Boston - Life, Love & Hope (2013)
mijn stem
34 stemmen
Verenigde Staten
Rock
Label: Frontiers
-
Heaven on Earth (3:37)
-
Didn't Mean to Fall in Love [Remastered Version] (5:13)
-
Last Day of School (2:02)
-
Sail Away (3:42)
-
Life, Love & Hope (3:57)
-
If You Were in Love (4:10)
-
Someday (3:44)
-
Love Got Away (4:28)
-
Someone (2.0) (4:00)
-
You Gave Up on Love (2.0) (4:07)
-
Te Quiero Mia * (3:38)
-
The Way You Look Tonight (3:52)
-
O Canada * (1:28)
toon 2 bonustracks
totale tijdsduur:
42:52
(47:58)
0
geplaatst: 7 december 2013, 05:57 uur
Het is niet voor niks dat Frontiers op Youtube de mogelijk om reacties te plaatsten heeft uitgeschakeld bij de officiële videos.
0
geplaatst: 7 december 2013, 08:20 uur
Guitars & Wings schreef:
Maar als ik de commentaren hier zo lees, is de cd al veroordeeld voordat ie uit is.
Verder wordt er eigenlijk bij deze cd totaal niks zinnigs gezegd.
(quote)
Maar als ik de commentaren hier zo lees, is de cd al veroordeeld voordat ie uit is.
Verder wordt er eigenlijk bij deze cd totaal niks zinnigs gezegd.
Dat wordt dan uitkijken naar het zinnige commentaar wat jij wel gaat geven op dit album. Ben benieuwd.
0
Guitars & Wings
geplaatst: 7 december 2013, 09:58 uur
Broem schreef:
Dat wordt dan uitkijken naar het zinnige commentaar wat jij wel gaat geven op dit album. Ben benieuwd.
(quote)
Dat wordt dan uitkijken naar het zinnige commentaar wat jij wel gaat geven op dit album. Ben benieuwd.
Broem, aan jou de eer. Als ik je commentaren op MM zo lees ben je vooral de koning van de" twee woord zinnetjes". Totaal geen toegevoegde waarde. Dus laat het nu de eerste keer zijn.
0
Guitars & Wings
geplaatst: 7 december 2013, 10:02 uur
Von Helsing schreef:
Het is niet voor niks dat Frontiers op Youtube de mogelijk om reacties te plaatsten heeft uitgeschakeld bij de officiële videos.
Het is niet voor niks dat Frontiers op Youtube de mogelijk om reacties te plaatsten heeft uitgeschakeld bij de officiële videos.
Commentaren op youtube zijn vrijwel identiek als hier.
0
geplaatst: 7 december 2013, 10:20 uur
Oké zomaar een prikkelende post van @ Guitar & Wings. Volgens mij heb ik in iets meer dan 2 zinnetjes haarfijn weergegeven wat ik van dit album vind. Dat vind ik voldoende. De toegevoegde waarde van posts bepaal jij idd zelf. Volgens mij geldt dat voor elke MuMe user. Terug naar het album, laat lezen wat jouw mening is. Iemand met Frank Marino in zijn top 10 heeft er toch wel wat verstand van!
0
Ozric Spacefolk
geplaatst: 7 december 2013, 11:43 uur
Wow. Ik wilde niets beginnen, hier hoor.
Overigens ken ik het label Frontiers erg goed, en koop ik veel van hun.
Maar muziek is duur, dus ik denk dat ik deze oversla, gezien de score.
En daar zijn scores toch voor? Om te zien of een plaat tegen- of meevalt?
Verder vind ik korte stukjes vaak prettiger dan hele lappen tekst.
Overigens ken ik het label Frontiers erg goed, en koop ik veel van hun.
Maar muziek is duur, dus ik denk dat ik deze oversla, gezien de score.
En daar zijn scores toch voor? Om te zien of een plaat tegen- of meevalt?
Verder vind ik korte stukjes vaak prettiger dan hele lappen tekst.
0
geplaatst: 7 december 2013, 12:13 uur
Don"t Look Back but Live your Life with Love and Hope 
THE 2 word sentence king...
THE 2 word sentence king...
