Rolling Stones - Tattoo You (1981)

Dit is absoluut mijn favoriete Stones album, wat niet perce wil zeggen dat het ook hun beste is.

Het bevat mijn favoriete Stonessong Start me up, die riff vind ik wel zoooo gaaf, dit nr kan ik echt oneindig vaak draaien (beste buren, leuk he?!)

Ook nr's als Worried about you, Tops, Little T&A, Neighbours en Black limousine behoren tot het beste wat ze rond die tijd hebben gedaan. Maar vooral ook Waiting on a friend springt er boven uit. Prachtige saxsolo van Sonny Rollins!!

Het opmerkelijke is dat er slechts twee nieuwe nr's op dit album stonden, de rest zijn outtakes en left-overs van vorige studiosessies. zo was Start me up in de jaren '70 begonnen als reggea nr, er bestond slechts een rockversie van en juist die hebben ze voor dit album gebruikt als basis.

Klasse album.

Ik heb minder met Tattoo You dan met Undercover.
Undercover opent met het vreemde, opgefokte, Undercover (In The Night).
Tattoo You opent met Start Me Up.
Als ik heel eerlijk ben, dan vind ik Start Me Up niet zo bijzonder.
Het zou bijna een nummer van onze eigen Normaal kunnen zijn.
Begrijp mij niet verkeerd, want ik ben zeker wel een groot liefhebber van The Stones.
Ook Hang Wire wil mij niet helemaal pakken, deze zou ook prima van Nederlandse bodem kunnen zijn, maar dan noem ik een Herman Brood.
Maar Herman Brood had wel Saturday Night gemaakt, Hang Wire is absoluut geen Saturday Night.
Tattoo You komt mij te vaak over als een album met leftovers.
De ziel ontbreekt, en de drang tot experimenteren is helaas ook ver te zoeken.
Slave moet het hebben van een gemiddelde piano stukje, maar eigenlijk werkt het nergens naar toe.
Little T & A kabbelt wat voort, moet ik bij Wanne Hold You nog echt wel glimlachen, nu vind ik toch echt wel dat Keith zich beter niet met zang kan bezig houden.
Black Limousine is blues, en lijkt beïnvloed te zijn door BB King en Little Richard.
Niet verkeerd trouwens.
Neighbours is een hoop geschreeuw en heeft verder voor mij weinig inhoud, de saxofoon is oké, maar red het nummer niet.
De doffe drum is het dieptepunt van het geheel, ik snap niet dat een band als Rolling Stones deze door de mix heeft laten komen.
Worried About You vind ik eigenlijk best wel goed, Mick Jagger klinkt hier als hoe Prince een paar jaar later op Purple Rain zal klinken.
Tops heeft wel wat weg van Don’t Look Back, alleen is Mick Jagger hier volgens mij hoofdzakelijk in duet met zichzelf.
Beetje uitgeblust gebeuren.
Heaven is voor mij het hoogtepunt van Tattoo You, dit is gewoon sensueel te noemen, en kan een vrouw prima in de geschikte stemming brengen, waardoor je je als man zijnde minder hoeft uit te sloven.
Weinig tracks die dit gevoel hebben, een ander voorbeeld is Somewhere Down The Crazy River van Robbie Robertson.
Ook prima te draaien na een avondje flink stappen als voorbereiding voor de komende kater.
We gaan in die zelfde relax sfeer door, en uiteindelijk sluiten we ook zo het album af.
Eerst nog het meer dan prima No Use in Crying.
Afsluiter Waiting on a Friend heeft dat slome druggy, wat Velvet Undergrounds I'm Waiting for the Man ook wel heeft.
Ik sta er niet van te kijken als dit gewoon ook over een dealer gaat.
Het ontspannende gebeuren komt het geheel wel ten goede.
De A –kant is behoort voor mij wel tot het slechtste wat The Stones tot dan toe gemaakt hebben, gelukkig maakt de B-kant nog veel goed.
Ik was dus wel heel erg blij met de opvolger van Tattoo You, voor mij was op Undercover de frisheid wel weer aanwezig.

Waarschijnlijk mijn favoriete Stones album, dat voelt toch wel raar om te zeggen van een album van overgebleven tracks. Ik vind het gewoon vooral lekker vrij en spontaan klinken, wellicht juist omdat het niet specifiek als een album opgenomen is. Hang Fire, Little T&A en Worried About You zijn enkele van mijn favoriete Stones nummers. Heel fijn album, en prachtige hoes (getuigende ook mijn profiel foto).

'Start Me Up' kwam uit en meteen naar de winkel gerend. Een paar dagen later kon dat weer voor de LP. Tattoo You is altijd een van mijn favoriete Stones albums gebleven. Er zit veel energie in, het songmateriaal is net een stap beter dan op 'Some Girls' (en zeker 'Emotional Rescue'). Het rockt fantastisch, de ballads zijn top(s) en die rare nummers zoals 'Slave' en 'Heaven' zijn geweldig. 'Black Limousine' zit in een league van zichzelf.

