ABBA - Super Trouper (1980)

Abba was mega toen ik een prille tiener was.
Eén van de belangrijkste redenen om Abba uncool te vinden,
was wellicht het feit dat je ouders er ook gek op waren.

Naarmate je ouder werd en iets bijleerde over ritme, melodie en harmonie,
dan viel je vroeg of laat toch voor de charme van de Abba muziek.

SUPER TROUPER
vind ik het beste Abba album, omdat het naar mijn smaak
hun meest gerijpte en uitgebalanceerde songs bevat.

The Winner Takes It All heeft een ijzersterke tekst en blijft zeer
geraffineerd overeind zonder refrein (de uitdaging volgens Benny).

Super Trouper werd op de valreep aan het album toegevoegd.
En opnieuw is deze singel een vocaal verfijnde winnaar.

De heren van Abba zorgden ervoor dat beide dames om de beurt
de lead vocals hadden op de hits (en ongeveer fifty fifty op de albums).
The Winner Takes It All is voor Agnetha en Super Trouper is voor Frida.

Gek genoeg bleef het bij deze twee singels, en dat zorgde
er wellicht voor dat de meeste albumtracks van deze langspeler
overbekende radiohits zijn geworden in de loop der tijden.

Goed, in 1981 verscheen nog een limited 12" single
met daarop Lay All Your Love on Me en On and On and On,
de twee voor de hand liggende discostampers van Super Trouper.

Al was ook dat relatief, want in tegenstelling tot de beats op Voulez-Vous,
lag de klemtoon op Super Trouper vooral op melodie en harmonie.

Dan was er Andante Andante, dat steevast op mijn vaders cassettes stond.
Die zat op zondagavond klaar bij de radio om mooie liedjes op te nemen.
Dit nummer zal dan ook altijd met vader zaliger verbonden blijven.
Vocale ontroering als Agnetha's en Frida's stemmen gaan "blenden".

Een soortgelijke nostalgie grijpt me naar de keel
bij het beluisteren van Happy New Year ... op zich al origineel
om eens geen kerstliedje maar een nieuwjaarsliedje op te nemen.
Ook hier worden de oortjes verwend door de mooie samenzang.

Our Last Summer, moet ik toegeven, leerde ik pas jaren later kennen
toen ik het eindelijk cool genoeg vond om de plaat eindelijk ook zelf te kopen.
Opnieuw ben ik verwonderd door de sterkte van deze potentiële hit.

Variatie troef op dit Abba album ... luister bijvoorbeeld eens naar The Piper.
De heren van Abba hebben folkroots en dat hoor je nu en dan.

Het vlakkere Me and I is het nummer dat mij het minst aanspreekt,
maar dan praat ik nog altijd over bijzonder goede popmuziek.

The Way Old Friends Do, een live-afsluiter, heeft
een iets te groot BZN gehalte om mij echt te ontroeren.

De bonustracks zijn andermaal behoorlijk sterk.
De meeste groepen zouden goud geven voor een albumtrack
als Elaine (de uptempo b-kant van The Winner Takes It All).

Maar het kan nog straffer: het veel betere Put on Your White Sombrero,
viel op het laatste nippertje van het album omdat Super Trouper
erop moest (b-kant van die singel was immers The Piper).

De Vlaamse schlager zangeres Danna Winner
had een hit met White Sombrero onder de titel Zwoele Zomer.

Ge-wel-dig album van ABBA.
Eén van hun beste albums door het prachtige nummer:

Super Trouper.

Dat is echt 1 van hun beste.

Nog voor de laatste keer een vakantie samen door brengen.
Krampachtige poging om een relatie te redden.
Terugblik op de laatste zomer samen.
Vanwege de koude buitenlucht verplicht op elkaar aan gewezen.
Openhaard aan, dikke kniekousen en foute pantoffels.
Samen op een uitgeleefd te hard bankstel.
De romantiek van de winter.
Kerst en oud op nieuw voor de deur.
Hopend op een wit besneeuwde weide.
Terwijl het allemaal kunstmatig is.
Warmte van een elektrische deken.
Typische beeldvorming van eind jaren zeventig.