0
geplaatst: 7 december 2013, 12:28 uur
Broem schreef:
Oké zomaar een prikkelende post van @ Guitar & Wings. Volgens mij heb ik in iets meer dan 2 zinnetjes haarfijn weergegeven wat ik van dit album vind. Dat vind ik voldoende. De toegevoegde waarde van posts bepaal jij idd zelf. Volgens mij geldt dat voor elke MuMe user. Terug naar het album, laat lezen wat jouw mening is. Iemand met Frank Marino in zijn top 10 heeft er toch wel wat verstand van!
Oké zomaar een prikkelende post van @ Guitar & Wings. Volgens mij heb ik in iets meer dan 2 zinnetjes haarfijn weergegeven wat ik van dit album vind. Dat vind ik voldoende. De toegevoegde waarde van posts bepaal jij idd zelf. Volgens mij geldt dat voor elke MuMe user. Terug naar het album, laat lezen wat jouw mening is. Iemand met Frank Marino in zijn top 10 heeft er toch wel wat verstand van!
Daar noem je me toch effe een GITAAR GIGANT!!!! Ik zit met smart te wachten op nieuw werk van hem. Heb alles van hem
0
geplaatst: 7 december 2013, 14:59 uur
Even terugkomend op een ander commentaar. Frontiers schiet waarschijnlijk niet mis met het uitbrengen van deze plaat. Vergeet niet dat Boston - kwaliteit of geen kwaliteit - in de VS een heel grote naam heeft. Zelfs op tegenvallende cijfers kunnen andere bands jaloers zijn.
0
Ozric Spacefolk
geplaatst: 7 december 2013, 15:01 uur
Het is toch een hoop geld dat je er in steekt, als label.
Als het een succes verdien je eraan, en is het een flop, dan verlies je eraan.
Dat is de hele business. Er zijn labels kapot gegaan, puur omdat hun acts niet verkochten, of omdat goede acts werden weggekocht.
Ik denk niet dat Frontiers hieraan kapot gaat, maar ze zullen vast balen, dat Boston niet de impact maakt, die ze waarschijnlijk hoopten.
Als het een succes verdien je eraan, en is het een flop, dan verlies je eraan.
Dat is de hele business. Er zijn labels kapot gegaan, puur omdat hun acts niet verkochten, of omdat goede acts werden weggekocht.
Ik denk niet dat Frontiers hieraan kapot gaat, maar ze zullen vast balen, dat Boston niet de impact maakt, die ze waarschijnlijk hoopten.
0
geplaatst: 8 december 2013, 16:18 uur
Even voor de duidelijkheid: Boston = Tom Scholz
Ik ben dol op Boston maar ik haat drumcomputers. Dit is een typische Boston plaat met het zeer bekende gitaargeluid. Helaas niet allemaal nieuwe songs maar ook een 3-tal tracks die opnieuw zijn opgenomen. Echt heel slecht vind ik deze plaat niet. Het niveau van de eerste 2 (of 3) Boston platen wordt al heel lang niet meer gehaald. Een echte knaller is het dus ook niet. Misschien eerst een flink aantal luisterbeurten maar voor nu 3 punten.
Ik ben dol op Boston maar ik haat drumcomputers. Dit is een typische Boston plaat met het zeer bekende gitaargeluid. Helaas niet allemaal nieuwe songs maar ook een 3-tal tracks die opnieuw zijn opgenomen. Echt heel slecht vind ik deze plaat niet. Het niveau van de eerste 2 (of 3) Boston platen wordt al heel lang niet meer gehaald. Een echte knaller is het dus ook niet. Misschien eerst een flink aantal luisterbeurten maar voor nu 3 punten.
0
geplaatst: 8 december 2013, 16:42 uur
Running On Empty schreef:
Even voor de duidelijkheid: Boston = Tom Scholz
Ik ben dol op Boston maar ik haat drumcomputers. Dit is een typische Boston plaat met het zeer bekende gitaargeluid. Helaas niet allemaal nieuwe songs maar ook een 3-tal tracks die opnieuw zijn opgenomen. Echt heel slecht vind ik deze plaat niet. Het niveau van de eerste 2 (of 3) Boston platen wordt al heel lang niet meer gehaald. Een echte knaller is het dus ook niet. Misschien eerst een flink aantal luisterbeurten maar voor nu 3 punten.
