MGMT - MGMT (2013)

Flaming Lips achtige plaat. In mijn oren te chaotisch. Denk niet dat deze plaat gaat groeien. De heren vonden 'Congratulations' nog niet 'ver' genoeg gaan en slaan nu een beetje door. 'Congratulations' bevatte een perfecte combinatie van pop, psychedelica en electronica. Deze plaat lijkt voor de gemiddelde MGMT fan te experimenteel. Jammer, aangezien deze groep zoveel potentie heeft.

Zozo lekker gemiddelde al direct. Ik betwijfel of ik hier wel aan moet beginnen.

The Flaming Lips zijn meesters in het vermengen van een flinke dot psychedelica in combinatie met ijzersterke popsongs. MGMT faalt in deze aanpak op het derde album, er wordt veel geëxperimenteerd maar de memorabele songs zijn weg. Er is niks mis met experimentele muziek, ik hou er zelfs van. Maar MGMT mist een bepaalde lijn in de muziek of sfeer. Wat een teleurstelling, toch een van de releases waar ik op zat te wachten. Nummers als Astro-Mancy en I Love You Too, Death zijn echt belachelijk slecht. Het lijkt wel alsof ze heel erg hun best doen om zo veel mogelijk fans met dit album te verliezen.

Klopt. The Flaming Lips weten die ogenschijnlijke chaos over het algemeen om te zetten in sterke nummers. Bij MGMT blijft het vooral chaos en teveel experiment. Het voelt totaal niet aan als een eindproduct.

Gezien de 2 vorige albums verlangde ik naar dit derde album. Eerste 2 singles die vooraf uitkwamen waren al redelijk goed dus ik hoopte dat de rest van album ook dit niveau haalde. Na paar luisterbeurten moet ik helaas concluderen dat niet het geval is. Jammer...

heel negatieve reacties, maar ik ben grote fan. hoop voor wat tegenwind te zorgen door zélf te luisteren:) we zullen zien. alien days vind ik een toptrack, dat korte singletje 'your life is a line' vind ik daarentegen een niemendal

Je had gelijk. Ik had te hoog ingezet. Na meerdere malen luisteren vind ik 2* een geschiktere score.

Ik dacht precies hetzelfde. En nog valt het bizar tegen.

Ik ben hem nu voor het eerst aan het luisteren. Ik doe mijn best om hem goed te vinden, maar dat valt absoluut niet mee.

wat? geweldig juist, op z'n minst is enige verwondering op zijn plaats. nee dit zijn geen popnummers en er is inderdaad chaos (in het begin) mede daardoor is dit een onwerkelijke luisterervaring, je snapt het niet (meteen), fijn toch?
ik kan het nog niet beoordelen maar ik ben erg prettig verrast.

Same here

cool song no2 is al vetjes.

te experimenteel? alsof de vorige plaat al zo toegankelijk was voor de gemiddelde fan

chaos? misschien nog even geduld uitoefenen

maar ik snap de reacties wel. 't is niet evident wat ze doen. verdomde lefgozers

Mooi, dan ga ik zeker niet luisteren, zonde van de tijd.

lefgozers? of gewoon gasten die het totaal kwijt zijn.

Heb het album nu een keer of 4 beluisterd maar ik vind er helemaal niks aan.
toch nog 1.5* voor Alien Days en Your Life is A Lie

ik begin er gewoon niet aan zonde van mijn tijd

4 keer op korte tijd.er zijn hier mensen met veel tijd

't is in elk geval geen album dat je in 1 keer vat. er komt te veel op je af.
tja, niet zelden is dat de meest interessante muziek. we zien wel, mijn oordeel volgt wel later nog.

wat een kuddementaliteit

Ik ben benieuwd hoe slecht wel deze niet gaat klinken...*kijkt naar gemiddelde*...nieuwsgierig...

ik wacht wel op de eerste recensie die er toe doet...

ben benieuwd, na mijn reis maar eens beluisteren. Congratulations vond ik geweldig en ook Alien Days en Your Life is A Lie klinken weer fantastisch.

