16 Harde van Lagarde (1978)

Dit is bij uitstek een album om bijvoorbeeld tijdens een platenbeurs vanaf de draaitafel schallend (maar niet te hard) door de boxen eens op te zetten.
Soms wordt er maar wat zwijgzaam voortgeschuifeld langs de bakken en is het verder stil.
Dit is echt een heerlijk plaatje om dan wat 'beleving' toe te voegen.
Het kan ook ingezet op barbecues.
Boordevol wel heel erg overbekende cliché krakers uit het hardrockgenre, maar om ze allemaal op een rij eens weer voorbij te horen komen is een feest.
Een tijd lang bestond er de benaming 'beton' voor een hardrockgenre.
4 sterren voor deze erg fijne verzamelaar hardrocknummers die in 1978 volop op de radio te horen waren.

Alfred Lagarde's Betonuur Daar is het voor mij allemaal begonnen. De eerste keer dat ik Paranoid hoorde...als een virus in m'n muzieksysteem genesteld en er nooit meer uitgegaan. Als dat geen GeeBee is

Heel toevallig, Broem, is dit album gisteren meegekomen met een stapeltje fijn vinyl, een prooi op een weids platteland. De man wou geen korting geven dus ik bedong dan als alternatief 'dit domme Hitkrantelpeetje' (had 'm al achter de hand gehouden) er gratis bij. Hij ging akkoord.
Maar het is helemaal geen domme elpee en ook niet één uit een hele serie ofzo. Gewoon een knaller van een aandenken aan Alfreds Betonuur.
Nu herinner ik me opeens ook weer dat hij toen ook een 'Betonshow' had waarmee ie discotheken langs ging. In dezelfde periode en in dezelfde discotheek waar ik zo vaak Andre Hazes en zo vaak Herman Brood live heb gezien waren wij ook van de partij op de Betonshows.
Wat een tijd!
Inderdaad: hier is het pas echt begonnen, de liefde voor de hardrock.

Gelukkig kunnen we in het jaren '70/'80 - livealbumtopic nog volop mijmeren en herinneringen ophalen.

Dankjewel, Alfred Lagarde.

Alfred Lagarde. Ik kan me vergissen maar had hij niet als eerste de broertjes Van Halen in 1978 te gast in Betonuur? Die man heeft erg veel voor hardrock en het metal genre betekend in die tijd.
Als ik de tracklist van het album zo bekijk is het een hele mooie dwarsdoorsnede van wat er toen populair was bij hardrockers. Al staan er ook nog wat vreemde eenden in de bijt als The Pretty Things en Three Dog Night tussen.
En de hoes heeft ook nog een leuk soort 'Alle 13 Goed' kwaliteit.

Beton uur met de top 3 van een luisteraar.
Overigens deed Alfred wekellijks betonrecensies op de achterkant van de Hitkrant , dat was einde jaren 70.
Die Kees Baars deed dat 2- wekelijks voor Oor.

En Hanneke Kappen met Stampij. Volgens mij speelde ze in die tijd zelf in een rockband...White Honey. Kan me de adoratie van Alfred voor de broertjes Van Halen nog goed herinneren. Alfred sprak mooi Amerikaans en de broertjes nog wat woordjes Nederlands. Gaaf.

Lagarde heeft ooit nog een kleine rol gehad in een tv-programma voor jongeren, als Dr Alfredo, was ie een soort van Freud-pastiche.

Kappen presenteerde "Je ziet maar" dat een fijne intro-tune had:

pigbag - papa's got a brand new pigbag - totp Apr 22nd 1982.wmv - YouTube

Ik vind het een aparte titel; de harde van Lagarde. Die eigenlijk een halfslap worstje lijkt te zijn. Op de samenstelling afgaande dan.
Dat er een getal tussen staat maakt het niet ongezien.

Dankzij VARA's beton uur ontdekte ik eind jaren 70 de hardrock. Elke dinsdagmiddag zat ik aan de radio geplakt! En ik ben sinds die tijd altijd een enorme fan van hardrock en metal gebleven!

