Radiohead - OK Computer (1997)

Al het goede van dit album is al genoemd, heb niet veel toe te voegen. Geweldig album met een een kille/koude atmosfeer. Eerste keren beluisteren was een waar avontuur. Voor mij duidelijk waarom dit wordt gezien als een van de beste en invloedrijke albums uit de muziekgeschiedenis.

Ps, betreft Electioneering. Ben ik de enige die dit een tof nummer vind? Naar mijn mening vind ik dit juist een fijne oppepper na de melancholische/kille sectie van dit album (SHA tm Fitter Happier). Ook qua lyrics vind ok dit ook goed in het verhaal van dit album passen.
Het loopt ook zo lekker over naar het duistere Climbing Up The Walls.

Ik ben echt blij dat ik de klik heb gemaakt. Ik denk gewoon niet dat nummers als PA, Karma Police of Fake Plastic Trees de juiste nummers zijn om als eerste te horen, en het is toch iets waar je aan moet wennen. Ik weet niet wat de reden is, maar eerst was ik absoluut tegen de stem van Thom Yorke, en nu vind ik het een troef van de groep. Wat zorgt er voor dat je eerst absoluut niet een groep kan aanhoren, en uiteindelijk dat het pas na lange tijd uiteindelijk wel werkt. Het is een interessant sociologisch vraagstuk. En het leuke is dat het bij de andere Radiohead-albums ook aan het komen is. Grappig is zelfs nog dat er mensen zijn die privéberichten sturen en me vervolgens zeggen dat er betere bands zijn dan Radiohead en de stem van Yorke op niets trekt, en dat mijn eerste mening veel beter was.

Ik ga geen recensie schrijven met daarin wat dit album voor de muziekwereld betekent heeft verder, omdat het me niet interesseert, en ook omdat ik er te weinig ken. Ik hou daar eigenlijk ook zelfs geen rekening mee, wanneer ik muziek beluister. Maar dat is dus de verdienste van dit album dat het desondanks dat mij toch kan overtuigen - weliswaar pas na een tijd. Wanneer de herkenbaarheid van de nummers beter wordt, valt elk puzzelstukje ook precies goed, en zijn er weinig - quasi geen nummers eigenlijk die gewoon niet super zijn. Elk nummer is gewoon fantastich - op Fitter Happier na maar dat beschouw ik niet als een nummer. Voor mij zijn Climbing Up The Walls, Karma Police en Subterranean Homesick Alien de hoogtepunten van dit album.

1. Climbing Up The Walls - 5,0*
2. Subterranean Homesick Alien - 5,0*
3. Karma Police - 5,0*
4. No Surprises - 4,5*
5. Airbag - 4,5*
6. Paranoid Android - 4,5*
7. The Tourist - 4,5*
8. Let Down - 4,0*
9. Lucky - 4,0*
10. Electioneering - 4,0*
11. Exit Music (For A Film) - 3,5*
12. Fittier Happier - nvp

The Colour of Spring Talk Talk's magnum opus noemen? dan disqualificeer ik deze mening ook meteen....onvoorstelbaar

Ergens in mijn vroege tienerjaren zat ik vaak aan de buis gekluisterd, wanneer ik de huiskamer voor mezelf had stond MTV of The Box vaak aan. Woensdagavonden waren helemaal tof, On the Roxx was de Rock gefocuste thema avond op The Box en samen met een vriend stolen we regelmatig de huistelefoon om stiekem nummers aan te vragen. Mijn (toen nog) primair op rock en metal gefocuste smaak stond nog in zijn (letterlijke) kinderschoenen. Nummers als ‘Freak on a Leash’ van Korn of ‘The Memory Remains’ van Metallica vroeg ik soms wel 3 keer op een avond aan. Mijn maat deed thuis hetzelfde en zo hadden we regelmatig een nummer of 3 voor ‘onszelf’. En toen kwam daar ineens tussendoor de clip van ‘Paranoid Android’ voorbij. We waren hooked.

Ik moet eerlijk bekennen dat de kennis van Radiohead niet verder reikte dan 2 nummers, de bovengenoemde en ‘Karma Police’, beiden werden namelijk vreselijk vaak uitgezonden. Aangezien ik het moest doen met maar een paar gulden aan zakgeld per week was een single of cd kopen slechts maar 1 tot 2 keer per maand een optie. OK Computer leerde ik eigenlijk pas echt kennen begin 2001. Ergens bij een vriendin thuis stond de CD aan op zolder waar haar broer zijn grot had, ik vroeg of ik even mee mocht luisteren en zo zat ik ineens een paar uur naast hem te luisteren naar een aantal bands die ik helemaal niet kende. Als een kind zo blij ging ik naar huis met een aantal kopietjes van zijn meest afgespeelde platen, OK Computer zat daar ook bij.

