Diamond Head - Canterbury (1983)

mijn stem

3,26 (17)

17 stemmen

Verenigd Koninkrijk
Rock / Metal
Label: MCA

Makin' Music (3:51)
Out of Phaze (3:32)
The Kingmaker (4:12)
One More Night (4:11)
To the Devil His Due (6:03)
Knight of the Swords (6:53)
Ishmael (4:01)
I Need Your Love (3:02)
Canterbury (4:57)
Makin' Music [Extended 12" Version] * (6:08)
Sucking My Love [Live] * (9:08)
Can't Take No More [Demo] * (3:29)
Time's on My Side [Demo] * (3:59)
Come to Hear You Play [Demo] * (4:07)

toon 5 bonustracks

totale tijdsduur: 40:42 (1:07:33)

Links

Spotify Last.fm Apple Music

zoeken in: gebruikersnaamgebruikers bericht beide

<1 >

4,5

glenn53

geplaatst: 17 augustus 2007, 20:13 uur

Geweldige onderschatte Rock plaat

Joy

geplaatst: 18 augustus 2007, 18:32 uur

ik zou willen dat ik hetzelfde kon zeggen, ik ken hem namelijk helemaal niet, en dat terwijl ik borrowed time helemaal heb grijsgedraaid

3,0

Germ (crew)

geplaatst: 18 juni 2008, 22:09 uur

Geweldig album, helaas helemaal vergeten.

Terwijl Lightning To The Nations en in mindere mate Borrowed Time uitgegroeid zijn tot (cult)klassiekers praat niemand meer over Canterbury.

3,5

zwartexlola

geplaatst: 14 januari 2010, 20:38 uur

to the devil his due en knight of the swords blijven in m'n hoofd steken telkens weer als'k 'm afspeel.

En inderdaad, canterbury is niet zo bekend, nuja, their loss.

3,5

Dibbel

geplaatst: 13 augustus 2012, 22:00 uur

Hele fijne rockplaat.
Met metal heeft het niets meer te maken en met hardrock soms ook al niet meer.
Sfeervolle tegen de hardrock aan songs met een open geluid en smaakvol gitaar- en toetsenwerk.
Gezongen door met een vrij dunne en hoge, maar zuivere stem gezegende Sean Harris.
Beste nummers tot nu toe Knight Of The Swords, To The Devil His Due en One More Night.
Even niet terug naar zolder.
Op vinyl.

3,0

RuudC

geplaatst: 16 januari 2019, 14:07 uur

Diamond Head is nooit echt een metalband geweest. Doordat ze hun debuut in 1980 uitgebracht hadden, worden ze gerekend tot de NWOBHM stroming, maar het is toch net andere koek. In mijn ogen kun je DIamond beter in het hokje stoppen van o.a. UFO en Wishbone Ash.

Ten tijde van Canterbury zijn de heren hun wilde jaren al kwijt. Best snel helaas. En dan niet alleen de wilde haren, maar ook een beetje de lust om muziek te maken lijkt wel. Er valt een sfeer te bespeuren van "het is dat het moet, anders..". Hier en daar zijn nog wel leuke ideeën te bespeuren, maar dit album vlamt nergens. Het is op bepaalde hoogte wel degelijk, maar dat moet ook wel met een liedjespenner als Brian Tatler en meesterzanger Sean Harris. De opener Makin' Music verraadt vooral dat Diamond Head denkt klaar te zijn voor het grote publiek, maar binnen de band moet het ongelooflijk gerommeld hebben. Dat bassist Colin Kimberley en drummer Duncan Scott hierna vertrokken zijn, snap ik wel. Hun foto's staan niet eens op dit album.