Black Milk - No Poison No Paradise (2013)

Perfected on Puritan Ave is wel oke.

Monday's Worst is daarnaast echt wel een toptrack, kijk hier echt naar uit!

De 3 tracks die ik hier van gehoord heb klinken allemaal fantastisch in de oren. Klinkt meer soulvol dan de beats op AOTY. Kan niet wachten tot de release

Volgensmij zijn Sunday's Best en Monday's Worst in 1 videoclip opgenomen.

Album is (legaal) te streamen!

Black Milk: No Poison No Paradise | Advance | Pitchfork

Geweldige beats. Black Milk is dit jaar wel in vorm. Minder live drums

Klinkt inderdaad lekker! Een hele verandering t.o.v. van zijne vorige album. Dit is een stuk experimenteler en donkerder. Vind het wel mooi dat Black Milk "vroeger" erg veel als J Dilla klonk maar nu begint hij steeds meer zijn eigen sound te ontwikkelen.

Ik heb de plaat al 4 luisterbeurten gegeven en ik vind dit enorm vet. Zoals Flipm0de ook al zei deed Black Milk mij ook vaak aan Dilla denken vroeger. Nu zie je heel soms dat hij nog wel eens een vocalsample pakt die Dilla ook heeft gebruikt, maar die gebruikt hij dan alleen in de intro. No Poison No Paradise is een donkere album, zoals de cover al doet denken.

Ik wil hem ook niet alleen complimenteren voor zijn beats, want hij is ook enorm gegroeid als rapper sinds Popular Demand. Waar het vaak aan inhoud ontbrak bij Black Milk nummers, is dat hier helemaal anders. Enkel op Dismal vind ik hem zwak rappen, verder wel een sterke beat.

Ik zit nu aan een 4* te denken met grote kans op verhoging.

Leuke plaat, maar nog niet super.

Favo's:

Interpret Sabotage (feat. Mel)
Deion's House
Sunday's Best
Monday's Worst
Perfected On Puritan Ave
Parallels (feat. Ab)

Voor nu 3.5, kan nog groeien.

Zoals ik hem hoor zou dit weleens zijn beste werk kunnen worden.

Toch maar voor een 4.5* gegaan. Beste Black Milk album tot nu toe. Ik heb het album continu op repeat de laatste dagen. Het ziet er naar uit dat Black Milk niet meer zoekende is en zijn stijl heeft gevonden. Wat heeft Ghetto Demf een vette beat. Hier en daar betrap ik hem ook wel eens op een leuke line.



Leuke sneer naar de hardcore backpackers.


Mijn favorieten: Interpret Sabotage, Sonny jr. (doet me wel denken aan Jay's The Clapper en Think Twice van W2D), Black Sabbath, Perfected On Puritan Ave en Money Bags.

Durf niet te zeggen of dit nu al Black Milk zijn beste album is, daarvoor vind ik voornamelijk Tronic te sterk, maar het heeft zeker wel de potentie. Mijn favoriet is op dit moment Codes & Cab Fare, wat een heerlijk donkere vibe heeft die track zeg.

Ik vond Black Milk tot en met Tronic heel erg veel Dilla-achtige dingen doen. Daar kon ik wel van genieten, maar het vetste is natuurlijk een eigen stijl en ik vind dat hij die op Album Of The Year en ook hier duidelijk laat zien. Hoor bijvoorbeeld de manier waarop Dilla de 'Taking Me A Lifetime' sampled en hoe Black Milk dat deed op 'Losing Out'. Haast precies hetzelfde. De beats op Random Axe en zijn samenwerking met Danny Brown vond ik maar niks.

Hmm Glaciers ik vond Tronic vet, Random Axe buitenaards en AOTY wat tegenvallen. Losing Out vind ik trouwens een buitenaards lekkere track... Toch ben ik erg benieuwd, het openingsnummer klinkt al onmiddellijk heel goed!

Popular Demand (http://www.musicmeter.nl/album/71612) blijft zijn beste plaat, deze krijgt een welverdiende tweede plek. Voor Tronic en AOTY voel ik vrij weinig,

Dat Black Milk nu echt zijn eigen sound aan het ontwikkelen is ben ik blij om, maar zijn vorige werk was toch wel enorm sterk ook al was het erg Dilla-achtig. Die heerlijke soulvolle producties afwisselend met enorme knallers werkte prima, ook al was het weinig vernieuwend. En dat Random Axe album is trouwens fantastisch in mijn ogen.

