New Order - Technique (1989)

Een constant hoog niveau met verschillende uitschieters zoals Fine Time, Round & Round, Mr Disco en vooral Vanishing point. Misschien wel de beste plaat die de mannen van NO hebben gemaakt.

Net voor de eerste keer beluisterd en geef hem voorlopig al 4 sterren ! Goede plaat zonder diepte punten NO waardig !!!! Vanishing point en fine time zijn goede dance platen, Guilty partner vind ik ook een sterk nummer ! Deze band heeft grootse dingen gemaakt ,dit is mooi en goed en hoort bij je verzameling ! Het best van NO nee voor mij niet !

Een halve erbij ! No ,altijd hetzelfde groeit en blijft groeien als je er meerder keren naar hebt geluisterd ! Fine time is een klassieker !

Ik denk als het geen New Order album was geweest het heel snel in de vergetelheid was verdwenen.
Er staan zeker paar goede songs op,maar de meeste hebben erg korte houdbaarheidsdatum, datum: Fine Time, mr Disco en Round & Round.

Vandaag weer eens geprobeerd maar het gaat nooit echt wat worden tussen mij en dit album denk ik.

Goed en gevarieerd album zoals we van New order gewend zijn.De meer pop georienteerde nummers bevallen me het best.

Ik vind het erg moeilijk om dit album te beoordelen, laat staan om er iets zinnigs over te schrijven. Per nummer krijg ik af te rekenen met mixed feelings. De eerste drie NO's zijn me heilig en Technique is dan ook iets waarvan ik al lang probeer te houden. Bij vlagen lukt het ook, op andere momenten heb ik het gevoel dat NO de plank misslaat. Als ik mijn 'onvrede' analyseer kom ik steeds tot de vaststelling dat het grote struikelblok de teksten zijn. Deze zijn ronduit zwak/waardeloos, zelfs in die mate dat ze een aangename luisterbeurt in de weg staan. Zelfs het prettige stemgeluid van Summer kan het bedroevende lyrics niveau niet verhullen.
Knap vind ik dan wel dat NO, en dat zelfs zonder een prominente rol voor Hook, tien jaar na Closer opnieuw iets uitbrengt wat naar mijn aanvoelen in muziekland zeer relevant is/was. De UK sound van de late eighties en zelfs vroege nineties laat zich duidelijk voelen, al had men wat mij betreft nog wat meer de nadruk mogen leggen op het dromerige aspect (zoals de outro van 'Run').

You think I am crazy, but what can I do
You waste your time, like my money
It ain't so funny, but it's true
Don't waste my money, baby

Ik kan best wat hebben van mijn favoriete bands maar dit was het moment dat de cd voor goed terug in het doosje verdween. Zie bovenstaand commentaar.

Het album kent voor mij een kerntrack die alles samenvat: Vanishing Point Tijdgeest, hemelse zang, power-synths, break. Geen enkel probleem mee. Die ene song trekt de rest voor mij ook positief mee. Naief? mag best na 25 jaar. Hier komt ie af en toe gewoon uit de kast.

Wat een transformatie zeg ... van asgrauwe darkwave in 1981 naar acid in de late 80's.
Opgenomen op Ibiza - middelpunt van de house music. Laatste twee (reguliere) tracks zijn favoriet.

