Saga - Worlds Apart (1981)

Saga is een band waar ik buiten On the Loose en Wind Him Up niets van ken, maar die nummers bevallen me wel.
Het klinkt erg gepolijst en wat braafjes, maar ik kan de sound van de groep wel waarderen.
Ik ga zeker op zoek naar meer nummers van deze band

Geweldige plaat. De eerste vier studioplaten zijn eigenlijk allen goed. Maar dit is een absolute kanjer. Een pareltje in het segment van symfonische rock. Goed geproduceerd door Rupert Hine.

Ook dit album klinkt bij tijd en wijle wat klinisch, maar Wind Him Up is een topper.

Nieuw Saga album Saga - The Human Condition (2009)

Voor mij is dit een van hun beste, alle specifieke Saga kenmerken zitten in dit album gekoppeld aan vrijwel allemaal sterke songs die je kan onthouden zonder dat het irritant glad of commercieel klinkt.

On the Loose is gewoon een heel goede opener, lekker up-tempo.

Times Up is een origineel sfeervol nummer waarbij ze tenminste iets nieuws proberen.
De elektronische drums en de synthesizerbas maken juist dit nummer origineel, alhoewel ik een heel album met dit soort muziek saai zou vinden is 1 nummer op een Saga album een welkome afwisseling.

Wind Him Up is een heel goed nummer, dit nummer heeft hele sterke refreinen ?

Amnesia is juist door wat reggae invloeden in Saga stijl superorigineel !
Alleen het refrein word wat te vaak herhaald.

Framed begint wat zwak, dat wel ja maar na zo'n 2,5 minuut begint men in Saga stijl te soleren en wordt het opgebouwd naar een stevige climax (3 minuten genieten!).

The Interview is een pomprocknummer met een wat pratende zang, heerlijk subtiel ingevuld wat mij betreft.

No Regrets is enigzins filmisch en sfeervol.

Conversations is een instrumentaal nummer waarbij eens niet alles uit de kast wordt gehaald en daardoor niet minder interessant !

No Stranger is een stuwend Saga nummer die wat mij betreft een waardige afsluiter is van een van de beste Saga albums.
Ook hierin weer de nodige afwisseling met een heel apart begin en eind.

De nummers blijven vrij makkelijk hangen na enige luisterbeurten, dat aspect mis ik bij bv Saga hun 2de en 3de album, fantastisch album dus.

Mooi stukje.

De reden waarom deze plaat zoveel beter klinkt en ook een fijner en gebalanceerder geluid heeft, komt ook wel doordat Rupert Hine als producer meewerkt.
Dat doet hij ook op de sterke opvolger Heads or Tales.

Ik vind persoonlijk Heads or Tales wat leuker (wat duisterder en niets kan tippen aan Pitchman, Intermission en de lange versie van Catwalk )

Nu ik zo kijk, valt me op dat de volgorde van de tracks hier afwijkt.
Ik heb de elpee en de cd en daar is de volgorde:

On the Loose
Time's Up
Wind Him Up
Amnesia
Framed

kant 2 klopt weer wel.

Ja, die recensie had ik geschreven nav een vernietiginde recensie van dit album op progwereld.org en ook op hun forum gepost.

Heb hem hier wel aangepast om niet te refereren naar die slechte recensie.

Ja, Heads or Tales is ook erg goed.
Geef echter de voorkeur aan deze, is wat ingetogener qua produktie.
Heads or Tales is wel heel erg jaren 80

Jammer (en een beetje raar) dat progwereld deze plaat niet kan waarderen.
Ik durf zelfs te zeggen dat deze plaat een mijlpaal in de progrock is.

Dit is een van de weinig bands die progressie konden koppelen aan hardrock en pop.

Ik denk zelfs dat heel veel moderne progrock en progmetal bands enorm hebben afgekeken bij Saga (en Rush en It Bites).

Tsja, ben je een echte progliefhebber dan zijn de eerste 3 nog wel als echte prog te benoemen.

Daarna wordt de muziek commercieler, de combi progressie met hardrock en pop zorgde ervoor dat ze buiten alle categorien vielen en volgens mij daarom nooit echt goed doorgebroken zijn.

