Nightwish - Showtime, Storytime (2013)

Wat een vuurwerk. Dat moet gezegd. Showtime, Storytime klapt er overheen als een scudraket tussen een stel astronautjes. Met veel enthousiasme werd op spetterende wijze Wacken platgespeeld en daar mogen we deelgenoot van zijn. En dan heb ik het nog niet een over de glorieuze entree van Hollands trots: Floor Jansen.

Want deze mevrouw steelt de show met haar innemende en krachtige stem. Of het nu het recente Storytime of publiekslieveling Ghost Love Score is, ze kan het gewoon allemaal. Theatraal waar het moet en poppy waar het kan. Precies wat Nightwish nodig heeft. Zeiken dat ze tijdens Amaranth een beetje verzuipt in de mix, zou niet eerlijk zijn. Voor de fan moet het allemaal niet stuk kunnen.

Zelf blijf ik wat peinzend achter met de ietwat teleurstellende setlist. She Is My Sin is het oudste nummer dat erop staat. Angels Fall First en Oceanborn bestaan niet meer in het hoofd van Tuomas Holopainen. Daar had ik graag nog iets van teruggehoord. Waar ik ook niet goed over uit kan is de voorgrondrol van de bassist met Pippi Langkousbaard: Marco Hietala. In zijn eigen band bewees hij weliswaar dat hij best kan zingen, maar de partijen die binnen Nightwish voor hem bedacht zijn, komen op mij nogal geforceerd over. Dat gebulder in Ghost River bijvoorbeeld was op plaat al fantasieloos, live is het net even erger. Kennelijk hoort dat bij de Nightwish van tegenwoordig. Ik heb me erbij neer te leggen.

Voor de rest niets dan lof voor deze tot in de puntjes verzorgde release. Ik kan niet wachten totdat de band met Floor de studio in duikt.

Nightwish´ eerste live-materiaal van betekenis sinds End of an Era.

Omdat dit de eerste release van Nightwish met Floor Jansen als zangeres is, gaat de aandacht logischerwijs grotendeels naar haar. Zij slaagt met vlag en wimpel! De enorme variatie die zij in haar stem weet te leggen (van opera (hoewel hier nauwelijks aanwezig) tot grunts) is echt ongelooflijk. ‘Ghost Love Score’ in deze uitvoering is een grote kandidaat voor beste Nightwishnummer ooit. Daarnaast is Floor ook nog eens een geweldige aanwezigheid op het podium: een betere frontvrouw kan Nightwish zich niet wensen. Ook ´bassist met Pippi Langkousbaard´ Hietala is goed bij stem (er zijn opnamen uit bijvoorbeeld 2008 waar hij een heel stuk slechter klinkt), maar of je zijn stem kunt hebben is natuurlijk weer wat anders. Ik verdraag hem in ieder geval goed.

Mijn kritiekpuntjes zijn eigenlijk louter op de setlist gericht. Zoals hierboven al opgemerkt: helemaal niets van Angels Fall First en Oceanborn. Van Wishmaster alleen She is my Sin en maar twee nummers van Dark Passion Play. Van Once en Century Child vooral nummers die ook al op End of an Era stonden (al moet ik toegeven dat ze met Floor weer heel anders klinken dan met Tarja). Veel Imaginaerum, maar dat is niet meer dan logisch. Verder zou ik, gezien de gelijkenis tussen Nemo en Amaranth, opteren voor slechts een van beide in de setlist (en dan bij voorkeur Nemo, omdat ik Floors stem minder geschikt vind voor Amaranth).

De tekortkomingen van de setlist doen natuurlijk niets af aan de geweldige uitvoeringen van de nummers die hier wel op staan, dus van mij krijgt Nightwish met Floor 4,5 sterren. Wat mij betreft mogen ze de studio zo snel mogelijk in.

Grappig, als je me 20 jaar geleden had verteld dat ik nog eens 4 sterren kwijt zou kunnen aan een Nightwish plaat had ik je voor gek verklaard. Destijds wel eens wat beluisterd met die vreselijk potsierlijke operazang erbij en toen besloten dat ik voor eens en altijd heel ver van dit genre vandaan ging blijven.

Toen ik een jaar terug wat meer tijd om handen had ben ik eigenlijk bij toeval op Youtube tegen wat nummers van dit concert aangelopen. Sinds een paar weken heb ik ook het hele concert een aantal keer bekeken/beluisterd en ik moet zeggen: Nightwish is gewoonweg een hele goede liveband. Geweldige podiumpresentatie (niet alleen van Floor Jansen, maar de hele band), strak spel en wat mij betreft een prima setlist. Ik ken het oeuvre van de band verder toch niet, dus heb ook geen last van ontbrekende essentiële nummers.

Moet wel zeggen dat de stijl die ik hier hoor op de laatste 2 studioplaten van Nightwish eigenlijk totaal niet uit de verf komt. Die klinken mij nogal stukgeproduceerd in de oren.

Een x-aantal jaar geleden kwam ik per toeval een nummer tegen van de band Nightwish. Het bleek om een live-registratie te gaan, en wel van dit album. Ik durf niet te zeggen welk nummer dat toen precies was, maar ik meen me te herinneren dat het om Ghost Love Score gaat. Tevens is dat nummer m'n favoriete Nightwish nummer, zowel om de hierboven genoemde reden als om het feit dat het werkelijk een briljante compositie is. Het mag dan geen verrassing heten dat dat mijn favoriete nummer van deze schijf is.

Linksom of rechtsom; dit is een heel puik live-optreden van de band. Het leuke is dus dat al deze songs zich een weg richting mijn geheugen hebben gebaand middels een live registratie. Wanneer ik dus een regulier album van Nightwish draai (wat ik eigenlijk nooit doe), dan moet ik altijd even switchen tussen deze live-registraties en de albumversies.

Het knappe van dit album vind ik dat Nightwish de subtiliteiten en complexiteiten van de studio-versies live ook goed weten te vertolken. De songs klinken niet als een halfbewerkt, geknipt en in elkaar geflanst stukje tape, maar gewoon als hoe ze ook op de reguliere albums staan (dat kan ook best te maken hebben met het feit dat de band studio-effecten live gebruikt, maar dat weet ik niet). Daarnaast is dit album productioneel ook tiptop in orde. Het is overigens aan te bevelen om niet alleen de muziek te luisteren, maar ook de DVD / YouTube-film te bekijken. Het concert is namelijk prachtig gefilmd en de band heeft een echte 'stage-presence'.

Kort na mijn kennismaking met Nightwish (dit moet de tweede klas zijn geweest, dus dat is al een tijdje geleden) kregen we een nieuwe docent voor economie. Hij bleek een enorm fan van Nightwish te zijn, en vond het dus des te leuker dat ik bekend was met de band die hem zo dierbaar was. Zo moet ik bij dit live-album altijd terugdenken aan die tijd van mijn schoolloopbaan / leven. Ik moet wel eerlijk bekennen Nightwish een beetje ontgroeid te zijn, maar destijds maakte deze band toch een behoorlijke indruk op me. Daarom toch een mooie 4.5*, want dat gun ik dit album wel.

Ohja, had ik al gezegd dat Floor Jansen wel aardig kan zingen? Bij deze.

4.5*