MGMT - MGMT (2013)

Het is hier en daar een beetje te experimenteel maar ik vind het alsnog het beste album van MGMT tot nu toe. Vooral Mistery disease, Introspection en Cool song No. 2 klinken heel erg lekker. Voor nu een *4 maar het is een plaat die je zeker een paar keer moet luisteren dus mijn beoordeling zou hoger of lager kunnen worden.

*Hoe clichë het ook klinkt....Met een jointje is dit echt een unieke luisterervaring. Al dat gebliep er door heen is op dat moment veel beter te verwerken.

Ja, wat moeten we hier mee. Een gedurfd album, dat nergens prettig probeert te klinken. Het piept en kraakt je boxen uit. Ik zat er totaal niet op te wachten, maar met enige moeite zijn er wel te gekke luistermomenten en trips te horen. Ik verwacht geen blijvende luisterbehoefte maar voor nu toch een strak muzikaal avontuur.

Mystery Disease en Introspection kan ik dan nog enigszins wel goed vinden.

ik ben in voor alle soorten muziek maar hier begin ik echt niet aan

How a good trip (tot en met 'life is a lie' zijn het behoorlijke songs) turned into a bad trip (na love is a lie gaat de boel verloren imo)...

ik ben echt blij met dit album. ik neig naar een 4.5, maar dat is het nog net niet.

uitschieters : I love you too death, prachtig prachtig prachtig,
Cool Song No.2
Alien Days
Mistery Disease
en An Orphan of Fortune
Plenty of Girls in the Sea & Introspection zijn ook goed, net iets minder.
daar vlak achter, in zijn eentjet Your Life Is A Lie
alleen Astro Mancy & A Good Sadness zijn net niet goed genoeg om het een 4.5 te geven.
maar wat een fijne ervaring.

Na 2 rukalbums toch ook maar eens de derde opgezet, verrassend.

Mooie cover van Introspection ook.

Nou (willie) MGMT had met het debuut al een classic album te pakken. Dus jouw mening wijkt ver af van de meeste. Oracular Spectacular kon haast nooit overtroffen worden. Dat zie je met dit album weer.

Nee.

mgmt klinkt heel duister dezer dagen, vinden jullie niet? zo komt het bij mij over.
maar ik denk dat ik het wel nog ga appreciëren. 't is alleen zeker niet voor altijd.

slechts 4 nummers hiervan worden live gespeeld, ook wel opmerkelijk. de meeste bands spelen meer live van hun meest recente plaat. benieuwd naar die live-ervaring. de laatste keer was alweer 3 jaar geleden.

Ik tel er toch echt 5. Alien Days, Mystery Disease, Introspection, Your Life Is a Lie en Plenty of Girls in the Sea.

ik heb me gewoon gebaseerd op een recente setlist volgens setlist.fm

mystery disease is hier al goedgekeurd.:) your life is a lie skip ik gewoon. typisch cynische titel van deze gasten, maar het nummer zelf is muzikaal carnavelesk.
nu nog de meer experimentele 2e kant van de cd opnieuw beluisteren.

in elk geval, een elektronische brei kenmerkt alvast deze plaat. dat hoeft niet per se slecht te zijn. het werkt de wazigheid mee in de hand.

Mijn bron is ook setlist.fm. Je hebt er vast een over het hoofd gezien of ik keek iets verder terug. Dat kan natuurlijk ook...

i love you too, death is idd misschien wel 1 van de betere nummers. mgmt is gewoon een band voor mij. ze klinken ongezelliger dan ooit bij deze nieuwe, ze gaan gewoon diep hoor..en dat is niet iedereen gegeven. er zit een zekere schoonheid in die triestheid die me raakt.

die titel van nummer 8 staat hier dus verkeerd,haha

Ik was wat geschrokken door het lage gemiddelde maar na een paar keer luisteren verandert die schrik in verbazing want dit is imo lang geen slechte plaat. Hij is weliswaar de minste van MGMT maar dat komt vooral doordat de vorige 2 zo sterk waren. Een eigenzinnig plaatje, het klinkt ook wat mysterieus af en toe, ik hou er wel van. Er wordt nergens naar extremen gezocht en uitschieters staan er hier ook niet op. Maar uitschieters in de negatieve zin ook niet, het is gewoon een fijn en consistent plaatje met een bizar gemiddelde op mume.



Voor mij is het net omgekeerd. De nieuwste van de Flips kan ik niet uitzitten maar hier vind ik de mix tussen psychedelica en behaaglijke melodieën echt geslaagd.

ik heb behoorlijk spacende muziek geluisterd, maar is een beetje té zo op het eerste gezicht.

niet omdat het buiten mijn straatje ligt, ik hou daar juist van. alleen hier mist iets van een doel ofzo, het is een beetje een brei.

ik ga hem komende tijd wel eerlijk de kans geven (heb een zwak voor die hippies)

Wow, kijk: dat is nou eens wat anders. Hoewel toch regelmatig terug te horen is, dat het MGMT is, zorgen de vele experimentele en psychedelische klanken regelmatig voor een speciale geluidswal. Toch is er een onderscheid tussen side A van de plaat en side B. Op die laatste wordt de muziek steeds complexer en lastiger verteerbaar, zeker bij Astro-Mancy & I Love You Too, Death (mooie titel!). Toch staan ook hier mooie stukken muziek op, zoals A Good Sadness, als je het wat vaker op je laat inwerken tenminste.

