ABBA - Super Trouper (1980)

De plaat doet me vooral denken (ik kan het niet helpen) aan de clip met Agnetha in haar rode outfit, lopend ergens langs de kaden (ik vond persoonlijk die blauwe oogschaduw minder, ahum..). Bovendien is The winner takes it all toch mijn favoriete nummer vanwege de tekst en de muziek (eiglijk geen refrein).

Nou, nou. Mijn ouders vonden er echt niets aan en ik ook niet.
Abba was toen wat de Toppers nu zijn, muziek voor de massa.

Muziek voor de massa, inderdaad, maar je kunt ook zeer goede muziek voor de massa brengen wat Abba dan ook doet.
Ik was (en nu nog steeds) fan van Abba alsook van David Bowie, U2, the Police ... als het maar goede muziek is!

Zeker muziek voor de massa.
Maar dan wel zeer goed uit gevoerd.
Wat ABBA op het Songfestival neer zette, zie ik de Toppers nog niet doen; mijn ouders vonden het wel mooie muziek.
Maar die zijn pas 55 jaar oud.
Waarschijnlijk van een andere generatie als jouw ouders, Janine.

Mijn ouders moesten er aanvankelijk niets van hebben (toch niet van wat in de hitparade stond) maar later zijn ze bijgedraaid.

Een hele andere generatie, mijn ouders hielden meer van The Beatles!

Vreemd dat ABBA hier soms vergeleken word met de toppers (de een eigen nummers en de andere covers). Mijn mening dus lijnrecht op die van Sheplays. Kortom een veel gecoverde groep vergelijken met vocale variete marionetten.

ABBA met de 'Toppers' vergelijken is hetzelfde als The Beatles met Kane vergelijken, dat slaat gewoon nergens op.
Zoals eerder vermeld, ABBA bengt inderdaad muziek voor de massa maar dan ook goede muziek voor de massa (compositorisch liggen ze nauwelijks onder voor the Beatles) wat van de Toppers niet kan gezegd worden (enkel maar coveren en uitmelken).

Ge-wel-dig album van ABBA.
Eén van hun beste albums door het prachtige nummer:

Super Trouper.

Dat is echt 1 van hun beste.

Idd. een prachtig album van ABBA en misschien wel een van hun beste, maar dat is ieder voor zich. Super Trouper/The Winner Takes it All/Happy New Year en Lay All Your Love on Me zijn de hits en mooie popliedjes, die ik nog steeds leuk vind om te horen. Maar ook On and on and On, Me and I en vooral The Piper zijn prima album tracks.
De vergelijking met BZN doemt hier toch ook weer even op bij; The Way Old Friends Do, ik zou bijna zweren dat in Anny Schilder hoor zingen. Niets mis mee trouwens want ik vind dat BZN in hun vroege Schilder periode, samen met Tol & Tol ook mooie liedjes hebben gemaakt.
Edoch, ABBA is een geheel eigen klasse, dat moge duidelijk zijn.

En wat de vergelijking met de Toppers betreft. Als Jeroen en Rene verkleed gaan als Bjorn en Benny en Gordon en Gerard als Agnetha en Frida, kan ik er mij wel iets bij voorstellen.

Ik kan mij daar helemaal niets bij voorstellen. Ik zou het eerder heiligschennis willen noemen .

Over "Super Trouper (1980)" kan ik heel kort zijn: een schitterend ABBA album!

ABBA was écht top, de 'Toppers' zijn flop!

Die hebben natuurlijk totaal niets met elkaar te maken. ABBA schreef haar nummers zelf en waren wereldberoemd. Zodra er een succesvolle musical over de Toppers wordt gemaakt, praten we verder.

De vergelijking is inderdaad ridicuul. Wie zijn er in de Toppers componisten van het niveautje Benny/Björn? Juist.

Nederland had toen al zijn 'toppers' als Lee Towers of Albert West die alsmaar coverden. Abba is van een totaal andere orde.

Aardige ABBA plaat die songmatig een redelijk constant niveau heeft .
Toch heb ik de groep altijd meer een singlegroep gevonden . Zet een Best Of tegenover een reguliere plaat van hun , dan zal die eerste er met voorsprong het beste uitkomen .
Hoe hoog ik overigens de heren Benny en Bjorn heb zitten , tegen hun singles waren de meeste albumtracks gewoon niet bestand .
Hier toch enkele te zoete tracks . Andante Andante en Our Last Summer bezorgen mij het verkeerde kippenvel . Daarintegen zijn The Piper en de singles wel weer erg sterk . The Winner Takes It All bijvoorbeeld is een geladen melanchonisch stuk en na The Day Before You Came mijn favoriete ABBA nummer .
Hoe dan ook , de groep heeft in de korte tijd van hun bestaan iets groots neergezet . In de periode dat zij bestonden moest ik er weinig van hebben , maar zie daar , een terechte herwaardering van mijn kant . Maar die verdomd goede singles....... die deden het !

