ABBA - Super Trouper (1980)

Ooow ik heb deze nog op cassette!

Mooi he Abba, ik heb de lp en cd.

Super Trouper was het zevende album van ABBA en is qua verkoopcijfers het meest succesvolle ABBA album. Super Trouper opent met de titel song erg warm gezongen door Frida. Agnetha zingt The Winner Takes It All en dit is misschien wel het beste ABBA nummer allertijden met een tekst over de scheiding van Bjorn en Agnetha. Happy New Year is 1 van de bekendste ABBA nummers, maar toch is het nooit op single uitgebracht. Agnetha zingt geweldig op Lay All Your Love On Me.
Als afsluiter gebruikte ABBA voor dit album een nummer van de vorige wereld tournee, The Way Old Friends Do.

ABBA is een goede band, maar dit album is toch wel erg gladjes. Bij een nummer als Super Trouper springt spontaan het glazuur van je tanden. Ook Andante Andante, Happy new year en Our last summer zijn om deze reden niet echt aan mij besteed.

Toch zijn er nog voldoende lichtpunten. Me and I heb ik altijd een leuk nummer gevonden, The way old friends do is een mooie afsluiter en The winner takes it all en Lay all your love on me zijn de prijsnummers.

Dit album ligt een beetje in het verlengde van "Voulez-vous", maar kent ook wat meer volwassen trekjes en is wat meer uitgebalanceerd dan zijn voorganger. Echter niemand kon vermoeden, wat voor een klasse plaat ze zouden afleveren met "The visitors", de zwanezang van de groep.

De titelsong is nooit één van mijn favorieten geweest, vind het ook zoals Tribal Gathering erg glad.
The Winner takes it All heeft me altijd bij mijn ballen gegrepen, maar ja, Agnetha kon dat wel op de verliefde tiener die ik toen was. Haar foto zat zelfs in mijn portefeuille, dat zeg veel hahaha !
On and On and On rockt als de beesten, erg leuk is dat nummer. Lay all Your Love on Me vind ik superdisco, blijft na al die jaren zeer leuk. The Piper zou een single moeten geweest zijn, zo goed !
Enfin dit is een prima album, al vond ik Voulez-vous toch sterker en Arrival hun beste plaat ooit !
Hun zwanezang The Visitors vind ik zéér ok, maar sommigen zijn daar wilder van, ik iets minder.
Deze plaat mag gerust 4 sterren krijgen dacht ik zo.

Vanaf hier begint ABBA's muziek steeds minder vrolijk te worden, maar dat zorgt wel voor steeds sterkere nummers.

'The Winner Takes it All' is natuurlijk geweldig en ook 'Me and I,' 'Happy New Year,' ' Our Last Summer,' en ' The Piper' vind ik top.

Minpunten: 'Super Trouper' en 'Andante, Andante.'

Op 'The Complete Studio Recordings'-versie staat ook nog het 'B-kant' nummer 'Elaine' dat maar net iets minder sterk is dan de A-kant van die single, namelijk ' The Winner Takes it All'

4,5 ster

Opvallend dat er zo negatief over Andante, Andante geoordeeld wordt. Voor mij is het juist een heel speciaal nummer, precies verwoordend wat liefde kan betekenen, hoe het je door moeilijke periodes kan slepen. "Touch my soul, you know how", uiteindelijk bleek dat de sleutel voor een geweldige relatie.

Als geheel vind ik Souper Trouper het minste ABBA album, al blijft er gelukkig nog genoeg te genieten over. Het titelnummer sla ik steevast over, om direct te beginnen met één van de allerbeste ABBA-songs ooit: The Winner Takes It All. Agnetha in topvorm, al geldt dat eigenlijk voor het hele album, want ook haar zangpartijen in Happy New Year (heerlijk wrang) zijn zeer indrukwekkend.

Hoezeer sommigen ook kunnen afgeven op ABBA - het is zo veel cooler te zeggen dat je luistert naar Radiohead, Coldplay of Nirvana - toch blijft het een indrukwekkende band. Met "The winner takes it all" leveren ze een nummer af met eeuwigheidswaarde. Wat is Agnetha toch een fantastische zangeres. ABBA rules boven de hiernet vermelde bandjes, zonder twijfel.

