Mew - Frengers (2003)

Ho eens, ik heb nog niks gezegd, toch? Ik vatte gewoon de bespreking hier een beetje samen.

Ga ik doen. Ben nu bezig met luisteren.

Nou, het spijt me verschrikkelijk, maar dit is een beetje een koude douche na alle lovende reacties. Het enige wat me een beetje kan boeien is de adequate ritmesectie die nummers als 'Snow brigade' nog interessant maken. Verder is dit nogal triviale power-pop die volledig steunt op leuke melodietjes. De ballads zijn helemaal slaapverwekkend. En de lange afsluiter 'Comforting sounds' is een schoolvoorbeeld van 'over the top' bombastische toeters-en-bellenmuziek. De zang is bovendien ondermaats en ook nog eens vervelend hoog. Nee, ik kan helaas niet delen in de euforie rond dit album. 2/5

Ik verlaag en ook naar 4,5* vind een paar nummers toch niet goed genoeg om de 5* te halen, zoals "Behind the Drapes" en "Her voice is beyond her years"

Zaaalig toch?

Goed, deze plaat nog maar eens opgezet.

Am I Wry No is een goede opener met gitaarlijnen die in beginsel wel wat van Motorpsycho hebben, met bovendien een mooi slotstuk. De zang is even wennen (Paalhaas schreef er al over), maar is in dit nummer zeker niet irritant IMO. 4*

Van 156 vind ik het jammer dat het nummer halverwege een paar tempowisselingen doorvoert, terwijl het refreintje zo heerlijk klinkt. Wel wordt er weer een mooi einde aan gebreid: Don't You Love Goodbyes? 3,5*

Snow Brigade is het slot van het sterke openingstrio songs. Het refrein is weer heerlijk en dreun je de 2e keer al moeiteloos mee. 4*

Na die hele fijne opening is het jammer dat het 1e duet met de mij onbekende Jarrett zo saai is (hier kan ik het alleen maar met Paalhaas eens zijn). Symmetry is echt niets aan: 1*

Behind The Drapes is weer wat beter en spannender, maar mist de pit van de eerste songs, en is een beetje een tussendoortje. 2* dan maar.

De 2e team up met Jarrett is duidelijk beter dan de 1e, maar Her Voice Is Beyond Her Years kan niet verbloemen dat de aandacht na de laatste songs toch wel serieus is afgeleid. 2*.

Gelukkig is er dan Eight Flew Over, One Was Destroyed. Met zo'n titel kan het bijna niet fout gaan, en dit nummer vind ik mooi moody. De aandacht is er weer bij. 3*.

She Came Home For Christmas draait weer helemaal om het refrein, en heeft op 2:45 prachtige uithalen te bieden. Je moet er van houden, dat wel. 3*

Jahaa! She Spider brengt de gedrevenheid van de eerste 3 nummers weer helemaal terug. Goeie song! 4*.

En dan is het tijd voor slotstuk Comforting Sounds. Over the top bombastische toeters-en-bellenmuziek? Wellicht. Maar reken mij maar tot de liefhebbers van het genre dan . Wat een prachtig nummer, in elke uitvoering. 5*

Over Mew: 't heeft wel wat van Slut, of Kashmir wellicht, maar misschien is dat wel de Scandinavische connectie die ik in mijn hoofd maak (vandaar ook mijn link met Motorpsycho?). Van vaderlandse bodem zou je de emo-poppers van This Beautiful Mess kunnen noemen, al blijft het bij mij altijd behelpen met vergelijkingen. Anyway, een zeer aardige plaat waarvan het middenstuk echter zonder scrupules kan worden geskipt.

3*.

Ze komen echt niet naar Nederland, jammer is dat het blijft een beetje regionaal met Mew, bijzonder spijtig zou ze graag een keer Live zien.

Comforting sounds een over de top bombastische plaat, haha, als dit een feit is kun je 80 procent van alle klassiekertjes en zn bands ( Pink Floyd, Queen, Led Zeppelin enz enz) de prullebak in gooien.

Tja en wat is er mis met over de top of tegen de top muziek??? toch??

Ik laat Frengers voorlopig even met rust en concentreer me op glass handed kites, kijken wat dat brengt!!

Ik kan me aardig vinden in het stuk van otherfool. Het openingsnummer vind ik ook goed, erg goed zelfs, zeker door dat prachtige slotstuk. Het is een ultra gepassioneerd helder popnummer. Daarbij moet ik altijd denken aan het debuut van Novastar, dat met Wrong op eenzelfde magistrale wijze, met dezelfde ingrediënten, openknalt. De aandacht er een heel album bijhouden vind ik (door de wisselvalligheid die volgt) bij deze albums wat moeilijker.

Ik begin het ook steeds minder te waarderen. "Am I Wry? No!" "Snow Brigade" en "She Spider", en het stukje bij 3 min. van "Comforting Sounds" (das niet dat hardere stuk) blijf ik erg mooi vinden, maar de rest gaat echt achteruit.

Ik heb drie nummers geluisterd.....de eerste drie.....en tot nu toe vind ik het vreselijk. Ik begrijp voorlopig niet echt waar dat hoge gemiddelde vandaan komt. Misschien op een later tijdstip maar eens verder luisteren.