Tuurlijk gaat die vergelijking mank. Het ging mij meer om het beeld als de Toppers zich verkleden zouden als ABBA. Alhoewel...Gordon heeft wel het prachtige Shine geshreven voor het songfestival.

Ze mogen nog niet eens de wc's schoonboenen van de dames/heren Abba.

Ik vindt The Way Old Friends Do, The Winner Takes It All en Happy New Year so mooi en meeslepend gezongen.

Nog voor de laatste keer een vakantie samen door brengen.
Krampachtige poging om een relatie te redden.
Terugblik op de laatste zomer samen.
Vanwege de koude buitenlucht verplicht op elkaar aan gewezen.
Openhaard aan, dikke kniekousen en foute pantoffels.
Samen op een uitgeleefd te hard bankstel.
De romantiek van de winter.
Kerst en oud op nieuw voor de deur.
Hopend op een wit besneeuwde weide.
Terwijl het allemaal kunstmatig is.
Warmte van een elektrische deken.
Typische beeldvorming van eind jaren zeventig.

Ook het huwelijk van de leden van ABBA hield niet stand.
Net zo min tijdloos als de leefkuil en bruine plavuizen.
Super Trouper is het verslag van een tournee.
Eten, drinken, optreden en slapen.
Geen mogelijkheid om een privé op te bouwen.
Vandaag niet weten waar je morgen wakker wordt.
Plotseling beseffen dat de jaarwisseling al heeft plaatsgevonden.
Vluchtig elkaar geluk toewensen.
Gedachtes gericht op de toekomst.
Egocentrische denkbeelden.
Kiezen voor een ander bestaan.
Problemen uit de weg gaan.
Alleen verliezers, geen winnaars.

Ondertussen weer het podium op.
Lachend voor de camera.
Roddelblaadjes moeten toch gevuld worden.
ABBA in de meest succesvolle periode van hun leven.
Niemand die zich verdiept in de teksten.
Verdiept in de ware ellende.
Aansteker uit de zakken.
Lichtjes vervullen de zaal.
Luidkeels maar gevoelloos elk lied meezingen.
Ze moeten daar een beetje dood gaan.
Ondanks de aankondigen werd er geen gehoor gegeven.
Popsterren horen nu eenmaal te stralen.
Dag in, dag uit.

Dan maar gewoon door gaan.
Blijkbaar komt de boodschap niet over.
We hebben er geen zin meer in.
Laat ons met rust.
Roem heeft zijn tol geëist.
Financieel veel rijker.
Emotioneel levend aan de rand van armoede.

Mooi Deric, mooi stukje over dit prachtalbum.

Ja, ik begin de deric stijl steeds beter te begrijpen.

Hij associeert op basis van de titels of de bijhorende gevoelens
en projecteert dat naar die bewuste fase uit het leven van de groep.

Gedachtenflarden ... soms gaan ze de mist in,
maar vaak snap je tussen de regels waar hij naartoe wil.
Bij dit ABBA album slaagt hij erg goed in zijn opzet.

Ik doe nu wat ingewikkeld, merk ik, maar ik kan het even niet beter uitleggen.

Nee hoor, ik kan je prima volgen.

The Day before You Came staat hier niet op hoor . Wel een wonderschoon nummer inderdaad .

Super Trouper start eigenlijk met de 2 beste songs die ABBA heeft gemaakt.

Super Trouper
Mijn absolute nummero 1, wat een geweldige melodie.

The Winner takes it all
Geweldig gezongen, geweldige tekst...al met al: geniaal!

Nu.nl-recensie weggehaald, zie dit bericht in het feedbacktopic: De Site >> Algemeen >> Feedback, klachten en andere opmerkingen

Net als alle andere albums vanaf Arrival, valt hier prima naar te luisteren. Super trouper is als nummer uitgegroeid tot een ferme klassieker. Maar laten we eerlijk zijn, van alle ABBA-klassiekers waartoe ik dit titelnummer dus ook bereken, klinkt deze wel erg gedateerd in vergelijking met andere singles van hen uit die tijd. Voor ABBA begrippen vind ik de productie ook vrij plat, maar dat kan ook aan mij liggen. Enfin, ABBA wilde met dit album terug naar popmuziek, gezien het tijdperk van disco op z’n retour was.