Hmm, ja, ik ben daar ook wel een beetje klaar mee, met de zogenaamde 'coolheids-graad' van artiesten. Deze site heeft me daar wel wat bij geholpen. Punt is: Wat je zelf goed vind moet je gewoon lekker goed vinden. 'Laat je niet leiden door wat hoort en niet hoort' is mijn visie. ABBA is eerlijk gezegt hele goede popmuziek.

Abba brengt inderdaad zeer goede popmuziek en dit album is daar weer een bewijs van. De productie is zoals altijd tot in de puntjes verzorgd. De nummers worden, zoals stefott terecht opmerkt, minder vrolijk maar ook meer diepgaand.
Naast de nr.1-hit "The Winner Takes It All" vind ik "Me and I" en "The Piper" ook topsongs op dit album.

Dat ABBA ook voor mij bij uitstek een singles-band is een feit te noemen. Heel opmerkelijk is dan ook dat de albums zelf altijd wat meer jeugdherinneringen oproepen. Juist de nummers die nooit op single zijn uitgebracht krijgen dat wel voor elkaar. En die hits? Ach, daarin is deze band groots. Klassiekers zijn het zo simpel is dat.

Auw, auw, auw, mijn oren...

*zucht* wat een troep blijft dit toch

Misschien minder hard met die wattenstaafjes in je oren peuteren? Komt er ook minder troep uit. Super troeper!

Jaja, maar ik word gewoon doodmoe van deze muziek... Als het nou eens wat was.. maar nee, hoofdpijnmuziek blijft dit toch vooral voor mij. Zo en nu is Abba gedane zaak voor mij, vanaf nu kijk ik ook niet meer bij hun albums, ben er helemaal klaar mee

Mooie afsluiter: superTROEPer!

Dat roep jij al zo lang en omdat jij je er nooit aan weet te houden blijf ik roepen: je zit gewoon nog steeds in de ABBA-kast!!!!

Tuurlijk, als jij dat wilt geloven, vooral doen

Ik weet godzijdank wel beter.

Need I Say More??? Je kunt het niet laten.......zulke lekkere muziek ook, ik snap dat best

Wel zo netjes om een discussie af te maken

The End.

Ga jij nou maar huppelen met je witte sombrero

@ musicfriek
Ik vind je houding hier gewoon kinderachtig. Kom dan met degelijke argumenten waarom je niet van de muziek Abba houdt (ik vind Abba klasse!).

@ aERodynamiC
Vroeger zag ik Abba ook als een singlesband en een hitgroep, maar de albumtracks blijken minstens even sterk te zijn als hun singles, wat niet evident is hij hitgroepen. Trouwens, hun albums verkochten ook gigantisch veel.

In de laatste jaren dat Abba bestond werden hun platen ook steeds beter. Dit was ook weer een prima album. Vroeger heb ik een beetje gevonden dat sommige nummers te simpel klonken, maar daar kom ik nu hard op terug. Want de nummers zitten uiteindelijk erg goed in elkaar, en de teksten hebben meer inhoud dan je eerst denkt. Ik had eerst bijvoorbeeld helemaal niet door dat The Winner Takes It All over die scheidingen in de band ging. Wel pijnlijk als je erbij nadenkt dat de nummers van Abba beter werden toen ze in echtscheidingen verwikkelt waren.

4,0

Ik zou zeggen: zie Abba Gold. En een beetje kritiek wordt gelijk al kinderachtig genoemd? Kom zeg...

Worden de beste albums niet gemaakt als er een crisissfeer in een band heerst The Beatles, Pink Floyd, Deep Purple........ voorbeelden te over.

Op dit album "Supertrouper" staat in ieder geval mijn all-time-favoriete ABBA nummer: "Happy New Year" .

Crisissen vormen inderdaad een nieuwe inspiratiebron voor vele bands.

Over smaken valt natuurlijk te discussiëren, maar naar mijn gevoel zijn de nummers "The winner takes it all", "our last summer" en "one of us" de beste ABBA-songs.

ABBA onderging in hun bijna 10-jarig bestaan een grondige evolutie van pubermuziek (Waterloo, Ring ring, SOS...) naar meer volwassen songs met wat diepgang. Je kan zo aanvoelen dat de twee ABBA koppels hun persoonlijke problemen (echtscheidingen) er gingen in verwerken. Daarom klinken die nummers ook eerlijker.