Het slotakkoord van "Comforting Sounds" vind ik persoonlijk een misser eerste klas. Wat een anticlimax! Ze bouwen laagje voor laagje een heerlijke geluidskathedraal op om die vervolgens heel banaal in elkaar te laten storten. Zonde!

Tsja, dit is natuurlijk een plaat die een beetje te lief is, en te gemakkelijk te verteren valt, om er een echt blijvertje van te maken.
Een soort van kauwgumballetje met fruitsmaak dat in het begin heel lekker is, maar hoe langer je erop kauwt, hoe meer smaak er verloren gaat. Typisch een cd die onderhevig is aan een momentopname. Nu staat hij nog op 4.5 bij mij maar als ik hier binnen enkele maanden, jaren een momentopname van moet maken denk ik dat ik hem veel lager ga waarderen.

@ The Scientist : ik zie trouwens dat die recessie bij jou al volop bezig is, van 5 naar 3.

Dat heeft niet alleen te maken met dat ie minder wordt. Ik ben al mijn albums naar beneden aan het bijstellen, zodat ik meer variatie in goede albums kan brengen. Waar een gewoon 'goed' album eerst 4* kreeg is dat nu nog 3. En "Frengers" stond op 4,5* en ging naar 4 omdat ik hem minder vond, en toen naar 3* door de herwaardering.

goede plaat dit! hoe is die nieuwe plaat eigenlijk in vergelijking tot deze?

Weergaloze plaat! Helemaal top! Voor de niet zo goede verstaander lijkt het allemaal kauwgumballenpop. Lekker houden zo. Ik snap niets van die PvdA/D66-cultuur: eerst heel hard roepen dat je het goed vindt, dan weer terugkrabbelen (van een 5 naar een 3). En dat binnen enkele dagen. Wellicht is het raadzaam zo'n plaat eerst eens op je te laten inwerken en dan een cijfer te geven. Maar dat is slechts een suggestie. Voor de mensen die hun oren wel gebruiken, hoef ik hier over Frengers niets meer toe te voegen. Een pareltje dus.

'Her Voice Is Beyond Her Ears' is natuurlijk met Stina Nordenstam. Zal t es eventjes corrigeren...

Justem!
Evenals Symmetry, als je het mij vraagt.
Zingt zij trouwens niet eveneens een aardig moppie mee op Stray Dogs van de Noorse sensatie Thomas Dybdahl?

Vergipsing. Op Symmetry zingt Nordenstam niet mee. Stem lijkt erop. Mijn excuses.

Een album met nummers zo roestvrij als een 16-delige stainless messenset van Tell-sell.
Gepantenteerde nummers als ''Comforting Sounds'' en ''Am I Wry? No'' portretteert een, in een te krappe ledere pantalon gehezen, Beegee als een harige bierdrinkende viking.
Vooral bij de clip ''156'' krijg ik vaak flashbacks naar jeugdidolen als Brom de kapitein van de berenboot en het eenzame zwarte kuikentje Calimero.

Al met al 4.0**

Post scriptum: Ze zijn 4 april te adoreren in de oude zaal van de Melkweg!

Ohh Ohh Ooo wat was het concert mooi!
Kippenvel gewoon!
Vooral de climax (comforting sounds) was van grote schoonheid!!

door de compilatie van de 2 albums die al eerder waren uitgebracht,enkel in eigen land (denemarken) vind ik dit echt wel een topalbum al moet k wel zeggen dat de nummer keuze voor mij persoonlijk nog beter gekozen kon worden zoals:coffee break(mooi nummer) and panda...!een best of van de 2 albums maakt het het een fantastisch album!waarom zijn ze dit toch niet blijven doen ,hun laatste and the Glass Handed Kites vind ik stukken minder ma kan miss later alle goede nummers verzamelen!een tijdje geleden had ik aan frengers ongetwijfeld een erg hoog cijfer gegeven-->nu een 3.5 ahja comforting sound is zoveel mooier op de lange versie......!!!!

Vandaag binnen gekregen...

Pfff, "Comforting Sounds" klinkt na 1 x al fantastisch!! Dat gebeurd niet vaak dat ik een nummer na 1 x luisteren helemaal top vind.

Een aantal jaren geleden was ik op zoek naar een liedje op internet en had ik bij het aanklikken toevallig "Comforting Sounds" van Mew meegenomen. Nooit van gehoord... Toch maar eens proberen... Meteen was ik betoverd en dat ben ik nog steeds!!! Wat een geweldige muziek!!!

Dat begin van "Am I Wry? No" is echt fantastisch. Een perfecte inleiding op dit mooie album.

Grappig trouwens dat het begin stukje van Comforting Sounds en dan doel ik op het gitaarstukje precies hetzelfde klinkt als het liedje Hotellounge van Deus.

Heel opvallend, het liedje heeft sowieso veel overeenkomsten vind ik.

Met het beginnetje ben ik het zeker eens, maar voor de rest vind ik de structuur toch wel behoorlijk afwijken. Allebei topnummers, dat hebben ze dan wel weer gemeen

Dat is meer dan een feit ja!

Prachtige plaat, mooie songstructuren en een prachtige stem.

5*

Frengers blijft leuk, maar Glass Handed Kites is toch een stuk beter..
Deze plaat skip ik altijd een beetje door, terwijl ik de opvolger vrijwel van begin tot eind kan afluisteren!