Temples - Sun Structures (2014)

Hier kijk ik enorm naar uit, ik heb al een aantal nummers geluisterd en dat klinkt wel erg goed!
De rest van de nummers hou tot release. Als vergelijking kan ik Tame Impala wel neer zetten!

Ben ook benieuwd, ''Colours to Life" en "Keep in the Dark" vind ik sterke nummers. Het juiste promillage retro. Of bijna een Marc Bolan cover band, maar ik houd wel van T. Rex.

Bandje nummer zoveel die op de retro toer gaat. Hoeveel ken ik er al niet? Ontelbare. Jacco Gardner was misschien de laatste en dan ook nog eens van eigen bodem.
Is dat erg? Niet als het goed gedaan is (kan je altijd nog blijven roepen dat het origineel beter is).
Soms blijven bandjes hangen (Dungen doet dat nog steeds, Jacco eigenlijk ook wel) en soms beleef je een tijdje enorm veel plezier aan een album en heb je goede herinneringen aan een optreden en weet je later nauwelijks nog wie ze ook al weer waren (Jessica Fletchers).

In welke categorie Temples gaat vallen is dus nog even afwachten maar al bij de eerste twee nummers Shelter Song en Sun Structures voel ik al dat ik hier wel even een tijdje veel plezier aan ga beleven. Psychedelische pop/rock volgens het boekje wellicht maar het pakt en blijft hangen.

Natuurlijk kun je je onderhand afvragen of het nog zin heeft om naar dit soort bandjes te gaan luisteren als er nog zoveel 'real deal' uit de bewuste jaren te ontdekken valt.
Toch is het ook leuk om dit soort jonge bandjes te steunen door naar ze te luisteren, hun albums te kopen of concerten te bezoeken. Goldie-oldies festivals zijn immers minder aan mij besteed.

Sun Structures barst uit z'n voegen van de energie met een enorm psychedelische, nostalgische saus. Het soort album waarbij je als je er naar luistert nog meer naar de lente gaat verlangen en waarbij ik vervolgens dan weer hoop dat ik ze diezelfde lente nog steeds zo leuk vind als nu......
Temples mag dan misschien wel album nummer zoveel brengen die dit kunstje flikt, ze doen het verdomde aanstekelijk en goed waardoor ik alleen maar kan zeggen dat de eerste aangename verrassing van 2014 een feit is.

In de gaten houden dit bandje!

Inderdaad, met het zonnetje zo erbij luistert dit lekker weg

Heb hem nu ook opstaan, klinkt lekker.

Heb ze trouwens de afgelopen festival zomer meermaals gezien en ook live is het een leuk bandje. Zullen deze zomer ongetwijfeld wel weer passeren nu de plaat er eindelijk is.

Was erg benieuwd hierna, maar beter als de 2 klasbakken Shelter Song en Colours of Life wordt het helaas niet.
Betekent dat het allemaal wat hetzelfde klinkt? Ja dat gaat me wat vervelen. Gelukkig hebben we Sand Dance nog.

Goh ja, doet me te veel denken aan een Tame Impala en consorten. Weinig nieuws onder de zon, maar wel goed gebracht. Een degelijke 3,5 tot nog toe.

Hoe kan je het album (nu al) beluisteren!?

Dit is anno nu toch wel een beetje open deuren intrappen hoor.....

Wat bedoel je daar mee

Iets met pindakaaspotjes.

Het album is al gelekt, beetje goed zoeken dan vind je het wel.

Wat een heerlijk debuut is dit geworden zeg. Door alle singles die vorige jaar waren uitgebracht, keek ik al erg uit naar het debuut. Het album opent sterk met het al bekende Shelter Song en Sun Structures. Zo volgen er nog een aantal zeer fijne nummers waarbij de al bekende singles er voor nu nog boven uit steken. Qua sound was de vergelijking voor mij met Tame Impala niet ver weg en het debuut Innerspeaker daarvan. Verschil is dat Temples over het algemeen wat meer up tempo is en wat toegankelijker is naar mijn mening (vooral de singles). Wat ik alleen een beetje jammer vind is dat Temples misschien nog net iets teveel binnen de lijntjes blijft. Des al niet te min Ik heb zo'n gevoel dat Temples met deze plaat echt gaat doorbreken bij een groter publiek en op de komende festivals in de zomer een zeer fijne toevoeging is.