Volgens mij heeft een band als Mother's Finest bijv een hoop bekendheid door Alfred gekregen.
Van Halen en Motorhead hoorde ik voor het eerst bij Beton uur. Ik was een trouwe luisteraar van Aldred's Beton uur. En later indedaad ook van Hanneke Kappen haar radio uurtje.

Van deze plaat ben ik niet zo kapot vrees ik. Tikkeltje afgezaagd.

Alfred draaide vaak Piece of Rock.

Dat je dat nog weet ! Je hebt in ieder geval een goed geheugen

Ja Lagarde haalde voor het eerst Van Halen (uitspraak: ven heelen) naar Nederland
Hanneke Kappen.. zwijmel.

Uit een uitzending:

Maar het is dus zo dat eh..
Nou ja eh..
We zijn gewoon keihard
We hebben er hard naar gewerkt
En we hebben gewoon weinig optredens gehad
Ik kan wel zeggen geen één, met deze groep

En we proberen nu via jou, Alfred, een beetje van start te kunnen komen

Alfred met Picture.
Hij brak een lans voor het genre en hielp diverse bands om door te breken: door airplay.

Ha, ha, daardoor konden wij dat op Pinkpop meezingen

Pinkpop 1978 was dat. Net 2 jaartjes te vroeg voor mij. Wanneer was je eerste 1e Pinkpop Ruud ?

Johnny Camaro - Don't worry be happy [Alfred Lagarde] - YouTube

Dit is ook Alfred Lagarde.

Dat 1978 was de eerste, 1977 had 'm moeten zijn maar ik was ziek

Jeeeee... die Rudi....er al vroeg bij. Was die editie niet met Brood & His Wild Romance ?
1978 dus.

bikkel2 1978

Jammer dat je ziek was, 1977 had mij wel legendarisch geleken, met Manfred Mann's Earth band en Tom Petty.

In 1978 was het kopen van verzamelalbums nog wel behoorlijk aan de orde maar eigenlijk niet in deze Alfred Lagarde variant.
Getuige ook de Hitkrant outlook. Nu was dat nog tot daar aan toe, Lagarde besprak LP's in de Hitkrant, dus dat was verklaarbaar. Maar echt een verzamelalbum met expliciet alleen hardrock, dat was vrij zeldzaam.

En voor mij waren vooral Easy Livin' en Roll over lay down echte hoogtepunten.
Overigens heb ik over dit album ook wel eens gelezen dat het al wat eerder was uitgebracht, dat het niet liep, en dat toen Lagarde z'n naam en gezicht er aan heeft geleend. Waardoor het alsnog een succes werd.

Ik heb deze verzamelaar uit 1979 nog in mijn vinyl collectie. Vond Whiskey in the Jar een prachtig nummer en was volgens mij de reden dat ik dit album toen heb gekocht.

http://i68.tinypic.com/xpao20.jpg

Was destijds met zijn betonuur een populair figuur die Lagarde
Dit album heeft voor ongv 2/3e meer met gewoon rock dan met beton/hardrock van doen
Maar los daarvan deze LP had een best mooie samenstelling
aangevinkt...Easy Livin' en Born To Be Wild ...maar er staat nog meer moois op

Prima line-up.

Lagarde was voor velen wel een soort van held.
Hij was een DJ die met veel passie ging voor het genre hardrock en inmiddels classicrockbands als Van Halen en Toto, bekend maakte in Nederland.
Ironisch is dat Lagarde zelf als een rockster leefde, hij kende geen remmingen, ging blind voor de geneugten van wat alles wat god verboden heeft en leefde zjjn leven snel.....te snel.
Altijd op pad en maakte er een gewoonte van om net op tijd de radiostudio binnen te stappen voor uitzending.
Hij was dan vaak net geland op Schiphol en kwam terug na weer slopende dagen met Toto of een andere band die hij kon.

Toch uiteindelijk triest gestorven.
Een hersenbloeding op 1 Jan. 1998.
Slechts 50 jaar, maar reken maar dat ie genoten heeft van zijn korte tijd op aarde.

