Dio - Killing the Dragon (2002)

Erg goede plaat, heb nu tot & met Push gedraait en vind hem nog erg goed ik geef 4*

Behoorlijk solide plaat en stukken beter dan Magica of Angry Machines. Met name de titeltrack is "klassieke" Dio.

Geef mij maar "Magica" boven dit album. Hier doet Dio precies dat hij denkt te moeten doen, maar dat hoeft in ieder geval niet van mij...

Inderdaad, naar mijn mening is Magica ook beter, maar toch beluister ik deze cd nu en dan met plezier. Vooral Killing the Dragon, ALong comes a Spider en Push vind ik gaaf. Het riff van Rock & Roll is wel erg gejat van Jimmy Page

zekker wel een goed album,
ik geef een 4

Vond de voorganger Magica zeker niet slecht.. maar dit album is nog wel een stukje beter! klassieke dio in een nieuw jasje.. ze komen erg dicht in de buurt van het Holy Diver album! heerlijk om die gitaar loopjes tehoren samen met sterke teksten en een Ronnie James Dio in topvorm! jaa ben erg te spreken over dit album
Killing the dragon is een aardige inkopper.. Along comes a spider behoord tot 1 van mijn dio favorieten! en vind ik ook samen met Push de beste nummers op dit album.
Scream/Better in the dark/Before the fall/Cold Feet/ en het spraakmakende nummer Throw away children.. wat pas goed wordt na meerdere luisterbeurten..
Ook Rock & roll was een goed nummer.. maar is ook een beetje langdradig op het einde.. wat het nummer na meerdere keren luisteren soms een beetje saai maakt..
Ook Guilty deed niet zoveel met me.. maar is ook geen erg nummer om te horen !
Kortom het beste dio album van de laatste jaren! en ook een top10 plaats waardig.. Dio is nog lang niet uitgeblust!

Bovengaande berichten zorgen ervoor dat ik deze toch maar eens op moet duiken. Magica vind ik ok en Holy diver is top.

Zeer goede plaat van Dio. Het openings en titel nummer is wat mij betreft gewoon een heerlijke Dio classic. Ook Push en Along comes a Spider zijn gave rockers. Maar inderdaad die riff van Rock & Roll komt wel erg bekend voor...

Top-album!,top-band|,top-zanger!,van de phoenix-,'dio,die holy''evil,is met de juiste ervaringen,veelzijdige creativiteit aan smakelijke teksten,de transpirante energie nastreeft en met dit smakelijke'shoot me to the moon,het uiterst sublieme gitaar-werk van,Doug aldrich op killing the dragon ,faam maakt.

Dat dio',altijd erg in zijn belevenissen van mystieke/sages/horror-verhalen,op tovenaars,insiminatie-gedrochten,alchemisten,en draken, heeft geteerd/ gezongen is deze draak niet kapot te krijgen,een draak van een album.

Geflambeerd gitaar-werk,de centale rol,van aldrich,prachtig geaccentueerd wordt(en veel overeen komsten heeft met,vivian campbell),gaat DIO, door waar,black sabbath,op heaven&hell,mob rules),was doodgebloed en rainbow niets meer meer was,dio is BACK|||

De geklutste monsters,no confessions...op along cames a'spider,hemelse riffs,push(ook prachtige shoot-video,dio meets the devil'himselves),en dan de tijd om het monster te doden,scream(je bloedende hart),
Rock&roll,doet mij erg denken aan:het album,intermission-we will rock,ondanks veel van dezelfde riffs toch erg smakelijk),aldrich is meer dan krediet-waardig en een duidelijk assemblage dat draagt/kleeft- ...monsters blijven altijd,..,rock&roll me...

Nu ik zo alle Dio platen weer eens aan het beluisteren ben kwam ik ook deze tegen. Het is een degelijke plaat met een ijzersterke start maar tamelijk zwak vervolg. De eerste drie songs en ook Throw Away the children vond ik echt geweldig maar de rest is nogal gemiddeld en met Guilty staat er zelfs een regelrechte misser op dit album. Neemt echter niet weg dat Dio's strot geweldig klinkt maar in alle eerlijkheid moet gezegd dat dit niet zijn beste werk is. Voor de liefhebbers is dit natuurlijk wel verplichte kost.

Deze liefhebber heeft dit album nog steeds niet.
Wel ben ik inmiddels gezwicht voor de mooie opvolger

Die draait nu volop zijn rondjes in mijn cd speler.
Recensie volgt later.