Niet helemaal mee eens. The Golden Throne vind ik ook een hoogtepunt, en echt veel mindere nummers staan er naar mijn mening niet tussen. Goed debuut, ik geef 4 sterren..

Geniet erg van deze plaat. De titelsong heeft een verslavende werking bij mij

Ik hou hier wel van, maar ben het er wel mee eens met een van de vorige sprekers dat het allemaal wel wat binnen de lijntjes blijft. De vergelijking met Tame Impala zie ik ook wel, maar vind persoonlijk de muziek van Tame Impala wel wat ingenieuzer en spannender inelkaar steken, dit kabbelt me wat te veel voort. Dit is meer het niveau The Bees.

Ik erger me trouwens groen en geel aan mensen die nog het woord pindakazen gebruiken voor downloaden, kom op zeg het is 2014, maar dit terzijde

Vorig jaar kreeg ik van last.fm de tip om eens naar deze Temples te luisteren. Met similar artists als Jacco Gardner, Elephant Stone, Foxygen en Parquet Courts inderdaad niet zo'n hele rare suggestie. Een goede portie psychedelica is aan mij namelijk wel besteed. Maar er waren toen alleen maar wat losse nummers. Geen EP, geen album. Tot nu dan.

En wat is dat eerste nummer op het debuut fijn zeg! Lekkere achtergrond koortjes, goeie stem, heerlijke gitaar... Echt 'ouderwets' psychedelisch. Zelfs de productie klinkt retro. Alleen vanwege dit nummer had last.fm al gelijk. Nu alleen hopen dat het niveau wordt vast gehouden. Het tweede nummer is bijna net zo lekker als het eerste, hoewel het iets minder catchy is. Het blijft echter een fijn en leuk liedje. Daarna blijft het niveau hoog, maar er sluipt langzaam wat ... verveling erin. Verveling is misschien niet helemaal het goede woord. Ieder nummer los van elkaar is van hoog niveau, maar het blijft allemaal erg netjes. Geen rare uithalen, lompe gitaar- of drumsolo of iets anders wat je aandacht weer naar het album toe trekt. Denk hierbij bijvoorbeeld aan Elephant Stone die het interessant houden met de sitar. Daardoor kakt het album wat in naar het eind. Het luistert allemaal fijn weg, maar het mist net dat beetje extra om echt goed te worden.

Helaas is het niet het geniale album geworden waar ik op gehoopt had na het eerste nummer. Maar het is zeker niet slecht! Het luistert allemaal fijn weg en zal de komende tijd hier thuis nog wel vaker afgespeeld worden. Hopelijk kunnen ze live wel net dat beetje extra brengen. Ze zijn aan het touren, alleen zijn er nog geen Nederlandse podia gepland. Tot die tijd een fijn album, maar ook niet meer dan dat.

Overgenomen van mijn blog: Pat-sounds

Ik heb geen rare uithalen of 'lompe gitaat - of drumsolo's' nodig om een album de moeite waard te (blijven) vinden. En ook niet per se een sitar.
Al dat pretentieuze geneuzel dat een band 'teveel binnen de lijntjes' blijft....

na een paar weken nog altijd vaak in mn cd speler!

De psychedelische rockband Temples ontstond in 2012 en heeft sindsdien veel in de aandacht gestaan door de aanstekelijke nummers die ze hebben uitgebracht. De muziek wordt in de jaren zestig stijl uitgevoerd en krijgt nu een vervolg met het debuutalbum Sun Structures.

Het album opent met de aanstekelijke klanken van de verschillende instrumenten. Er is al direct te horen dat de band sterk is beïnvloed door de jaren zestig sound waarbij de muziek van artiesten zoals The Kinks, The Beatles en The Byrds duidelijk naar voren komt. Met Shelter Song laat de band hun klasse horen waarbij de samenwerking erg goed naar voren komt. Het vervolg gaat verder in dezelfde stijl met het gelijknamige nummer aan het album. De vrolijke deuntjes van het keyboard en de gitaren vliegen om je heen. Tussendoor volgt nog een sterk muzikaal gedeelte waarbij de gitaren in elkaar overgaan en de klanken vervormen, het klinkt allemaal heel spiritueel. The Golden Throne is zowel muzikaal als tekstueel sterk opgebouwd en voert je opnieuw mee naar verre streken op een avontuurlijke tocht. De teksten gaan wat dieper en tonen emotie en kwetsbaarheid die samensmelten met de melodie.

