And I'll Scratch Yours (2013)

Cover album van Peter Gabriel songs, op z'n eigen label uitgebracht. Oorspronkelijk gingen ook Neil Young & Radiohead hieraan meewerken, maar hun deelname wordt nu ingevuld door Joseph Arthur & Feist.

Toch vind ik dat 'ie bij de artiestenpagina van Peter Gabriel zou moeten terug te vinden zijn. Scratch My Back, zowel het album als het concept, is van Gabriel. Hij heeft de artiesten gekozen (gevraagd) of ze mee wilden doen. Enzovoort, enzoverder, je snapt het punt.

Ben benieuwd. Twaalf mooie namen. En ik ga ervan uit dat de SMB-sound hier niet aanwezig zal zijn bij ieder nummer. Wat er dan wel voor zal zorgen dat deze plaat beter scoort op de site.

Cover-albums zijn "helaas" niet terug te vinden bij artiestenpagina van desbetreffende artiest.

Hier wat nummers via Soundcloud en You tube op Pitchfork

Brian Eno / Mother of Violence - dat moet het prijsnummer hier worden. Ben groot Eno-fan en Mother of Violence bivakkeert al sinds jaar en dag in mijn Peter Gabriel Top 5. Kijk daar erg naar uit. Brian Eno vervult de rol van David Bowie vanwege het door hun samen geschreven Heroes denk ik?

Ik vind dit een beetje vreemd. Veel van deze nummers zijn al járen uit. Bon Iver zijn 'Come Talk to me' is al drie jaar op youtube (augustus 2010) te vinden en is sinds 2011 ook al officieel te krijgen als Bkantje op een singel van zijn album 'Bon Iver, Bon Iver'.

Ook andere nummers zijn verkrijgbaar.

Als al die nummers al online (en in de winkel) te verkrijgen waren, waarom wordt hij nu pas als album verkocht?

Album Sampler van 8 minuten

Meerdere stukjes

Het kan interessant zijn, als je dat lijstje van uitvoerenden ziet.
Maar die sampler overtuigt mij niet zo heel erg, eerlijk gezegd.
Biko door Paul Simon is toch ook een gotspe.

Het enige wat positief is, is dat Brian Eno van mij met dergelijke werk wel weer eens mag aankloppen bij Bryan Ferry.

Weet je wat, ik brand bovenstaande titels gewoon van Gabriels albums een keertje achter elkaar.
Dan heb ik een wat bizarre Peter Gabriel compilatie.

En dan kan ik op mijn versie tenminste Don't give up weglaten en vervangen door iets beters.

Hoewel. Ik denk dat ik het allemaal maar laat zitten. Ik draai wel gewoon de cd's van Peter Gabriel en doe net alsof er na Up niets meer is verschenen.

Hmmmm... Niet mee eens...

Ach ja, hoe moest dat ook al weer goede eigen songs schrijven.....

Humor !

En wat een mooie ontwikkeling kan een 'muzikant' in zijn leven dan doormaken...

Gaan we elkaar nog 30 september ontmoeten in de Ziggo ? Gaan we tussen de nummers door naar elkaar roepen wat we er van vonden !

Misschien dat de Grote Gabriel dan wel even mee doet met onze discussies !

En kunnen we hem vragen stellen ! " And mr Gabriel, what did you think of Abacab ? "

Nee, ik kan 30 september niet.
Maar ik lees graag hoe het was.

Die laatste twee albums nodigen ook niet echt uit om te gaan en ik ben bang dat hij daar (ook qua instrumentatie) veelvuldig uit gaat voordragen.

Nee, vrolijk ben ik er niet van geworden...

Klinkt Reed zoals hier: YouTube - Solsbury Hill - Lou Reed @ Radio City Music Hall ?

Dit slaat namelijk hé-le-maal nergens op.

Zou je dat meer willen toelichten. Op basis van de sampler is het op eerste gehoor vooral wisselend. Zouteloze herinterpretaties (Spektor) tot interessante bewerkingen tot geheel eigen nummers. Wat ik tot nu toe hoorde van Lou Reed vond ik dat "eigen smoel" en ondanks dat het bijna heiligschennis zelfs prima. Was het meest te spreken over Byrne's "I Don't Remember".

maar goed ik spreek op basis van de hier gelinkte sampler.

Ik op basis van de gehele cd.

Ik ben er redelijk met open vizier ingegaan want normaliter zou niemand kunnen tippen aan het origineel en dat zou enkel maar teleurstellingen opleveren.

Ik hoopte op spannende composities maar die zijn wat mij betreft niet aanwezig. Ik denk dat de meeste eerst naar hun eigen cover op de eerste cd hebben geluistererd en toen er van uitging dat het allemaal in die sfeer moest zijn. Dus de meeste versies zijn rustige versies met wat "bromberen" zang er overheen. Andere versies zijn dan weer redelijk trouw aan het origineel (zoals Bon Iver). Big Time vind ik een van de minste nummers van Gabriel en wat mensen aan Randy Newman vinden snap ik ook niet, dus van die combi viel te verwachten dat dit niet veel zou worden en dat klopt dan ook.

Blijkbaar heeft iedereen er nogal moeite mee om een Peter Gabriel nummer goed te coveren. Geen van de covers staat verrweg maar enigzins in de schaduw van het origineel van de maestro zelf.
Wat een afgang voor al die 'sterren'.

Hmm, ik kan er nog niet echt wat over zeggen (eerst het gehele album beluisteren) maar zowel hier als de reacties op You Tube zijn best negatief over de sampler.

