This Mortal Coil - Blood (1991)

You And Your Sister vond / vind ik een prachtig liedje. Het getuigt van pure eenvoud en daardoor schoonheid.
De cd in zijn geheel is wat wissselvalliger en iets minder overrompelend dan hun debuut destijds.
Toch een bijzonder project dat This Mortal Coil.

You and your sister is inderdaad een prachtig nr. Ik heb ooit een discussie gehad met mijn vader over dit nummer. Hij dacht namelijk al die tijd dat het Belle and Sebastian was. Hij zou geen ongelijk hebben, de sfeer van dit nummer past zeer goed bij B&S. Ware het niet dat het This Mortal Coil was en ik eindelijk mijn gelijk heb gekregen, nadat ik hem gebeld heb op zijn werk dat hij de radio moest aanzetten .
Ik heb deze groep leren kennen dankzij die wondermooie parfum reclame van Noa reclame van Cacharel.

Ouders die ueberhaupt weten dat Belle & Sebastian bestaat. Cool. Die wil ik ook.

Ik ken You and your sister (en daardoor deze groep) via Lost Highway. Dit album vond ik verder vlees noch vis. Het luistert lekker weg, maar ik kan niet echt zeggen dat het iets met me doet.

[quote]herman schreef:
Ouders die ueberhaupt weten dat Belle & Sebastian bestaat. Cool. Die wil ik ook. [quote]

Hehe, mijn ouders zijn idd best cool. Zo hebben ze ook zelfs Pearl jam in hun collectie.



Wat bedoel je met Lost Highway? De soundtrack bij de film of het platenlabel?

Mijn ouders vinden B&S ook wel leuk, maar ze zouden het nooit uit zichzelf opzetten. Als ze al uit zichzelf naar leuke muziek luisteren is het misschien naar de vroege Beatles ofzo.

Met Lost Highway bedoel ik de film. Ik haalde You and your sister trouwens in de war met Song to the siren. Dat laatste nummer zit dus wel in de film, maar staat niet op de soundtrack.

Vroeger in een vlaag gekocht, enkel en alleen omdat you and your sister erop stond, nu een beetje spijt van, maar dat nummer blijft zo bloedmooi.

Ik heb dit altijd een erg mysterieus album gevonden. Fascinerend, maar je wordt er niet bepaald vrolijk van. Het hele album ademt een duistere sfeer uit; afwisselend maar toch een zeer homogeen geheel.

Ik draai het niet vaak meer maar ik zou het voor geen goud kwijt willen, want op sombere herfst-avonden is het heerlijk verdrinken in de duistere sferen van This Mortal Coil. Niet opzetten als er visite is!

Hoogtepunten: Mr. Somewhere, Nature's way. Maar dat kan morgen weer anders zijn.

Het begin van dit album is zoooo mooi. Die sfeer, beetje mistroostig, breekbaar. 'The Lacemaker', 'Nature's way' en 'I come and ....' zijn voor mij de hoogtepunten. de reden dat voor mij het geen 5* zijn en dat 'It'll end in tears' een tikje beter is, is dat het wat inzakt aan het eind.

Diegene die deze aarde verkloten zouden een naar 'Nature's way' moeten luisteren.

'you and your sister' en 'I am the cosmos' zijn nummers van Chris Bell, het ei dat door koekoeksjong Alex Chilton werd verstoten uit Big Star. Maakte een half solo-album (was nl nog niet af) en reed zich te pletter op een telefoonpaal.
Gelukkig hebben we de liedjes nog.

mr somewhere en verder natuurlijk you and your sister (gezongen door de onvolprezen tanya donnely en de even geweldige kim deal). Verder valt ook nog with tomorrow op, maar dat is een cover van de miskende gene clark.

Veel referenties dus, maar écht goed doet het de plaat niet, je bent beter dat je de referenties opzoekt, die écht wel de moeite zijn.

