A$AP Ferg - Trap Lord (2013)

Die State-recensie bevat toevallig ook de grootste onzin die ik in tijden gelezen heb.

Dat valt dan ook wel weer mee, alleen de totaal uit de lucht gegrepen Doris referentie is tamelijk onzinnig.

Rocky mogen ze wel hier laten, maar de rest is inderdaad gewoon swag jacking.

A$AP Ferg is echt een hele beperkte rapper. Makkelijke saaie flows en inhoudelijk gaat het ook nergens over en A$AP Ferg stop alsjeblieft met zingen, wat dat kan je niet. Hood Pope, 4:02, Didn't Wanna Do That, Make A Scene en Cocaine Castle zijn daarom echt om te janken. Het enige positieve aan dit album vind ik eigenlijk de producties. De Wavey Trap producties kunnen mij wel bekoren. De track Lord is een positieve uitschieter, maar dat komt voornamelijk door Bone Thugs, zij komen kapot hard.

''I fucked yo' bitch, nigga. I fucked yo' bitch. She sucked my dick, nigga. She sucked my dick''

De beats maken veel goed, maar Ferg zelf is een matig rapper. Tekstueel stelt het allemaal niet zo veel voor en de gastartiesten weten ook niet allemaal te overtuigen, alhoewel Waka Flocka Flame een keiharde verse op Murda Something dropt, mijn favoriete track van het album. Het duurt ook even voordat het album echt op gang komt. Totdat je bij de echte bangers komt, moet je eerst een paar afschuwelijke tracks aanhoren waar Ferg in probeert te zingen. Laten we zeggen, dat het niet bepaald lekker klinkt..

Voorlopig blijft Ferg nog in de schaduw van Rocky staan. En van mij mag hij daar blijven ook.

2,5*

Dit is voor mij dé guilty pleasure van 2013 tot nu. Er is een bepaalde esthetiek die A$AP Ferg brengt waardoor ik de over-the-top onwetendheid heel goed kan hebben. Ik zet Ferg ook niet zomaar weg als beperkte rapper, want hij is eigenlijk de enige reden dat ik Work nog opzet. Zijn energie, flow en stemgebruik daar wil maar niet vervelen (wat een contrast met French Montana).

Zoals FelipeGutiérrez al opmerkt... I fucked yo' bitch nigga, I fucked yo' bitch!

. touché , my friend.

Luisterd lekker weg, hoop meer solo albums te horen van de mannen.

Ondanks alle beperkingen van A$AP Ferg (alles lijkt hetzelfde te klinken, qua rijmschema's, woordkeuzes enz.) is dit toch een degelijke plaat. Heerlijke producties van de A$AP Mob inhouse producers, die stuk voor stuk slagen in hun doel; keiharde bangers afleveren.

De keuzes van gastartiesten pakt ook op bijna ieder nummer geweldig uit, Bone Thugs-N-Harmony, ScHoolboy Q, A$AP Rocky en B-Real brengen echt frisse verses. Hoogtepunt is Waka Flocka Flame, wat ik nooit verwacht zou hebben vantevoren.

Helaas is dit echter geen verzamelaar, maar een plaat van A$AP Ferg en naast een aantal tracks die aanvoelen als filler (4:02, Hood Pope en Didn't Wanna Do That), voegt hij zelf vrij weinig aan kwaliteit toe. Daarom een nipte voldoende.