Even voor de duidelijkheid: Boston = Tom Scholz
Ik ben dol op Boston maar ik haat drumcomputers. Dit is een typische Boston plaat met het zeer bekende gitaargeluid. Helaas niet allemaal nieuwe songs maar ook een 3-tal tracks die opnieuw zijn opgenomen. Echt heel slecht vind ik deze plaat niet. Het niveau van de eerste 2 (of 3) Boston platen wordt al heel lang niet meer gehaald. Een echte knaller is het dus ook niet. Misschien eerst een flink aantal luisterbeurten maar voor nu 3 punten.
Boston = Tom Scholz met zang van Brad Delp (RIP) Op dit album probeert Tom dacht ik zelf ook wat nummers te zingen
0
Guitars & Wings
geplaatst: 10 december 2013, 16:55 uur
Ik was inderdaad wat geïrriteerd, maar goed komt ie dan:
Ten eerste denk ik ook dat boston meer een solo project is van Tom Scholtz dan dat het nog een band is. Verder is hij een controlfreak en een studio nerd. Deze cd is onder "microscoop gemaakt". Ik denk dat Scholtz 90% van de cd eerst zelf maakt en de rest met hulp van anderen.Gevolg is dat deze cd wat dynamiek, bezieling en een bandgevoel mist. Ook de aanwezigheid van een drumcomputer help niet echt.
De gitaren zijn als vanouds goed uitgewerkt en waarschijnlijk meerdere lagen over elkaar opgenomen. De sounds is dus uitermate gelickt.
Kortgezegd: een cd zonder pieken en dalen. Het is degelijkheid troef.
Goede tracks: heaven & earth /last days../ Life,love & hope/ Someday/ Someone/ You gave up on love/ the way you look tonight/
Wat me verder opvalt zijn de vele tracks met Brad Delp, ondanks dat hij toch al een paar jaar dood is.
Ik zou 'm een 7,7 geven, maar moest hem wel een paar keer draaien om te kunnen waarderen
Ten eerste denk ik ook dat boston meer een solo project is van Tom Scholtz dan dat het nog een band is. Verder is hij een controlfreak en een studio nerd. Deze cd is onder "microscoop gemaakt". Ik denk dat Scholtz 90% van de cd eerst zelf maakt en de rest met hulp van anderen.Gevolg is dat deze cd wat dynamiek, bezieling en een bandgevoel mist. Ook de aanwezigheid van een drumcomputer help niet echt.
De gitaren zijn als vanouds goed uitgewerkt en waarschijnlijk meerdere lagen over elkaar opgenomen. De sounds is dus uitermate gelickt.
Kortgezegd: een cd zonder pieken en dalen. Het is degelijkheid troef.
Goede tracks: heaven & earth /last days../ Life,love & hope/ Someday/ Someone/ You gave up on love/ the way you look tonight/
Wat me verder opvalt zijn de vele tracks met Brad Delp, ondanks dat hij toch al een paar jaar dood is.
Ik zou 'm een 7,7 geven, maar moest hem wel een paar keer draaien om te kunnen waarderen
0
geplaatst: 10 december 2013, 17:38 uur
Ik heb begrepen dat Scholtz meestal uitgebreid de tijd neemt voor het maken van een album. Daar schijnt wel eens jaren over heen te gaan. Wellicht daarom ook de tracks met de betreurde Delp.
Zomaar een gedachten hoor......Ben verder geen kenner.....Ook geen uitgesproken liefhebber trouwens.
Zomaar een gedachten hoor......Ben verder geen kenner.....Ook geen uitgesproken liefhebber trouwens.
0
geplaatst: 10 december 2013, 17:59 uur
Guitars & Wings schreef:
Ik was inderdaad wat geïrriteerd, maar goed komt ie dan:
Ten eerste denk ik ook dat boston meer een solo project is van Tom Scholtz dan dat het nog een band is. Verder is hij een controlfreak en een studio nerd. Deze cd is onder "microscoop gemaakt". Ik denk dat Scholtz 90% van de cd eerst zelf maakt en de rest met hulp van anderen.Gevolg is dat deze cd wat dynamiek, bezieling en een bandgevoel mist. Ook de aanwezigheid van een drumcomputer help niet echt.
