Camel - Rain Dances (1977)

Net gekocht 6.99 bij Media Markt.
3.5 voor nu

Ik hoop nog steeds dat de rest van de Decca-catalogus geremasterd word.... zou deze plaat echt wel verdienen. En er is ook nog wel best leuk extra materiaal te vinden denk ik in het archief van Decca.

Is toch geen geld voor zo'n klassieker.

Mooie afwisseling van rustige nummers (Tell Me, Elke) en up tempo nummers (First Light, Unevensong). Het zwakke punt van Camel blijft echter de zang. Latimer is nu eenmaal geen groot zanger (vandaar waarschijnlijk ook het relatief grote aantal instrumentale nummers).

Ja terwijl die zang niet slecht is hoor.

Nee, de zang op dit album matig / slecht noemen vind ik zelfs een schande omdat op dit album en Breathless men een van de beste zangers in het genre aan boord had: Richard Sinclair. Man die aan de basis heeft gestaan van de Canterbury scene en o.a. gespeeld heeft bij Caravan, Hatfield & The North en later veel solo-werk heeft gedaan. Hele mooie gedistingeerde stem maar misschien wel wat ze zo mooi noemen een 'acquired taste'.

Latimer zingt in ieder geval Highways of the Sun, en ook in Unevensong en Tell Me (samen met Sinclair). Mijn opmerking is trouwens niet in de eerste plaats gericht op dit album, maar bij herbeluistering viel me het op.

Op Allmusic staat dit album als een van de betere aangeschreven. Nou weet ik nog steeds niet of ik het daarmee eens ben. Ik dacht tot nu toe dat zowel Moonmadness als Snow Goose als hoogste aangeschreven stonden, maar ik zie op Allmusic toch meer de Camel van eindjaren '70 en jaren '80 als hoogste. Hmm...tja..

Dit album krijgt iig een halfje erbij. 4* in totaal. De plaat is afwisselend rustig en wat jazzy en zo nu en dan erg lekker symfo.

Overigens is twee keer Highway of the Sun overbodig natuurlijk. Zie je veel bij spec. ed. van Camel.

Ja ja ondertussen is dit album van de Britse Symfoband Camel toch echt wel mijn favoriet aan het worden. Het album heeft zo'n relaxte sfeer in zich, wat mij erg aanspreekt. Wat ik al eerder vermelde hier en daar wat jazzy is een element wat ik erg lekker vind. Het is ook soms een wat 'glad' album maar ook dat is wat mij aantrekt. Sowieso vind ik Camel een interessante band omdat het duidelijk veranderd van stijl. Niet dat het daardoor een geheel andere band word, maar als je nu eerst naar Mirage luistert, vervolgens Raindances zou beluisteren en dan Nude. Kan je niet anders zeggen dat Camel een band is die wel houd van een avontuurtje. Een weergave in de vorm van een Best of - en die zijn er - zou best nog wel eens moeilijk kunnen zijn, althans om die verschillende stijlen er goed naar voren te laten komen.

Kortom fijne plaat dit.

Als je dat licht jazzy geluid van Camel leuk vind is het misschien een aanrader om eens te luisteren naar een aantal albums van Caravan met name In The Land Of The Grey And Pink en Waterloo Lily. Bassist / zanger Richard Sinclair zat, voordat hij bij Camel kwam voor Rain Dances, in deze band en drukte ook een behoorlijk stempel op die platen met zijn typische basspel en zang.

Inderdaad, In The Land Of Grey And Pink, een absolute aanrader voor de symfo/progliefhebber!

Lekker akbum met een typische jaren 70 sound. Sound is een mix van typische jaren 70 bands als Caravan, Steelt Dan enz. Heeft de sound wat tussen Jazz Rock en Sympho in ligt. Soms iets nerveus!

op de originele lp stond highway er slechts 1x op ....

Dit is een van de mindere albums van Camel vandaar 3,5.
Kent weinig hoogte punten.

Dit album van Camel begint al erg lekker met het hoopvolle First Light een combinate van jazz en rock. Metrognome trekt deze lijn aardig door met functioneel gepiel in de ruimte. Na die twee volgt Tell Me en dit geeft mij het gevoel dat ik naast de muzikanten om in een lege kerk zit. Highways of the Sun doet mij denken aan iets van Alan Parsons, maar wat? In Unevensong zit een heerlijk drive die aan het middennachtelijke doet denken. Mooie lichte symphonische muziek met voldoende spanning er in.

One of These Early Days I'll Get an Early. is alleen al om de titel mooi te noemen. De muziek daarentegen niet, want dat is jazz-rock en daar heb ik niet zoveel mee. De gitaar van Latimer houdt me desondanks hier wel bij de les. De track Elke is erg mooi en statig. Het doet mij aan iets droevigs denken, maar wel op de juiste manier. Skylines geeft een mooi bevrijdend gevoel, ik zie me zelf vliegen zonder hulp van welk toestel dan ook. Rain Dances is een mooi stukje instrumentale muziek wat mij doet denken aan muziek van Michael Hoenig die Tangerine Dream op een tour bijstond. En dan is daar al veel te snel de single versie van Highways of the Sun, waardoor dit album een abrupt einde krijgt.