Ook het huwelijk van de leden van ABBA hield niet stand.
Net zo min tijdloos als de leefkuil en bruine plavuizen.
Super Trouper is het verslag van een tournee.
Eten, drinken, optreden en slapen.
Geen mogelijkheid om een privé op te bouwen.
Vandaag niet weten waar je morgen wakker wordt.
Plotseling beseffen dat de jaarwisseling al heeft plaatsgevonden.
Vluchtig elkaar geluk toewensen.
Gedachtes gericht op de toekomst.
Egocentrische denkbeelden.
Kiezen voor een ander bestaan.
Problemen uit de weg gaan.
Alleen verliezers, geen winnaars.

Ondertussen weer het podium op.
Lachend voor de camera.
Roddelblaadjes moeten toch gevuld worden.
ABBA in de meest succesvolle periode van hun leven.
Niemand die zich verdiept in de teksten.
Verdiept in de ware ellende.
Aansteker uit de zakken.
Lichtjes vervullen de zaal.
Luidkeels maar gevoelloos elk lied meezingen.
Ze moeten daar een beetje dood gaan.
Ondanks de aankondigen werd er geen gehoor gegeven.
Popsterren horen nu eenmaal te stralen.
Dag in, dag uit.

Dan maar gewoon door gaan.
Blijkbaar komt de boodschap niet over.
We hebben er geen zin meer in.
Laat ons met rust.
Roem heeft zijn tol geëist.
Financieel veel rijker.
Emotioneel levend aan de rand van armoede.

Net als alle andere albums vanaf Arrival, valt hier prima naar te luisteren. Super trouper is als nummer uitgegroeid tot een ferme klassieker. Maar laten we eerlijk zijn, van alle ABBA-klassiekers waartoe ik dit titelnummer dus ook bereken, klinkt deze wel erg gedateerd in vergelijking met andere singles van hen uit die tijd. Voor ABBA begrippen vind ik de productie ook vrij plat, maar dat kan ook aan mij liggen. Enfin, ABBA wilde met dit album terug naar popmuziek, gezien het tijdperk van disco op z’n retour was.

Toch is het hoogtepunt voor mij uitgerekend het enige disco nummer dat op deze plaat te vinden is. Lay all your love on me had zeker niet misstaan op het disco album Voulez-vous, maar ergens ben ik blij dat hij juist op deze plaat te vinden is. Zonder dit nummer stelt het album een stuk minder voor. De instrumentatie op dit album wordt nergens zo slim en subliem gepresenteerd als op dit nummer. Wat mij betreft één van de sterkste ABBA-composities. The winner takes it all is ook prima nummer, maar hij duurt te lang (5 minuten), ze hadden makkelijk een versie van 3 minuten kunnen maken aangezien dit nummer wel erg voortkabbelt (er zit wat betreft instrumentatie geen verassende momenten in). Ik heb altijd gedacht dat dit nummer geschreven werd naar aanleiding van de scheiding van Agnetha en Björn, maar toen ik wat informatie zocht, las ik dat Björn zei dat het gewoon een fictieve tekst was.

Happy New Year horen we altijd veelvuldig rond december, en gelukkig zijn we er daarna een jaar vanaf. Het is geen slecht nummer, maar wel een nummer die je niet constant moet horen. De tekst is melig, en zo wordt het ook ingezongen. Als een nummer als The piper nu zou worden uitgebracht zou iedereen de uitvoerende artiest(en) vierkant uitlachen. Maar goed, we schrijven 1980, toen kon dat dus kennelijk. Ik vind het wel het meest aanstekelijke / catchy nummer op het album. De traditionele Ierse kenmerken zijn er mooi in verwerkt, maar wat wil je met een liedje over een doedelzakspeler? Het laatste mooie moment is wat mij betreft The way old friends do. Het heeft iets melancholisch over zich, en nummers in deze stijl konden Agnetha en Frida erg mooi zingen. Dit soort nummers vallen normaal onder de categorie “smartlappen”, maar als het uitgevoerd wordt door ABBA klinkt het behoorlijk stijlvol.

De overige nummers, On and on and on, Our last summer, Me and I en Andante, andante zijn ook goed luisterbaar, maar steken niet zo briljant in elkaar als dat je mag verwachten van deze groep. En als je heel kritisch luistert, geldt dat eigenlijk voor het gehele album. Deze heeft de tand des tijds minder goed doorstaan dan andere albums. Alleen Lay your love on me weet fier overeind te blijven.