“Everything that you say
To your closest one
Makes you feel like a pain
Toward everyone
When the words are unkind
You’ll regret the choice
For as long as you choose
There may be rejoice”

Keep in the Dark is wat lichter qua opzet en bevat een eenvoudige opbouw waarbij het jaren zestig gevoel weer sterk aanwezig is. Een drumritme waarop de melodie wordt opgebouwd en naar het einde toe de vrolijke klanken weer opkomen. Mesmerise kent een vergelijkbare opbouw en bevat veel herhaling waardoor de concentratie op den duur een beetje wegvalt. Move with the Season voert je ook daadwerkelijk mee door de seizoenen met veel afwisseling in de psychedelische klanken. Daarna volgt een rustige intro die met een versnelling naar Colours to Life wordt gebracht. De gevoelens die in het leven komen en gaan worden duidelijk verwoord en de muziek speelt daar prachtig op in en weet het album op een hoog niveau te houden.

“Dawn of creation blessed in devotion
Love, lust, spaces in time bringing colours to life
Spectrums defy us left to remind us
Love, lust, spaces and time bringing colours to life”

A Question Isn’t Answered zet duidelijke vragen tegen over elkaar en wordt op een herhalend ritme gebracht. De guitaren vormen de donkere klanken die tussendoor naar voren komen om je weer terug te voeren naar de zang. Opnieuw een nummer dat knap in elkaar zit. The Guesser lijkt regelrecht uit de sixties te komen en draaft voort in dezelfde stijl waarbij de afwisseling wat te wensen overlaat. Om de tijd te doorstaan lijkt bij Test of Time moeilijk te lukken omdat het vooral veel van hetzelfde is. Sand Dance zet daarentegen een ander ritme neer waarbij je deel lijkt uit te maken van een spirituele dans die wordt uitgevoerd. Om maar een beetje in de hippiesferen te blijven wordt het nummer lang doorgetrokken waarbij er genoeg te beleven valt op muzikaal gebied. De afsluiter Fragment’s Light brengt vooral rust met zich mee door de akoestische gitaar en de lichte zang. Een mooi einde van de debuutplaat van Temples.

Een debuut dat elke band zich wenst wordt neergezet met het album Sun Structures. Een sound die sterk beïnvloed is door bands uit de jaren zestig brengt je in psychedelische en spirituele sferen. Ondanks dat er af en toe iets te weinig afwisseling zit in de muziek van Temples blijft het album boeiend tot het einde. Muzikaal gezien weten ze een mooi geluid te creëren waarbij de zang naadloos aansluit. Een band om de komende jaren goed in het oog te houden want ze zouden zomaar uit kunnen groeien tot een grote retro band.

4*

Afkomstig van Platendraaier.

Leuke plaat, heeft voor mij zeker de gunfactor, aangezien er veel muziek is die ingewikkelder en ingewikkelder wordt om nog innovatief te zijn. Weer een lekker kutbandje uit Engeland, zoals Raymond van het Groenewoud het zei.....

Temples is een enorme hype in Engeland en als iets in Engeland wordt gehyped ben ik op mijn hoede. Temples klinkt als een omgevallen platenkast en dat is eerder gedaan. Misschien zelfs al wel te vaak. Temples doet het echter wel heel erg goed en voegt nog wat plaatjes toe die tot dusver ontbreken. Ik heb geprobeerd om Sun Structures te weerstaan, maar het is niet gelukt. Geweldige plaat.

Lees mijn recensie op:
De krenten uit de pop: Temples - Sun Structures - dekrentenuitdepop.blogspot.nl

Erwin

Een krappe voldoende omdat er geen hele slechte nummers op staan. Het album is veel te lang en er springt niet echt een liedje boven uit. De gehele plaat is erg simpel en er mist iets om het boeiend te houden, het wordt vrij snel monotoon.

Het wiel weer eens opnieuw uitgevonden. De bezitter van het album een gratis trip naar de jaren '60.
Aanstelijke rocksongs met psychedelische invloeden. Retro, nep, een kopie? Mij kan het niet zo schelen, als het maar goed is en aantrekkelijk voor de luisteraar. En dat is het zeker.

