Novembers Doom - The Pale Haunt Departure (2005)

Stemmige doom-metal, productioneel en songtechnisch nog niet zo krachtig als latere albums van de band, maar aan melancholische sfeer in ieder geval geen gebrek. De zangpartijen zijn soms wat aan de saaie kant, net als bepaalde gitaarriffs, die wel heel vaak herhaald worden. Qua dynamiek ook zeker niet perfect, maar de band zet hier wel op overtuigende wijze een lekker potje somberheid neer.

Inmiddels een (eerste) vinyl release op het Duitse Prophecy. Geloof zelfs met bonus tracks. Zeer onbekende band hier terwijl ze al heel wat jaartjes mee gaan. Zo'n beetje alles hier op cd en inmiddels ook wat op lp, zij het met 2 in aantal gruwelijk bescheiden. Doom zonder meer maar met dank aan de toetsen zit er meer in, iets sferisch. De zang afwisselend clean en grunts. Voor mij een perfecte combi want enkel grunts, nou ja dat is het toch niet helemaal voor mij. Lekker vet de gitaren meestal soms met lichtere akoestische accenten. Vette plaat van een eveneens vette band.