William Basinski - The Disintegration Loops I (2002)

ligt aan jou

Heb het nummer wat beter geluisterd, en vrijwel gelijk is wat overdreven. Maar op elkaar lijken doen ze toch wel.

klopt, vandaar ook de naam...

Nu je het zegt.

Wow.... wat een muziek... dit is voor mij echt muziek om het liefst laat in den avond onder het genot van een goed flesje Chabli samen met mijn trouwe Main coone (een hele grote kat, Sancho Panza genaamd) te luisteren en dan samen de vergankelijkheid van alles maar dan ook alles om ons heen eens goed te evalueren.

Sancho en ik verschillen wel vaak van mening welke DL het meest indruk maakt, ik weet het wel......

Maar om mijn mening bij Sancho door te drukken kan je net zo goed vechten tegen b.v. windmolens

Ik zou graag eens een biertje met hem drinken of een bolletje wol met hem slaan (uiteraard onder het genot van een Dlp-tje, mijn voorkeur voor rustige situaties is DLP. 3, voor iets actievere buien neem ik deze erbij

Mmm, DLP.3 kennen we nog niet (net in de bestelling) Sancho zijn voorkeur is echt DLP.1.1 en dan het liefts op een dekentje met vers gekookte wijting, een bolletje wol zal hij ook wel waarderen hoewel zijn voorkeur meer uitgaat naar van die kleine nepmuisjes

Mooi, dan staat er iets heel moois op je te wachten


Als ik mij op een dekentje zou bevinden zou DLP. 1 ook mijn voorkeur genieten,wat dat betreft deel ik Sancho's mening dus


Ah, nog een visliefhebber, als zou ik bij deze plaat eerder rauwe vis eten, de rauwheid van de vis complementeert voor mij het enigszins gladde geluid van deze plaat, ook is het een vriendelijk contrast met de individualisering van deze samenleving, waar deze plaat ook over gaat. (ik vind gekookte vis daar een kenmerk van, alles moet wat eenvoudiger, met minder randjes smaken)


Die heb ik zelf nog nooit geprobeerd

Mijn voorkeur gaat ook uit naar rauwe vis (sushi) Sancho heeft vele kwaliteiten (vooral zijn voorkeur voor muziek maar qua eten bljft hij toch we ergl bij bij zijn geprakte wijting, zijn ideen over de samenleving zijn eigelijk zeer egoistisch, zijn idee is als ik mijn gekookte visje heb mijn dekentje van schaapwol en dan ook nog zorgzame hand van baasje (of is Sancho de baas ) ben ik tevreden.

Maar de filisofische gedachte over de huidige samenleving ben ik het wel met je eens, maar om dat te veranderen moet je op de één of andere manier het cognitief proces bij de mensen zien te veranderen, wat niet zal lukken, maar goed na jouw uitleg zal ik mijn Basinski zekers eten met rauwe vis en veel wasibi

*ps* mooie top 10 Scientist *

Daar heb je groot gelijk in, maar de ware filosoof (heb als beta-leerling/student nogal veel met filosofie) in mij heeft ook geen behoefte er iets aan te veranderen eerlijkgezegd, het genot van de analyse ervan is mij hoog genoeg.

Wellicht dat ik daarom ook deze muziek zo mooi vind, net als heel wat andere ambient waar veel muziek juist aandachtsafleidend werkt stimuleert deze muziek mij eerder te denken, het werkt meer ondersteunend.

Daar zit ook meteen een heel subjectief deel aan muziekbeleving in. Ik kan me prima voorstellen dat anderen helemaal niet ondersteund willen worden in hun denken maar gewoon vrolijk de muziek mee willen schreeuwen (een neiging die ik ook nog wel eens heb als het wat te druk wordt in mijn hoofd). Ik kan het dus ook perfect begrijpen dat mensen dit niks vinden.

Een interessante nieuwe theorie die ik eens moet gaan beproeven (nooit eerder aan gedacht, kom dankzij jou en Sancho op het idee) is om eens te kijken of het mogelijk is mijn gedachten min of meer te sturen door middel van muziek. Zo praten we nu over een vorm van sociale filosofie, maar kan ik me heel goed voorstellen dat andere muziek (ik denk in eerste instantie de meer ambient-achtige vormen) juist een meer psycho-filosofische of ethische denkrichting stimuleert.

Vergeet ik nog te noemen dat het ook gewoon heel mooie muziek is .

(mocht het restant van dit gesprek filofischer en minder muzikaal van aard worden dan kunnen we dat denk ik beter via PM doen)

Omdat iedereen ons heen min of minder in het leven staat en er volgens veel filosofen, als het ware via onze conceptie en geboorte in ‘geworpen’ zijn, kunnen wij niet veel anders doen dan vanuit ons ‘zijn’ van ‘nu’ het leven waarnemen en proberen verband te leggen tussen de chaos van verschijnselen die zich aan ons voordoen.

Ieder van ons ervaart zichzelf als een middelpunt van die verschijnselen. Maar omdat deze ervaring in feite onjuist is, moeten wij niet vergeten dat alles wat wij denken over het leven volstrekt ‘subjectief’ is.