En zo lag ik dagen op bed in mijn eigen zoldergrot te luisteren naar Radiohead, Pearl Jam, Nas en Massive Attack. Regelmatig voelde de nummers van Radiohead nog wat te complex, te rommelig maar als ik echt de rust nam om goed te luisteren dan sprong regelmatig het kippenvel omhoog. Sindsdien reist Radiohead regelmatig met me mee, niet zo intensief als het toen was maar toch was het voor mij ook een gateway naar veel ander moois.

Staat het album voor mij in de top 10 van beste albums ooit? Nee. En misschien voelt dit na bovenstaande verhaal een beetje gek maar ik heb ook het gevoel dat ‘OK Computer’ op MuMe zo los staat van de rest door een hoop oudere gebruikers die al jaren niet meer ingelogd hebben en dus nooit meer hun top 10 hebben aangepast. Dat bedoel ik niet rot, maar ergens voelt die eerste plek nu zo ongrijpbaar dat het lijkt alsof er niks ooit ‘beter’ gaat zijn dan dit album en dat is naar mijn mening echt niet het gevoel. Nou ja goed, hoeveel waarde moet je aan zoiets hechten? Ik wilde het even gezegd hebben.

Een album met voor mij veel herinneringen aan mooie muzikale tijden dus, Voor mij 4,5 sterren. Niet het beste wat ooit uitgebracht is, maar het beste wat me toen kon overkomen. Dank Radiohead.

Het kwartje is hier dan ook eindelijk spreekwoordelijk gevallen, voor zover dat kwartje überhaupt in zijn volledigheid wil vallen bij de muzikale uitspattingen die Radiohead op de wereld heeft losgelaten. Bij The Bends duurde het al een hele poos voordat ik dat album volledig op waarde kon schatten, en nu begint dan ook eindelijk OK Computer - gezien als het magnum opus van dit toch wel legendarische Britse muziekinstituut - hier bij mij te landen en indruk te maken.

Dit album bevat een hele trits aan geraffineerde composities, gevuld met dromerige, meanderende zanglijnen en diepe lagen die een onnoemelijke verscheidenheid aan muzikale rijkdom herbergen. Bij dat laatste doel ik uiteraard voornamelijk op het enorme arsenaal aan elektronische keyboards en synthesizers die op dit album worden ingezet. Op OK Computer dienen die elektronische middelen veelal als een aanvulling op composities die in de basis zijn afgestemd op drums - bas - gitaar, maar op latere albums van de band zouden ze een veel prominentere plaats in het wapenarsenaal van de band in gaan nemen. Dit zijn enkele observaties die ik relatief veilig durf te maken, maar er is nog zoveel meer muzikaal moois te bespeuren te ontdekken in deze plaat. Het lijkt me typisch zo'n album dat met de jaren beter en beter wordt. Wat dat betreft overrompelt OK Computer me - enigszins tegen de verwachtingen in eerlijk gezegd - steeds elke luisterbeurt opnieuw, en wie weet blijft dat ook nog wel even zo..

Toch wil ik ook even stil staan bij de vraag der vragen op het gebied van OK Computer. Want het album is absoluut en ontegenzeggelijk een goed, eigenzinnig, vooruitstrevend, fascinerend en complex-gelaagd album, maar is het zo goed dat het - volgens mijn mede-MusicMeteraars althans - het beste album ooit mag worden genoemd? Naar mijn bescheiden mening doet dat predikaat dit album te veel eer aan; er zijn mijns inziens een hele hoop albums uit de top 250 die ik boven OK Computer zou zetten, met alle respect. Dat zeg ik nu, maar hierboven valt ook te lezen dat OK Computer me elke luisterbeurt opnieuw weet te overrompelen en verbazen dankzij de enorme gelaagdheid en hoeveelheid aan details die de songs kleuren. En ook dat het een hele poos duurde voordat het kwartje überhaupt wilde vallen.

Geredeneerd vanuit een vogelpersectief op het gehele oeuvre van de band dient OK Computer mijns inziens gezien en beluisterd te worden als de ultieme middenweg van het prillere en rockendere Radiohead van Pabo Honey en The Bends enerzijds en het volwassenere, experimenterende en elektronischere Radiohead van Kid A, In Rainbows en A Moon Shaped Pool anderzijds. OK Computer heb ik gevoelsmatig eindelijk enigszins op waarde weten te schatten, maar misschien duurt het wel weer zo'n enorme poos voordat ik erachter ga komen dat dit album misschien dan toch het beste album ooit blijkt te zijn en dat ik dan toe moet geven dat de andere users toch gelijk bleken te hebben.

De tijd zal het leren.