De gitaren zijn als vanouds goed uitgewerkt en waarschijnlijk meerdere lagen over elkaar opgenomen. De sounds is dus uitermate gelickt.
Kortgezegd: een cd zonder pieken en dalen. Het is degelijkheid troef.
Goede tracks: heaven & earth /last days../ Life,love & hope/ Someday/ Someone/ You gave up on love/ the way you look tonight/
Wat me verder opvalt zijn de vele tracks met Brad Delp, ondanks dat hij toch al een paar jaar dood is.
Ik zou 'm een 7,7 geven, maar moest hem wel een paar keer draaien om te kunnen waarderen
Ik was inderdaad wat geïrriteerd, maar goed komt ie dan:
Ten eerste denk ik ook dat boston meer een solo project is van Tom Scholtz dan dat het nog een band is. Verder is hij een controlfreak en een studio nerd. Deze cd is onder "microscoop gemaakt". Ik denk dat Scholtz 90% van de cd eerst zelf maakt en de rest met hulp van anderen.Gevolg is dat deze cd wat dynamiek, bezieling en een bandgevoel mist. Ook de aanwezigheid van een drumcomputer help niet echt.
De gitaren zijn als vanouds goed uitgewerkt en waarschijnlijk meerdere lagen over elkaar opgenomen. De sounds is dus uitermate gelickt.
Kortgezegd: een cd zonder pieken en dalen. Het is degelijkheid troef.
Goede tracks: heaven & earth /last days../ Life,love & hope/ Someday/ Someone/ You gave up on love/ the way you look tonight/
Wat me verder opvalt zijn de vele tracks met Brad Delp, ondanks dat hij toch al een paar jaar dood is.
Ik zou 'm een 7,7 geven, maar moest hem wel een paar keer draaien om te kunnen waarderen
Nou zeg, lees ik daar een voorzichtig excuus!!! Nu nog een score op de 5 punts (*) schaal en we kennen de waardering voor dit album. Ondanks (of mss zelfs dankzij) de gememoreerde gelaagdheid is het album absoluut niet coherent. Dat is zeker te wijten aan het gemis van bezieling, bandgevoel en dynamiek. Daar heb je zeker een punt. Bedankt
0
geplaatst: 15 december 2013, 17:50 uur
Ik moet heer eerlijk bekennen dat ik niet alles van Boston ken. Enkel de eerste twee albums ken ik best goed en daarmee vergeleken voelt deze nieuwe plaat toch een beetje als een klap in het gezicht.
De plaat begint best tof met "Heaven on Earth". In dit nummer is nog best sterk gitaarwerk te horen van Scholz en de zang klinkt ook best mooi. Wat alleen wel gelijk opvalt is de productie. Over het algemeen ben ik zeer te spreken over de producties van Frontiers records, maar bij deze plaat klinkt de productie wat plat en dat is voor het eerst dat ik dat vind van een plaat van dit label...
Waar deze plaat vooral mee kampt is dat het allemaal niet goed bij elkaar lijkt te passen. De kale drumcomputer staat in een schril contrast met het redelijk warme keyboard geluid. Jammer dat de plaat niet enorm veel gitaarwerk bevat, want dit komt nog het helderste uit de speakers knallen, zoals dus bij het openingsnummer.
De zang is nog één van de aspecten waar ik het meest over te spreken ben. Neem nou het nostalgisch klinkende "Didn't Mean to Fall in Love" en het mooi gezongen "You Gave Up on Love".
Over het algemeen is de plaat helaas wat teleurstellend. Het klinkt teveel als een samenraapsel en de productie doet haast denken alsof dit nog gewoon demo's zijn in plaats van echt goed afgemaakte nummers. Zoals de titel al zegt moeten we niet teveel terugkijken, maar de tijden van Don't Look Back lijken ver achter ons met deze vreemde versie van Boston...
De plaat begint best tof met "Heaven on Earth". In dit nummer is nog best sterk gitaarwerk te horen van Scholz en de zang klinkt ook best mooi. Wat alleen wel gelijk opvalt is de productie. Over het algemeen ben ik zeer te spreken over de producties van Frontiers records, maar bij deze plaat klinkt de productie wat plat en dat is voor het eerst dat ik dat vind van een plaat van dit label...