Onaangenaam is dit dus niet, maar spannend of geweldig is iets anders. 2*

Ik vind dat ook, op het eind zakt deze verder mooie plaat gewoon een beetje in. Maar al het moois wat hier op staat is voor mij toch nog goed voor :
***1/2

Het origineel van 'Nature's Way' ook bekend?

http://www.musicmeter.nl/al...

Wist dat niet, bedankt voor de tip, Oldfart!

Voor de liefhebbers een overzichtje van alle originele nummers die door This Mortal Coil zijn gecoverd:

Roy Harper: Another Day
The Apartments: Mr. Somewhere
Gene Clark: With Tomorrow, Strength Of Strings
Big Star: Holocaust, Kangaroo
Rain Parade: Carolyn's Song
Gary Ogan & Bill Lamb: I Want To Live
Colin Newman: Alone, Not Me
Talking Heads: Drugs
Mary Margaret O'Hara: Help Me Lift You Up
Tim Buckley: Song To The Siren, Morning Glory, I Must Have Been Blind
Pieter Nooten & Michael Brook: Several Times
Pearls Before Swine: The Jeweller
The Byrds: I Come And Stand At Every Door
Chris Bell: I Am The Cosmos, You And Your Sister
Emmylou Harris: 'Til I Gain Control Again
Spirit: Nature's Way
Gene Clark: Strength Of Strings
Rema Rema: Fond Affections
Colourbox: Tarantula
Van Morrison: Come Here My Love» by Van Morrison
Quicksilver Messenger Service: Fireborthers
Syd Barrett: Late Night
Judy Collins: My Father

Alle overige TMC-nummers zijn speciaal voor dit project gemaakt.

Zo te zien doen ze niet veel anders dan covers brengen...

De cd alleen gekocht om "you and your sister" wat een heel mooi nummer is. De rest is duidelijk minder.
Wat bakvissen hadden met Extreme heb ik met This Mortal Coil. Vergissen is dus menselijk.

Jammer dat de rest minder is, want You and Your Sister is van ongekende schoonheid. Zelden zo'n mooi en lief liedje gehoord.

Maar misschien bevalt de rest mij wel, ga het toch eens proberen

Iets minder dan It'l end in tears, minder consistent maar ook prachtig project

Ik begin met 3,5*, maar 4* ligt wel in het verschiet. Het album opent sterk, maar zakt naar het einde toe een beetje in. Er staan een aantal prachtige nummers op, maar ook enkele niemendalletjes. Toch weet ook dit album dat typische "This Mortal Coil-gevoel" op te wekken, en daar gaat het me tenslotte om

Vanwege Mr. Somewhere en You and Your Sister. Zooo... mooi!

heel mooi gedaan, het serene, ambient, hiervoor was halverwege de jaren 80 een groeiende markt en iedereen had het over you and your sister

Had dit album destijds ('91) van een vriend op cassette .
Vorige week eens gepindakaast. Veel herinneringen kwamen weer boven.
Prachtig. "You and your sister" staat al sinds toen in mijn persoonlijke top....

Vanwege de prachtige herinneringen en tijdloze muziek alweer de 3e! re-releases n Blood gekocht op UHDCD. Dit is kwalitatief de beste op audio gebied dus geen spijt van de aanschaf. Voor mij is het eerste TMC album een onbetwist top 10 album en de twee andere niet. Heb nu de moeite eens genomen om te beluisteren of dit nog zo is en vooral waarom? Ik was er na 20 minuten al uit;
Blood bevat een groot aantal prachtige liedjes, maar naar mijn idee is de 4AD magie duidelijk minder dan op het debuut. Dit leek veel meer gevormd door de artiesten van 4AD zelf. Je hoort daar de het geluid terug van Cocteau Twins, DCD en andere 4AD helden. Blood lijkt (net als Filigree and Shadow) meer op het werk van de bedenker zelf: Ivo. De producer heeft naar mijn idee iets té veel door laten klinken van zichzelf waardoor de schoonheid en puurheid van de nummers iets minder is. Voor mij zit er veel minder emotie in onder andere door de bijgeluiden en soundscapes die er regelmatig ingevlochten zijn. Klinkt alsof ik het album niet goed vind, maar er is genoeg moois te beluisteren en 4* is dan ook een terechte score voor mij. It’ll end in tears is van de buitencategorie en evenaren was vanaf die release eigenlijk onbegonnen werk.

fantastisch album! aangeschaft nadat ik de debuutelpee uit 1984 had gekocht. heerlijke muziek, briljante vormgeving.

