Israel Nash Gripka - Israel Nash's Rain Plans (2013)

@harm1985..met de binnenhoes bedoel ik waar het vinyl in zit, dat is zo strak dat bij het eruit halen je vegen gaat krijgen op het vinyl en dat is niet wenselijk.

Dit album nu meerdere malen op de spelert gelegt en ik blijf erbij dat ik het geluid minder helder, transparant vind klinken. Het komt niet echt goed tot zijn recht op plaat. Wat wollig, meer een brei dan de productie van Barn Doors.
Het album als geheel klinkt meer als een eenheid, de nummers hebben meerdere lagen en Gripka zingt wat minder rauw als op Barn Doors. Het is gewoon jammer dat de nummers niet echt uit de verf lijken te komen. Zou dat wel het geval zijn geweest, had er meer in gezeten.

Over binnenhoezen en dergelijke kan ik weinig zeggen, ik heb de CD niet fysiek in mijn bezit. Ik zou hier echter wel wat euro's voor overhebben, want het is een puike plaat, met enkele bijzonder sterke nummers. 'Who in Time' doet bijvoorbeeld denken aan de samenzang van CSNY, zonder een minderwaardige kopie te zijn.

Er staan echter ook enkele nummers op die iets te nadrukkelijk aan Neil Young doen denken (de afsluiter is daar een mooi voorbeeld van). En hoewel geen enkel nummer slecht of zelfs matig is, krijgt Young van mij nog altijd de voorkeur. Daarbij moet ik overigens nog vermelden dat die afsluiter, 'Rexanimarum', gewoon zeer leuk is om naar te luisteren.

Puike plaat dus, maar de voorganger valt hier toch nog iets meer in de smaak. Desondanks 3,5*!

Lekkere plaat dit, het is waarschijnlijk al 300 keer eerder gezegd maar het doet me sterk denken aan Neil Young. Dit is de eerste plaat die ik heb beluisterd van Israel Nash maar ik zal zeker zijn andere werk gaan ontdekken. 4*

Als je dit al goed vind, wacht maar tot je Barn Doors and Concrete Floors hoort. Meesterlijk

Veel te lang laten liggen, geweldige plaat.

Lees mijn recensie:
De krenten uit de pop: Israel Nash Gripka - Israel Nash's Rain Plans - dekrentenuitdepop.blogspot.nl

Erwin

Hele behoorlijke plaat, maar gaat na enkele nummers wel vervelen omdat die nummer erg veel op elkaar lijken. Beter even afzetten en later weer verder luisteren. Heel fijn voor in de auto.

Nu Nash Gripka aan een tour van bijna een maand begint door de EU en vier keer in Nederland staat, stof ik mijn "oude" recensie even af. Een verhaal waar de namen Neil Young en The Eagles wel heel vaak gevallen zijn, merkte ik. Gripka zingt als Dinosaur Sr. en speelt ook nog eens een keer zo. Tijdens een show in Q-Bus Leiden in 2012 vertelde hij dat hij dat hij naar een farm in Texas was verhuisd. Ik geloof dat die oude buurman toch in Californië woont en Gripka zich heeft vergist in waar hij naartoe is verhuisd. De ome Neil invloed lig hier gewoon te dik bovenop. Toch is het een heel fijne plaat, niet super bijzonder, maar wel een om heerlijk bij onderuit te liggen, ogen dicht en genieten maar. Barn doors and concrete floors kende meer uitschieters, Rain plans de consistentie, waardoor de laatste nipt bij mij wint.

Het heel verhaal tref je hier aan op het blog van WoNo Magazine.

Via Musicmeter deze artiest op het spoor gekomen, wat een ontdekking. Omvergeblazen door "Barn doors..." ben ik deze gaan luisteren. Was eerst niet zo enthousiast maar na een paar luisterbeurten pakt dit me zeker.
Fijne ontdekking en ik hoop dat we nog meer van deze man gaan horen.

Ik heb het album dit jaar nog niet weer gedraaid. Na de aankondiging van Take Root dat ook Gripka aan de toch al indrukwekkende line up is toegevoegd heb ik dit album weer eens een kans gegeven. Het weer is er bovendien uitermate geschikt voor. Ik moet voor een gedeelte toch terugkomen op eerdere uitspraken. De 2,5 sterren die ik er in het begin voor over had zijn toch wel te weinig. Het is beslist een voldoende en vooral in het begin is het toch aardig genieten. Probleem blijft dat de composities in dienst staan van de productie en niet andersom. Daarom wordt het op den duur wat eentonig en ademt het album veel minder dan de fantastische voorganger. Ik ken een akoestische versie van het titelnummer, als je die hoort dan pas merk je hoe jammer het is dat dit album zo overgeproduceerd is. Wat voor knalplaat had dit kunnen zijn, blijf je je afvragen. Maar de composities op zich zijn toch wel genoeg om er van te kunnen genieten nu. Daarom een volle ster erbij.

wow mooie plaat! forever Young!

Altijd mooi als je een flinke tijd na verschijning nog zo'n fantastisch album ontdekt. Wat een heerlijke sound zet Israel Nash hier neer zeg. Volop genieten.

En als ik de reacties zo doorlees, staat mij met zijn vorige album (+live variant) nog een hele mooie ervaring te wachten.

Wat mij betreft qua sound toch een klap minder dan de eerste twee album. Het heeft voor mij te veel aan energie verloren

Mooie ontdekking. Gek genoeg viel het kwartje bij mij niet meteen. 'Silver Season' sloeg bij mij aan en doet mij het eerdere werk van Israel Nash (her)ontdekken. 'Rain Plans' is voor mij iets toegankelijker (minder pure country?) en geldt als overbruggingsplaat naar het dus onlangs verschenen en goed ontvangen 'Silver Season'.

Even een praktische vraag voor de kenners. Volgens Discogs zijn er diverse persingen uitgebracht van 'Rain Plans'. Een Europese en Amerikaanse persing onder Loose en een Nederlandse persing onder Continental Records. Gaat het in alle gevallen om een gatefold lp en/of zijn er andere verschillen te noemen?

Volgens mij zijn ze identiek. Alleen de distributeur niet. De Nederlandse heeft ook een spiegeltje aan de binnenkant

Dank... Ik ben benieuwd

Ik baal als een stekker... heb ik de LP aangeschaft, blijkt in tegenstelling tot info o.a. over het betreffende EAN nummer, er geen downloadcard te zijn bijgesloten. Volgens de platenzaak zou er inderdaad een downloadcard bij moeten zitten. Ze gaan erachter aan... (trekt sneu gezicht).

Sorry maar een stuk minder dan Barn doors

Een van mijn favoriete herfstalbums. De periode waarin ik dit album, samen met opvolger Silver Seasons, zeer geregeld draai. Warme klanken van een samenhangend album. John Gjaltema van de website www.altcountry.nl scheeft destijds de volgende mooie recensie, ik kon me er prima in vinden.

"De herfst nadert. De bladeren verschieten van kleur. Groen verandert in oranje. Tijd om de natuur in te trekken en je te verwonderen over al die pracht.(...) Who In Time brengt zwevende zang op een luchtlaagje, als vage beelden in de zinderende hitte. Myer Canyon is nogal psychedelisch totdat de steel het liedje oppakt en naar een orkestraal einde brengt. Violen komen er trouwens niet aan te pas. Het zijn de gitaren van Nash en Joey McClennan en de steel van Eric Swanson die de boel in vuur en vlam zetten. (...) Wow, de herfst wordt mooi.", zie Israel Nash « ALTCOUNTRY.NL