Icon E schreef:

Ik vind het een aparte titel; de harde van Lagarde. Die eigenlijk een halfslap worstje lijkt te zijn. Op de samenstelling afgaande dan.

iggy schreef:

Van deze plaat ben ik niet zo kapot vrees ik. Tikkeltje afgezaagd.

teus schreef:

Dit album heeft voor ongv 2/3e meer met gewoon rock dan met beton/hardrock van doen.
Maar los daarvan deze LP had een best mooie samenstelling.

Misschien moet je zo'n album bekijken in de periode (1978) dat ie uitkwam en was de LP gericht op een wat breder publiek. Want waar mikte Hitkrant in die tijd voornamelijk op. De top 40 artiesten uit die tijd toch? Maar goed, ik kan me herinneren dat AC/DC rond 1978 met Whole Lotta Rosie kwam en daarbij dacht: "Harder dan dit kan nu haast toch niet meer". Dat werk beschouw ik tegenwoordig als rock.
Overigens wel leuk dat een oude hardrockverzamelaar uit 1978 binnen drie dagen 26 berichtjes genereert!

Beton revival

Toen in de jaren 70 werd al het stevigere werk hard rock genoemd (er was toen nog niet zoveel als nu, laat staan sub genres).

Foreigner, Styx, Journey, Baby's etc werden allemaal in de hard rock mand geschud.
Daana kwam er een opsplitsing in o.a. symfonische hard rock (latere progmetal) en in de jaren '80 ontstonden er pas echte sub genres (Thrash, Speed) en fundamentalisten.

Hitkrant was destijds een blaadje alla Popfoto en Muziek Expres echte top 40 artikelen en geloof van dezelfde eigenaar als Oor.
Ze bestaan nog steeds trouwens.

Voor de fans van Alfred, er is nu een mooie podcast reeks aan hem gewijd. Te luisteren op alle bekende kanalen!

Haha, ik zie nu pas voor het eerst dat deze op de site staat. Ik heb 'm ooit gehad, maar geen idee waar die plaat gebleven is. Natuurlijk verstonden we in 1978 iets anders onder hardrock dan tegenwoordig, en de selectie doet anno 2023 dan ook nogal belegen aan.

Naast de meest voor de hand liggende stevige nummers uit die tijd (Earring, BTO, Heep, Steppenwolf, Status Quo, Boston) staan er toch ook wel wat keuzes op die zelfs voor die tijd wat merkwaardig zijn. Redbone? Dat was toch echt geen hardrock, ook niet in de jaren zeventig. Natuurlijk maakte Livin' Blues scheurende bluesrock, die voor die dagen best wel heavy was. Maar was juist Boogie woogie woman niet een losstaand singletje dat meer de funk-kant opging?
En van de volstrekt vergeten Anita Garbo ken ik gek genoeg maar één nummer, namelijk het alleraardigste singletje Miracles, dat een jaar eerder een hit was geworden in ons land. Haar nummer op deze plaat kon ik me niet meer voor de geest halen, maar Race with the devil blijkt, nu ik het opzoek op YouTube, een verrassend stevig nummer te zijn, dat wonderwel past in het totale aanbod van deze verzamel-LP.

Overigens speelde platenmaatschappij CBS een jaar later eveneens in op de Beton-rage met een dubbel-LP met die titel.

Wat overblijft is een grappig tijdsdocument, dat tegelijkertijd een eerbetoon vormt aan Alfred Lagarde, die inderdaad veel heeft betekend voor de populariteit van de hardrock in Holland. Als ik deze ooit nog eens tegenkom voor een zacht prijsje, gaat-ie ongetwijfeld mee. Al vraag ik me wel af hoe het gesteld is met de geluidskwaliteit. Acht nummers op een plaatkant...als dat maar goed gaat.

Zou het de echte Paul Gurvitz zijn die reageert op het YT filmpje van Anita Garbo's cover Race With The Devil?