The Smiths - Hatful of Hollow (1984)

Hmm, Nog eens beluisterd. Het zijn de echo-effecten.

De fantastische echoënde (normaal Nederlands?) gitaren, de opzwepende drums, de teksten en stem van Morrissey... Fantastische band, ook wel erg hip de laatste tijd viel me op, erg gewaardeerd binnen de myspace-scene etc.
Rond Morrissey hangt echt zo'n 'eindelijk iemand die ons begrijpt'-sfeer. Zo'n 'fuck school en ouders'-sfeer.
Morrissey is een held.

Is hij zeker. The Queen Is Dead is voor velen (ook voor mij) de perfecte plaat voor een eenzame, onbegrepen tiener. (Niet dat ik altijd eenzaam en onbegrepen ben, maar iedereen heeft dat weleens.)

Ik vind the queen is dead en hun laatste tot nu toe ook iets beter dan deze, deze maakt op mij toch een wat wisselvallige indruk, vooral de laatste nummers hadden niet gehoeven.Toch een 4*

Mooie verzamelaar.
Heaven knows I'm miserable now blijf ik een prachtig nummer vinden met een lekker opbeurende titel.
Ook Reel around the fountain behoort tot de topnummers van deze band.

http://www.youtube.com/watch?v=NqrWjd8kZQs
[h]

Grappig... Ik wed dat veel Morrissey-aanbidders een vloek zullen uitspreken over dit filmpje...

Geen regulier album deze Hatful of Hollow maar een verzameling singles en tracks die intussen, volledig terecht, een legendarische status hebben gekregen.

How Soon is Now?, William, It Was Really Nothing of Heaven Knows I'm Miserable Now,.... stuk voor stuk klassieke popsongs die nu meer dan 20 jaar later nog altijd een relevantie en edge hebben waarvoor menig sufgehypet groepje een arm zou geven.

Want inbetween ijzersterke lp's brachten the Smiths aan hoog tempo singles en maxi's uit die op geen full album terecht kwamen.
Eigenlijk onvoorstelbaar sterk als je hun output op die paar jaar tijd overschouwt.

Alhoewel deze tracks allemaal op verschillende tijdstippen opgenomen en uitgebracht werden, vormen ze hier gebundeld toch een sterke eenheid die maakt dat Hatful of Hollow beluistert als een straf geheel. Echte Britpop op zijn ijzersterkst van these charming men... als ze tenminste niet in een rechtbank staan... elkanders erfenis te betwisten...

Geweldige muziek.

En zo is het.

Geen slecht nummer te vinden op deze fantastische plaat, met als positieve uitschieters Heaven Knows I"m Miserable Now en het ongehoord fraaie How Soon Is Now ? met de daarbij behorende deprimerende teksten.

Vooral de melancholie overheerst als ik dit, van LP, beluister. Grijsgedraaid in de late jaren 80. Deze band maakt menige britpopact zowel hinderlijk als overbodig.

Daar sluit ik me volledig bij aan.

Ik ook

wie niet?

Ik.

hahaha
kletserd

Hij wilt intersant doen.

Deze plaat

Ga jij maar hippies doden...

Beste verzamelaar van the Smiths die je kan krijgen. Alleen maar hoogtepunten, hoewel ik de intro wel een beetje soft vind.

Dit album bezit ik ook en is een mooie verzameling van hun werk vóór Meat Is Murder uit '85; ik vind zelf de eerste helft wel het sterkst/mooist.

Ik verbaasde me er pas weer over wat voor fantastische compositie This Night Has Opened My Eyes is. Hoe kom je erop zo'n song te schrijven? Totaal onlogisch.

Weet iemand wat het verschil is tussen deze hoes en die met een lichtblauw kader eromheen?

wat je hier op MuMe ziet is de cover van de re-issue, terwijl wat jij beschrijft met de blaauw kader omheen was van de originele release op Rough Trade Records.
De originele had ook meer van de foto (met schouders) terwijl wat je hier ziet is eigenlijk alleen zijn kop

Juist, die moet ik hebben. Danke

De re-issue is destijds ook door Rough Trade uitgebracht.

zo ver ik weet alleen in GB?

Deze album kwam oorspronkelijk uit in 1984 op Rough Trade met blaauw rand omheen (zoals eerder beschreven) en dan weer in 1987 (maar dan met deze hoes buiten GB)
Dan in begin jaren 90 was het weer uitgebracht nadat Rough Trade back catalogue was overgenomen door Warners (WEA) met de hoes dat je nu hier ziet op MuMe - wat ook voor veel mensen de eerste CD versie was (ik had het in 1984 op vinyl)

In America hadden The Smiths een distribution deal met Sire Records en die brachten deze album niet eens uit in 1984 ... het werd in Amerika door hun pas uitgebracht in begin jaren 90 met catalogue nummer WASE 45205

en dan weer met de hoes dat je hier ziet op MuMe

@TerryA: volgens mij was de re-issue inderdaad alleen voor de Britse markt bedoeld.

Heb het originele artwork toegevoegd, ziet er toch een stuk beter uit.