Waar deze plaat vooral mee kampt is dat het allemaal niet goed bij elkaar lijkt te passen. De kale drumcomputer staat in een schril contrast met het redelijk warme keyboard geluid. Jammer dat de plaat niet enorm veel gitaarwerk bevat, want dit komt nog het helderste uit de speakers knallen, zoals dus bij het openingsnummer.
De zang is nog één van de aspecten waar ik het meest over te spreken ben. Neem nou het nostalgisch klinkende "Didn't Mean to Fall in Love" en het mooi gezongen "You Gave Up on Love".
Over het algemeen is de plaat helaas wat teleurstellend. Het klinkt teveel als een samenraapsel en de productie doet haast denken alsof dit nog gewoon demo's zijn in plaats van echt goed afgemaakte nummers. Zoals de titel al zegt moeten we niet teveel terugkijken, maar de tijden van Don't Look Back lijken ver achter ons met deze vreemde versie van Boston...
0
geplaatst: 15 december 2013, 17:52 uur
Metalhead99 schreef:
Ik moet heer eerlijk bekennen dat ik niet alles van Boston ken. Enkel de eerste twee albums ken ik best goed en daarmee vergeleken voelt deze nieuwe plaat toch een beetje als een klap in het gezicht.
De plaat begint best tof met "Don't Look Back". In dit nummer is nog best sterk gitaarwerk te horen van Scholz en de zang klinkt ook best mooi. Wat alleen wel gelijk opvalt is de productie. Over het algemeen ben ik zeer te spreken over de producties van Frontiers records, maar bij deze plaat klinkt de productie wat plat en dat is voor het eerst dat ik dat vind van een plaat van dit label...
Waar deze plaat vooral mee kampt is dat het allemaal niet goed bij elkaar lijkt te passen. De kale drumcomputer staat in een schril contrast met het redelijk warme keyboard geluid. Jammer dat de plaat niet enorm veel gitaarwerk bevat, want dit komt nog het helderste uit de speakers knallen, zoals dus bij het openingsnummer.
De zang is nog één van de aspecten waar ik het meest over te spreken ben. Neem nou het nostalgisch klinkende "Didn't Mean to Fall in Love" en het mooi gezongen "You Gave Up on Love".
Over het algemeen is de plaat helaas wat teleurstellend. Het klinkt teveel als een samenraapsel en de productie doet haast denken alsof dit nog gewoon demo's zijn in plaats van echt goed afgemaakte nummers. Zoals de titel al zegt moeten we niet teveel terugkijken, maar de tijden van Don't Look Back lijken ver achter ons met deze vreemde versie van Boston...
Ik moet heer eerlijk bekennen dat ik niet alles van Boston ken. Enkel de eerste twee albums ken ik best goed en daarmee vergeleken voelt deze nieuwe plaat toch een beetje als een klap in het gezicht.
De plaat begint best tof met "Don't Look Back". In dit nummer is nog best sterk gitaarwerk te horen van Scholz en de zang klinkt ook best mooi. Wat alleen wel gelijk opvalt is de productie. Over het algemeen ben ik zeer te spreken over de producties van Frontiers records, maar bij deze plaat klinkt de productie wat plat en dat is voor het eerst dat ik dat vind van een plaat van dit label...
Waar deze plaat vooral mee kampt is dat het allemaal niet goed bij elkaar lijkt te passen. De kale drumcomputer staat in een schril contrast met het redelijk warme keyboard geluid. Jammer dat de plaat niet enorm veel gitaarwerk bevat, want dit komt nog het helderste uit de speakers knallen, zoals dus bij het openingsnummer.
De zang is nog één van de aspecten waar ik het meest over te spreken ben. Neem nou het nostalgisch klinkende "Didn't Mean to Fall in Love" en het mooi gezongen "You Gave Up on Love".
Over het algemeen is de plaat helaas wat teleurstellend. Het klinkt teveel als een samenraapsel en de productie doet haast denken alsof dit nog gewoon demo's zijn in plaats van echt goed afgemaakte nummers. Zoals de titel al zegt moeten we niet teveel terugkijken, maar de tijden van Don't Look Back lijken ver achter ons met deze vreemde versie van Boston...
