menu

William Basinski - The Disintegration Loops I (2002)

mijn stem
4,07 (90)
90 stemmen

Verenigde Staten
Electronic / Avant-Garde
Label: 2062

  1. D|p 1.1 (1:03:33)
  2. D|p 2.1 (10:55)
totale tijdsduur: 1:14:28
zoeken in:
Misterfool
Van sommige albums word ik gewoon stil. Een loop wordt steeds herhaald met als enige verandering, de slijtage die steeds duidelijker hoorbaar is. Het geluid komt steeds in golven en hoe langer je luistert,hoe minder je de gangbare structuren mist. Gek dat een mens door zo’n minimaal concept geboeid kan raken Het knappe van dit album vind ik het haast onbeschrijfbare gevoel dat het teweegbrengt. Een gevoel die het midden houdt tussen melancholie en verdriet. Het is zo’n zelfde gevoel die een mens krijgt als hij ’s nachts in zijn eentje door een metropool loopt. Een plaats waar een aantal uur geleden nog mensen liepen is nu totaal verlaten. Langzaam gaan de lichten uit. Ook de loop sterft langzaam weg.

avatar van MJ_DA_MAN
3,5
Niet zo goed als het tweede deel; nog steeds pakkend, maar het eerste nummer is niet zo pakkend als een aantal anders nummers van Basinski, en dan duurt het ook nog eens meer dan een uur. Tweede nummer is erg goed, maar is eigenlijk meer een voorproefje op het eerste nummer van TDL II. Het is en blijft uiterst knappe muziek, maar ik heb dus beter werk gehoord van Basinski, die natuurlijk een artiest pur sang blijft.

3,5*

avatar van Don Cappuccino
Net het eerste nummer (bijna het hele album dus) gehoord in de MuMe Extreem-room samen met Jelle (The Scientist). Het stuk duurt 63 minuten maar het heeft me geen moment verveeld. Het wordt heel mooi afgebroken in 63 minuten en vooral in de laatste 10 minuten wordt het steeds vager en gaat het van je weg. Erg mooi en vooral apart.

avatar van popstranger
4,0
Afgelopen nacht eens relaxt in de zetel gaan liggen met deze op en ik werd helemaal opgeslokt door de muziek. Kan er niet veel anders van maken dan dat deze muziek hypnotiserend werkt (nogal logisch met een tape loop die eindeloos herhaald wordt en langzaam door de tijd is aangevreten). Geen muziek die je opzet om een feestje op te leuken maar die je moet opzetten wanneer je even in een andere zone wil terechtkomen alleen op jezelf. Het is een van de meest organische albums die ik ken gewoon omdat Basinski een geweldige coproducer had namelijk De Tijd. Hij die onvermijdelijk alles langzaam laat vervallen en dat is meteen ook de sterkste prestatie van dit album; dat hij je onvermijdelijk confronteert met het verval van alles zonder daarmee direct de depressieve kaart te trekken. Het is gewoon wat het is.

avatar van hoi123
4,5
dlp 1.1 heeft misschien wel de mooiste melodie en ook het mooiste geluid van alle loops van Basinski (denk qua sfeerbeeld aan mistige en grauwe landschappen met vergane kastelen), maar hier stuit hij wat mij betreft toch echt op het probleem dat het simpelweg te lang duurt. Als de loop een halfuur korter had geduurd, was het misschien wel één van de mooiste nummers aller tijden geweest, maar nu verslapt mijn aandacht toch echt na een halfuur, waardoor ik dan toch maar skip, hoewel het wel pijn doet, aangezien ik in de tijd daarvoor wél ongelooflijk kan genieten van dat treurige trompetachtige geluid. Met dlp 3 bijvoorbeeld heeft Basinski toch iets beter door wanneer hij moet stoppen. Wel fantastisch om mee in slaap te vallen, natuurlijk.

avatar van Johnny Marr
Laura Palmer's Theme, iemand?

Gast
geplaatst: vandaag om 23:14 uur

geplaatst: vandaag om 23:14 uur

Let op: In verband met copyright is het op MusicMeter.nl niet toegestaan om de inhoud van externe websites over te nemen, ook niet met bronvermelding. Je mag natuurlijk wel een link naar een externe pagina plaatsen, samen met je eigen beschrijving of eventueel de eerste alinea van de tekst. Je krijgt deze waarschuwing omdat het er op lijkt dat je een lange tekst hebt geplakt in je bericht.

* denotes required fields.

Let op! Je gebruikersnaam is voor iedereen zichtbaar, en kun je later niet meer aanpassen.

* denotes required fields.