Gris - À l'Âme Enflammée, l'Âme Constellée... (2013)

Mooi sfeervol werk, goede muzikale stukken, geen muziek in sneltreinvaart maar de juiste sfeersetting met precies wat daar voor nodig is!
Echt een flinke stap vooruit ten opzichte van "foret". Ben eigenlijk nu al benieuwd naar de volgende, dat moet dan een meesterwerk worden, misschien is deze dat toch al...

Ze doen zes jaar over À L'Âme en meneer heeft het al over de volgende

Touche! Helemaal niet in de gaten dat dat zo lang is geweest,.
Ja, dan wordt het nog maar een paar jaartjes van dit album genieten, en hopen dat het me 6 jaar weet te boeien, dat zou toch wel knap zijn.

Wat een tranentrekkend mooie plaat is dit.

De plaat begint met het prachtige, akoestische "L'Aube" die de term "tranentrekkend mooi" goed weet te dekken. Een spookachtige vrouwenstem leid ons naar een hartverscheurende climax waarin een schreeuw van pijn en verdriet te horen is.
"Les Forges" begint wederom met een prachtig, sfeervol viooltje. Iets dat al snel ingeruild word door gruizig gitaargeweld met een fijn in het gehoor liggende grunter.
Het is het begin van een prachtige muzikale reis. De algehele sfeer blijft wat somber en soms onheilspellend. Dit echter zonder echt in het overdreven "depressieve" over te slaan.
Het prachtige "Dil", Seizième Prière en afsluiter Nadir gooien hier nog hoge ogen op.

Nergens breekt het geweld in alle hevigheid los, maar toch weet de muziek je vast te grijpen en ruim 80 minuten niet meer los te laten. Een geweldig sfeervol werk dat meer aandacht verdient.

Indrukwekkend werk, dat eerst flink wat tijd zal nodig hebben om te bezinken.. Het is ambitieus, groots, maar het klonk me vooral ook verduiveld goed zeg! Black metal met heel wat invloeden uit andere genres, en een mysterieus sfeertje eromheen..

Jammer dat ik dit nu pas ontdek, ben benieuwd of dit had kunnen meedingen naar een plek in m'n top 10!

Wat een focking ontdekking!

Meesterlijk mooie klassieke elementen heeft deze plaat die afgewisseld worden met keiharde depressieve stukken. Alles klopt aan deze band en het is een absoluut genot om naar te luisteren.

Nu maar weer wat mensen taggen: Don Cappuccino Tha)Sven. Luister maar eens naar het nummer Dil.

Met dank aan de tip van ASman bij het recente album van de Quebecse stadgenoten van Conifère deze geweldige plaat toegevoegd aan m'n collectie, die had ik niet willen missen...

Nu wil ik op deze albumpagina niet al te uitgebreid doorpraten over andere albums en artiesten, dus antwoord ik hier: het album 'Il Était Une Forêt...' is mij heel dierbaar en heeft diepe sporen nagelaten. Het is een steunpilaar geweest in donkere tijden, waar ik in mijn metal top 100 al wat over vertelde. Mijns inziens een van de beste zangperformances op een (metal)album ooit. Doordrenkt van ongefilterde intrinsieke pijn en daarmee bijzonder authentiek. De opvolger 'À l'Âme Enflammée, l'Âme Constellée...' is ook waanzinnig goed, maar daar heb ik niet diezelfde connectie mee. De productie is een stuk schoner en de hemeltergende vocalen zijn niet in die hoedanigheid aanwezig. Desondanks is het een heel sterk album dat vrijwel de gehele speelduur (1u20m!) de aandacht weet vast te houden. Het is nét geen 5,0* voor mij, hoewel ik daar in de toekomst misschien anders over zal denken. Dat dit album nog één stem verwijderd is van de koppositie op de MuMe-metalchart verbaast mij niets. Dat 'Il Était Une Forêt...' minder animo trekt verbaast mij dan weer wel.

Poeh, ik moet hier wel aan wennen hoor. In beginsel een mooi opgezet album met sfeervolle geluiden en tokkels. Maar damn, wat komt dit traag op gang. En de composities voelen een beetje als constructies bijeengehouden door los zand. Qua vibe doemen zaken als None en Katatonia's Dance Of December Souls in mij op maar daar viel vooralsnog meer samenhang te ontdekken.

Vanochtend nog 's een keertje geluisterd (ja, ik heb vakantie... ) en ja hoor: die 4,5* zijn dikverdiend !

Bij de eerste luisterbeurt bekroop mij een soortgelijk gevoel destijds. Voor mij was het een kwestie van vaker luisteren voordat dat gevoel verdween. Ik denk dat je dat gevoel bij 'Il Était Une Fôret...' aanzienlijk minder zal hebben. In ieder geval leuk om je terugkoppeling te lezen, en tevens herkenbare vergelijkingen die je noemt.

Ik ga hem nog wel een paar keer proberen. Er zitten zeker aanknopingspunten in.

Juweeltje van een Black metal plaat.
Ook iets voor jou? Kondoro0614

Kende hem al moat maar knal hem gelijk em aan