Misschien wel decennia later las ik dat dit een restant plaatje was. Nou, als bands zulke platen uitbrengen met restantjes, dan mogen ze dat heel vaak doen.

Zoals velen boven mij, schaar ik ook de B kant tot een van de beste ever van de Stones, vergelijkbaar met kant 4 van 'Exile On Main Street'. Alle nummers hier zijn helemaal raak en tonen aan hoe gevarieerd de Stones binnen hun beperkingen kunnen scoren. Het is nooit weergaloos noch briljant, maar gewoon keihard raak. En dat is wat deze band zo goed maakt. Jagger schmiert perfect en dan is de wereld gewoon even in balans.

Dit begint dan wel als een vrij typische plaat die opent met een tof nummer (althans de riff is iconisch, de rest is zozo) en vervolgens niks te bieden heeft. Veel filler, weinig killer. Ik kan me ook niet voorstellen dat er fans zijn die zitten te wachten op een zingende Keith. Hij kan het gewoon niet. Het album moddert even door om vervolgens met Heaven totaal onverwacht met een heel mooi, intrigerend nummer te komen. De finale is dan vervolgens wel redelijk en met Waiting On A Friend bewijst de Stones dat de saxofoon een ongelooflijk kitschinstrument kan zijn. Qua niveau zit dit album wel wat onder Some Girls en ik ben eigenlijk wel benieuwd naar de zogenaamde vrije val die de band na dit album zou maken.


Tussenstand:
1. 12x5
2. Sticky Fingers
3. Their Satanic Majesties Request
4. Aftermath
5. The Rolling Stones
6. The Rolling Stones No. 2
7. Some Girls
8. Out Of Our Heads
9. Tattoo You
10. Between The Buttons
11. Exile On Main St.
12. Emotional Rescue
13. Goat Head Soup
14. Beggars Banquet
15. It's Only Rock n Roll
16. Let It Bleed
17. Black And Blue

Kon erger, maar wederom een voortkabbelend album met een tweetal uitschieters (Start Me Up en Heaven). De tweede kant is wel beduidend interessanter dan de eerste kant en het luistert over het algemeen niet hinderlijk weg, maar echt heel bijzonder is het ook niet. Ik vrees dat dit voor de komende albums ook wel een terugkerend euvel zal worden.

Tussenstand:
1. Sticky Fingers
2. Their Satanic Majesties Request
3. Goat Head Soup
4. Let It Bleed
5. Beggars Banquet
6. It's Only Rock N Roll
7. Some Girls
8. Aftermath
9. Exile On Main St.
10. Tattoo You
11. Between The Buttons
12. 12x5
13. Out Of Our Heads
14. Emotional Rescue
15. The Rolling Stones No. 2
16. The Rolling Stones
17. Black And Blue

De albums die de Stones tussen Exile en Tattoo You uitbrachten heb ik de afgelopen tijd maar weinig geluisterd, op Black And Blue na. Nu ik ze voor deze marathon weer eens draai begrijp ik waarom dat is. Ik vind het geen geweldige albums en ze zijn geen essentiële onderdelen van de discografie (over Some Girls kun je debatteren wat dat betreft). Nu ik bij Tattoo You ben aangekomen vraag ik me af waarom ik deze plaat zo lang niet heb gedraaid, want dit bevalt mij meer dan prima. Ook Tattoo You is geen essentieel materiaal, maar het klinkt voor het grootste deel wel erg lekker.
Start Me Up is natuurlijk de grote bekende van deze plaat, maar er staat beter materiaal op Tattoo You. Slave is bijvoorbeeld een geweldig groovend nummer. Ik zit wel degelijk te wachten op een zingende Keith en zeker als hij dat op een nummer als Little T&A doet. Black Limousine is een heerlijke bluesy track. Neighbours sluit kant A rockend af. Niet geweldig, maar gewoon solide.
Op kant B staan meer balladachtige nummers, met als hoogtepunten Tops en Heaven. Vooral Heaven is een erg mooi mysterieus nummer. No Use In Crying vind ik wel wat aan de matige kant, maar Waiting On A Friend is dan wel weer mooi.
De Stones waren de jaren 80 slecht begonnen met Emotional Rescue, maar met Tattoo You revancheren ze zich goed. Een prima plaat, die mij bij herbeluistering opvallend goed bevalt.