Nu heb je die genrebenoeming minder, alles kan en mag.
Echter de jaren 80 was (kort door de bocht) hardrock of pop of new-wave ...... een mix zorgde voor verwarring en meestal onbegrip.

Als men Saga als pop/rock band zou willen zien, wat van mij best mag, dan is het wel een keiharde topper binnen de poprock.

Noem een band die gitaar/synth-twinleads toepast binnen de pop, een dromerige klarinetsolo ten gehore brengt, een sci-fi concept over vier platen uitsmeert, de instrumenten zodanig wisselt dat er drie toetsenisten, twee drummer, twee bassisten, twee zangers en een gitarist binnen een quintet vallen.

Anderzijds, noem een progband die zulke fijne meezingers heeft.

Saga heeft in mijn optiek maar twee echt miserabele platen gamaakt (Steel Umbrellas en Pleasure and the Pain), verder staan ze bij mee echt in de top 10 aller tijden van goed bands.

Jammer dat veel progliefhebbers zo'n hekel hebben aan toegankelijkheid. Daardoor gelukte het bijvoorbeeld It Bites ook niet om te scoren.

Ik ben waarschijnlijk de enige persoon in Europa die "Steel Umbrellas" wel een aardig plaatje vind

Pleasure & the Pain vind ik ook niet best, ben daarna afgehaakt.....

Vind Steel Umbrellas ook niet slecht hoor (zie aldaar) en zelfs Pleasure & the Pain kan ik behappen. Eigenlijk alles wat Saga doet, pleziert me wel. Alleen die twee vind ik wel de slechtste platen van Saga. Er moet altijd een bodem zijn...

Plaat nummer vier in mijn ontdekking van Saga ... ik vind deze de beste van alle vier: On the Loose, Wind Him Up en Framed zijn heel goed.

Fantastische band ,formidabel album,goede productie die in handen ligt van rupert hine, die zelfs in zijn begin-dagen gewerkt heeft voor:(comsat angels,the fixx),ook nu zijn de nummers van een hoog niveau,vooral met de openings-track:on the loose,weet je wat je mag verwachten.
Een symfo-band uit canada,toronto,die op de grote rotsen van de gibraltar op eenzame hoogte staat en hun vaandel laat zegevieren.
De nummers liggen goed in het gehoor,compacte structuren,melodieuze songs die juist veel over de realiteit vertellen.

Luister maar eens naar,amnesia(wat over geheugen-verlies gaat,en vooral het grappige,intro is vaardig),framed(verteld juist de gekte die je opgelopen hebt om in inrichtingen/rehallibitatie te verblijven),en times up(over zelf-doding),ook veel ruimte vergaart is voor de gravitaties van keyboards/tapes.

Het disco-poppy,wind him up,is melancholisch en catchy iets waar deze symfo-band al vanaf de beginjaren op teert en waar ook hun grote kracht zit.(prachtige clip,die ook in meerdere soorten uitgekomen is),no regrets(chapter v),met klarinet van jim crichton en zang zoals hij de ballades zingt zijn magisch.

No stranger(chapter3),een heerlijk-atmosferisch nummer met weer een goed uitgehouwen tekst en wat pompt,wat drinkt,wat verzinkt,dit is de ultieme saga,en dan mag zeer een instrumentaaltje als,conversations niet in de vergetelheid gebracht worden heerlijke baslijnen van michael sadler,het heerlijke gitaar-werk en de keyboards van jim gilmour/michael sadler ,een band die herleeft uit zijn graf...(het art-work is in twee verschillende hoezen,de pracht-hoes een oude man met een tijds-perkament en andere navigatie en het afgedroten eiland met achtergrond een zichtbaar/schimmige,band saga-top-klasse|||

saga is dan weer een van die onbekende bands die daarintegen geweldige muziek maakt. weinig bands die zo goed pop en symfo wisten te mixen als saga.

Je hebt bijna op een punt gelijk,(crimsogenerator),,pop/symfo-mixing,maar dat de band onbekend is ben ik het niet mee eens,in groningen is erg veel fanatieke aanhang,en in hun thuishaven,canada,toronto,maar vooral ook in duitsland staat de band tot de grote populaties binnen het symfo-genre.
Door de jaren heen is de band dan ook uitgegroeid tot grote commercies dat was 15-jaar geleden(?),nog wel anders en werden ze zwaar in de obscuriteit gebracht...

