Touché Amoré - Is Survived By (2013)

Jij edit best wel vaak.

Haha oke.. madmadder .

Touché Amoré: Is Survived By | Album Reviews | Pitchfork

Ik kan er gewoon niks aan doen dat het genre eenmaal geen punk is mensen. Je kan me wel gaan aanvallen maar je kan het ook aannemen. Post-Hardcore is dus een zeer onbekende genre voor mensen op MuMe .. dat is jammer. Thursday was daar de grondleggers van. ik wil verder niet in discussie gaan. Ik wil dit alleen maar ff kwijt.

Het is gewoon een tof album, dat niet verveeld!
Just Exist, Harbor en Kerosine blijven m'n favorieten

Pitchfork is ook geen echte recensie-site, hoor je mij klagen? Oh ja, nu wel!

Alle kippen op het spreekwoordelijke stokje, of zoiets; waar denk je dat (post)hardcore zn oorsprong bij vind? Ach, laat maar

KUCH KUCH KUCH KUCH.......als je Thursday de grondleggers van post-hardcore noemt ga dan als de sodemieter Refused en The Nation of Ulysses luisteren. Dan praten we verder.....

Thursday was inderdaad het beging van dit soort 'post-hardcore' maar het genre is zoveel ouder en beter.

Oke 1 van de.. dan! daar zijn we het dan over eens dat het genre ouder en beter is geworden. Ja ik snap dat het van de punk afkomt dat is logisch (zo kwam ik bij m'n vorige posts niet echt over) maar dit is een 'mengsel' van maar om het nou alleen op 'punk' te laten vallen?

Ik denk dat sxesven een betere referentie is als het gaat om dergelijke genre's.

Schitterende plaat

Sterke plaat. Non Fiction is wat mij betreft het hoogtepunt. Geweldige opbouw. De afsluiter is ook erg goed.

De derde plaat van Touché Amoré, uitgebracht op het uitstekende Deathwish-label (o.a. Deafheaven), is met 29 minuten maar liefst 9 minuten langer dan de vorige en 11 minuten langer dan de eerste plaat. En niet alleen de lengte laat een stijgende lijn zien; ook de band zelf wordt steeds beter. Wat Is Survived By zoveel beter maakt dan de meeste platen uit dit genre, is allereerst het feit dat de band sterk gegroeid is ten opzichte van Parting the Sea Between Brightness and Me. In plaats van te blijven teren op het oude geluid, worden nieuwe paden betreden. En hoewel ik de eerste twee platen (en de EP!) ook goed kan waarderen, voelt Is Survived By meer aan als een geheel.

Er zit een magnifieke opbouw in het album ("een emotionele achtbaan", my loudest cliché), dat in prijsnummers Harbor en Non Fiction het beste tot zijn recht komt. Non Fiction begint bijvoorbeeld met een Mogwaiiaanse, kraakheldere gitaarintro en eindigt in een grandioze uitbarsting van woede. Bij dit nummer ervaar ik tevens een andere grote, paradoxale verdienste van deze plaat: er is ondanks alles (zanger Jeremy Bolm heeft niet bepaald een makkelijk leven gehad) toch hoop, verpakt in geweldige lyrics. "...And what's cold can become warm..." en "...With time, we'll all be gone but how you lived can live on". Ontroerend mooi.

Er is dus naast de gebruikelijke (maar zeker bovengemiddelde) post-hardcore teksten ook ruimte voor een (sprankje) positiviteit. Nummers als DNA, Steps en Anyone / Anything (luister ook hoe Praise / Love het refrein van Anyone / Anything al verkapt verklapt!) zijn bijvoorbeeld 'klassieke' Touché Amoré knallers, maar toch voelen deze nummers volwassener dan voorgaand werk. Slimmer en vooral beter. Is Survived By voelt boven alles vooral oprecht. Authentiek. Wat mij betreft de beste post-hardcore plaat sinds het legendarische Somewhere at the Bottom of the River Between Vega and Altair van La Dispute uit 2008. Adieux, ik zie in ieder geval alweer reikhalzend uit naar het volgende werk van Touché Amoré.

Check ook zeker eens Pianos Become The Teeth, moest je dit nog niet kennen.

Ga ik doen. Bedankt voor de tip!

Harbor! Luister er 3 jaar later weer naar. Wat een kippenvel!

10 jaar alweer… ongelooflijk hoe zulke parels je altijd doen beseffen hoe moker hard het leven aan je voorbij gaat.

10 jaar en nog nergens ingeboet, wat een fantastische plaat blijft het