Culture Club - Colour by Numbers (1983)

Culture Club ; You love it or hate it . Ikzelf heb altijd de gulle middenweg gekozen voor deze extravagante groep met haar opzienbarende frontman Boy George .
Dit album herbergt namelijk best wel wat aardig materiaal . George heeft een apart stemgeluid en muzikaal is het goed te pruimen .
De liedjes zijn wisselend in kwaliteit . Karma Cameleon is een liedje wat blijft hangen en denderde toendertijd naar de hoogste regionen van de hitlijsten , maar is natuurlijk een niemendalletje . Church Of The Poison Mind en Victims hebben stuk meer impact en ik vind dat eigenlijk prima songs .
Met het lichtvoetige It's A Miracle heb ik dan weer moeite . Het is net even te glibberig en te popy om dit te waarderen . Stormkeeper en het soulachtige Black Money kunnen er goed mee door .
Al met al zeker geen memorabel geheel , maar het is bepaald beter dan je aanvankelijk zou denken .

Goed omschreven, bikkel2, al bevatten je openingszinnen een contradictio in terminis.

Ik vind Miss Me Blind en That's the Way trouwens ook twee goeie songs.
Voor mij blijven enkel tracks 4, 8 en 9 wat ondermaats, de rest is zoals bikkel2 opmerkt
beter dan je zou denken. Van de andere CC albums onthoud je best enkel de singles.

Leuk om laatst Ivo Niehe op bezoek te zien bij Boy George .
Boy was veroordeeld in de VS maar door een vormfout moest de popster papier prikken en de straten schoonmaken . In die uitzending zie je Boy van een heel andere kant .
Wat dit album betreft er staan een paar leuke songs op en verder is het niet echt memorabel.
3 sterren.

Mijn favorieten van dit album zijn: Church of the poison mind, Victims, die ik op 12 inch heb, en Karma Chameleon. Hoewel ik het al ik weet niet hoe vaak heb gehoord, blíjft het herrinneringen oproepen aan mijn jeugd.

Voor mij is het ook pure jeugdsentiment,en ''Vitcitms" is voor mij het beste Culture Club nummer

Het wordt tijd dat dit album de 3* drempel overschrijdt.

Enthousiaste stemmers gezocht.

Het album van Culture Club dat ik het beste ken en ik denk ook hun beste. Aardige popsongs met een soulbite die natuurlijk versterkt wordt door de aanvullende zang van Helen Terry, maar Boy George kan er zelf ook wat van. De aanvullende muzikanten spelen sowieso een belangrijke rol op dit album (trompet / sax / keyboard). Ik blijf wel de singles de leukste nummers vinden. Nee, een nummer als Karma Chameleon is geen hoogvlieger, maar toch vind ik het een leuk nummertje, destijds al en nu nog steeds. Victims past mooi in het rijtje van prachtige soft popsongs zoals Old and Wise van Alan Parsons.

Een positieve recensie is al iets, reptile.

Maar waarom niet gewoon stemmen ook ... minder dan drie stemmen is toch te weinig.

Ja maar ik stem eigenlijk al een poosje bewust niet meer. Hooguit heel af en toe. Ik heb eigenlijk iets tegen het hele concept van stemmen op een kunstuiting, vandaar. Liefst zou ik met één knop al mijn stemmen verwijderen, maar dat is misschien ook wat drastisch dus ik laat ze maar staan en heel af en toe stem ik eens.

Maar... 3,5 sterren als gemiddelde zou zeker niet onterecht zijn voor dit album.

Ik denk dat we toch rustig kunnen spreken van één van de meest essentiële albums van de eighties. Naar mijn idee stukken beter dan hun debuut. Vooral vanwege de tamelijk volle productie. Hun debuut klonk ietwat goedkoop als je het mij vraagt, dat vind ik bij dit album niet het geval.
De openingsnummer is natuurlijk een instant classic geworden, en al gelijk mijn favoriete nummer op dit album. Er is echter meer moois te vinden. Neem bijvoorbeeld het prachtige, softe ‘Black money’ dat voorzien is van één van de mooiste teksten op dit album. Of wat te denken van de ballad ‘That’s the way’, ook een prima nummer dat ook al zo’n mooie tekst heeft. Het album wordt weer wat meer catchy met een nummer als ‘Church of the poison mind’, een leuk swingend nummer dat voorzien is van een Motown-sausje. Verder hebben ‘Miss me blind’ en het typische jaren ’80 ‘Mister man’ ook wel z’n charme. ‘Storm keeper’ vind ik ook een mooi nummer trouwens, zit wel een lekkere melodielijn in dat nummer. De ingetogen afsluiter ‘Victim’ vind ik ook wel te pruimen.
Ik denk dat dit het beste album is van Culture Club en diens frontman gender bender Boy George. Maaaaaaaar, Boy George’s toenmalige partner had het beste jaren ’80 album in zijn soort. Helaas werd het album waar ik op doel een gigantische flop en wordt dat album ook nu nog zwaar onderbelicht, en dat is geheel onterecht. Want dat album overstijgt zelfs het niveau van deze plaat!
Tot slot wil ik toch nog even vermelden dat ik het huidige gemiddelde van 2,94 wel erg laag vind eigenlijk, waarom ik dat vind, heb ik opgeschreven in de allereerste regel.