Aanbevolen door Noel Gallagher en Johnny Marr.
Veel goede en mooie dingen zijn overigens al gezegd door Eric en Hugo en ik sluit mij daar grotendeels bij aan.

Ben benieuwd of de Temples in hun ontwikkeling vanaf de jaren '70 ook nog eens gaan komen met een eigen Dark side of the Moon.

Heb eindelijk mijn exemplaar binnen (de versie op oranje vinyl, jawel <@:-p). Leuke sixties-stijl e.d., precies waar ik van houd en waardering voor kan opbrengen, maar ietsje meer variatie en lef en wat minder degelijkheid was geen schande geweest. Het is allemaal zo mooi en precies ingekleurd en enigszins volgepropt met onnodige zooi. Wat mij doet vermoeden dat de liedjes eigenlijk helemaal niet zo sterk zijn...

Inderdaad, Tame Impala verder gegaan onder een andere naam? Wel een heel fijn album. Vind hem leuker dan Tame Impala's laatste. Die vond ik wat te vaag, of zo. Hier is de balans voor mij wat beter.

Niet mee eens. Ik kan me er in vinden dat mensen temples niet echt origineel vinden. Maar juist de sterke liedjes maken dit album toch meer dan de moeite waard.

Deze plaat doet mij erg denken aan the Last Shadow Puppets. Aanstekelijke muziek die in je acherhoofd belletjes laat rinkelen: waar heb ik dat eerder gehoord? Gruppo Sportivo haalde dat kunstje ook al eens uit. Maar eerlijk is eerlijk: goed gedaan.
The Guesser: Sunny, bekend van Cher en, jawel, Boney M.
Wie herkent de andere belletjes?

Best Kept Secret Festival 2013, van het redelijke aantal voor mij onbekende namen was Temples één van de acts die er uit sprong. Ondanks een wat rommelig optreden - de balans was soms een beetje zoek, niet alle instrumenten waren even zuiver - klonk het zeker niet slecht. Vooral Shelter Song pakte me, wat een lekker liedje !

Afgelopen zomer had de band net voldoende materiaal om een half uurtje vol te spelen maar inmiddels zijn we acht maanden verder en ligt het eerste volwaardige album in de winkels. In kritieken dat de band 'teveel binnen de lijntjes kleurt' zoals ik hierboven meermaals lees kan ik me niet vinden. Waarom is binnen de lijntjes kleuren niet voldoende? Moet er altijd maar gevarieerd worden om het variëren? Wat mij betreft dus niet. Ik vind het album wel wat aan de lange kant. De band heeft een aantal goede nummers maar er staan ook best een paar 'niet-zo-veel-zeggende-dertien-in-een-dozijn' nummers op Sun Structures die er van mij af hadden gemogen.

Maar, al met al een zeer geslaagd album wat met het zonnetje van vandaag erbij uitermate fijn weg luistert.

Temples; een band die het retro '60 geluid tot in de puntjes beheerst. Over de kleinste details lijkt te zijn nagedacht zodat het bijna niet van het werk te onderscheiden is wat ruim 50 jaar geleden is opgenomen.
Echter is deze vaardigheid ook hun zwakte. Nergens kan ik hen betrappen op een eigen creatieve vingerafdruk; zij missen identiteit.
Dit maakt dat zij, in de enorme 60 revival hype niet echt opvallen, laat staan dat het een interessant album is om naar te luisteren. Veelal vermoeiend saai. Het klinkt als een b-side album van een 60 band waarbij al te duidelijk wordt waarom dit b-sides zijn.
De vaardigheid is aanwezig, de creativiteit laat te wensen over. Daarnaast doet de lengte van het album mij tevens veel te lang aan.
Als curiosa kan ik dit album echter wel waarderen; het bewijst immers dat vaardigheid zonder creativiteit eigenlijk niets waard is.
*1,5.

@mindshifter

De stijl is absoluut niet vernieuwend, maar gebrek aan creativiteit zoals jij dat schetst vind ik totaal onterecht. Luister maar eens naar shelter song, daar zit genoeg inventiviteit in.. Creativiteit wordt vaak verward met vernieuwing, maar is iets heel anders