Dio blijft zeer herkenbaar. Hoewel het album vele jaren na Holy Diver uitkwam, liggen de beide werkstukken toch best dicht op elkaar. De vertrouwde hardrocksound is eigenlijk tijdloos..... en Dio's stem is de slagroom op de taart. Het is allemaal natuurlijk wel erg voorspelbaar (vooral tekstueel), maar nummers als Killing The Dragon, Scream en Rock 'n Roll zijn gewoon prima hardrock songs.

Dit album heb ik min of meer blind gekocht na het lezen van een positieve recensie. Dat was meteen een goede les voor mij: geloof nooit een recensent en ga eerst zelf luisteren.

Na Magica is dit album voor mij namelijk een flinke stap terug. Weliswaar doet het geluid van Killing the Dragon denken aan het vorige album, het songmateriaal is veel zwakker. Er spreekt weinig kracht of overtuiging uit de nummers, en tot overmaat van ramp komt er na een van Led Zeppelin gejatte riff in Rock & Roll (en nog wel zo’n beetje Zeppelin’s bekendste riff) ook nog een kinderkoor voorbij in Throw Away Children.
Is er dan niks positiefs te melden? Jawel: het titelnummer is erg sterk, en zou niet mogen ontbreken op welke Dioverzamelaar dan ook. Helaas begint het album met dit nummer, en zakt daarna als een plumppudding in elkaar. De laatste 2 nummers, Before the Fall en Cold Feet zijn Dio-onwaardig.

Qua geluid luistert dit album wel lekker weg, en er zit een mooie hoes om de cd, maar qua inhoud stelt het allemaal niet zo heel veel voor. Als de cd is afgelopen, kan ik me meestal niet goed meer herinneren wat ik nou eigenlijk geluisterd heb.

Een hele magere voldoende: 3.0*

Ik kan me vinden in je mening over dit album Wizard.

Maar "Throw Away Children" vind ik dan wel weer goed. En een kinderkoortje had Dio ook op "All the Fools Sailed Away" (niet dat het daarom wel per se goed is natuurlijk). Het nummer is dacht ik geschreven voor het Children of the Night project (al jarenlang ondersteund door Dio rond de tijd van dit album), als een soort tweede "Stars". Maar men vond het te negatief van tekst en het is niet gebruikt en het kwam uiteindelijk dan maar op dit album. Tja realistisch zijn in teksten is Dio haast nooit in dank afgenomen, maar verdomd wat raakt het me wel, net als op het vergruisde album "Angry Machines". Als de man boos was en teleurgesteld, maakte hij de beste muziek is mijn mening, wat die teleurstelling ook was (Sabbath split voor de tweede keer, de wereld die steeds harder wordt etc).

Erg goede plaat, ik vind de kwaliteit v/d nummers hier in zijn algemeenheid hoger dan die van Magica. Zeker een van de betere Dio platen uit zijn latere periode.

Mijn god.....wat is "Rock & Roll" een knaller, net zo'n keer of 10 achter elkaar geluisterd......RIP Ronnie

Inderdaad een dijk van een song. Ik heb dit album vandaag toch maar aangeschaft en het is duidelijk een van de betere Dio's.

Wat me opvalt is dat zijn albums amper verkrijgbaar zijn. Sommige in het geheel niet (meer), andere enkel in zo'n goedkoop '2 albums op 1'. Ik vind het altijd vreselijk als men met allerlei releases munt wil slaan uit de dood van een artiest, maar op deze manier een doodse stilte na het overleden van zo'n groot zanger voelt toch ook vies. Alle albums gewoon verkrijgbaar zou toch het minste eerbetoon kunnen zijn.

Bij Media Markt zag ik dan juist weer wat meer Dio albums sinds zijn overlijden. Maar ik de meeste andere winkels is het inderdaad karig.
Het zou me niet verbazen als er wat re-masters komen binnenkort, niet dat ik daar zo kapot van ben, maar het zou wel recht doen aan Dio's oeuvre.

Ja, maar 't is dan de vraag welke. De eerste twee bijvoorbeeld zijn altijd nog wel te vinden. Maar klik hier eens op 'koop dit album vanaf' en je krijgt zo'n vreselijk ding waar men ook nog Magica bij op heeft gegooid. Origineel artwork? Niet belangrijk meneer.

Maar ik heb gelukkig nog een tweedehands gevonden.