Bij mij begint het album met Heaven on Earth. Don't look back komt op een ander plaatje van Boston voor
0
geplaatst: 15 december 2013, 18:56 uur
Oeps. Ik doelde ook Heaven on Earth. Was teveel melancholisch aan het terugblikken naar Don't Look Back toen ik dit aan het schrijven was.
0
geplaatst: 8 januari 2014, 19:58 uur
Na alle slechte recensies en reacties (alleen Metal Hammer was positief) valt deze plaat mij reuze mee. Ja ik had al tig keer gehoord over de drumsynths en dat past niet bij een analoog opnemende Scholz die als een jaren '70-band wil klinken. Naar mijn mening heeft Scholz een album gemaakt dat zich kan meten met Walk On en Corporate America overtreft. De opnieuw opgenomen stukken zijn sterk verbeterd en de sound blijft typisch Boston.
0
geplaatst: 8 januari 2014, 21:00 uur
knight4@ je bent één van de weinigen, want Tom heeft hier (te0 vaak een vrije dag 
1
geplaatst: 31 januari 2016, 11:11 uur
Nee, hier vind ik ook maar weinig aan. Het borduurt als een verzameling leftovers op de kabbelende dufheid van Corporate America voort en kan niet in de schaduw staan van Walk On. Op gegeven moment hoor ik zelfs Gerard Joling nog voorbijzeilen in Sail Away. Dit is nog een schim van wat Boston ooit was.
0
geplaatst: 29 mei 2017, 19:12 uur
In 1976 verscheen het debuut album van de band Boston. Grote man in Boston is gitarist/componist en multi instrumentalist Tom Scholz. De andere man die verantwoordelijk is voor het typische Boston geluid is zanger Brad Delp. Hij is te horen op de eerste 3 albums, daarna sporadisch nog. Boston scoorde met songs als “MORE THAN A FEELING”, “DON’T LOOK BACK” en “AMANDA”. In totaal maakte de band, inclusief deze in 2013 verschenen plaat, 6 albums….en dat in 36 jaar. Dat is niet veel en is dan ook 11 jaar geleden dat het vorige album verscheen. Door daar meerdere zangers te gebruiken en zelfs een zangeres, klinkt het was anders dan de voorgaande en dat principe gebruikt Scholz bij de nieuwste Boston ook. Op “LIFE, LOVE & HOPE” staan 11 songs, waarvan er 3 eerder verschenen zijn. Ze zijn opnieuw opgenomen, mede ook als eer betoon voor de in 2007 overleden zanger Brad Delp. Hoe is de kwaliteit van deze plaat, waar de fans zo lang op hebben moeten wachten? De sound is typisch Boston, maar de opnames zijn wat vlak, de drums komen uit een doosje en klinken beroerd en het songmateriaal is ook niet top. Een zeer matig album van Boston waar 11 jaar over is gedaan...dan valt het allemaal toch behoorlijk tegen. De kwaliteit van het gebodene had beter moeten zijn.
0
geplaatst: 3 oktober 2019, 08:00 uur
Ik wil toch ff reageren op deze plaat. Als je als drummer naar deze plaat krijg je echt kromme tenen. Op zich niet erg als je een drumcomputer gebruikt (Niet echt Tom Schulz inderdaad) programmeer die dingen dan fatsoenlijk. Lijkt wel of de ie steeds naast de tel/maar zit ofzo... Echt verschrikkelijk !!! Geen gehoor... Er lopen in de states zoveel drummers rond die graag deze plaat hadden ingespeeld, misschien wel voor niks....Bagger...
0
geplaatst: 29 december 2019, 17:54 uur
Tot op heden de meest recente plaat van Boston, en het is nog maar de vraag of er nog een nieuwe komt. Dit is, zoals voorganger Corporate America nogal een fletse bedoening, met ook enkele heropnames van songs op die eerdere plaat, als eerbetoon aan de overleden Brad Delp, die na Scholz toch wel dé man was bij Boston.