Toen ik een lange tijd geleden hoorde dat deze 'En ik zal jou eens krabben' zou uitkomen was ik zeer zeker benieuwd naar de covers en ergens vond ik het ook best eervol dat er een soort 'eerbetoon' aan Gabriel zou komen.

Misschien hebben meerdere mensen dat en zijn deze (zelfde) verwachtingen, zoals mij, wat te hoog gesteld ?

En, zijnde Radiohead liefhebber, vind ik het echt jammer dat ze geen cover hebben ( kunnen - tijdgebrek, geloof ik ) gemaakt.

Ik blijf maar moeite hebben als ik andere artiesten Peter Gabriel nummers hoort zingen, want deze nummers zijn maar voor één persoon geschikt en dat is voor Peter Gabriel zelf, dus deze cd laat ik sowieso links liggen, ik luister liever naar de meester zelf.

U zijt niet goed op de hoogte beste musician, want dat gaat hij nou juist niet doen.

Ik geloof ook niet dat ik uitsprak dat ik wist wat er zou gaan komen, ik vreesde alleen voor citeren uit de afgelopen twee albums.

Maar het is niet goed of het deugt niet: blijkbaar gaat hij er dan niet mee aan de slag en erkent hij dat die twee albums inderdaad niet veel soeps zijn. Liever het oudere werk (en gelijk heeft hij)

Sommige albums koop je, terwijl je er eigenlijk niet veel verwachtingen van hebt, maar toch het gevoel hebt dat je ze moet hebben. Zelfs de beperkte verwachtingen worden niet waargemaakt. De nummers die dicht bij het origineel blijven voegen weinig toe (o.a. Don't give up, Mercy street (door de stem wel heel dicht bij het origineel), Come talk to me, Games without frontiers). De radicale bewerkingen (o.a. I Don't remember, Solsbury Hill, Big Time) kunnen me weinig bekoren. Interessant is het wel, goed kan ik het niet noemen. De versies van Regina Spektor, toch Elbow en Brian Eno zijn voor mij de zeldzame positieve momenten op de plaat.

Nee niet direct maarre de Europese tour die aanstaand weekend begint heeft hij vorig jaar al in Amerika gedaan dus had je al kunnen weten dat het niet de Scratchie kant op zou gaan

Het Album So wordt SowieSo helemaal gedaan, bijgevoegd een link welke nummers hij vorig jaar in Amerika heeft gespeeld : Peter Gabriel Live 2012

Ja, prima!

So in het tweede deel van de set, wat daarvoor zit is bijna allemaal nog ouder solo werk. Maar ik zou mij er wel een avondje mee kunnen vermaken, hier hoef je je nergens aan te ergeren!

Hij zou ook eens kunnen overwegen een mooi avondje oud Genesis neer te zetten maar dat ligt, ben ik bang, niet in zijn lijn.

Veel plezier allemaal!

Poeh, nou... grappig om één keer te horen, maar ook niet vaker vrees ik.

Ik geloof niet dat dit helemaal geworden is wat het had moeten zijn.

Ben het eens met wat eerder gezegd is, een volledig cover of tribute album moet je terug kunnen vinden op de artiestenpagina.

Misschien koop ik deze volgend jaar wel een keer voor 0,29 pond bij Amazon.

Je kan je zo onderhand wel is af gaan vragen of de muziek van Gabriel wel geschikt is om zich te laten coveren door andere artiesten dan ben ik geneigd te zeggen nee, aangezien Peter Gabriel zelf nogal een perfectionist is en dat zijn nummers al tegen perfectie aan zitten, is het voor andere toch vaak mission impossible om hier nog wat beters uit te persen.

Wat vinden we trouwens hiervan, 2 zangeressen hebben Darkness onder handen genomen, Nena en Tarja (Nightwish), Nena blijft nog het dichts bij het orgineel, oordeel zelf.

Nena - Darkness

Tarja - Darkness

Mijn voorkeur gaat uiteraard weer uit naar de meester zelf!

Ik zou zeggen genoeg scratchie nu en tijd voor een heel nieuw album.
2014 is daarvoor een heel mooi jaar.

Hoge pieken en diepe dalen wat mij betreft. Staan een aantal smaakvolle uitvoeringen op. Elbow, Arcade Fire, Feist en Paul Simon zijn prima te pruimen. Lou Reed, Brian Eno en Randy Newman halen het niveau fiks naar beneden. De rest is middelmaat. Het brein van een genie geeft niet altijd een geniaal resultaat. Op naar nieuw werk Peter.

Tja, wat doe je? Dicht bij het origineel blijven of je eigen versie maken. Geen enkele optie is een garantie voor succes.

De eerste categorie: Bon Iver (geslaagd), Regina Spektor (geslaagd), Merritt (beetje dun, met een vinger de tel slaan op het toetsje), Arcade Fire (vlak, erg inspiratie- en gevoelloos), Elbow (prachtig), Feist (niet overdienstelijk), Paul Simon (prima). @Musician, wat is er tegen Paul Simon? Of zijn versie van Biko?
Categorie 2: Byrne (grappig maar Byrne is geen zanger en maakt er een Caraibisch drankje van), Joseph Arthur (als altijd koude rillingen, erg goed), Newman (maakt er comedy van, helemaal zijn stijl, leuk, maar ik twijfel nog), Eno (begint goed, heeft de mood te pakken maar ontaardt, wist niet hoe hij verder moest dus bleef herhalen waar hij was), Lou Reed (doet wat hij altijd doet, eigenzinnig, waar hij vroeger niets had met kunstzinnigheid, kan hij het nu niet laten. Wordt wel beter als je het vaker hoort).