Naar aanleiding van het kijken van de Mamma Mia films, heb ik me wat verder verdiept in het ABBA-oeuvre. Omwille van de 1001 Albums you must hear before you die was ik begonnen met The Visitors en Arrival. Daar kon er nog wel eentje bij. Afgaande op de nummers die ik kende op de verschillende albums, viel mijn keuze voor deze Super Trouper.

De voornaamste reden was The Winner Takes It All, wellicht mijn favoriete ABBA-nummer. Ik las hierboven ergens dat het nummer te lang duurt. Dat vind ik helemaal niet. Integendeel, het was me nooit opgevallen dat dat nummer 5 minuten duurt. Elke seconde is wat mij betreft gerechtvaardigd!

Verder vind ik ook Andante, Andante een prachtig nummer. Akkoord, het is mier- en mierzoet! Maar ik kan het wel hebben. Deze valt wellicht in de categorie 'Guilty Pleasures'.

Met Our Last Summer en The Way Old Friends Do staan er nog 2 nummers op het album die ik echt goed vind.

Zoals het wel vaker gebeurt, trekken de up-tempo singles het voor mij wat naar beneden. Hoewel ik Super Trouper en Lay All Your Love On Me niet tot hun slechtste nummers reken, zijn het ook niet de nummers waar ik blij van word. Ze zouden echt nooit mijn persoonlijke ABBA best of halen.

De overige nummers op het album vind ik allemaal de goede middelmaat. Weinig nummers waar ik echt enthousiast van wordt, maar ze passen op zich wel goed in het geheel en gaan nooit onder (mijn) ondergrens.

Als geheel vind ik deze denk ik een tikje minder dan The Visitors, maar wel beter dan Arrival.

Favorieten: The Winner Takes It All, Andante, Andante

3,5*

Een jaar na Voulez-Vous was Super Trouper er al. Waar op Voulez-Vous nog de nadruk op disco pop lag, staan er op Super Trouper ook meer sterke popsongs. Zoals de fraaie opener en titelsong Super Trouper, de geweldige, trieste en mooie single The Winner Takes It All en dan toch ook de fijne disco pop van On and On and On. Kant B start met het sterke Happy New Year en verderop vinden we het fantastische Lay All Your Love On Me. Dat het album niet meer dan 4* haalt bij mij komt door misser The Way Old Friends Do en een minder nummer als The Piper. Maar de goede nummers zijn wel erg goed op dit Super Trouper.

