Pusha T - My Name Is My Name (2013)

En bij mij ook.

Tracks 1 -3 & 10 zijn geniaal. Geniale beats, lyrics en vooral 2 & 10 lijken instant classics. 3 is lekkerste Swizz beat sinds zijn werk met DMX en op de intro komt Pusha ontzettend hard. Zo begin je een album. 5 is ook ontzettend hard en rauw. Oldschool Clipse/Re-Up Gang. 9 heeft een fuckin vette beat, alleen zonde van 2 Chainz & Big Sean...maar boeien..die BEAT!! 4, 6 en 11 zijn ook stuk voor stuk ontzettend goede tracks. 4 is een typische Kanye track en bij 6 zet The Dream echt een heerlijk duister sfeertje neer en ik vind Pusha hier weer echt geniaal. Enige minpuntje is dat deze track wat minder hard klinkt, waardoor de agressieve sfeer van de eerste tracks in elkaar stort en pas bij track 9 weer terugkomt. 7 vind ik persoonlijk enige saaie nummer op de plaat. 8 had er ook niet opgehoeven (of als bonustrack), maar is wel een erg leuk nummer. Alleen verkeerd geplaatst. 12 is net als 5 weer een heerlijk typische Clipse track geproduceerd door de Neptunes.

Al met al geef ik het album 4 sterren. Met een iets andere track volgorde en het weglaten van No Regrets en Let Met Love You en die verwisselen met Blocka & Millions had ik 5 sterren gegeven.

Dit is de 5 sterren editie die ik op mijn Ipod gooi. Met No Regrets & Let Me Love You als 'bonustracks'.

1.King Push (3:02)
2.Numbers on the Board (2:43)
3.Sweet Serenade (3:39)
met Chris Brown
4. New God Flow (5:57)
met Kanye West & Ghostface Killah
5.Hold On (4:44)
met Rick Ross
6.40 Acres (4:40)
met The-Dream
7. Millions (5:06)
met Rick Ross
8.Who I Am (3:42)
met 2 Chainz en Big Sean
9. Blocka (3:34)
10.Nosetalgia (3:36)
met Kendrick Lamar
11.Pain (4:11)
met Future
12.Suicide (2:54)
met Ab-Liva
13.S.N.I.T.C.H. (4:02)
met Pharrell

Was nog niet zo bekend met Pusha T, maar dit album heeft mij positief verrast! Heerlijke producties, goede raps. Pusha heeft een dope stemgeluid om naar te luisteren. Jammer van de vele gastoptredens, had echter minder gemogen van mij. Aan de andere kant is de verse van Kendrick wel weer fenomenaal.

Al met al zeker één van de betere hip-hop albums van het jaar.

Prachtig (solo-)debuutalbum van Pusha T! Dit had ik niet zien aankomen na zijn laatste mixtape, Wrath of Caine.

De LP wordt al perfect afgetrapt met één van de nummers van vorig jaar, King Push. Deze track wordt gevolgd door het heerlijk minimalistische Numbers on the Board. Hierna kan de luisteraar nog verder genieten van Sweet Serenade en Hold On. Nee, deze nummers moeten eigenlijk niets onder doen voor de eerste twee.
Chris Brown hoor ik normaal gezien niet graag bezig, maar hier herken je zijn stem niet goed. Perfect dus!

Suicide is een tof nummer, niet veel mis mee. Dit doet me denken aan het Clipse-materiaal, vooral door de Pharrell-beat en de gastbijdrage van Ab-Liva. Aangezien ik geen fan ben van Clipse als duo doet Suicide me niet zoveel als de voorgaande nummers.

Vanaf 40 Acres klinkt het weer fantastisch. Ik zou het heel goed snappen dat er mensen zijn die No Regrets en Let Me Love You gewoon slecht vinden. Daar ben ik het dus niet mee eens! De heerlijk vrolijke banger die het eerstgenoemde nummer is en het laidbacke, Ma$e-achtige (ben niet eens fan van de man) Let Me Love You kunnen zich wat mij betreft uitermate goed meten met de eerste 4 tracks en 40 Acres.

Hierna volgt het dieptepunt, een ongelooflijk groot verschil met al de voorgaande nummers. Echt, wat voor een verschrikking is Who I Am. Pusha T doet zijn best nog wel, maar de kutbeat van Kanye (en DJ Mano) en de vreselijke gastbijdrages van 2 Chainz en Big Sean verpesten werkelijk alles.

Gelukkig wordt de slechte smaak van dat nummer vrijwel meteen weggespoeld met een nieuwe briljante track, Nosetalgia. Zowel King Push als Kendrick rappen erg sterk over deze toch wel minimalistische beat. Geen van de twee moet onder doen voor de andere. Beide heren hebben ook geweldige teksten geschreven voor dit nummer.

De laatste twee nummers zijn niet meer van hetzelfde niveau. Pain klinkt naar mijn mening gewoon niet zo goed. Het is niet zó slecht als Who I Am, maar toch.
S.N.I.T.C.H. klinkt daarentegen wel goed, maar niet zo fantastisch als het bulk van het album. Het door Pharrell verzonnen acroniem voor 'snitch' is wel briljant!

Buitengewoon jammer van Who I Am en Pain... zonder die nummers had dit voor mij sowieso één van de beste albums van de laatste paar jaren geweest.
Naar mijn mening is Pusha T raptechnisch en tekstueel één van de betere en interessantste rappers die je tegenwoordig in de mainstream hebt.

Laat King Push maar snel komen!