Erg lekker album van Black, ik begin met een 4 omdat ik nog niet overtuigd ben over elk nummer maar de kans op een 4.5 zit er nog zeker in. De tracks die ik echt goed vind, zijn meteen ook buitenaards goed en de tracks waarvan ik niet overtuigd ben, zijn ook verre van slecht en ga ik steeds beter vinden.

Precies wat jij zegt!

Had er eigenlijk iets meer van verwacht na Sunday's Best en Monday's Worst. Toch nog een paar luisterbeurten geven.

Dikste album van Black Milk tot nu toe! Ernstig goede producties ook

Dit klinkt ook weer heel erg als Dilla vind ik hoor. Dilla heeft ook een korte periode veel gebruik gemaakt van experimentele rock-achtige samples. Met name op één beattape kwam dat veel naar voren, ik dacht vooral op die beattape met oa Hoes van Slum Village erop.

Tracks als Ghetto Demf klinken echt precies hetzelfde als de beats op die tape. Van het geluid van de drums tot aan de programmering ervan. Dus heel eigen is de sound op deze plaat ook weer niet.

Toch blijft Black Milk wel een veelzijdige producer, maar je blijft toch altijd wel heel erg de Dilla- sound in zijn muziek terug horen.

Ik snap bij Ghetto Demf wel wat je bedoel geloof ik. Vooral die effectenswing in de hihats, denk dat je doelt op Da 1st Installment. Ik vind dat Black Milk dit wel op zijn eigen manier doet, maar ik snap wel wat je bedoelt en ik heb hier ook wel jaren kritiek op gegeven. Da 1st Installment is dan imo ook de beste beattape ooit gemaakt. Verder hoor je ook nog andere Dilla momenten hier zoals de 'Verbal Clap' sample door 'Codes & Cab Fire'. Ik vind echter dat hij wel heel erg zijn eigen ding is gaan volgen. Die spacy gitaarsamples van hem en die manier van choppen zijn Black Milk herkenbaar zeg maar.

Ik heb ook vergelijkingen gezien tussen de zogenaamde 'overeenkomsten' tussen de manier van flowen en rappen bij Black Milk en bij Dilla. Ik heb Dilla nooit zoveel inhoudelijks zien schrijven (waar ik Black Milk steeds vaker betrap op inhoudelijke teksten). Bij Dilla ging het altijd over zijn real niggas, bitches, wiet en stripclubs. Dit album is een soort verhaal over Black Milk zijn leven.

Qua sound is Black Milk dus nog absoluut nog een tak van de Dilla-tree, maar hij is het wel gaan combineren met zijn eigen stijl. Dat kan ik meer waarderen dan een mindere versie van Dilla (dan bedoel ik zijn beginwerk en Popular Demand, wat absoluut geen slechte album is overigens).

Klinkt goed hoor! Je hoort dat dit de plaat is van een producer/rapper, en niet van alleen een rapper, want de muziek springt er bovenuit: het is lekker subtiel en gelaagd allemaal. Tof is hoe warm veel beats klinken (de Dilla invloed die er nog steeds is), maar er een wat ongemakkelijk, af en toe in mij oren futuristisch donker sfeertje aan toe wordt gevoegd. Mooie eigen stijl bevat dit album dan ook, met fijne, sfeervolle beats en prima raps, onder andere verzorgd door wat toffe gastartiesten (Black Thought is altijd fijn). Wat een sterk hiphopjaar is dit toch, en dan heb ik Shad, YC the Cynic en Natti nog aan mij voorbij laten gaan ook.

Dan heb je toch drie erg mooie albums aan je voorbij laten gaan vriend! Shad is voor mij AOTY tot nog toe, YC minstens top 10 en ook Natti komt in de buurt van die top 10.

OT: Ik doe er een halfje bij, de nummers die ik eerst redelijk vond, ben ik steeds beter gaan vinden. Enorm hoog niveau!

Nog een halfje omhoog. Dit is tot nu toe album van het jaar voor mij. Fantastische muziek.

Bijzonder tegenvallend.

Net als de nieuwe van Shad is dit een van de betere hiphop albums van het jaar. De producties vallen het meest op, met name het duo Sunday's Best/Monday's Worst is productioneel ijzersterk.

Monday's worst

De bonustrack mag er ook best wezen

Erg sterk album, weer erg anders vergeleken met zijn voorgaande platen. Stuk donkerder ofzo, minder alleen bangers rondom soulsamples zoals vooral op Popular Demand het geval was. Een van m'n favoriete artiesten van na 2000.