Tussenstand:
1. Beggars Banquet: 5*
2. Exile On Main St.: 5*
3. Sticky Fingers: 5*
4. Let It Bleed: 4,5*
5. Aftermath: 4,5*
6. Black And Blue: 4,5*
7. The Rolling Stones: 4*
8. Their Satanic Majesties Request: 4*
9. Tattoo You: 4*
10. Out Of Our Heads US: 4*
11. Some Girls: 3,5*
12. The Rolling Stones Now!: 3,5*
13. 12 X 5: 3,5*
14. It's Only Rock 'N Roll: 3,5*
15. Goats Head Soup: 3*
16. The Rolling Stones No. 2: 3*
17. Between The Buttons: 2,5*
18. Emotional Rescue: 2,5*
19. December's Children (And Everybody's): 2,5*

Tattoo You is één van mijn meest gedraaide Stones albums. En hoewel ze natuurlijk veel fanatische platen hebben gemaakt, hoort het toch ook tot mijn favoriete Stones albums. Ze spelen zo ongedwongen, speels en lekker en dat klinkt erg fijn allemaal. Ook staan er flink wat overheerlijke songs op. Allereerst mijn favoriet: Slave. Funky as hell! Mick die schreeuwt met kopstem en de blazers zijn waanzinnig. En wat te denken van het fantastische basloopje? Dan het zuigerige Worried About You: wat een nummer. Eéntje zoals alleen Jagger ze kan zingen. Dan het supersingletje Waiting on a Friend, wat ik helemaal grijs draaide toen. Oh ja, het live altijd gespeelde Start Me Up staat hier ook nog op en Neighbours wat ik the Stones steengoed zag spelen in muziekcentrum Vredenburg in 2003. Een ijzersterke Stones plaat dus!

Wat mij betreft een laatste positieve stuiptrekking van de Stones. Daarna ging het meer en meer
bergafwaarts. De laatste 5 tracks op het album zijn stuk voor stuk toppers.

The Rolling Stones, legendarisch, onverwoestbaar en geweldig! Dit jaar bestaan ze 60 jaar, ze werden in 1962 opgericht door Brian Jones, de man die verantwoordelijk was voor het formeren van de Stones. In de eerste jaren waren ze op zoek naar een eigen stijl, ze maakten toen blues, maar ze vermengden die steeds meer met pop en rock invloeden.

Op het officiële eerste album “THE ROLLING STONES”, er zat in die tijd verschil tussen de Engelse en Amerikaanse releases, staat één nummer dat origineel is, geschreven is door Jagger & Richards, namelijk “TELL ME”. Dat duo, zanger Mick Jagger en gitarist Keith Richards, ontwikkelden zich steeds meer tot dé songwriters van de Engelse band. Per album kwamen er meer songs van hun hand en verdwenen de covers langzaam van het toneel. “AFTERMATH” uit 1966 is het eerste album met louter eigen werk. De albums die volgden waren succesvol, de één meer dan de ander.

Persoonlijk ben ik groot liefhebber van “LET IT BLEED” uit 1969, “STICKY FINGERS” uit 1971 en “BLACK AND BLUE” uit 1976. Bij dat rijtje hoort ook het op 24 augustus 1981 verschenen “TATTOO YOU”. Jagger en Richards waren ten tijde van dit album niet meer de grootste vrienden en de songs zijn dan ook “rest materiaal”, outtakes van oudere albums. Dat ze daar een compact album van hebben kunnen maken, dat eenheid uitstraalt, van grote klasse is, geeft aan dat de liedjes van top kwaliteit zijn. Ruim 44 minuten, elf geweldige nummers en de openingstrack is een klassieker in het oeuvre van The Stones. “START ME UP” stamt al uit de opnamesessies voor “BLACK AND BLUE”, en tijdens het werken aan “SOME GIRLS”, dat in 1978 verscheen, is het er opnieuw bij gepakt. In de definitieve versie staat het nummer als een huis, geweldige riff, pakkend en een terechte hit. “HANG FIRE” is met 2.20 met kortste nummer van het album, een lekker rock & roll track dat ook al stamt uit de sessies voor “SOME GIRLS”.

Eén van mijn favoriete tracks is “SLAVE”, heerlijk loom ritme, kopstem van Jagger en een geweldige Billy Preston op toetsen. Het nummer heeft zijn oorsprong bij de “BLACK AND BLUE” sessies, tijdens opnames in Rotterdam. De saxofoon wordt bespeeld door Sonny Rollins en die zorgt voor de “kers op de taart”. “LITTLE T & A” werd opgenomen in oktober 1977 voor “SOME GIRLS”, maar bleef op de plank liggen. Ook werd het opgenomen in de lijst voor het album “EMOTIONAL RESCUE”, maar ook daarvoor viel het buit de boot. Richards zingt dit wat simpele, maar wel prettig liedje op zijn bekende, achteloze en rauwe manier. De blues is duidelijk te horen in “BLACK LIMOUSINE”, mondharmonica, samenzang, lekkere riff, een geweldig nummer. In 1973 werd hier al mee begonnen, het werd weer van de plank gehaald tijdens de sessies voor ‘SOME GIRLS”, maar uiteindelijk staat het in de definitieve en geweldige versie op “TATTOO YOU”.

