Katatonia - Discouraged Ones (1998)

Ik doorloop de Katatonia's nu een beetje kris kras in omgekeerde volgorde, maar dat doe ik wel vaker.
Dit derde Katatonia album is weer heel anders mooi en al bibbert en rammelt de 'samenzang' her en der nog wel een beetje, gegromd wordt er gelukkig niet (meer) en neigt de muziek zelfs naar sobere melancholische darkwave/post-punk. Dat laatste is natuurlijk absoluut niet verkeerd.

Favorieten van dit album zijn, al hoop je dit nooit zelf mee te maken: Saw You Drown en Distrust, zo mooi!

Ach ja, wat de hek... doe deze er maar bij!

In aanloop naar het nieuwe album van Katatonia ben ik de discografie van deze band eens aan het doorlopen. Discouraged Ones was voor mij nog een onbekend album maar klinkt op het eerste gehoor als een album in de categorie 'je moest erbij zijn'. Als je - zoals ik - pas veel later kennis maakt met deze band, dan voelt dit album toch wel als een behoorlijke stap terug.

Jonas zingt nog erg onvast en zou zich mettertijd ontwikkelen tot een veel betere zanger. De nummers klinken ook nog wat repetitief en kunnen me niet zo boeien als het latere werk.

Nogal kale bedoening, deze overgangsplaat van het zweedse Katatonia. Meer new wave dan metal, met zanger Jonas Renske matig bij stem. Zijn gepraat en gemompel doet meer dan eens denken aan Ian Curtis van Joy Division. Hier en daar een pakkende song, maar het album is erg eentonig en aan de saaie kant. Erg matig geproduceerd ook. Gelukkig zijn de albums die de band hierna zou maken oneindig veel beter.