Elvis Costello and The Roots - Wise Up Ghost (2013)

Misschien dat het album direct goed bij me viel, doordat ik associaties kreeg met de muziek van Kira Neris. Vooral in het nummer Cinco Minutos con Vos. Kent iemand toevallig het album Behind closed doors van Kira Neris?!

Klopt het dat er verbouwde versies van Bedlam en Pills and Soap op staan?
Elvis al een tijdje niet meer gevolgd, dus weet of al deze nummers al eerder zijn uitgevoerd door hemzelf, maar het klinkt inderdaad lekker verfrissend allemaal en ik ga eens naar ander werk van The Roots luisteren, want die kende ik weer niet...

Heel bijzonder hoe de lenige stem van popicoon Costello zich om en door de swingende grooves van The Roots heen krult. Het resulteert in een sound die ik nog niet eerder heb gehoord. HipPopFunkyCoolJazz met als krachtig contrapunt de venijnige taalkunst over de stand van zaken in de wereld. Teksten die ons als luisteraar overigens weinig hoop en soelaas bieden. Zelden heb ik Costello een album lang zo prachtig pessimistisch gehoord, uitmondend in het vertwijfelde If I Could Believe. Kortom: een muzikaal zeer vitaal werkstuk, fabelachtig geproduceerd met een indringende maar wel sombere boodschap. Schoolvoorbeeld van een album met urgentie. De muziek greep mij meteen, de teksten naderhand. Daarom een halfje erbij.



Het was oorspronkelijk de bedoeling alleen maar bewerkingen van oude Costello songs op een EP uit te brengen. Maar de samenwerking bleek zo inspirerend dat er een compleet nieuw album uitrolde. Met name Stick Out Your Tongue is een hele duidelijke verwijzing naar Pills And Soap van het album Punch The Clock, met gebruik van de originele tekst die dertig jaar na datum helaas nog bedroevend actueel is. En de song Wake Me Up grijpt onmiskenbaar terug naar Bedlam van het album The Delivery Man. Maar er zijn flardgewijs meer korte tekst- en muziekcitaten uit vroeger werk tussen de naden te horen. Bij een recent éénmalig concert in NY werden als extra nog een paar letterlijk integrale vertolkingen van oude songs gespeeld. Hopelijk verschijnt dit concert ooit op DVD. De setlist is veelbelovend.

mooie toevoeging kistenkuif.

ik ben persoonlijk ook erg gek op de bonustracks, die kwalitatief niets onderdoen voor het sterrentwaalftal.

In de teksten heb ik me nog niet verdiept, Kistenkuif, want ik heb voorlopig genoeg aan de muziek zelf. Intussen is het me wel helemaal duidelijk geworden, waarom het me muzikaal zo enorm boeit. Het is die heerlijke, lome groove, die mij ook zo aanspreekt in de muziek van Kira Neris. Vandaar ook dat ik associaties daarmee had. Het album begint bij mij steeds meer te groeien, vandaar ook een halfje je erbij. Ik denk dat ik toch ook maar eens, over een tijdje, in de muziek van The Roots duik.

De term sterrenelftal ken ik wel, Zaaf

yep ik ook.

is er één song die je op de reservebank zou willen zetten dan?

Ha ha, touché!

Het instrumentale gedeelte is perfect en typisch voor The Roots, ik vind Elvis niet de meest passende zanger binnen het geheel.. Maar moet hem nog even vaker luisteren.

Als je hun eerdere werk checkt zit er meer muziek in.
Albums zoals Do You Want More?!!. Illadelph Halflife heeft ook wat, maar is meer rough.
Ze hebben flink wat geexperimenteerd gaandeweg, dus niet alle albums hebben die goede instrumentale ondergrond. Het album met John Legend (Wake Up), is ook erg goed naar mijn mening. En ik ben verre van een John Legend fan.

Aantal keren goed geluisterd..

Instrumentale begeleiding 4,5
Elvis Costello 2,5

Ik vind Elvis zonder kracht zingen, hij lijkt zelfs niet echt maat te houden op diverse tracks, daarnaast staat het stemgeluid mij niet echt aan.

Over de maat houden, heb jij een andere versie van dit album dan ik?
Dat zijn aparte stemgeluid je niet aanstaat, dat heb ik vaker gehoord en begrijp dat volkomen.
Rekenen kun je volgens mij niet zo goed, volgens mij is je gemiddelde 3,5

Klopt het gemiddelde is een 3,5 maar het algehele laat te wensen over en dat is volledig aan Elvis te wijten vandaar een halfje eraf. En laat ik het anders zeggen er zit geen swing in zijn stem het is zeer monotoom en vandaar dat het lijkt of hij geen maat houdt.