Side A klinkt daarentegen anders dan normaal, maar wel vaak (erg) leuk. Het vrolijke en enigszins bizarre (I Love Those) Alien Days is een sterke binnenkomer. Cool Song No. 2 heeft een lage synth als basis, waar weer vrolijk overheen gezongen wordt. De piano is fraai. Mystery Disease is een soort modern new wave nummer, met lekkere drums. Introspection is eigenlijk een heel normaal nummer: dat is pas bijzonder hier! Overigens wel een lekker nummer, wat zo uit de 60's lijkt weggelopen. Sterk nummer is Your Life Is Lie: de boodschap wordt duidelijk neergezet in 2 minuten.

Zo heb je een echt interessante, leuke, goede side A van deze plaat en een soms lastiger te volgen side B. Een plaat met 2 gezichten, hoewel overal het experiment te horen is. Gewaagd, maar alles bij elkaar zeker geslaagd.

Jammer dat ze Cool Song dan precies niet live spelen. Misschien in AB wel volgende week, we zullen zien. Want cool nummer! Pure kwaliteit.

Wat een geweldige albumhoes !

Dat was lekker, bijna het volledige OS kwam voorbij. Toen ze aankondigden eens iets uit hun nieuwe album te spelen klonk dat bijna als een verontschuldiging.

ja, eigelijk wel. terwijl ze er zeker niet oninteressanter op worden.
ze zijn zo veel meer dan die 3 radiohits, als échte fan mogen ze voor mij (als ze nog lang meegaan) kids zelfs achterwege laten. ik heb dat nummer 1000 maal gedraaid destijds, ik heb het dus wel gehad;)

oja, voor mij was het gewoon perfect in de AB

Mooie, gedurfde, intrigerende en 'gelaagde' plaat. De nummers zijn niet vanzelfsprekend, maar dat maakt ze des te interessanter om toch nog maar eens opnieuw te luisteren. Enkel 'Astro-Mancy' en 'An Orphan of Fortune' doen me (nog) niet veel.

'The Optimizer' is een leuk extraatje en vormt de perfecte visualisatie van de muziek.

4/5.

Fantastische tripplaat is dit, maar het is duidelijk dat niet iedereen daar op zat te wachten. En ik moet ook zeggen dat ik hem verwacht minder vaak op te gaan zetten dat de vorige twee MGMT-platen. Die kenden ook genoeg weirde momenten, maar waren ook constant catchy en hadden een fijn meeslepend geluid. Wanneer ik in nuchtere toestand verkeer is het grootste deel van deze plaat iets te 'druk' om er echt door meegesleept te raken. Alleen 'Alien Days', 'Mystery Disease' en 'Introspection' kan ik op elk moment van de dag draaien. En 'A Good Sadness' en 'I Love You Too, Death' smaken, met of zonder stimulerende middelen, toch ook wel behoorlijk fijn. Nou, dat is dan toch de helft van deze plaat. En die andere helft is ook zeker niet slecht, maar bij elkaar is het mij allemaal wat teveel van het goede. De laatste plaat van The Flaming Lips, een band waar MGMT om begrijpelijke redenen veel mee vergeleken wordt, is nog stukken weirder en trippier, maar vind ik daarin veel meer een geheel vormen en het roept ook een groter gevoel van urgentie op. Vreselijk woord is dat, 'urgentie', maar ik kan even geen alternatief bedenken. MGMT voelt als een werkstuk van 'spiegedelerei' en dat heeft zeker een bepaalde charme, maar ik hoop toch dat ze op een volgend album het popgevoel van een 'Alien Days' weten te combineren met de focus van een 'Mystery Disease' en dat dan de volledige speelduur volhouden, want dan zal deze band pas écht tot de grote hoogtes kunnen stijgen waarvan ze de belofte altijd in zich heeft gedragen. Voor mijn gevoel is dit album niets meer, maar toch ook vooral niets minder, dan een heel bijzonder tussendoortje.

ik van van 1.5* naar een voldoende. Mysterie Disease en Introspection beginnen ook goed te vallen, heel goed eigenlijk. Het blijft een vage plaat maar toch heeft het wel iets.

wat is deze band toch zo gehaat, als je de recensies er op na leest na het concert in de ab. (de morgen, humo). die van focus knack was gelukkig beter.
slecht vinden tot daar aan toe, maar steeds diezelfde zever bekrompen moeten lezen over 'te veel aan den drugs gezeten', dat kan ik niet meer aan.

deze plaat moet ik nog steeds uitluisteren. vooral het 2e deel ken ik nog niet echt. maar ik weet in elk geval dat muziek waar je nog kan in ontdekken na meerdere luisterbeurten, niet zelden de beste muziek is.

mooie recensie kaasgaaf

Ik vind het verre van vaag, maar dat zal wel weer aan mijn referentiekader liggen.

Ze kennen schijnbaar hun publiek

Had het mooier gevonden als ze voor Kids hadden gezegd, sorry dat we zo'n vreselijk nummer gaan spelen, maar ja, jullie komen hier schijnbaar voor.