R.E.M. - Reveal (2001)

Weer een erg goed album van REM. Het vorige album 'Up' was een grenzenverleggend album, dit album is een vervolg op deze experimentele ingeslagen weg. Minder rock, maar meer ruimte voor diepgang en bezinning. Het was toch even weer wennen aan sommige nummers op dit album, maar als je er aan gewend bent geraakt voel je je er heel erg bij thuis. Ik wel in ieder geval.
Zelf ben ik erg fan van het openingsnummer, "The Lifting", erg mooi opgebouwd en telkens als ik het weer hoor krijg ik er kippenvel bij.

dit album heeft er voor gezorgd dat mijn aversie tegen REM steeds groter is geworden. De single Imitation Of Life vind ik ijzersterk, maar de rest vind ik vies tegenvallen. Ik heb zowiezo al een haat/liefde verhouding met deze band. Soms draai ik het maanden niet, en dan opeens valt het kwartje weer bij prachtalbums als New Adventures in Hifi, Document en vooral Green

Dit album van R.E.M. heb ik een tijd lang een beetje links laten liggen. Voor mij was het gewoon weer een goed album van een uitstekende band, niet meer niet minder.
Maar nu ik er weer naar teruggrijp (ik zit weer in zo'n R.E.M.-periode) merk ik dat ik hem eigenlijk heel erg onderschat heb. Ik maak er 4,5 van.

Ook een erg goed album! Met paar mindere nummers, maar ook een paar hele mooien!

Het lukt REM sinds Monster maar niet een echt goede plaat uit te brengen, en ook Reveal is weer een teleurstelling. Her en der kom je wel eens mooie nummers tegen (She Just Wants To Be, Imitation Of Life en I'll Take The Rain), maar de hoogtepunten leggen het af tegen de mindere nummers. Jammer maar helaas.

2 sterren.

Goh, daar kan ik niet inkomen... Nummers als The Lifting en All the Way to Reno vind je dus ook minder??

Sterker: All the way to Reno vind ik het meest vervelende nummer van de plaat...

En dat vind ik nou net weer van Imitation of Life.

En zo heeft iedereen wat

Downgrading van 3,5 naar 3.

Lafjes. Op deze plaat is het geheel minder dan de som der delen, vind ik. Eerste helft is nog goed te pruimen, naar het eind toe wordt het steeds saaier. 2½*

Gisteren in alle rust weer 's beluisterd en wat blijkt: de nummers waarvan ik dacht dat ze nog tot volle wasdom moesten komen, blijken eigenlijk maar saai. Een handvol nummers vind ik echt de moeite waard, de rest doet slechts mijmeren naar vervlogen, betere periodes uit de REM-catalogus. Ik ga van een 3,5 naar een 2,5...

Heerlijke plaat. Een van mijn favo's van REM. Een continue sfeer van begin tot eind. Ik snap wel dat mensen hem niet in een keer mooi vinden. Hij moet groeien. Maar in het licht van wat ze de laatste jaren hebben uitgebracht is dit toch een bijzonder fraai album. Zo niet de mooiste. Maar dan reken ik vanaf Out of Time. Wat daarvoor is uitgebracht is namelijk niet te vergelijken. Aan een plaat als Fables of the Reconstruction kan weinig tippen.

Ik verhoog naar 3* maar daar houdt het ook echt op. Waar is het avontuur van New adventures in hi-fi en Up gebleven? Dat is ingeruild voor een poging om een nieuwe Automatic for the people te maken... maar dan een zonder uitschieters. Tja...

All The Way To Reno en Imitation Off Life mooie nummers.

Een lekker album, ligt goed in het gehoor, ik vind deze al stukken beter dan out of time, ik zal een van de weinige zijn.

Dat denk ik ook, hoezo deze beter dan?

Heb zelf ook vol punt van dit album afgedaan. Merk toch dat ik het zelden nog luister en vind dit toch een van hun mindere albums samen met New Adventures in Hi-Fi. Beat A Drum is altijd mijn favoriet geweest. Het hele album straalt voor mij een beetje 60's stijl uit, maar niet geheel geslaagd. The Lifting skip ik zelfs altijd, gewoon irritant om naar te luisteren.

Omdat out of time me op de hitjes na niet kan boeien. de meeste nummers raken me niet, staan ook meer rock-achtige nummers die naar mijn mening de plank missloegen, maar ik was ook verwend met Automatic for the people.

Als ik hierna luister heb ik het gevoel dat ik heel de tijd naar hetzelfde nummer luister, alles lijkt zo op elkaar en het klinkt onorigineel.
All the way to reno en imitation of life vind ik het best, waarschijnlijk omdat ik ze via de radio heb leren kennen en niet via dit album.
2,5*

Een album dat ik zelden helemaal beluister, toch gewoon een van mijn favoriete REM albums. 3,5* ps: All the way to reno is écht goed

Vintet ook één van de beste REMs, zo niet DE beste!! Heerlijke liedjes!! En niet zo zwaar op de hand als sommig eerder werk!!

Zwaar ondergewaardeerd inderdaad: een aantal geweldige nummers, zoals All the way to Reno, She just wants to be + Imitation of life; album: 4,5*

Er was een tijd dat REM wervelende, ontwapenende, boeiende platen maakte....

Helaas kan ik dit niet zeggen van deze "Reveal" die mij net iets te veel lijkt op "Out Of Time II", maar dan een niet ech geslaagde sequel...

In het beste geval heb je songs zoals "All The Way To Reno" & "Imitation of Life" en in mindere mate "She Just Wants To be". Verder vind ik het album helaas weinig wervelend, eerder vervelend....

Hun minste plaat. Duidelijk. Nog net voldoende. 2,5*

Zeg, ben jij wel helemaal goed bij je paasei?
R.E.M. heeft goedbeschouwd helemaal nooit een slechte plaat gemaakt. Ookal is er groot verschil tussen het oude en het recentere werk, elk album van R.E.M. verdient in mijn ogen minstens 4 ****. En Reveal zeker.

hallo beste muziekfans,ik vind het album reveal van r.e.m. toch verassend sterk,de opener is in een zweverige sfeer maar muzikaal sterk met mooie stemintonaties,dan mijn 2 favoriete nummers uit dit album met te beginnen i've been high,gewoonweg een prachtig rustiger nummer (waarin rem toch altijd sterk is in geweest vind ik denk maar aan automatic for the people album), dus met een mooie orgelsound vind ik,beetje kerkelijk en dan natuurlijk all the way to reno met een sterke overgang ik citeer " you know who you're are(2 maal)" gewoon beklijvend.

Één der grootste mysteries uit de rock-wereld; zo'n gedrocht tussen "Up" en "Around The Sun".
Een bijna even groot mysterie is het feit dat een (gerenomeerde) site als "Allmusic" dit weer niet met mij deelt.
Allmusic begint Cruyffiaanse vormen aan te nemen.

deze plaat doet het dus helemaal niet voor mij. veruit de zwakste REM-plaat.

Regelmatig mezelf verplicht om dit te beluisteren, maar het blijft me allemaal volledig koud laten...

Waar ik op andere REM-platen de voor mij zwakkere songs nog kende, kan ik ze hier gewoon niet onthouden.

Het absolute dieptepunt...

Ik snap werkelijk niet waarom dit album gezien wordt als de slechtste van R.E.M. Alleen Beachball doet me helemaal niets en die staat dan ook lekker aan het eind waar hij makkelijk te skippen is.

In tegenstelling tot het van hot naar her slingerende Up is dit een heerlijk album om in een stuk door te luisteren zonder zo monotoon te klinken als Around the Sun.