Naam en titel graag, Angelo.

Marilyn - Despite Straight Lines

Deze lp is voor mij zekereen 4 ,5 waard ! 1 nadeel mijn vrouwke kent deze lp van buiten en zingt elk nummer volledig mee ! Pure nostalgie nog steeds genietbaar ! Als fovoriete nummers heb ik bewust twee minder bekende gekozen :Black money mooi soul stemmen van Boy George en Helen Terry en het godelijke 'that 's the way ' bezorgt me nog steeds kippenvel !!!!

Succesvol album van een opvallende artiest, want Culture Club draaide toch vooral om de verschijning Boy George. Het opent i.i.g. met een van mijn favoriete liedjes uit '83..Karma Chameleon. Die mississippi gevoel komt wel wat vaker terug op dit Coloured by Numbers, door de harmonica en de wat poppy gospel geluid dat erin verwerkt is heeft het nog steeds wel wat frisheid weten te behouden, op een aantal wat gedateerde liedjes na. Karma Chameleon, It's a Miracle, Church of the Poison Mind en het ingetogen Victims zijn de bekendste en m.i. ook de mooiste nummers van dit album.

Van Culture Club kende ik alleen de singles, en een handvol daarvan vind ik echt meer dan goed.

De stem van Boy George is uitzonderlijk mooi uiteraard, daar valt niks op af te dingen. Zijn verschijning destijds vond ik als jochie maar vreemd, maar nu zie ik dat heel anders.

Ondertussen deze plaat ook in bezit en ik vind het een lekker 80's pop album. Niks exceptioneels, maar ook zeer zeker niet ondermaats.

Gisteren zag ik een 12 inch liggen van church of the poison mind, maar ik kreeg het idee dat dit gewoon een samenvoeging was met Miss me blind.. klopt dit? (in titel staat ook Church / Miss me blind)
Als ik de tijden van die 2 optel kom ik ongeveer op hetzelfde uit namelijk. Weet iemand dit? Of is dit toch een compleet andere versie? (als dat zo is, ga ik m alsnog halen namelijk.)

Ben je zeker dat het Church in combinatie met Miss Me was?
Er bestaat een extended mix van Miss Me in combinatie met Miracle.

Hierop zijn alle 12" versies van hun eerste vier albums verzameld.
Dat zijn er trouwens opvallend weinig, en meestal voor de US markt.
Culture Club - Collect (1991)

ps. Ik heb al hun 12" singles en die jij beschrijft zit er niet tussen.
Kan natuurlijk ook om een alternatieve, buitenlandse release gaan.

Yep, je hebt helemaal gelijk, het was deze excuses voor de verwarring.

Is dit een mix? Of gewoon aan elkaar gemixt?

Het is een remix die begint met Miss Me Blind,
overgaat in It's a Miracle en daarna terugkeert naar Miss Me Blind.

In de US verscheen Miss Me Blind als opvolger van Karma Chameleon.
Dat laatste nummer was er immers pas een nummer 1 hit begin 1984.

Victims was eind 1983 de opvolger van Karma Chameleon in de UK,
en It's a Miracle was in Europa uiteindelijk de vierde single.

I'll Tumble 4 Ya was in de US tussen haakjes de opvolger van Time.
Een nummer van het debuutalbum dat in Europa nooit op single verscheen.

Victims is voor mij beste nummer van dit album. Kippevel en dan die Helen Terry erin. Boy George's mooie stem komt ook mooi naar voren in Stormkeeper. En It's A Miracle en Karma maken je gewoon blijmoedig.

Gewoon leuk eighties album, en natuurlijk is Boy George een icoon uit die tijd, of je zijn extravagante verschijnen nu waardeerd of niet. Slecht is het zeker niet en mijn herinneringen aan (met name) Karma Chameleon zijn heerlijk. Gewoon een mooi album, geen wereld bewegende maar toch. 3,5

Toch heeft dit album de opruim selectie niet doorstaan. Ondanks dat 't aardig is, komt ie nooit op de draaitafel terecht en dus is het tijd voor een nieuw baasje, want ruimte is nou eenmaal schaars bij een vinyl verzamelaar

Prachtig jaren 80. Prachtige stem. Prachtige nummers. Jeugdsentiment.

Wat! 90 stemmen, Dit is wel de plaat van de eighties.

Victims is wonderschoon!

Het beste nummer van dit album

Altijd een zwak gehad voor Boy George.

Mijn favoriet nummers Black Money en Victims. Boy George is trouwens nog steeds actief op de podia, zag hem onlangs live met Rod Stewart om het prachtige en akelig actuele liedje The Killing of Georgie te vertolken.

Sterker nog, hij heeft dit jaar nog een nieuw solo album, SE18 (2025),uitgebracht.