Observeren geeft dan ook voor mij het meest plezier.

Maar ik moet nu echt slapen, ik verheug me er wel op een een keer te PM en.

*ps morgen ga ik om 09:00 uur op vakantie, London *

Dat heb ik ook wel. Sommige muziek stuurt je een richting uit, andere (deze) muziek laat je zelf zoeken en soms vinden. Ik merk dat ik ook steeds minder behoefte heb aan muziek die eigenlijk weinig 'interpretatie' over laten. Eigenlijk brengt muziek als DL1 me gewoon dichter tot mezelf.

Deze vind ik al supergoed, beloofd dus wat voor de andetre loops!

DLP 3 blijft mijn favoriet, en DLP 1 sluit daar bij aan. Die wordt na 50 minuten gewoon onmiskenbaar vervormd tot een prachtig stukje muziek.

Kan iemand me trouwens even vertellen hoe de verpakking van hun DLP is? Ik heb er nu drie (en een dvd, maar dat terzijde), allemaal 2ehands via ebay. De éérste (deel II) kwam in een plastic mapje met alleen de cd en de dubbelgevouwen cover. Dus zonder jewelcase en inlay. Deel IV was weer een 'gewone' jewelcase met inlay. Ik kreeg van de week deze binnen en was hetzelfde verpakt als deel II. Klopt dat, of mis ik ergens een inlay?

Alles is uiteraard gewoon in jewelcase met boekje en inlay. Goedkoop is duurkoop?

Potverdorie

Disintegration loops II,bevat overigens nauwelijks informatie een boekje kan je het eigenlijk niet noemen.Dus ik denk wel dat je de goede heb, alleen hoort tie dus in een jewelcase te zitten.Maar dan mis je waarschijnlijk de inlay nog, dus toch niet compleet,balen.
Of ergens de inlay kopieëren, valt niet echt op, en toch beter als niets.

Als iemand een hoge resultie scan van de inlay's wil maken, zou ik hem of haar heel dankbaar zijn. Staat wel net zo mooi in de collectie. En het is niet bepaald illegaal.

Ik zou je graag willen helpen maar heb geen scanner.

zelfde hier...geen scanner.

bij mij zitten ze alle 4 met een dubbelgevouwen cover in een plastic hoes

vreemd...

Ik had deze op 3,5* staan, SHAME!

Net mijn huisgenoot uitgelegd waarom ik Disintegration Loops zo geniaal vind, maar 't was m moeilijk te bevatten. You either love it or not. Simpel

"Waar luister jij nou weer naar?"
"Kapotte casettebandjes"
"haha, dat je daat geld aan uitgeeft"

Schitterend dit, nooit gedacht dat muziek me als dusdanig in een trance kon brengen. Het eerste deel vind ik echt zeer vervreemdend. Er komt een soort waas over je heen tijdens het luisteren, en langzaam aan kom je door de subtiele klankveranderingen en -vervormingen op een punt waar je je niet meer herinnert hoe de oorspronkelijke instrumentatie precies klonk, en vooral, waar je je niet meer herinnert hoe lang je hier eigenlijk al naar aan het luisteren bent. Toch best een unieke luisterervaring.
Voorlopig 4 sterren voor deze, en morgen is Disintegration Loops II aan de beurt, ben benieuwd...

Heb de loops trouwens getipt in ons verenigingsblad voor de studentenvereniging met een paar uploads van dien. Hopelijk gaan mensen er iets mee doen =) Het verhaaltje van afbrokkelende tapes en 9/11 was best interessant, al zeg ik het zelf

Ik heb hier een filmpje gevonden waar Basinski in zijn studio de eerste loop afspeelt en zijn muziek beschrijft (mooie docu van de vpro ook verder).

In grote lijnen ervaar ik hier hetzelfde als bij het tweede deel, alleen dan wat minder intens. D|p 1.1 bevat weer dat gevoel alsof ik me in een grote stad bevind waar ik me vreemd voel. Verschil met het tweede deel is dat ik hier ook iets bij voel wat ik niet direct onder woorden kan brengen. Iets zwaarwichtig. Iets dieptreurig, zonder enige hoop. Alsof de muziek - of de loop - zich zwaar gewond voortsleept door de grauwe straten van een metropool waar van alles aan de hand is. Van alles tegelijkertijd. Toen ik dit voor het eerst hoorde stond het me tegen; ik kreeg er geen prettig gevoel bij. Toen ik dat gevoel eenmaal kon plaatsen - mede door het luisteren van de hierop volgende Loops - werd het wat vertrouwder.

Verder prefereer ik D|p 2.2 boven de loop op deze plaat, omdat die wat grauwer en korreliger is. Niet dat er met dit fragment (als ik het zo al mag noemen) iets mis is, want dit is en blijft een zeer opvallende en uitdagende luisterervaring.

Uren naar een verwelkende bloem kijken is mooi, geeft aan het eind een zekere mate van voldoening en voer voor bespiegeling, maar het is te futiel en tijdrovend om het vaak te herhalen. Hetzelfde met deze platenreeks. Al vind ik dit eerste deel wel Basinski's beste trucje.