Die 2 op 1 packages van Dio zag ik ook liggen bij Plato. Liefdeloze producten. Zo helpt de platenindustrie zichzelf wel om zeep ja.

Bij Play zijn de meeste toch nog wel te koop ?

Dio probeert hier terug te gaan naar de jaren 80. En ja hoor, het lukt hem, het gemiddelde is bijna 4 sterren op musicmeter, wat ik echt niet had gedacht. Persoonlijk vind ik het een vrij zwak en voorspelbaar album. Er staan wel enkele hele vette nummers op. Hoogtepunten: Throw Away the Children en Killing The Dragon. Dieptepunten: Before The Fall en Coldfeet (beiden echt geen bal aan). Verder staan er nog een hoop nummers op die niet heel slecht zijn, maar ook niet echt heel goed, zoals Guilty, Push en Better In The Dark. Along Comes A Spider is wel vet, maar had vetter kunnen zijn als Dio een betere drummer had dan Simon Wright. Scream is ook echt vet. Rock & Roll heeft ook wel wat.

Over de drummer gesproken, ik vind het drumwerk zeer matig. Zeker bij de snellere nummers, dan heeft Simon gewoon geen creativiteit ofzo. Misschien dat het dan al zo snel gaat dat hij er niks meer van kan maken dat hij nu doet. Maar al gooit hij het gewoon soms wat meer open, dan ben ik al een stuk blijer. Hij hoeft van mij echt geen hele moeilijke fills en breaks te doen, maar begeleid het nummer op zijn minst goed! Dit geldt vooral voor de uptempo nummers.

Mmm. Ik heb die van Magica & Killing the Dragon. Ze hebben fraai nieuw artwork gemaakt, waarbij ze gebruik maken van bijvoorbeeld de draak van Killing the Dragon. En er zit een boekje met toelichting bij. Zo liefdeloos is deze editie dus niet.

Tja, ik vind dat soort packages dus vreselijk. En waarom is het originele artwork dan verbannen? Had dit labeltje daar geen rechten op?

Ik vraag mij de authenticiteit van het product ernstig af.

Hier is die hoes te zien. Met wat digitaal gepruts een mengelmoes van het oorspronkelijke artwork van beide albums gemaakt. Vreselijk. Boycotten, zo'n bagger.

Vind dat wel een toepasselijke hoes eigenlijk hoor: een beetje Magica in de ene hoek, een beetje Killing de Dragon in de andere, maar uiteindelijk draait het toch allemaal om de centen.

En die centen staan dan ook mooi tussen Magica en Killing the Dragon in: eerlijk kan niet!
Achterop staat trouwens een fraai kasteel en binnenin loopt het artwork van de voorkant door. In het boekje staat een afbeelding van de kop en de bek van de vuurspuwende draak.

Overigens vind ik dit keer dat jullie wat overdrijven Edwynn en Kronos. Om eerlijk te zijn vind ik dit samengestelde artwork minstens net zo mooi als het originele (wat wel leuk gebruikt wordt) en zie je zo ook dat het label zich er niet gemakkelijk vanaf maakt. Meestal zijn het juist 2 kleine afbeeldingen van de originele hoezen met daarbij heel groot 2CD op de hoes. Dat is pas echt lelijk. En er zit dan ook geen boekje bij.

Ik zit toevallig net naar de Magica CD te luisteren en dat is toch echt de geremasterde versie van dit album. Fantastisch geluid. Dat ook nog!

Ja dat is ook lelijk en verfoeilijk imo.

Men had ook op de voorzijde van het booklet de ene cover kunnen afbeelden en op de achterzijde de andere. Zoals Power And Pain en Ticket To Mayhem van Whiplash bijvoorbeeld.

Zelf vind ik het erg belangrijk dat ik een album in de meest oorspronkelijke vorm in mijn handen kan hebben. Zeker het oorspronkelijke artwork dient, als het aan mij zou liggen, te allen tijde behouden te blijven.
Anders zie ik geen meerwaarde op een gebrand cd'tje.

Wat ik net zie, is dat zowel Magica als Killing The Dragon out of print zijn en dat deze prutsers bij Recall Records ze enkel op deze manier uitbrengen. Andere Spitfire titels zoals die van Alice Cooper moesten er ook aan geloven, zo begrijp ik.
Om van de muziek te genieten kun je dus niet om deze rommel heen.

Ja, ik vind zoiets jammer.

Of je moet het geluk hebben nog een exemplaar te vinden, een geluk dat ik met Killing the Dragon had.