Toch is het hoogtepunt voor mij uitgerekend het enige disco nummer dat op deze plaat te vinden is. Lay all your love on me had zeker niet misstaan op het disco album Voulez-vous, maar ergens ben ik blij dat hij juist op deze plaat te vinden is. Zonder dit nummer stelt het album een stuk minder voor. De instrumentatie op dit album wordt nergens zo slim en subliem gepresenteerd als op dit nummer. Wat mij betreft één van de sterkste ABBA-composities. The winner takes it all is ook prima nummer, maar hij duurt te lang (5 minuten), ze hadden makkelijk een versie van 3 minuten kunnen maken aangezien dit nummer wel erg voortkabbelt (er zit wat betreft instrumentatie geen verassende momenten in). Ik heb altijd gedacht dat dit nummer geschreven werd naar aanleiding van de scheiding van Agnetha en Björn, maar toen ik wat informatie zocht, las ik dat Björn zei dat het gewoon een fictieve tekst was.

Happy New Year horen we altijd veelvuldig rond december, en gelukkig zijn we er daarna een jaar vanaf. Het is geen slecht nummer, maar wel een nummer die je niet constant moet horen. De tekst is melig, en zo wordt het ook ingezongen. Als een nummer als The piper nu zou worden uitgebracht zou iedereen de uitvoerende artiest(en) vierkant uitlachen. Maar goed, we schrijven 1980, toen kon dat dus kennelijk. Ik vind het wel het meest aanstekelijke / catchy nummer op het album. De traditionele Ierse kenmerken zijn er mooi in verwerkt, maar wat wil je met een liedje over een doedelzakspeler? Het laatste mooie moment is wat mij betreft The way old friends do. Het heeft iets melancholisch over zich, en nummers in deze stijl konden Agnetha en Frida erg mooi zingen. Dit soort nummers vallen normaal onder de categorie “smartlappen”, maar als het uitgevoerd wordt door ABBA klinkt het behoorlijk stijlvol.

De overige nummers, On and on and on, Our last summer, Me and I en Andante, andante zijn ook goed luisterbaar, maar steken niet zo briljant in elkaar als dat je mag verwachten van deze groep. En als je heel kritisch luistert, geldt dat eigenlijk voor het gehele album. Deze heeft de tand des tijds minder goed doorstaan dan andere albums. Alleen Lay your love on me weet fier overeind te blijven.

Gisteren nog eens genoten van de muzikaliteit van dit album.
Voor mij blijft het ABBA's beste plaat. Aan bijna elk nummer hangt
ook een zeker jeugdsentiment. Blijkbaar werden de meeste nummers
van dit album in mijn jeugd veelvuldig op de radio gedraaid.

Enkel track 5 haalt bij mij de 5* niet.
En het smartlap gehalte van 10 zie ik door de vingers.

Bonustrack Put On Your White Sombrero had zo op het album gekund.
Stond er ook op aanvankelijk, maar werd gewipt door de titelsong,
een nummer dat op de valreep klaar was voor de elpee.

Leuk om te lezen hoe hierboven iedereen zijn favoriete nummers heeft van deze plaat.
En dat de 'iets' oudere leden vooral dit toch hogelijk waarderen (achteraf misschien?).
Ik ben ook van de generatie die in de tijden dat ABBA top of the bill was deze groep absoluut niet cool mocht vinden.
Ik heb me er nooit iets van aangetrokken, heb altijd alles gedraaid, van The Cats tot Iron Maiden, van Genesis tot de Sex Pistols en weer terug en alles wat daar tussenin zit.
Het waren dan ook nog eens de jaren van de punk en de new wave en ABBA was er dus ook zo een om je tegen af te zetten.
Het mooie aan ABBA vind ik eigenlijk dat het op een of andere manier altijd warm klinkt en ook warm aandoet, zelfs de meer disco-achtige nummers.
Ondertussen draait deze weer eens en het is niet hun beste album, wel een van de betere.
De beste nummers blijf ik vinden The Winner Takes It All, Lay All Your Love On Me (echte aangename disco). Van On And On krijg ik altijd een heel blij Dolly Dots-achtig gevoel en met terugwerkende kracht, bemerk ik nu vind ik The Piper en You And Me ook wel heel goede nummer.
Our Last Summer associeer ik tegenwoordig vooral met de film Mamma Mia, (vanavond toevallig weer op televisie) die ik dankzij mijn dochter toch wel een aantal malen heb mogen aanschouwen. Ergo een zonnig nummer (film speelt in Griekenland) met zelfs een gitaarsolo.
Het titelnummer is natuurlijk ook goed, maar heb ik dan toch iets te veel gehoord.
Andante Andante vind ik dan nog wel aardig, al gaat dat een beetje richting klef.
Met Happy New Year heb ik dat helaas nog meer.
En het afsluitende The Way Old Friends Do heeft helaas wel een erg hoog Mieke Telkamp-gehalte.
Niettemin fijne plaat en mijn kinderen vinden ABBA ook leuk!

Leuk dat je alle nummers langs gaat maar...
Je vergeet de titelsong