Zelf vind ik de tegenstelling van de wat monotone stem van Elvis Costello en het ritimische van the Roots juist een goede combinatie, hoewel er inderdaad wat momenten zijn dat het wat minder werkt.

Monotoon? Dat meen je toch niet? Op dit album valt het lyrisch karakter van Costello's stem mij juist extra op. Hij buigt en draait óm de dwingende ritmes heen en haalt daarbij zuiver en soepel meerdere octaven. Geen rap te horen. Dat is imo een bewuste keuze geweest en voor mij ook precies de muzikale sjeu van dit album: de synthese tussen die lyriek en de beats. Ik heb hem de laatste jaren zelden zo overtuigend horen zingen. En dan die teksten.... Het kan zijn dat de Rootsfans minder tevreden zijn. Maar die kunnen zich troosten met de gedachte dat een schijnbaar ingeslapen Costello door hun favoriete band is gerevitaliseerd. Ook wat waard....

Stel je voor dat Costello was gaan rappen, dan was deze hele plaat om zeep geholpen. Ik zie de video al voor me, dikke gouden kettingen om zijn nek en omringd door mooie vrouwen, Respect en credits voor hem dat hij weer eens voor het experiment heeft gekozen.

of maatschappij kritische teksten met multi's en ingewikkelde rijmschema's.... even dat tegengewicht voor de stigma hiphop

ja een monotoom rappende costello, die geen metronoon kan volgen, dat was natuurlijk geen gehoor geweest

Denk je werkelijk dat hij niet zou kunnen rappen, Zaaf?!

hahaha, iedereen kan rappen, iedereen kan zingen... maar genoeg gefilosofeerd.

fijn zingen kan hij, fijn rappen denk ik niet. volgens mij is dit elvis op zijn hiphopst. en dat is prima dacht ik zo.
hij kent inmiddels zijn kwaliteiten en beperkingen en zoekt dus toch nog de grenzen op, dat is erg te waarderen.

ps eigenlijk reageerde ik op het afzichtelijke monotoom...

Denken jullie dat het de moeite is om de deluxe-versie in huis te halen? Die is 3 euro duurder hier dan de gewone... Vraag het maar even, vaak is het maar een verkoopstruc van de platenfirma en zetten ze wat stinkers op de deluxeversie.

Sowieso drie nieuwe nummers die de speelduur oprekken met een kwartier. Een euro per nummer, dat krijg je bij soms bij iTunes niet eens

Vind ik wel. De luxeversie heeft als extra drie degelijke songs, het gejaagde My New Haunt, het trippy Can you Hear Me en het gelaten The Puppet Has Cut His Strings. Verder zijn er nog mooie foto's, een lekker duidelijk afgedrukt commentaar en dito songteksten. Het is een fijn boekwerkje met als enig nadeel dat de cd er wat lullig in is weggestoken waardoor ik de lijm van de het schijfje moest poetsen.

Vind net de deluxe edition op de mat. Geweldige uitgave met 68 page book met lyricus en photo's en natuurlijk 3 bonustracks

If I Could Believe is een geweldige afsluiter, de Roots zijn dan al naar huis... Hoe verrassend aardig ik de samenwerking met The Roots ook vind, van mij mag Elvis' volgende wel weer op deze ingetogen lijn voortborduren.

Aangestoken door het gezonde enthousiasme van kistenkuif via youtube geluisterd en de CD aangeschaft dinsdag donderde mijn 8 grams CD de bus in. Kan niet anders zeggen dat ik sinds King of America niet meer zo enthousiast geweest ben over een (hele) CD van Elvis Costello !!!!!

Wat een geweldig album. De stem van Costello staat eigenlijk altijd in dienst van zijn liedjes, liedjessmid dat hij is.
Daarom irriteer ik me er geen seconde aan op dit album, de liedjes en The Roots zijn prima.

Pas als de liedjes van mindere kwaliteit zijn, begin ik me aan zijn stem te ergeren wat op dit album gelukkig niet voorkomt.

Stond nog op mijn verlanglijstje en was door de bekende omstandigheden nu al een koopje in free recordshop.
En damn, verrast Elvis Costello me hier weer even. Ga ik op de valreep mijn top 10 van 2013 misschien nog moeten aanpassen.

Misschien toch wel een album wat er hier en daar tussendoor geschoten is.
Bij mij stond hij hoog (2, achter Nick) in het lijstje.

Fans van The Roots vinden het vast niet veel en voor de gemiddelde user is Costello een jaartje te oud en vooral niet hip genoeg. Vermoed ik. Maar wat geeft het. Het album is gewoon goed. En ach, die lijsten....