt werden allemaal wel ruim 45+ zijn.

Vermoedelijk vinden de jongere generaties de zangstijl van met name Barry Gibb 'opmerkelijk' en haken diverse mensen erop af. Voor ions vormt het een deel van de muzikale blauwdruk van ons leven. Wij zijn opgegroeid met Guilty - Saturday Night Fever en andere hoogtepunten van de groep.

Ook voor mij ligt het zwaartepunt niet in de discoperiode, die was leuk, enerzijds tijdsgebonden en anderzijds tijdloos. Maar de laatste vijf - zes albums van de broers vind ik nog steeds erg goed, daar hebben ze toen echt een tijdloze eigen signature gevonden die onmiskenbaar de Bee Gees is en een behoorlijke plaats in neemt in de Canon van de moderne popmuziek.

De sterkte van the Bee Gees is - naast hun vocale capaciteiten en tijdloze songs - dat ze gemakkelijk konden meegaan met de trends zonder hun eigenheid te verloochenen. Bovendien zijn Bee Gees één van de weinige bands uit de jaren '60 die met evenveel succes de volgende decennia overleefden (samen met Rolling Stones en Pink Floyd).
Spirits Having Flown vind ik één van de betere Bee Gees-albums vooral vanwege het songmateriaal. De periode 1967-1969 vind ik hun beste toen ze symfonisch getinte pop brachten, al dan niet met psychedelisch randje. Vanaf begin jaren '70 ging het zowel artistiek als commercieel bergafwaarts totdat ze halverwege de jaren '70 funk brachten wat destijds in was. Bee Gees konden ook als geen andere sixtiesband disco in hun sound verwerken met enorm succes. De jaren '80 gingen ze meer op de synthipoptoer.