Al met al een mooi album van Camel, misschien wat aan de rustige kant, maar daarom niet minder muzikaal te noemen. Heerlijk om na te luisteren of om er iets bij te gaan doen. Het heeft mij een goed gevoel gegeven.

aub geen Remaster versies van bestaande versies, ik heb nog geen 1 geremasterd album gehoord wat er op is vooruit gegaan. alle dynamiek verliest door remasteren (loudness war, zie info op wikipedia) dit is een album van Camel dat zijn momenten heeft maar zeker niet beter is dan de eerste 4 albums

Nou, nou zeg... generaliseren is ook tot een kunst verheven zie ik. Er zijn wel degelijk remaster engineers die weten hoe het wel moet en dus niet mee doen aan de trend 'hard-harder-hardst". De Camel remasters zijn allemaal onder handen genomen door Pascal Byrne (die ook de Caravans heeft gedaan bijv.) en ze zijn er echt allemaal op voor uit gegaan. Zeker een album als The Snow Goose is qua klank een stuk opener geworden.

Vind het dan ook erg jammer dat Rain Dances niet dezelfde behandeling heeft ondergaan want dat zou het geheel echt ten goede komen.

A Live Record mis ik toch een paar essenstiele gitaarpartijen die niet meer te horen zijn... slecht hoor. als een opname goed is is die goed, dan afblijven

Deze voor 2.50 meegenomen, dit wordt dus de tweede kans voor Camel. Vind deze wel aardig, bevalt me beter dan Mirage, maar die is wel een stuk beter gecomponeerd. 3,5*

Binnen nu en snel komt er een geremasterde versie van Raindances met bonusmateriaal op de markt.

First Light
Metrognome
Tell Me
Highways Of The Sun
Unevensong
One Of These Days I'll Get An Early Night
Elke
Skylines
Rain Dances
Highways Of The Sun (Single Version)
First Light (BBC "Sight & Sound" In Concert)
Metrognome (BBC "Sight & Sound" In Concert)
Unevensong (BBC "Sight & Sound" In Concert)
Skylines (BBC "Sight & Sound" In Concert)
Highways Of The Sun (BBC "Sight & Sound" In Concert)
One Of These Days I'll Get An Early Night (BBC "Sight & Sound" In Concert)

De echte fan heeft deze songs natuurlijk al op een andere wijze.
Tenminste ik wel.

Die songs staan trouwens ook op de dvd MoonMadness en de voorgaande serie dvd's.

Maar toch zal ik het niet kunnen laten, te kopen.

Knap album waar je wel voor in de stemming moet zijn want het wordt wat langdradig hier en daar als je niet al te veel met jazzrock op hebt. Niettemin Camelkwaliteit oude stijl.

Heb deze net voor maar liefst 3 pond bij Amazon besteld.

Don't Answer Me, Eye In The Sky?

Inderdaad het zit een heel eind in die richting. Het lijkt er wel op dat ze in de schoolbanken tijdens de muziekles naast elkaar hebben gezeten.

Dit Rain Dances klinkt goed en er wordt prima muziek gemaakt. Afwisseling tussen zang en instrumentaal, waarbij de nadruk ligt op het laatste. Niet onverdienstelijk wat mij betreft. Toch weet het mij niet helemaal te betrekken bij wat er gebeurt. Misschien hadden er een paar langere epics bij mogen zitten.

Het zou fantastisch zijn als Eric Woolfson (componist Alan Parsons Project en solowerk), Alan Parsons, Chris Rainbow en de heren van Camel samen muziek haden gemaakt. ABBA en ELO, nog zo'n combi.

Mijn eerste kennismaking met dit album was via een cassette van de bieb (die had je toen nog: bieb, zowel als cassette ). Vond het destijds een vreemde eend in de bijt, wat jazzzinvloeden naast de atmosferische inbreng van Brian Eno. En dat stond dan gepositioneerd tussen de albums Moonmadness en Breathless!
Na een paar draaibeurten was ik echter om. De klank van de gitaarsolo in 'One Of These Early Days...." behoort tot de mooiste die ik ken. En luister dan eens voor de aardigheid naar die piepende flageolet op 4:10 min.
Hij staat nu op en ik krijg weer kippenvel.

De live-versie van Skylines is altijd langer dan de studioversie, wat jammer is, er had best een langere studioversie van mogen zijn.
Want op de live-versie natuurlijk helaas geen trompet en trombone....

ook gaaf is dat Camel in deze bezetting (als quintet) een aantal oudere nummers heeft geherarrangeerd (Song Within a Song, Never Let Go, Lunar Sea) zodat de saxofoon van Mel ook een rol krijgt.

Leuk moment in de carriere van Camel, deze line-up. Het zou maar voor korte duur zijn.

Aan te bevelen is ook om het complete BBC Sight & Sound-concert te luisteren.

Dat vind je gaaf? Ik denk dat dat feit 1 van m'n grootste ergernissen in de muziek is. Dat getoeter van Mel door die prachtige klassiekers. Gruwelijk!

Ik vind het waanzinnig. Echt schitterend om te horen. De battles die uitgevochten worden door Mel en Andy op Lunar Sea, gewoonweg te gek.

En op Song Within in a Song en Never Let Go dient het ook zijn zaak.

Jammer, dat je het niks vind. Ik ben blij dat Camel (Andy) voor elke nieuwe line-up nieuwe arrangementen aandraagt, zo ook toen de band twee toetsenisten had. Toen klonken de songs ook anders (Camel on the Road 1981 en 1982)...