Eigenlijk is dat het beste aan te voelen in de verzamelaar: "The Singles, The first 10 years" uit 1982. Ik heb die nog op cassette liggen en denk zelfs dat die nooit op CD-verscheen. Wanneer ik in een zeldzaam moment nog eens luister naar die tape dan is dat altijd naar de B-zijde (de singles vanaf ca. 1978)

Ik meen overigens dat de leden in 1982 begonnen waren aan de opnames van de LP "opus 10" (ik las dat ooit ergens). De LP verscheen nooit. Zijn die nummers dan uiteindelijk ooit op een verzamelaar terechtgekomen?

"S.O.S." was toch reeds een gelaagd nummer met meer diepgang. Maar inderdaad is Abba in positieve zin geëvolueerd hoewel ik "The Album" hun beste blijf vinden.

"Eagle" en "The name of the game" zijn wel goed op die plaat, maar "Thank you for the music" bv vind ik een draak van een nummer...

Smaken verschillen maar "Thank you for the music" vind ik net een prachtnummer van Abba, heel mooie melodie, licht symfonisch getint en natuurlijk de zang van Agnetha.

Track 2 is het beste.

Abba was mega toen ik een prille tiener was.
Eén van de belangrijkste redenen om Abba uncool te vinden,
was wellicht het feit dat je ouders er ook gek op waren.

Naarmate je ouder werd en iets bijleerde over ritme, melodie en harmonie,
dan viel je vroeg of laat toch voor de charme van de Abba muziek.

SUPER TROUPER
vind ik het beste Abba album, omdat het naar mijn smaak
hun meest gerijpte en uitgebalanceerde songs bevat.

The Winner Takes It All heeft een ijzersterke tekst en blijft zeer
geraffineerd overeind zonder refrein (de uitdaging volgens Benny).

Super Trouper werd op de valreep aan het album toegevoegd.
En opnieuw is deze singel een vocaal verfijnde winnaar.

De heren van Abba zorgden ervoor dat beide dames om de beurt
de lead vocals hadden op de hits (en ongeveer fifty fifty op de albums).
The Winner Takes It All is voor Agnetha en Super Trouper is voor Frida.

Gek genoeg bleef het bij deze twee singels, en dat zorgde
er wellicht voor dat de meeste albumtracks van deze langspeler
overbekende radiohits zijn geworden in de loop der tijden.

Goed, in 1981 verscheen nog een limited 12" single
met daarop Lay All Your Love on Me en On and On and On,
de twee voor de hand liggende discostampers van Super Trouper.

Al was ook dat relatief, want in tegenstelling tot de beats op Voulez-Vous,
lag de klemtoon op Super Trouper vooral op melodie en harmonie.

Dan was er Andante Andante, dat steevast op mijn vaders cassettes stond.
Die zat op zondagavond klaar bij de radio om mooie liedjes op te nemen.
Dit nummer zal dan ook altijd met vader zaliger verbonden blijven.
Vocale ontroering als Agnetha's en Frida's stemmen gaan "blenden".

Een soortgelijke nostalgie grijpt me naar de keel
bij het beluisteren van Happy New Year ... op zich al origineel
om eens geen kerstliedje maar een nieuwjaarsliedje op te nemen.
Ook hier worden de oortjes verwend door de mooie samenzang.

Our Last Summer, moet ik toegeven, leerde ik pas jaren later kennen
toen ik het eindelijk cool genoeg vond om de plaat eindelijk ook zelf te kopen.
Opnieuw ben ik verwonderd door de sterkte van deze potentiële hit.

Variatie troef op dit Abba album ... luister bijvoorbeeld eens naar The Piper.
De heren van Abba hebben folkroots en dat hoor je nu en dan.

Het vlakkere Me and I is het nummer dat mij het minst aanspreekt,
maar dan praat ik nog altijd over bijzonder goede popmuziek.

The Way Old Friends Do, een live-afsluiter, heeft
een iets te groot BZN gehalte om mij echt te ontroeren.

De bonustracks zijn andermaal behoorlijk sterk.
De meeste groepen zouden goud geven voor een albumtrack
als Elaine (de uptempo b-kant van The Winner Takes It All).

Maar het kan nog straffer: het veel betere Put on Your White Sombrero,
viel op het laatste nippertje van het album omdat Super Trouper
erop moest (b-kant van die singel was immers The Piper).

De Vlaamse schlager zangeres Danna Winner
had een hit met White Sombrero onder de titel Zwoele Zomer.