De kwaliteit van dit album is een stuk wisselvalliger dan die van het debuut. Desalniettemin tref ik tussen de grauwe zweeftonen best nog wat parels aan. I Come and Stand at Every Door is bijvoorbeeld een prachtnummer. Doet denken aan Enya's Evening Falls...

D'r zit nog een album tussen This Mortal Coil - Filigree & Shadow (1986) - MusicMeter.nl

Met name de nummers waarop Dominic Appleton (van Breathless) zingt, vind ik de moeite waard - ook dat album is iets minder dan het debuut, mede door de lengte ervan.

Een aardig hebbeding is dit https://www.discogs.com/release/394148-This-Mortal-Coil-19831991 - drie albums, met als vierde cd de 21 originele songs die op de albums van This Mortal Coil zijn gecoverd.

Het was in de tijd dat cd's nog iets nieuws waren, maar niet meer helemaal nieuw. De eerste uitverkoopbak in de lokale platenzaak had ze ineens voor 10 gulden, onvoorstelbaar goedkoop! Ik ging er met mijn gespaarde zakgeld heen en kon liefst twee kopen: Spirit - Twelve Dreams of Dr. Sardonicus (1970) - MusicMeter.nl en Blood van This Mortal Coil. Wist ik veel, ik kende ze niet, was meer een hardrocker, maar voor deze prijs kon ik de cd's niet laten liggen.

Op mijn slaapkamer zonk ik weg in Blood, maar ook die andere cd was intrigerend mooi. Raar toeval dat This Mortal Coil 'Nature's Way' coverde, en dat het origineel op Twelve dreams of dr. Sardonicus stond. Beide albums horen nog altijd tot mijn favorieten. Als ik Nature's way in mijn hoofd heb, is het een versie ergens tussen TMC en Spirit in.

Blood" is het derde en laatste album van de Britse muziekgroep This Mortal Coil, uitgebracht in april 1991. This Mortal Coil was een project geleid door Ivo Watts-Russell, oprichter van het platenlabel 4AD. Het project bracht verschillende artiesten samen om unieke muziek te creëren.

Het album bevat een mix van originele composities en covers van minder bekende nummers uit de jaren '60 en '70. Op "Blood" zijn bijdragen te horen van artiesten zoals Caroline Crawley, Deirdre Rutkowski en Alison Limerick. Een opvallend nummer is "You and Your Sister", een cover van Chris Bell, uitgevoerd door Kim Deal en Tanya Donelly.

De muziek op "Blood" wordt gekenmerkt door een dromerige en melancholische sfeer, met een combinatie van etherische zang en rijke instrumentatie. Het album opent met "The Lacemaker", een instrumentaal stuk dat de toon zet voor de rest van het album. Andere opmerkelijke nummers zijn "Mr. Somewhere" en "I Am the Cosmos". Samen met "Bitter" en "Late Night" mijn favorieten op het album.

"Blood" werd opgenomen in de Blackwing Studios in Londen en de Palladium Studios in Edinburgh, met productie door Ivo Watts-Russell en John Fryer. Het album werd goed ontvangen door critici en wordt beschouwd als een passend einde van de This Mortal Coil-trilogie.

In 2013 werd "Blood" gerangschikt op nummer 493 in de lijst van de 500 beste albums aller tijden door NME. Het album blijft een belangrijk werk binnen het 4AD-label en een getuigenis van de unieke artistieke visie van Watts-Russell.

Waardering: 8,8