Nick Cave and The Bad Seeds - Nocturama (2003)

Wat een tegenvaller!!

Goh.. Eigenlijk de enige Nick Cave plaat die ik amper nog opzet!

Neen, dit was echt een misser.. maar ik vergeef het hem met zoveel mooie albums op zijn actief

Nocturama heeft nogal een sfeer om zich heen dat het de minste Nick Cave & the Bad Seeds-plaat betreft. Daar kwam ik later pas achter: ik leende deze samen met Alice van Tom Waits en ”Love and Theft” van Bob Dylan bij de bieb. De eerste was de beste van deze worp, die van Dylan verruit de minste. En die van Cave, die was gewoon mooi. Het was mijn eerste Cave en gaandeweg kwam ik er achter dat de beste man misschien wel betere albums heeft gemaakt, maar dat dit nog altijd een bijzonder album is, dat ik sinds de grote cd-verkoop bij diezelfde bieb ook eindelijk zelf zou bezitten.

Ik was niet gek, ik ripte de cd natuurlijk nog even voordat ik ‘m terugbracht naar de bieb, maar in die twee weken luistertijd maakte ik kennis met Cave’s wonderbaarlijke wereld. Pianoballades met bijzondere teksten en ronduit vieze orgelrock met even opmerkelijke lyriek, een combinatie die op een net niet storende wijze samenkomt op het overigens heel mooi getitelde Nocturama.

De laatste categorie is dan wel veruit het minst vertegenwoordig, hoewel, afsluiter ‘Babe I’m On Fire’ neemt ruim een kwart van de cd in. Het concept van overstuurde orgels en gitaren, een opgewonden Nick Cave en veel viezige noise zou in principe een nummer op moeten leveren dat leuk is voor zo’n tweeeëneenhalve minuut, maar vrolijk bijna een kwartier in beslag neemt. Wat er in dat kwartier aan tekstueel vernuft gebeurt, nou ja, het is niet subtiel, maar wel knap, is al fantastisch, maar die bezeten voordracht, dát is gewoonweg fantastisch. Het al eerder op het album geplaatste ‘Dead Man in My Bed’ valt er een heel klein beetje bij in het niet.

Maar nee, die ballades, de andere driekwart van de plaat, wat zijn die eigenlijk ook ontzettend mooi. Er zitten wat degelijke liedjes tussen; ‘There is a Town’ en ‘She Passed By My Window’ zijn prima, maar nog altijd niet heel bijzonder. Daar tegenover staan heel mooie liedjes als single ‘Bring It On’, met een gastrol voor oud-Saintszanger Chris Bailey, ‘I’m Still In Love’ (een veel minder simpele tekst dan ‘Nobody’s Baby Now’, maar bijna even sterk) of ‘Right Out of Your Hand’.

Dat is de opener echter wel: ‘Wonderful Life’ doet zijn titel eer aan, want wat is dat een prachtig liedje. De conclusie is misschien wel simpel, maar absoluut waar: it’s a wonderful life if you can find it. Vanaf het wonderbaarlijk mooie, zachte begin tot de pianouitloop, ik vind het bijna beklemmend mooi. Die beklemming zou zeker terugkomen terwijl ik me wat dieper in Cave’s catalogus stortte, maar de bewondering ook.