De feestplaat van New Order.
Fine Time is gewoon hun versie van S-Express met de onverschilligheid van Happy Mondays met op het einde nog wat old school New Order.
We Going To Ibiza.
Echt een clubplaat, passend in deze tijd.
Veel drugs; en veel 24 Hours Party People.
All The Way heeft veel raakvlakken met Just Like Heaven van The Cure.
Veel; het is verdorie gewoon hetzelfde nummer!!
Nee, de creativiteit is ver te zoeken.
Run is The Jesus and Mary Chain ten tijden van Heartland.
Elke band heeft wel een fase waarbij ze in een muzikaal writers block zijn beland; hier is dit het geval bij New Order.
Totaal uitgeblust, en logisch dat ze vervolgens besluiten om er voor een tijdje mee te stoppen.
Volgens mij sluiten ze eerst de neerwaartse spiraal nog af met World in Motion, een soort van hooligan achtig clublied voor het Nationale Britse voetbalteam.
Sumner gaat vervolgens met Electronic aan de slag, waarbij de frisheid wel weer aanwezig is, Get The Message vind ik nog steeds een stuk sterker dan alles op Technique.
Eigenlijk is het hoofdstuk New Order hier wel klaar, want ondanks dat ze vervolgens nog wel sterke nummers uit brengen, is de chemie verdwenen.
Volgens mij was het onder elkaar ook alleen maar haat en nijd, en werden de volgende albums dan ook alleen maar uit gebracht om te cashen.
Na 10 jaar komen ze weer met een nieuw album, maar daar verwacht ik niet veel van.
Volgens mij is het gewoon een verkapt solo album van Sumner.

Wat mij betreft toch wel hun beste album. Van begin tot eind sterk, zonder zwakke nummers. Ze lieten zich hier, in de hoogtijdagen van Madchester, kronen tot koningen van het genre.
De eerste helft is het feestgedeelte, de tweede helft de ochtend erna, met als hoogtepunt het sublieme Vanishing Point.

Individueel hebben ze zeker betere songs, maar overall is dit inderdaad hun beste album. Kant A is zeker lekker, maar Kant B is ongeëvenaard!

TECHNIQUE (1989) 2CD deluxe edition repair shop

Tijd om de albums van New Order eens in een definitief jasje te stoppen.
Met iets meer aandacht voor de juiste bonustracks en een genietbare trackorde.

Het laatste Factory album op 2 schijfjes in de link.

Ik vond ook al dat all the way heel erg klonk als the cure ''just like heaven''
Grappig dat jij dat ook opmerkt haha
Vind t wel een heerlijk nummer, echt zo'n feelgood sad nummer

Deze hoes blijft mooi, zelfs op dr Martins

Na een eerste beluistering van dit album kan ik slechts constateren dat het wel zomer of lente lijkt bij New Order. De zware thematiek van weleer heeft plaats gemaakt van een vrolijk schijnend zonnetje. De gebruikelijke muziekstructuren klinken erg fris en fruitig het stemt zelfs vrolijk. De mist is verdwenen. Lekkere muziek om de ellende van alledag te doen vergeten De productie van de muziek is helder het lijkt wel of de band bij mij in de kamer staat.

Fine Time is echt een heerlijk nummer, maar rest van het album haalt dat niveau niet meer.

O jawel hoor, wat dacht je alleen al van Vanishing Point

Hun beste album overall!

Happy 66nd birthday Bernard Sumner

Technique, ik wens je een fijne 33e verjaardag toe

heerlijk album, nog steeds. new order vatte de tijdsgeest van toen goed samen; en opgenomen op ibiza. ‘fine time’ en ‘vanishing point’ zijn mijn favorieten, maar ook de rest van het album scoort voor mij hoog. wat grappig dat een new wave band zo’n ‘draai’ heeft gemaakt naar dance. het stoort me niet, integendeel.

Dance, dance, dance

Als je van dance / electro houdt kan ik het me voorstellen dat dit het beste NO album is, maar komt niet in de buurt van Blue monday of Confusion. Beste album van NO blijft power corruption and lies, ook de 1e is natuurlijk prachtig JD zonder Ian, een eerbetoon

Prachtig album van New Order waarbij aansluiting gezocht wordt bij de dan populaire acid house stroming, een stroming waarvan New Order ironisch genoeg als een van de grondleggers wordt gezien. Desalniettemin wordt de muziek in geweldige popsongs gegoten en vind ik dit hun beste album, na Corruption power and lies. 4,5 ster