Jamiroquai - Travelling Without Moving (1996)

Lekker album, was de bedoeling dat ik erbij ben in ahoy, oktober.. maar helaas, ging niet door

Inderdaad lekkere niks aan de hand muziek. Ik draaide het toen best graag, tegenwoordig grijp ik er niet meer naar.

Tja in 1996 was ik 4 maar draai het album nu wel graag

Geweldig album.

IK ben er wel bij 7 oktober.

Voor mij is dit z'n beste album, funky en lekker voor in de auto.

Dit is inderdaad een lekker dansbaar album maar z'n hoogtepunt is voor mij toch 'The Return of the Spacecowboy".

geweldig album

Jay Kay's stem is gruwelijk, maar uiteindelijk is de instrumentale Didjital Vibrations mijn lievelings

daarvan kan je behoorlijk van space

...het grappige van Jamiroquai is dat zijn gemiddelden allemaal liggen tussen 3,1 en 3,4...zo constant. Niemand vindt dat hij slechte platen maken maar schijnbaar ook geen uitmuntende...

deze plaat boiet mij niet zo, ik val er bij in slaap. zitten wel wat leuke nummers op maar al met al is het album me te soft

goede omschrijving, leuke muziek maar mist net dat vleugje tabasco om het echt pittig te maken.

leuk albym dit. En ik sluit mij aan bij beruk en diekmans. Leuke muziek maar niet uitmuntend

De eerste 2 platen vind ik wel degelijk uitmuntend. Vanaf hier ging het imho downhill...
Niet dat dit een slechte plaat is, verre van zelfs, maar het mist dat stukje spanning om echt hoog te scoren.
Songs als Virtual insanity, Cosmic girl en Do you know where you're coming from? (die hier niet opstaat zie ik nu ) zijn dan wel weer tracks van de bovenste plank en die geven mijn beoordeling wel weer een ruk in de goede richting.

***1/2

Echt een relaxed album, hoewel hij niet de hele tijd kan boeien. Travelling without moving en Virtual Insanity zijn erg goed.

Ik vond die eerste platen ook stukken beter; Wat kan me hier nog boeien?
Virtual Insanity, Cosmic Girl, Alright en Travelling Without Moving, dan heb ik het zo'n beetje gehad.
Middelmatigheid troef voor de rest.

***

Vind dit zn beste album.. helemaal kapotgedraait.. zo erg dat ik me er nu aan kapot irriteer
4,5 !! %$#^$%#^$!!!!!

Dat bonus nummer is briljant !

Hier begint de comemrice al toe te slaan.

veel disposable pop en disco.
Een aantal positieve uitschieters maken dat ik toch maar een 3,5 geef.

Voor mij by far de beste plaat die ze nooit meer zullen maken!!

volgens mij was mn toetsenbord kapot...

ik bedoelde natuurlijk 'commercie'.

Een TE gek album met allemaal lekkere nummers zoals Cosmic Girl, You Are My Love, Alright en natuurlijk Virtual Insanity!

Aardig plaatje ,waarvan ik nu of steeds niet weet hoe hij in in collectie komt.Heel vaak zal ik dit iet draaien ,maar zo eens in de zoveel tijd komt ie eens voorbij en dan klinkt het best aardig ,al is de houdbaarheid natuurlijk beperkt.Muzikaal en vocaal zit het prima in elkaar ,maar er staan toch wel een aantal niemendalletjes op deze cd.Leuk voor erbij ,maar zeker geen hoogvlieger. 3 sterren

Best leuk album, niet super hoogstaand maar luistert wel lekker weg.
Virtual Insanity klinkt funky en pop tegelijkertijd, de clip vond ik ook altijd erg leuk om te zien.
Cosmic Girl vond ik vroeger heel vet maar na verloop van tijd wordt het wat minder, desondanks nog steeds wel een van de betere nummers. Alright is een beetje een feel good nummer en voor de rest vind ik als highlight het reggae nummer Drifting Along. Voor mij zelfs het beste nummer.
Didjerama is standaard een skip moment, nooit wat aan gevonden.
Didjital Vibrations hetzelfde.
Eigenlijk vind ik dat het vanaf track 8 behoorlijk inkakt.

3*

Het was een goede stap van JK en co. om de songs wat puntiger en korter te brengen. Meer funk, soul en disco dit keer.

De kern van de band is nu wel erg tight, en wordt wel de classic line-up genoemd: JK, Smith, Zender, Akingbola, Katz, McKenzie en Buchanan, aangevuld met Winston Rollins, Martin Shaw en Adrian Revell.

De band neemt zelfs een reggae-uitstapje middels Drifting Along.

De jams die de band op de eerste twee platen speelden worden achterwege gelaten en komen alleen naar buiten op het 8 minuten durende Funktion.

Telkens wanneer ik 1 nummer van jamiroquai draai denk ik: Wauw, wat supergoed is dit eigenlijk, waarom draai ik dit niet vaker. Goede instrumentatie, lekkere stem, creatieve songstructuren. En dan ben ik bij het 4e liedje en dan ben ik er al weer helemaal klaar mee.

Ik kan de vinger er niet opleggen hoe dat komt. Misschien dan toch te weinig authentiek ofzo. Toch was dit een leuk buitenbeentje midden jaren 90. Stond heel ver vandaan van de grunge, hip hop, trip hop, house en britpop die ik toendertijd luisterde.

@Zuurmatje, wellicht vloeken in de kerk maar ik vind de zanger eigenlijk helemaal niet zo bijzonder. De producties/geluid van de band maken het funky en smooth, de zanger ziet er heel excentriek uit en heeft charisma maar puur luisterend naar zijn stem vind ik het eigenlijk middelmaat

Je zou wel eens gelijk kunnen hebben ja, die zanger zingt prettig, maar vrij emotieloos.

Heeft er nog iemand tips in dit genre? Waren er eigenlijk meerdere bands die die soort muziek maakten begin jaren 90? Was Jamiroquai onderdeel van een bepaalde stroming of stonden ze volledig op zichzelf? Door welke acts waren ze beinvloed?

Jamiroquai zijn voornamelijk beinvloed door Earth Wind & Fire, Stevie Wonder en andere 70's funk.

Toen Jamiroquai begon met muziek maken, noemden men het Acid-jazz, maar je kan het ook jazz-funk noemen.

Bandjes die hetzelfde doen als Jamiquai zijn: Incognito, Brand New Heavies, Brooklyn Funk Essentials, The Groove Collective, The RH Factor, Liquid Soul.

US3 heeft er soms ook wat van weg maar die hebben meer hiphop erdoorheen gewerkt maar zeker smooth en funky/jazzy.
Inderdaad ook brand new heavies en Incognito (die laatste heeft echt enorme ups en downs).
Buckshot LeFonque past er ook nog wel tussen denk ik

Deze plaat schommelt bij mij altijd tussen de 3* en 3,5*. Lekkere, niets-aan-de-hand achtergrondmuziek die op elk moment in de zomer gedraaid kan worden. Niets mis mee.

Mijn probleem is juist het niets-aan-de-hand gehalte van deze muziek.. misschien voor op de achtergrond, voor op de voorgrond wil ik toch andere muziek

Ik hoor net "Could Heaven Ever Be Like This" van Idris Muhammad, en ik herken gelijk de baslijn uit Alright, en meen nog meer Jamiroquai elementen te horen. Of andersom uiteraard.