Ik kan mij herinneren dat ik de videoclip van “NEIGHBOURS” ergens in 1982 op televisie gezien heb. Het werd geen hit, maar dat doet niets af aan de pakkende melodie van het nummer. Het werd tijdens de opnamesessies voor “EMOTIONAL RESCUE” opgenomen, met als titel “STRANGERS” en verandert in “NEIGHBOURS”, omdat Richards last van zijn buren had in New York City. Opnieuw het mooie saxofoonspel van Rollins, die wat extra’s aan het nummer geeft. Eén van de hoogtepunten vind ik de (semi) ballad “WORRIED ABOUT YOU”, afkomstig uit de “BLACK AND BLUE” sessies. Jagger met kopstem, rustige opbouw, een geweldige melodielijn en een fantastische gitaarsolo die het geheel afmaakt.

Eén van de oudste ‘probeerseltjes’, want deze stamt al uit 1972, van de “GOATS HEAD SOUP” sessies, is “TOPS”. Het is een echte Stones song, samenzang, prachtig pianospel van Nicky Hopkins, en de regel “I Take You To The Top”, dat lukt wel met dit nummer. Het komt steeds meer tot leven en wordt afgemaakt met een mooie gitaarsolo. Overigens is Mick Taylor, gitarist bij de Stones van 1969 tot 1974, ook te horen in dit nummer. Uit de sessies voor “EMOTIONAL RESCUE”, dat in 1980 verscheen, komt het spannende en beklemmende “HEAVEN”. Het gitaarspel maakt dit nummer, het subtiele drumwerk van Charlie Watts en het bas-spel van Bill Wyman zorgen voor een mooie basis, pracht nummer!

“NO USE IN CRYING” is een bluesballad uit de “EMOTIONAL RESCUE” sessies, Hopkins op piano en orgel, prachtige samenzang in het refrein en gitarist Ron Wood die naast twee andere nummers, ook credits kreeg voor het schrijven van dit prachtige nummer. Eén van mijn all-time favoriete Stones nummers is het werkelijk prachtige, sublieme “WAITING ON A FRIEND”. De opvolger van de single “START ME UP” werd het een terechte top 10 hit in Nederland. Ook dit is een outtake van het album “GOATS HEAD SOUP”, waardoor Mick Taylor ook hierin te horen is. De saxofoon van Rollins, die prachtige melodie, Jagger in topvorm, wat een fenomenaal mooi liedje!

“TATTOO YOU” was in 1981 zowel een artistiek als een commercieel succes, waarmee de heren op een lange en uitputtende wereldtournee gingen. Die bracht ze ook voor drie concerten naar de Rotterdamse Kuip op 2, 4 en 5 juni 1982. Vorige jaar verscheen een prachtige “deluxe edition” met een extra cd met nog meer outtakes. Het geeft dit album nog meer status, al is dat eigenlijk niet nodig. Voor mij blijft “TATTOO YOU” één van de toppers in het gigantische oeuvre van deze legendarische band, de Rolling Stones.

Waar de één afhaakt, ben ik juist blij dat ik dit album dan eindelijk heb opgepikt. Maar ook weer niet blij, want waarom heb ik dit nooit eerder beluisterd? Zo jammer, want dit album is een regelrechte bedreiging voor mijn al vrij lang statische album top 15. Stuk voor stuk pareltjes. Hooguit zijn Hang Fire en Neighbours net iets minder.

Maar wat een sfeer straalt Tattoo You uit, zeg! En ook een toffe productie, zonder meer.
Waiting on a Friend is een van mijn favoriete Stones tracks met die kenmerkende kopstem van Jagger. Maar na nu blijkt bepaald niet het enige nummer op dit album waarbij hij zijn stem zo gebruikt. Genieten geblazen. Met Slave heb ik er een nieuw Stones top 10 nummer bij. Subliem en heerlijk voortkabbelend.
Er zit zoveel ziel in dit album met de nodige blues touch en dan die saxofoon intermezzo's in combinatie met het orgel. Dit is zoals albums voor mij moeten klinken. Lijkt soms wel of je front row zit tijdens North Sea Jazz. En elke keer ontdek je weer wat nieuws, weer iets moois.
Typisch zo'n album om wat later op de avond, of midden in de nacht , te draaien.

Nee, ik weet nu al dat geen enkel Stones album dit nog gaat overtreffen (en ik ken er pas een handvol integraal). Over het geheel net geen 5* door de eerder genoemde twee nummers, die op zichzelf alsnog wel vier sterren waard zijn.

4,50 Rolling Stones - Tattoo You (1981)
3,33 The Rolling Stones - The Rolling Stones (1964)