Scholz heeft er voor deze plaat een heel amalgaam aan zangers en zangeressen bijgehaald, waaronder Kimberley Dahme en Tommy DeCarlo, en dat doet de eenheid van de plaat niet bepaald goed. Het songmateriaal is ook niet hoogstaand, Scholz heeft al veel knapper werk afgeleverd. Dat de drums geprogrammeerd zijn, tja... ik moet er geen tekeningetje bij maken, zeker?
Toch is het overall net wat beter te pruimen dan Corporate America; opener Heaven on Earth is zowaar een goeie song, en verderop staat er ook nog wel wat degelijks op Life, Love & Hope. Een krappe voldoende is dus wel op z'n plaats.
2,5 sterren
Scholz heeft er voor deze plaat een heel amalgaam aan zangers en zangeressen bijgehaald, waaronder Kimberley Dahme en Tommy DeCarlo, en dat doet de eenheid van de plaat niet bepaald goed. Het songmateriaal is ook niet hoogstaand, Scholz heeft al veel knapper werk afgeleverd. Dat de drums geprogrammeerd zijn, tja... ik moet er geen tekeningetje bij maken, zeker?
Toch is het overall net wat beter te pruimen dan Corporate America; opener Heaven on Earth is zowaar een goeie song, en verderop staat er ook nog wel wat degelijks op Life, Love & Hope. Een krappe voldoende is dus wel op z'n plaats.
2,5 sterren
0
geplaatst: 1 januari 2021, 20:12 uur
Met een bang hartje heb ik de in 2014 uitgekomen LP van dit album altijd wat links laten liggen. Mede omdat ik meerdere artikels had gelezen dat Scholz helemaal niet tevreden was over hoe de plaat gemixed was.
Vandaag heeft hij eindelijk z'n weg gevonden. En wat was ik verkeerd. Het blijft een ondermaats album met veel gerecycleerd materiaal. Dat nipt 3* overhoudt door het titelnummer en door het feit dat ik Didn't Mean to Fall in Love bij dit album heb leren kennen en toen niet wist dat het eigenlijk een song uit Corporatie America was.
De mix op plaat klinkt toch een stukje beter. Drums zijn veel meer naar achter gezet waardoor ze minder storen, en bepaalde liedjes klinken daardoor frisser. Toen het album (met 3 bonustracks) voorbij was, had ik veel zin om 'm meteen opnieuw af te spelen.
Na wat verder zoeken, blijkt het blijkbaar de test pressing te zijn geweest die afgekeurd werd. Dit was maar één artikel, dus of het waar is weet ik niet zeker. Mijn inziens is hier niets mis mee.
Vandaag heeft hij eindelijk z'n weg gevonden. En wat was ik verkeerd. Het blijft een ondermaats album met veel gerecycleerd materiaal. Dat nipt 3* overhoudt door het titelnummer en door het feit dat ik Didn't Mean to Fall in Love bij dit album heb leren kennen en toen niet wist dat het eigenlijk een song uit Corporatie America was.
De mix op plaat klinkt toch een stukje beter. Drums zijn veel meer naar achter gezet waardoor ze minder storen, en bepaalde liedjes klinken daardoor frisser. Toen het album (met 3 bonustracks) voorbij was, had ik veel zin om 'm meteen opnieuw af te spelen.
Na wat verder zoeken, blijkt het blijkbaar de test pressing te zijn geweest die afgekeurd werd. Dit was maar één artikel, dus of het waar is weet ik niet zeker. Mijn inziens is hier niets mis mee.
0
Leonidas5
geplaatst: 27 mei 2022, 23:35 uur
Helaas een fletse bedoening zonder knallers. De koek lijkt op. 1,5 ster
0
geplaatst: 12 augustus 2024, 14:03 uur
Hoorde vandaag het nummer Life, Love & Hope en ik moet zeggen dat dat helemaal niet verkeerd klinkt. Sinds Corporate America zo tegenviel volg ik de band amper dus dit album is destijds ook compleet aan me voorbij gegaan. Aan de reacties hierboven te lezen mis ik ook zo goed als niks. Maar toch, dat ene nummer klinkt prima. Alle typische Boston ingrediënten zijn aanwezig. Drumcomputer of niet...
* denotes required fields.
* denotes required fields.