Een beetje een vage plaat die na één luisterbeurt nog niet helemaal beklijft. Voorlopige conclusie is dat ie een stuk abstracter en experimenteler is dan zijn twee voorgangers.

Alien Days blijft wat mij betreft een geweldig nummer en ook Your Life Is a Life heeft iets bijzonders.

Wat mij betreft is van de rest van de plaat Introspection een hoogtepunt. Ik zou het als Paul Simon on acid willen typeren en dat is geen verkeerd ding.

Definitieve beoordeling volgt nog maar het lage gemiddelde kan ik niet geheel ondersteunen.

Eerste luisterbeurt en ik kom er vlugger in dan beide vorige albums.

Dit album verdient een beter gemiddelde dan 2,5 sterren.

Ik heb me geamuseerd, mja tis niet voor iedereen.

2 nummers dat je moet overslaan = introspection & i love you too, death.

De rest is zeker luisterbaar, maar je moet luisteren met een open mind of als je high bent.

4* om te beginnen.

Beste nummers = alien days, cool song n2, your life is a lie, mystery disease en a good sadness, de afsluiter is ook wel leuk.

Wist je dat Introspection een cover is?

YouTube - faine jade - introspection 7''

. Dat is een goeie. Misschien zou ik eigenlijk moeten gaan luisteren, maar ik vond hun vorige twee cd's al niet uitzonderlijk goed. Bovendien is mijn interesse in dit soort muziek de laatste jaren steeds minder geworden. Ik hoop niet dat je mijn stemgedrag onder kuddementaliteit plaatst!?

@ Lura : dat soort uitspraken zijn gewoon nutteloos en nogal bizar op een site voor (kritische) liefhebbers. Soms denk ik dat het een goed idee zou zijn om het werkelijke gemiddelde een maand verborgen te houden, quasi zeker dat je bij heel wat albums een andere uitkomst krijgt.
Sowieso ligt kritiek op MGMT bij sommigen gevoelig hoor. Dat eerste album was een überclassic, enkel in Nederland lijkt OS nooit die status te hebben verworven.

Ik zal wel gek zijn dan, maar grote delen van dit album pakken mij direct bij de eerste luisterbeurt al. Fijne, geregeld poppy plaat met gekke trekjes die het interessanter maken. Introspection sprong er met name uit De meer trippy nummers (ik noem een Astro-Mancy) zijn misschien wat minder memorabel, maar nog altijd gewoon lekker relaxt luistervoer.

lura, ik leidde gewoon uit je reactie af dat je het album niet wou beluisteren door een reactie van iemand anders die je niet kent. in dat geval is het kuddementaliteit.

Ik kan me, nu ik het album 3x beluisterd heb en ik het even de tijd heb gegeven om te laten bezinken, de berichten van gerre en de schaarse positieve reacties wel begrijpen.

Hij kwam zeker niet in een keer binnen. Wat ik verwachtte was een Congratulations 2 en omdat ik die op 1 in mijn top 10 heb staan, was het een behoorlijke teleurstelling om te constateren dat dit geen Congratulations 2 is. De zang van VanWyngarden ligt nu een stuk meer op de achtergrond en heeft daarmee plaatsgemaakt voor meer psychedelica.

Ik ga dit album later vandaag nog eens opzetten. Ik denk dat ik hem dan wel weet te waarderen. Dat dit een groeiplaat is, is wel duidelijk. Congratulations vond ik in eerste instantie ook niet zoveel aan.

Het kwartje is gevallen hoor. Ook I Love You Too, Death blijkt een leuk nummer te zijn. Plenty of Girls in the Sea is de meest vreemde eend in de bijt met de Beatlesque sound. Voorlopig is dat een erg catchy nummer, maar ik denk wel dat ik die als eerste zat ben.