In de carrière van de Zweedse topband ABBA kun je, wat mij betreft, 3 bepalende singles aanwijzen. Allereerst natuurlijk de winst van het Eurovisie Songfestival met ‘WATERLOO” in 1974, daarna de internationale doorbraak met “DANCING QUEEN” in 1976 en tenslotte het bewijs dat ze veel meer konden schrijven dan zogenaamde radiohitjes, toen “THE WINNER TAKES IT ALL” in 1980 verscheen. De critici moesten wel erkennen dat dit een geweldig nummer was...en nog steeds is.
Ik zie de eerste 2 albums als een soort vingeroefeningen om hun sound te vinden, wat ze met “ABBA”, dat in april 1975 verscheen, gevonden hadden. Het geweldige “S.O.S.” is hier een perfect voorbeeld van, maar zeker ook het briljant geproduceerde “I’VE BEEN WAITING FOR YOU” laat het geluid horen dat op elk album nadien te horen was. Perfect gecomponeerde songs, geweldig gemusiceerd en fenomenaal gezongen door de blonde Agnetha Fältskog en de rode (Anni) Frida.
Het zesde album “VOULEZ-VOUS” uit 1979 was een doorslaand succes geworden en dus gingen toetsenist Benny Anderson en gitarist Björn Ulvaeus aan de slag om met een nog betere en succesvollere opvolger op de proppen te komen. “THE WINNER TAKES IT ALL” verscheen in de zomer van 1980 en was een voorproefje van wat het album zou brengen. Meer diepgang, zeker in de teksten, want die was uit het leven van de 4 gegrepen. De scheiding van Agnetha en Björn was in 1980 definitief geworden en de wijze waarop de mooie blonde het nummer zong, was geweldig en vol emotie. Op 3 november verscheen album #7, getiteld “SUPER TROUPER” en een paar weken later kwam het titelnummer binnen in de Nederlandse Top 40 en bereikte net zoals de voorganger de eerste plaats.
“SUPER TROUPER” opent het album en het lekkere vrolijke liedje was het laatste dat voor het album opgenomen werd. Na de reeds genoemde “THE WINNER TAKES IT ALL” gaat het tempo omhoog en horen we een soort disco rock in “ON AND ON AND ON”, waarna het gelaagde “ANDANTE ANDANTE” het tempo weer omlaag haalt. Het door Frida prachtig gezongen liedje heeft hele mooie achtergrond arrangementen. “ME AND I” is wat mij betreft één van de hoogtepunten van “SUPER TROUPER”. Mooie toetsenpartijen, heerlijke melodie en geweldig gezongen uptempo song. “HAPPY NEW YEAR” is achteraf best wel een beetje een crue tekst, want in dat nieuwe jaar, 1981, gingen Frida en Benny ook scheiden. Het heeft wel gezorgd voor een prachtig melancholisch liedje dat sindsdien jaarlijks gedraaid wordt rond oud & nieuw. “OUR LAST SUMMER” is weer een voorbeeld van een mooi liedje met een heerlijke melodie. “THE PIPER” heeft een wat afwijkend ritme, maar past fantastisch op het album. Ook hier kun je weer genieten van de prachtige samenzang van Agnetha en Frida, wiens stemmen fantastisch samensmelten en voor het typische ABBA geluid zorgen. “LAY ALL YOU LOVE ON ME” was als derde single gepland, maar kwam in 1981 op de toen populaire 12 inch single uit, waardoor, volgens mij, een derde nummer 1 hit in de Nederlandse Top 40 van dit album voorkomen werd. Een geweldige disco feel heeft dit nummer, in de goede traditie van “VOULEZ-VOUS”, single van ABBA uit 1979. Het album sluit af met de live opname van het klein gehouden “THE WAY OLD FRIENDS DO”, opgenomen tijdens de tournee van 1979. Een prachtig, toch ook weer melancholische song, die de kwaliteiten van Anderson en Ulvaeus optimaal laten horen.
Na “SUPER TROUPER” verscheen in 1981 “THE VISITOR” en daarmee kwam een einde aan de album carrière van het viertal. “THE DAY BEFORE YOU CAME” en “UNDER ATTACK” in 1982 waren het definitieve slotakkoord van een van de succesvolste Zweedse export producten ooit. Tot nu toe hebben ze de aanbiedingen en verleidingen kunnen weerstaan om weer iets nieuws uit te brengen, al zijn daar de laatste jaren wel iets meer geruchten over. De tijd zal het leren, maar gelukkig kunnen we blijven genieten van de songs van groep, die tot op de dag van vandaag niet gedateerd klinken en dat is ook nog een geweldig compliment.
Top band, top songs, “SUPER” album!!

Een echt popalbum van ABBA na de pop rock en disco albums. Het album zegt veel over de status van de band voor mij, omdat dit best wel een leuk album is maar de band nog veel beter heeft gemaakt. De groep maakt de stap naar de jaren '80 met een nieuwe generatie voor de deur. De titels suggereren de link naar hun relatieproblemen, al houden ze vol dat dit daar niet altijd over gaat.

Het album heeft enkele klassiekers, maar als album zelf is het nogal wisselvallig. Het is pas met The Visitors dat ze nog een keer hun hart echt openen en de band waardig afscheid neemt van haar publiek (tot een comeback 40 jaar later).

Ongekend sterk Abba album dit, popmuziek van het allerhoogste niveau en qua popsongs misschien wel hun beste album. Met super trouper wordt trouwens bedoeld het grote volglicht zoals afgebeeld op de hoes (met daarop vrienden van de band). The winner takes it all is een van hun mooiste songs, een indrukwekkende prestatie van Agnetha. Daarnaast vind ik de afsluiter the way Old friends do fenomenaal mooi, tranen in mijn ogen. 5 sterren