Kijk ook maar eens naar de dvd's, ive in bonn/live in munchen,fantastisch...

Samen met Heads or tales de topper van deze band wat mij betreft! Wind him up, Time's up, No regrets en On the loose zijn mijn favorieten op dit album. Pas laat ontdekt deze band maar daarom niet minder lekker om al dit moois te luisteren

De allerbeste Saga-schijf met alleen maar goede nummers.
Voor een nummer als Framed mag je me om 3 uur 's nachts wakker maken: die instrumentale sectie behoort tot het beste van de prog rock!

Rupert Hine wist een Michael Sadler neer te zetten, als nooit te voren...

Echt een goede zet van de band, om met deze brit de studio in te duiken...
De productie is enorm goed en met name Ian Crichton en Michael Sadler komen beter naar voren...
De composities op deze plaat zijn ook erg goed; ik denk dat elke songs van deze plaat hedentendage nog in de setlijsten te vinden zijn...

Alleen Conversations en Amnesia kom je live niet zo vaak tegen (behalve dan op Worlds Apart-revisited)...

Overigens is het Jim Gilmour die de klarinet en zang voor No Regrets voor zn rekening neemt... Iemand noemde Jim Crichton, maar dat is natuurlijk de bassist/songwriter van de band...

Saga begreep wel goed dat symforock ook luchtiger en minder lang kon . Daarbij zijn de composities van een hoog niveau . Ritmisch opzwepend en dynamisch . Ik vind dit ook nog steeds 1 van hun sterkste troeven . Wind Him Up , The Intervieuw , Framed de strakke opener On The Loose , prima werk . De produktie is wat minder steriel dan Heads Or Tales .

Correct me if I'm wrong, maar zijn de keyboard/gitaar-duels in Saga ook niet een beetje hun trademark?!?

Ik kan me niet herinneren dat dit al gedaan werd vóór Saga er mee kwam... En tegenwoordig in de progrock en progmetal, is het bijna een verplicht element...

Ik denk overigens dat als Saga hun eerste platen ook door Hine hadden laten doen (als ze het geld ervoor hadden), die platen ook wat puntiger hadden kunnen laten klinken...

Schitterend hoe ze in het intro van No Stanger de andere 'chapters' laten voorbijkomen... Het geeft de dramatiek extra dimensie...

Conversations blijft hun beste instrumental (tot ze met Corkentellis kwamen, )

Conversations is inderdaad een prachtige instrumental.
Corkentellis (toevallig ook met een C ) gaat hier vlotjes overheen. Worlds Apart blijft één van mijn favorieten.

Ik denk ook dat ze dat wilden... Conversations toppen...

Ik ben benieuwd of ze dat nog eens gaan doen... Zo'n heerlijk instrumentaal progrock nummer maken.

Erg veel hebben ze er niet. Ja, op Generation 13 staat één en ander, maar daar zitten weer allerlei geluiden en dialogen doorheen.

Over Time's Up wordt niet zoveel gesproken, nochtans ook één van mijn favorieten. (hier niet aangevinkt ten voordele van Framed)
Dat dreigende keyboardlijntje waar de gitaar doorsnijdt, de vrouwenstem in het sterke refrein.
Dat nummer zit vol subtiliteit.
Amnesia vind ik ook geweldig: leuk baswerk in de intro, ook alweer een catchy refrein en dan...
2:12 Saga op z'n best.
No Regrets heb ik momenteel als 2e favoriet aangevinkt. Wondermooi nummer is dat.

Ik Framed en No Stranger...


Time's Up hebben ze jarenlang akoestisch gespeeld. Sedert Worlds Apart-Revisited weer op de oude manier, met elc. drums en tussenstuk.. Erg mooi nummer idd..

YouTube - Bigbandeast 17 feat. Michael Sadler - Wind him up

Wind Him Up... Michael Sadler met big-band

YouTube - Time's Up 1983 vs. 2005


Ook heel gaaf gedaan....